>
Οι SAXON… To heavy metal το ίδιο! Ακούραστοι εργάτες, αιώνιοι ακολουθητές του άπιαστου για όλους (μα όλους!) τους υπολοίπους που απλά ακολουθούν… Βλέπουν τον γερο Biff να κονιορτοποιεί τους νόμους των γηρατειών που έχει χτυπήσει προ πολλού την πόρτα τους και μένουν με το στόμα ανοιχτό… Το φαινόμενο SAXON συνιστά από μόνο του μελέτη. Food for thought… 34 χρόνια δισκογραφούν τα Βρετανικά σκυλιά και ακόμα κρατούν στο ψηλότερο σημείο την σημαία αυτής της μουσικής. Τα φλάμπουρα, τα λάβαρα, τα όσια και τα ιερά, την πεμπτουσία, τον λυρισμό και την ποιότητα που δεν κάνει εκπτώσεις. Που δεν υποκύπτει σε επιταγές της εκάστοτε εποχής, που δεν φείδεται τσαμπουκά και θράσσους, που δεν κρύβεται πίσω από αστείες τακτικές και κυκλοφορίες που δεν έχουν να προσφέρουν κάτι καινούργιο. Ζουν για το heavy metal, αναπνέουν για τις φλεγόμενες κιθάρες, τα βαρβάτα ριφ και τα solos που στέλνουν κάθε επίδοξο guitar hero για ταχύτατα σεμινάρια απλότητας και ουσίας.
Το “Sacrifice” είναι το 20ο άλμπουμ τους… Και, όχι, δεν μία από τα ίδια. Αυτά αναζητήστε τα αλλού. Εδώ υπάρχει μόνο πυρακτωμένο ατσάλι και καρδιά χιλίων λεόντων! Αν το λέει η καρδιά σου, έχεις πολλά να πεις… Αλλιώς, στο ταμείο ανεργίας και γρήγορα. Ή, παρηγορήσου με το να γεμίζεις ακόμα αρένες και να παίζεις αποκλειστικά επιτυχίες των 80’s. Τέλος πάντων. Οι SAXON “ζωγραφίζουν” για πολλοστή φορά! Καμία πρωτοτυπία για όσους ξέρουν να ξεχωρίσουν ποιοι θέλουν και μπορούν και ποιοι τυρβάζουν και σφυρίζουν αδιάφορα. Βαρυμεταλλικό κιθαριστικό status, πωρωτικά headbanging ριφ, με παράλληλη ενσωμάτωση λιτών αλλά αφάνταστα έξυπνων solos εν μέσω αυτών, δείγμα του πόσο υποτιμημένο θεωρείται ακόμα και σήμερα το δίδυμο Quinn – Scarratt, ένα θυμωμένο “νιάτο” να βασανίζει τα δέρματα του drum kit (respect στον τεράστιο Glockler) που μαζί με τον νεαρότερο όλων Nibbs Carter αποτελούν το rhythm section που όλοι θα ήθελαν να έχουν μαζί τους αλλά κανείς δεν διαθέτει αυτή την πολυτέλεια. Τσίτα τα γκάζια, παραγωγή-οδοστρωτήρας, που καλά θα κάνουν οι επίδοξοι αστέρες του σήμερα ν’ ακούσουν με προσοχή μπας και ξελαμικάρουν από τα κολλήματα του μακρινού παρελθόντος που τους κατατρέχουν. Κομματάρες (“Made in Belfast”, “Warriors of the road”, “Guardians of the tomb”, “Night of the wolf”, “Wheels of terror”), ρεφρενάρες που είναι σχεδόν αδιανόητο να μην τις τραγουδάς ακόμα και στον ύπνο σου, heavy metal κόλαφος made in England!
Και τι άλλο να γράψω για την ερμηνεία σου κύριε Biff Byford… Ο χρόνος δεν έχει περάσει από πάνω σου, καταρρίπτεις τον έναν μύθο μετά τον άλλο, κατορθώνεις και υψώνεις το ανάστημα σου σ’ ένα μουσικό είδος που υπήρξαν πολλοί και μεγάλοι τραγουδιστές. Πραγματικά τεράστιοι σαν και του λόγου σου, όμως, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η συνέπεια που σε διακρίνει όμως, απλά δεν υπάρχει!!! Και σαν τσακάλι που αλυχτά στη νυχτιά, “φτύνεις” το heavy metal που μπορεί εσύ να μην ανακάλυψες αλλά εσύ είσουν που του έδωσες τα συστατικά που μας έκαναν να το λατρέψουμε παράφορα από μικρά παιδιά! Και γι’ αυτό (όπως και για πολλά άλλα) σ’ ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας. Δίδαξες ταπεινότητα και μεγαλείο ψυχής και φυσικά το “Sacrifice” δεν αποτελεί εξαίρεση! Και για να κλείσουμε την παρουσίαση του δίσκου της χρονιάς (δαγκωτό!), οι SAXON πιστοποιούν πως βρίσκονται σε φοβερή συνθετική φόρμα, δεν επαναπαύονται στα κεκτημένα αλλά “ψάχνονται” μέσα από τον δικό τους προσωπικό ήχο να προσφέρουν νέες συγκινήσεις στους οπαδούς τους… Και δεν έχω την παραμικρή ένδειξη για το αντίθετο. Οι συνθήκες ακρόασης, γνωστές… Ιεροτελεστία… Heavy metal μυσταγωγία… Τα υπόλοιπα είναι απλά οδοντόκρεμες!!!
9 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
