"/>
ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “Monotheist” – CELTIC FROST
ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΙΑ: Prowling Death Records / Century Media
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Peter Tägtgren
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Thomas Gabriel Fischer – κιθάρες, φωνητικά
Martin Eric Ain – μπάσο, φωνητικά
Erol Unala – κιθάρες
Franco Sesa – τύμπανα
Μετά την κυκλοφορία του “Vanity/Nemesis” οι CELTIC FROST διαλύθηκαν στα early 90s σε μια εποχή που νέοι μουσικοί είχαν εμπνευστεί με ό,τι είχαν κάνει την περίοδο 1984-87. Από τη μια ήταν οι καραθαρόαιμοι death/blacksters και από την άλλη όσοι κινούνταν στον ευρύτερο ατμοσφαιρικό ήχο, καθιστώντας τους ως κύρια επιρροή. Καθ’ όλη τη διάρκεια των 90s οι προσφορές για live από τα, τότε, μεγάλα φεστιβάλ ήταν συνεχείς, αλλά όλες είχαν απορριφθεί από το δίδυμο Warrior/Ain. Από τη μια δεν ήθελαν να μετατρέψουν τους CELTIC FROST σε μια live μπάντα που θα ανακύκλωνε το παρελθόν της και από την άλλη οι υποχρεώσεις δεν τους άφηναν πολλά χρονικά περιθώρια για να υποκύψουν στα πολλά χρήματα που τους έδιναν.
Το 1999 ήταν η απαρχή του οράματος για την επανασύνδεση και έγινε με αφορμή την πρόσκληση της Sanctuary usic να συμμετάσχουν στην επανακυκλοφορία των δίσκων τους εκτός του “Cold lake”. Η εταιρία αυτή είχε αγοράσει τα δικαιώματα από την Noise, που είχε κυκλοφορήσει τον κατάλογο τους και η κλήση αυτή έφερε κοντά τον Warrior και τον Ain για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Εκείνη την περίοδο ο πρώτος είχε τους APOLLYON SUN και ο δεύτερος είχε αφοσιωθεί στο bar που είχε ανοίξει. Εκείνη, όμως, την περίοδο θα έμπαιναν οι βάσεις για την στρατηγική και φιλοσοφία της νέας εποχής της μπάντας όταν θα αποφάσιζαν ότι θα ήταν έτοιμοι.
Με την απενεργοποίηση των APOLLYON SUN στα early 00s, ο Warrior ήταν πλέον απαλλαγμένος από δευτερεύουσες υποχρεώσεις και ήταν έτοιμος να αφοσιωθεί στο όραμα της δημιουργίας των νέων CELTIC FROST. Απορρίπτοντας κατηγορηματικά την συναυλιακή δραστηριότητα πριν την κυκλοφορία νέου δίσκου, επιφορτίστηκαν στον προσδιορισμό της νέας μορφής του γκρουπ, δίνοντας έμφαση στο πως θα χτίσουν τη μπάντα από την αρχή. Και ήταν απόλυτα σημαντικό για εκείνους ώστε να καταφέρουν να επανασυστηθούν στο κοινό τους χωρίς καμία εξάρτηση από το παρελθόν. Η διαδικασία ήταν και μια δοκιμασία στις μεταξύ τους σχέσεις, φτάνοντας στο σημείο να μην μιλάνε καθόλου ακόμα και μετά από συνεχείς πρόβες εντός της εβδομάδας. Το “Prototype” demo του 2002 εμφάνιζε μια μπάντα που ήθελε να πειραματιστεί, χωρίς συγκεκριμένο προσανατολισμό, διασκευάζοντας ακόμα και το “Helter skelter” των THE BEATLES. Μαζί τους είχαν και τον Erol Unala στις κιθάρες, ο οποίος παρέμεινε μέχρι και τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ. Η δημιουργική αυτή πορεία κράτησε 4 ολόκληρα χρόνια μέχρι τελικά να κυκλοφορήσει το “Monotheist”.
