>
Καιρό ήθελα να γράψω αυτό το κείμενο, αλλά οι διάφορες υποχρεώσεις δεν με άφηναν… Αφορμή υπήρξαν κάποια σχόλια σχετικά με τις τιμές των εισιτηρίων των συναυλιών, εκ νέου… Συγκεκριμένα μου έστελναν sms στη ραδιοφωνική μου εκπομπή στον Atlantis παιδιά, που διαμαρτύρονταν για τις αυξημένες τιμές των εισιτηρίων συγκεκριμένων συγκροτημάτων στη χώρα μας όταν για παράδειγμα σε άλλες χώρες της Ευρώπης, η τιμή του εισιτηρίου είναι αισθητά χαμηλότερη.
Πάμε να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πρώτα απ’ όλα, η γεωγραφική θέση της Ελλάδας στον χάρτη, δεν επιτρέπει στα συγκροτήματα να έρχονται με ευκολία στη χώρα μας. Αλλιώς είναι να ταξιδεύεις με λεωφορείο στην Κεντρική Ευρώπη και να παίζεις 10 ημερομηνίες στη Γερμανία, 3 στην Ελβετία, 4 στην Ιταλία, 6 στην Αγγλία και 5 στη Γαλλία, αλλιώς να πρέπει να έρθεις στην άλλη άκρη της Ευρώπης, στην Ελλάδα, που ο μόνος τρόπος πρόσβασης είναι το αεροπλάνο, σε περίπτωση που η περιοδεία δεν περάσει από τα Βαλκάνια… Άρα λοιπόν, ένα πράγμα πολύ σημαντικό είναι τα ακριβά αεροπορικά εισιτήρια, δηλαδή η ακριβή πρόσβαση του συγκροτήματος στην Ελλάδα.
Βλέπω πολλούς που λένε «γιατί στη Βουλγαρία τα εισιτήρια κοστίζουν 20 ευρώ κι εδώ 50;» για παράδειγμα… Η απάντηση είναι ότι όταν τα γκρουπ παίζουν στη Βουλγαρία πχ, ζητάνε πολύ λιγότερα λεφτά απ’ ότι στην Ελλάδα, γιατί εμείς είμαστε –κατ’ αυτούς- προηγμένη χώρα. Που να φανταστούν ότι σε λίγο θα έρθει η εξομοίωσή μας με τη Βουλγαρία; Όταν υπάρχουν ακόμα σχήματα που ζητάνε 40.000 και πάνω ΑΚΑΤΕΒΑΤΑ για να παίξουν μία συναυλία στο Gagarin ή το Fuzz, τι να κάνει ο διοργανωτής; Είτε δεν τους φέρνει, είτε βάζει πανάκριβο εισιτήριο και μπαίνει φυσικά μέσα το event!!!
Επίσης, να πούμε ότι οι τιμές ενοικίασης των συναυλιακών χώρων, είναι εξωφρενικές για τα σημερινά οικονομικά δεδομένα κι όχι μόνο. Να μην μπούμε σε βάθος στο θέμα «Ολυμπιακά Ακίνητα» γιατί θα κλάψουμε από τα γέλια με τα χρήματα που ζητάνε και γι’ αυτόν το λόγο μένουν εντελώς αναξιοποίητες όλες αυτές οι εγκαταστάσεις. Αν βάλει κανείς το γεγονός ότι το Φ.Π.Α. ανέρχεται στο 13% ενώ στο θέατρο πχ είναι 6%, αν συνυπολογίσει το γεγονός ότι στις συναυλίες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, το κράτος παίρνει 5% από τα έσοδα «υπέρ εθνικού οργανισμού προνοίας» (ΑΝΗΚΟΥΣΤΟ και ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ), ενώ υπάρχει ακόμα η ΑΕΠΙ και η παρακράτηση 25% της αμοιβής των ξένων καλλιτεχνών που εμφανίζονται στη χώρα μας, καταλαβαίνει κανείς το σαθρό καθεστώς κάτω από το οποίο γίνονται οι συναυλίες στην Ελλάδα.
