"/>
Η μπάντα του Magus Wampyr Daoloth, κατά κόσμο Γιώργου Ζαχαρόπουλου (THOU ART LORD, ex- NAOS, ex- ROTTING CHRIST κ.ά.), NECROMANTIA, έχει να κυκλοφορήσει πλήρης δουλειά από το 2007 και το “The sound of Lucifer storming heaven”. Παρόλα αυτά, όπως και το 2008 με το split με τους Έλληνες blacksters ACHERONTAS “…For the temple of the serpent skull…”, έτσι και τώρα κυκλοφόρησε ένα νέο split, αυτή τη φορά με τους NECROMANCY, το οποίο φέρει τον τίτλο “Nekromanteion – A collection of arcane hexes”.
Οι NECROMANCY είναι μπάντα στην οποία έπαιζε μπάσο ο Magus από το 1986 έως και το 1989 που διαλύθηκαν. Δεν είχαν προλάβει να κυκλοφορήσουν κάποιο δίσκο, πέρα από δύο demos. Ένα από αυτά τα δύο και συγκεκριμένα το “Visions of lunacy” (1989), είναι αυτό που περιέχεται μέσα στο split. Πρώιμο thrash/death, ωμό όσο δε πάει, με φρενήρη solos και old-school drumming. Μέσα στα 5 κομμάτια υπάρχει και μια διασκευή στο “Outbreak of evil” των SODOM, που ξεχωρίζει, μαζί με το “Shattered bodies”.
Τα υπόλοιπα 14 τραγούδια ανήκουν στους NECROMANTIA. Τα περισσότερα είναι από εξαιρετικά σπάνιες κυκλοφοριες της αρχής της καριέρας τους. Συγκεκριμένα, το demo “Promo tape 1990”, το split του 1992 “The black arts”, με μια άλλη αγαπημένη μπάντα, τους Γιαννιώτες VARATHRON, το τραγούδι “Spiritforms of the psychomancer”, από τις ηχογραφήσεις του “Scarlet evil witching black” το 1995, καθώς και το πρώτο CD της συλλογής “Covering evil (12 years doing the Devil’s work)” του 2001, το οποίο περιλαμβάνει το “My world, your hell” και 3 διασκευές στα “Death rider” (OMEN), “The demon’s whip” (MANOWAR) και “Mordor” (RUNNING WILD). Πλούσιο και σπάνιο υλικό, όπως εύκολα καταλαβαίνει κάνεις. Άλλωστε, αυτός είναι και ο σκοπός της κυκλοφορίας. Ομολογώ ότι κάποια τραγούδια, όπως αυτά του demo, του split και το “Spiritforms of the psychomancer” (το οποίο καραγούσταρα), δεν τα είχα ακούσει μέχρι πρότινος, παρόλο που παρακολουθώ τη μπάντα χρόνια.
Δε θα μπώ φυσικά στη διαδικασία συγκρίσεων με άλλους δίσκους κ.τ.λ. Μιλάμε για διαφορετικές εποχές, διαφορετική τεχνολογία και όλα τα συναφή. Ο αποκρυφιστικός χαρακτήρας της μουσικής των NECROMANTIA όμως, είναι ακριβώς ο ίδιος από το πρώτο μέχρι το τελευταίο riff. Αυτό άλλωστε τους έκανε αγαπητούς στο Ελληνικό κοινό και όχι μόνο. Δεν είμαστε λίγοι (ναι και εγώ μέσα) που θα θέλαμε να δούμε κατι νέο από αυτή τη μπάντα. Νομίζω, για το συλλεκτικό της υπόθεσης, αξίζει τον οβολό σας.
7/10
Γιώργος Δρογγίτης