Έχοντας την κακή εμπειρία από τη μουσική βιομηχανία που τους κατέστρεψε το 1987 μετά την κυκλοφορία του “Into the pandemonium”, αποφάσισαν να αναλάβουν οι ίδιοι κάθε παράμετρο που αφορούσε το νέο τους άλμπουμ. Έτσι επαναδραστηριοποίησαν την Prowling Death Records, για να κρατήσουν τα δικαιώματα όσων περιλάμβαναν τον δίσκο – από τα εικαστικά και τις φωτογραφίσεις μέχρι τα τραγούδια. Από το 2002 έως το 2005 ηχογράφησαν σε 7(!) studios μέχρι να πάρει το άλμπουμ την τελική του μορφή, ανεβάζοντας το κόστος παραγωγής – που πλήρωναν οι ίδιοι – σε μεγάλο βαθμό. Τα demos ήταν αλλεπάλληλα μέχρι να βρουν τον ήχο που ήθελαν, κάτι που φαίνεται και στο “Ground” demo του 2003. Ο Franco Sesa ανέλαβε τα drums, μιας και ο αρχικός τους drummer, Reed st. Mark, δεν μπορούσε να τους ακολουθήσει. Ανέθεσαν στη Century Media τη διανομή του δίσκου και όλα πλέον ήταν έτοιμα για την κυκλοφορία του. Κυκλοφόρησε σε μια εποχή που όλοι, σχεδόν, οι δίσκοι διέρρεαν στο internet πολύ καιρό πριν την κυκλοφορία τους και το “Monotheist” δεν θα ήταν εξαίρεση. Όσοι τον ακούσαμε δύο μήνες πριν χάσαμε πραγματικά τη μιλιά μας και τρέξαμε πανικόβλητοι να το αποκτήσουμε σε φυσική μορφή όταν κυκλοφόρησε επίσημα.
Η μορφή που είχαν πάρει οι CELTIC FROST προκάλεσε κυριολεκτικά ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ! Ήταν ό,τι πιο αποστομωτικό έχει παρουσιάσει μπάντα, μιας και δεν ακολούθησαν κανέναν κανόνα που ακολουθούν οι reunion μπάντες. Ο ήχος ήταν τόσο ογκώδης όσο και primitive, αγκαλιάζοντας την ωμότητα των HELLHAMMER με το drone/doom και τα σαφή ατμοσφαιρικά κομμάτια. Ο δίσκος διαρκεί 68 λεπτά και κυριολεκτικά δεν έχει ούτε ένα σημείο που να υστερεί, ακόμα και τα bonus tracks που χρησιμοποιήθηκαν σε κάποιες από τις εκδόσεις του άλμπουμ. Όσο αποπνικτικά κατάμαυρος είναι ηχητικά ο δίσκος, άλλο τόσο είναι και στιχουργικά, κατακεραυνώνοντας τις μονοθεϊστικές θρησκείες.
