>
Happy Halloween
Τον Phil Anselmo, τον έχουμε συνηθίσει να είναι επιθετικός στις συνεντεύξεις του, να δείχνει ότι δεν πολυγουστάρει να μιλάει με τους δημοσιογράφους και να μην είναι και ο ιδανικότερος συνομιλητής, πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων. Όλα αυτά φαίνεται ότι αποτελούν παρελθόν. Στη συνέντευξή του για το καινούργιο EP των DOWN, ο Anslemo δείχνει ένας άνθρωπος θετικός, που αγαπάει τη ζωή και κάνει και πλάκα, μιλώντας για το Halloween που θα το περάσει στη Γερμανία, μαζί με τους συντάκτες του γερμανικού ROCK HARD. Διαβάστε την άλλη όψη του Phil Anselmo
Phil, έχουν περάσει πέντε χρόνια από το τελευταίο στούντιο άλμπουμ σας, το “Down III: Over the under”. Αισθανθήκατε επιπλέον πίεση όταν έφτασε ο χρόνος να δουλέψετε καινούργια κομμάτια;
Όχι, τουλάχιστον από τη δική μου πλευρά προσπάθησα να διώξω εντελώς την πίεση. Πήγα χωρίς προσδοκίες στα sessions που κάναμε για να συνθέσουμε και πιστεύω ότι το υλικό μας έχει αυτή τη χαλαρότητα. Αυτό το ψυχολογικό τρικ δούλεψε καλά και όλοι μας είχαμε εμπνευστεί από την περίοδο που ηχογραφούσαμε το πρώτο demo των DOWN, το 1991. Τότε δεν μπαίναμε στο στούντιο έχοντας να παρουσιάσουμε καλοδουλεμένα κομμάτια, στα οποία είχα ήδη γράψει τους στίχους. Συναντιόμασταν, κάναμε τα τσιγαριλίκια μας, πίναμε μπύρες και τζαμάραμε. Έτσι βγήκαν κομμάτια όπως το “Losing all”, το “Bury me in smoke” ή το “Temptation’s wings”, στα οποία έγραψα τους στίχους επιτόπου. Ακολούθησα την ίδια πρακτική κι εδώ και προσπάθησα να το μεταδώσω αυτό και στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας. Δεν κάναμε τα πράγματα δύσκολα, δεν πολυαναλύαμε τα πράγματα. Αν μας βάλεις σ’ ένα δωμάτιο να παίξουμε, θα ακουστούμε σαν DOWN και αυτό είναι το σημαντικό. Όταν φτάναμε σε σημείο να σκεφτόμαστε πολύ για κάποιο μέρος των τραγουδιών, κάναμε ένα δεκάλεπτο διάλειμμα και γυρίζαμε στο στούντιο απαλλαγμένοι από οποιοδήποτε είδος τέτοιας σκέψης. Η προσέγγιση που είχαμε λοιπόν, έμοιαζε πάρα πολύ με αυτή που είχαμε στο πρώτο μας demo.
Όταν μαζεύεστε για να γράψετε νέο υλικό, χρειάζεστε κάποια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα για να μπείτε στο groove;
Από τη στιγμή που έχουμε έστω και μισό drum kit και ενισχυτές, μπορούμε να δουλέψουμε οπουδήποτε στον κόσμο! Να σου πω την αλήθεια όμως, μπήκαμε στο στούντιό μου, το “Nosferatu’s lair”, στο οποίο όλοι αισθάνονται άνετα και το θεωρούν σπίτι τους. Όπως στο σπίτι μου, έτσι και στο στούντιο, οι φίλοι μου και οι καλεσμένοι μου το νιώθουν σαν δικό τους σπίτι και μπορούν να κάνουν οτιδήποτε χωρίς να μου ζητήσουν άδεια. Ήμασταν λοιπόν πολύ άνετα και ηχογραφούμε το μεγαλύτερο μέρος των δίσκων μας εδώ. Η ατμόσφαιρα υπάρχει ήδη έτοιμη στο μέρος, για να απαντήσω και στην ερώτησή σου.
Θα μπορούσαν να υπάρχουν οι DOWN χωρίς το background της Νέας Ορλεάνης; Πάντα μου δινόταν η εντύπωση ότι η σκοτεινή ατμόσφαιρα που υπάρχει σε τραγούδια και σε στίχους, έχει τις ρίζες της στην κληρονομία της περιοχής.
Χμμμ!!! Αυτή είναι μία “unfair” ερώτηση κύριε καθηγητά (γέλια). Καταγόμαστε από τη Νέα Ορλεάνη και δεν μπορώ να σκεφτώ έξω από αυτό το πλαίσιο. Ανέφερες και τους στίχους και υπάρχει αλήθεια και σ’ αυτό, επίσης. Πάρε για παράδειγμα το “Misfortune teller”, το οποίο προέρχεται από ένα από τα ποιήματά μου, το οποίο είναι παλιό τώρα, το οποίο είχε να κάνει με τον τυφώνα Katrina και βγάζει ένα συναίσθημα του να είσαι αβοήθητος. Πραγματικά, σε ότι αφορά τα θέματα των στίχων και το πώς τους αντιλαμβάνεται ο κόσμος, για μία ακόμα φορά τα προσέγγισα όπως παλιά. Άφησα τις λέξεις να έρθουν σε μένα κι εγώ προσπάθησα να τις δώσω χρώμα, να τις κάνω έντονες και ο ακροατής να τις προσαρμόσει στη ζωή του, γιατί αυτό συμβαίνει μακροπρόθεσμα, ούτως ή άλλως. Μπορεί να γράψω ένα τραγούδι για ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα, αλλά ο κόσμος να το πάρει και να το προσαρμόσει στα δικά του δεδομένα και τη δική του ζωή.