Σε όλα αυτά, έρχονται να προστεθεί ο ανταγωνισμός των εταιριών, που όταν κυνηγούν το ίδιο σχήμα, είναι λογικό να εκτοξεύουν την αμοιβή του κι ως εκ τούτου την τιμή του εισιτηρίου, αλλά και η ανάγκη των συγκροτημάτων να ζήσουν, αφού δεν πουλάνε καθόλου δίσκους και ζητάνε για κάθε συναυλία, ως επί το πλείστον ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΑ ποσά, που δεν μπορεί καν να φανταστεί ο νους μας. Πολλά από τα γκρουπ, μάλιστα, αξιώνουν τα ίδια (υπερβολικά) χρήματα που ζητάνε για ένα club show, για να παίξουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σε καλοκαιρινά φεστιβάλ. Θα μου πείτε που είναι το κακό; Ναι. Και θέλουν να παίξουν μπροστά σε πολλαπλάσιο κόσμο και να πάρουν τα ίδια χρήματα παίζοντας πολλές φορές και το μισό σε διάρκεια σετ… Αφήστε τις «κόνξες» του τύπου «εγώ δεν παίζω κάτω απ’ αυτούς» κτλ… Αν δεν εξορθολογιστούν οι αμοιβές των καλλιτεχνών, δύσκολα θα αλλάξει η κατάσταση στη χώρα μας, με τις δεδομένες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής.
Πρέπει να λάβουμε υπόψη επίσης, ότι το κοινό που παρακολουθεί τακτικά συναυλίες, το ενεργό δηλαδή κοινό (όχι αυτό που θα πάει μόνο στους MAIDEN, METALLICA, AC/DC, SABBATH), είναι πραγματικά μικρό, καμία σχέση με το αντίστοιχο της Γερμανίας, ας πούμε, και ο διοργανωτής πρέπει να αποσβέσει το ποσό που έχει επενδύσει (με όλες τις παρακρατήσεις που ανέφερα παραπάνω), με αισθητά λιγότερο κόσμο απ’ ότι στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, όπου και τα έξοδα για μία συναυλία είναι πολύ λιγότερα.
Προσπάθησα να μπω σε όσο το δυνατό λιγότερες οικονομικές λεπτομέρειες, για να μην χαθεί το πραγματικό νόημα του κειμένου. Πρέπει να καταλάβουν όλοι όσοι μεμψιμοιρούν και κλαίγονται κάνοντας λαϊκισμό (λες και δεν ξέρουν αυτά που γράφω τώρα), να αναλάβουν και το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Το κόστος μίας συναυλίας θα παραμείνει υψηλό όταν παραμένουν απαράλλαχτες οι οικονομικές απαιτήσεις των καλλιτεχνών (για αμοιβή), των περιοδικών ή websites (για διαφήμιση), των venues (για ενοικίαση), των αεροπορικών εισιτηρίων και φυσικά παραμένουν όλοι οι φόροι ως έχουν. Επίσης, ορισμένοι διοργανωτές πρέπει να καταλάβουν ότι όλα αυτά δεν είναι μια δικαιολογία απλώς για να αισχροκερδούν, παρότι πρέπει κι αυτοί να βγάλουν κέρδος (όπως όλοι οι εμπλεκόμενοι άλλωστε) και να έχουν μηδενικές παροχές και να μην ενδιαφέρονται καθόλου για το κοινό που πληρώνει τα ωραία του λεφτά ειπράττοντας απλά το μεσαίο τους δάχτυλο υψωμένο… Ίσως από την άλλη, μας χρειάζεται μία κατάσταση όπως στη δεκαετία του ’90, όπου είχαμε 1-2 live το μήνα και ήμασταν κι ευχαριστημένοι. Ούτως ή άλλως, με τέτοια οικονομικά, πάμε σε 1-2 απ’ όλες τις συναυλίες που γίνονται το μήνα…
Σάκης Φράγκος