Η εμφάνιση τους στο Rockwave Festival εκείνης της χρονιάς θεωρείται ακόμα και από τους ίδιους ως μία από τις καλύτερες εμφανίσεις που είχαν κάνει εκείνη την περίοδο. Την επόμενη χρονιά η co-headline περιοδεία τους με τους KREATOR πέρασε και από τη χώρα μας, αποδίδοντας την αποπνικτική τους ατμόσφαιρα στα club της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Εκεί που όλα έδειχναν να έχουν πάρει το δρόμο τους, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία η φυγή του Warrior με ανακοίνωση του στο site της μπάντας στις 8 Απριλίου του 2008. Πέτρα του σκανδάλου ήταν ο drummer Franco Sesa, τον οποίο αντιμετώπισαν σαν ισότιμο μέλος και πλήρωσαν με την συμπεριφορά του. Σε συνέντευξη που είχα κάνει με τον Warrior λίγα χρόνια μετά ήταν κυριολεκτικά εξαγριωμένος απέναντι του, δημιουργώντας μου την απορία γιατί δεν τον έδιωξαν από το γκρουπ. Η απάντηση μάλλον κρύβεται στην στενή σχέση που είχε με τον Ain. Προσωπικά δεν μπορώ να πιστέψω ότι o Warrior κράτησε τους CELTIC FROST ολομόναχος το 1988 και τώρα άφηνε πίσω του την μπάντα που με τόσο κόπο ξαναέφτιαξε με τον αδερφικό του φίλο και συνεργάτη του, Martin Eric Ain. Λίγες μέρες μετά θα ανακοίνωνε τους TRIPTYKON με τους οποίους θα συνέχιζε στην τροχιά που είχαν πάρει με το “Monotheist”. Όμως η μαγεία θα χανόταν με την απουσία του Ain…
To “Monotheist” είναι πολλά παραπάνω από ένα τιτάνιο δημιούργημα ενός ιστορικού συγκροτήματος που επαναπροσδιορίστηκε. Είναι ένας οδηγός για το πως έχει αξία να επανασυστηθεί μια μπάντα που επηρέασε καθολικά μια σκηνή, αφήνοντας πίσω την ρετρολαγνεία και τις αναφορές στο παρελθόν της. Οι CELTIC FROST κατάφεραν με αυτό το δίσκο να ακυρώσουν τις γυαλισμένες και δυνατές παραγωγές που είχαν κατακλύσει την ακραία σκηνή, δημιουργώντας ομοειδή ηχητικά προϊόντα. Ο αντίκτυπος ήταν τρομακτικός και πλέον οι μπάντες θα έπαυαν να αναζητούν στις τέλειες παραγωγές τον ηχητικό τους σχεδιασμό για να γίνουν αρεστές στο κοινό. Ενδεικτικό ήταν η επιλογή του ηχητικά ακατέργαστου “Ordo ad chao” των MAYHEM έναντι του μπομπάτου “In sorte diaboli” των DIMMU BORGIR στα Νορβηγικά Grammy ένα χρόνο μετά.
Όταν είχε ανακοινωθεί το 1999 ότι συζητάνε ο Warrior και ο Ain για πιθανή επανασύνδεση των CELTIC FROST, θυμάμαι να λέω στους φίλους μου ότι αν βγάλουν δίσκο θα τρομάξουμε όλοι. Όσο περνούσαν τα χρόνια τόσο πιο πολύ χαιρόμουν, όντας σίγουρος ότι θα δούλευαν τις ιδέες τους σε ακραίο βαθμό. Το τελικό αποτέλεσμα με δικαίωσε και προσωπικά τον θεωρώ ως τον απόλυτο δίσκο του 21ου αιώνα! Έχουν περάσει 20 χρόνια από την κυκλοφορία του και ακόμα παραμένει ορόσημο και ανυπέρβλητο έργο σε όλα τα επίπεδα.
Did you know that:
- To “Winter” που είναι η αποφώνηση του δίσκου είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας “Requiem” που ξεκίνησε στο “Into the pandemonium” και ολοκληρώθηκε στην εμφάνιση τους στο Roadburn festival το 2019 με τους TRIPTYKON να τα αποδίδουν αμφότερα μαζί με το, μέχρι τότε, ακυκλοφόρητο μεσαίο μέρος.
- H Prowling Death Records πρωτοσυστήθηκε στα early 80s για να κυκλοφορήσει τα demos των HELLHAMMER.
- Στο 15λεπτο έπος “Synagoga satanae” εκτός των άλλων κάνουν guest φωνητικά και ο Satyr των SATYRICON μαζί με τον παραγωγό του άλμπουμ και ηγέτη των HYPOCRISY, Peter Tägtgren.
Λευτέρης Τσουρέας