Ένα από τα δυνατά σας σημεία είναι ότι καταφέρνετε να κυκλοφορήσετε κάθε φορά, έναν δίσκο που να είναι τόσο καλός όσο ο προηγούμενος.
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, τρελέ καθηγητή!!! Αν πάρεις τα βασικά μέλη των DOWN και τα βάλεις σ’ ένα δωμάτιο, ότι και να παίξουν θα ακουστεί σαν DOWN, γιατί πολύ απλά ξέρουμε πως πρέπει να ακούγεται η μουσική μας. Να το θέσω αλλιώς. Θα ήταν έξω από τον χαρακτήρα μας να κάνουμε έναν thrash δίσκο ή να χρησιμοποιήσουμε κάποια άλλη μουσική κατεύθυνση, επειδή δεν θα ήταν αληθινό απέναντι στο γκρουπ. Γι’ αυτό υπάρχουν και τα side-projects και κάνεις διαφορετικούς δίσκους σε διαφορετικές στιγμές. Όταν φτάνει η στιγμή όμως για να κάνουμε έναν δίσκο των DOWN, δεν το πολυσκεφτόμαστε και αυτό αποβαίνει σε καλό μας. Γράφουμε τα τραγούδια για εμάς ΚΑΙ τους οπαδούς μας. Είμαστε τυχεροί που έχουμε τόσο φανατικούς οπαδούς και δεν μας ενδιαφέρει να επεκτείνουμε το ρεπερτόριό μας ώστε να μας ακούσουν ακόμα περισσότεροι άνθρωποι. Γράφουμε μουσική μόνο γι’ αυτούς. Είμαστε στην ευχάριστη θέση να μην χρειάζεται να ανακαλύπτουμε ξανά και ξανά τους εαυτούς μας!!! Μετά τον τρίτο μας δίσκο, καταλάβαμε ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα διαφορετικό. Οι DOWN είναι μία μπάντα που βασίζεται στα riffs. 100%. Όσο τα riff είναι αργά, heavy και παιγμένα από τον πυρήνα των μελών των DOWN, η μουσική μας θα ακούγεται σαν DOWN.
Αυτό το EP είναι το πρώτο μέρος από μία σειρά τεσσάρων EP που ετοιμάζετε…
Ναι… Και θα σου πω κάτι. Επίτηδες δεν βάλαμε ΚΑΝΕΝΑΝ τίτλο στο άλμπουμ!!! Το λέω σε όλους, το λέω και σε σένα. Αφήνουμε κενό τον τίτλο να τον συμπληρώσετε εσείς, οι ειδικοί. Πείτε το όπως θέλετε! Δεν με ενδιαφέρει.
Αυτό είναι πραγματικός γρίφος για τους δημοσιογράφους.
Δεν με απασχολεί καθόλου… Άσε τους δημοσιογράφους να λύνουν γρίφους!
Πραγματικά ωραίο concept!
Χαχαχα!
Έχεις δηλώσει ότι τα επόμενα τρία EP, θα είναι διαφορετικά μεταξύ τους, από μουσικής άποψης.
Έχω φτάσει σ’ ένα σημείο στη ζωή μου και αναφέρομαι στα επόμενα EP, ή μάλλον στο αμέσως επόμενο EP, ή τέλος πάντων σε οποιοδήποτε απ’ αυτά ξεχωριστά, που η μουσική εξαρτάται σε ποια κατάσταση θα είμαι. Ποια θα είναι η διάθεσή μου. Όλα έχουν να κάνουν με τη διάθεσή.
Θέλεις, δηλαδή, να κρατήσεις όλο το project αυθόρμητο;
Ναι. Όλα αυτά τα χρόνια, οι DOWN έχουν δείξει ένα ποικίλο ύφος που μπορούν να παίζουν heavy υλικό. Από τη μία έχουμε το “Stone the crow” για παράδειγμα, αλλά έχουμε και υλικό με ακουστικές κιθάρες. Αν, για παράδειγμα, περάσουν ένα, δύο, πέντε χρόνια, μέχρι το επόμενο EP και είναι όλο με ακουστικές κιθάρες, θα αρέσει στους οπαδούς των DOWN; Θα είναι ικανοποιητικό; Αξίζει τον κόπο να το περιορίσω από άποψη μουσικού ύφους; Δεν είμαι σίγουρος. Πιστεύω λοιπόν ότι υπάρχει χώρος για ποικιλία και όλα εξαρτώνται από τη διάθεση που θα έχω ώστε να βγει ο καλύτερος δυνατός δίσκος των DOWN για εκείνη την εποχή.
Μου δίνεις την εντύπωση ότι είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος αυτήν την περίοδο…
Είμαι χαρούμενος γιατί είμαι πολύ απασχολημένος. Ένας Νορβηγός δημοσιογράφος που μιλήσαμε χθες, μου είπε ότι νιώθει πως έχω αλλεργία στο να στέκομαι σταθερός!!! Και ξέρεις κάτι; Είναι αλήθεια. Ίσως είμαι αλλεργικός στον εφησυχασμό. Και είναι μία καλή αλλεργία, γιατί σε κρατά συνεχώς απασχολημένο και σε δουλειά. Υπάρχουν απίστευτα πολλά πράγματα που είναι να κάνω τώρα.
Εκτός των άλλων, φαίνεται ότι έχεις φτιάξει τις σχέσεις σου και με τον Τύπο.
Αν είσαι αρνητικός για μεγάλο διάστημα, αυτός ο αρνητισμός θα μείνει για πάντα. Δεν μπορώ να ζω με το παρελθόν. Είναι ανθυγιεινό. Αντίθετα, είναι υγιεινό να κάνεις βήματα μπροστά στη ζωή σου. Είμαι γρήγορος σαν καρχαρίας, αναπνέω ζωή και κάνω πολλά πράγματα. Η ζωή είναι όμορφη κι ευλογημένη, ανεξάρτητα του πόσο μπορεί να πονάει ο σκελετός μου το πρωί ή τι μπορεί να πάει στραβά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όλα αυτά μπορούν να συμβούν και με ενδιαφέρουν λιγότερο από οτιδήποτε.
Φέτος παίζετε την ημέρα του Halloween, στις 31 Οκτωβρίου, στην πόλη του ROCK HARD, το Dortmund. Υπάρχει περίπτωση να φορέσετε κάποιο κοστούμι;
Σοβαρά; Παίζουμε εκείνη την ημέρα στο Dortmund; Που ξέρεις; Μπορεί να φορέσουμε κοστούμια. Εγώ λέω να ντυθώ Goetz (σ.σ. ο διευθυντής σύνταξης τους Γερμανικού ROCK HARD, που είχε κάνει μία επικών διαστάσεων συνέντευξη με τον Anselmo πριν μερικά χρόνια, που ο πρώην τραγουδιστής των PANTERA είχε σπάσει τη σιωπή του και την είχαμε δημοσιεύσει και στο ελληνικό ROCK HARD). Θα φορέσω ρούχα που να μου είναι μεγάλα και θα τα γεμίσω με πατατάκια!!!
Πίστευα ότι δεν θα περιοδεύατε την περίοδο του Halloween, επειδή είστε μεγάλοι οπαδοί του…
Στο παρελθόν, ήμουν πάντα στο “House of shock”, αλλά πλέον δεν είμαι «δεμένος» με αυτό τα τελευταία δέκα χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι θέλω να είμαι στη Νέα Ορλεάνη εκείνη την ημέρα, αλλά από τη στιγμή που είχαμε κλείσει περιοδεία στην Ευρώπη, δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο. Από την άλλη, δεν θέλαμε με τίποτα να καθόμασταν στο ξενοδοχείο εκείνο το βράδυ ή να ήμασταν σε κάποια πτήση. Ο καλύτερος τρόπος για να το γιορτάσουμε, είναι να παίξουμε κάποια συναυλία. Και τώρα που μου λες ότι είστε από το Dortmund και θα περάσετε όλοι από τη συναυλία, είναι ακόμα καλύτερα τα νέα!
Θα είναι ωραία!!!
Μπορεί να κανονίσουμε να παίξουμε κι ένα τραγούδι από τους HELLOWEEN!!! (γέλια) Γερμανοί δεν είναι;
Χαχαχαχα! Ναι!!!
Είχαμε παίξει πολύ παλιά μαζί τους, σ’ ένα φεστιβάλ στην Ιταλία, όταν ακόμα ήμουν στους PANTERA. Είχαμε τα καμαρίνια μας στον ίδιο όροφο κι εγώ έβαζα στο στέρεο, πολύ δυνατά, το original soundtrack της ταινίας “Halloween” και αυτοί έβγαζαν τα κεφάλια τους και κοιτούσαν σαν χαζοί!!! Προφανώς δεν το βρήκαν καθόλου αστείο!!! Χαχαχα!
Thomas Kupfer
Μετάφραση: Σάκης Φράγκος
www.down-nola.com
Line-up:
Phil Anselmo – φωνητικά
Jimmy Bower – ντραμς
Pepper Keenan – κιθάρα
Kirk Windstein – κιθάρα, μπάσο
Pat Bruders – μπάσο
Δισκογραφία:
“Nola” (1995)
“Down II: A Bustle In Your Hedgerow” (2002)
“Down III: Over The Under” (2007)
“Diary Of A Mad Band” (DVD/Live-CD, 2010)
“Down IV Part I – The Purple EP” (2012)
