"/>
Στα πλαίσια των RED BULL BEDROOM JAMS, διοργανώθηκε μία ακόμη βραδιά με καλεσμένους αυτή τη φορά τους MADLEAF, MINDTHREAT και BLAME KANDINSKY. Παρ’ όλο το καθημερινό της υπόθεσης το γνωστό στενό της Αβραμιώτου μάζεψε από νωρίς κόσμο, μεγάλο συν και η ελεύθερη είσοδος του event.
Όχι πολύ αργότερα από τις 9.00, οι BLAME KANDINSKY ανεβαίνουν στη σκηνή και ο κόσμος τους υποδέχεται με το δέοντα ενθουσιασμό. Γεμάτοι ενέργεια και ζήλο, απέδωσαν εξαιρετικά καλά στο σανίδι του SIX D.O.G.S., χωρίς τον ήχο που προβλημάτισε λίγο στην αρχή να τους πτοεί. Ο κόσμος από την άλλη φάνηκε να αγκαλιάζει τα – απαιτητικά μάλλον- math και core στοιχεία του ήχου τους, συνυφασμένα με έναν πιο ήπιο rock χαρακτήρα, μία μίξη που οι ίδιοι αποκαλούν math’n’roll. Αποδίδοντας μάλιστα και φόρο τιμής ίσως στους μετρ του είδους τους, THE DILLINGER ESCAPE PLAN με την ανάλογη διασκευή, αποχώρησαν προσφέροντας ένα απολαυστικό αποτέλεσμα.
Επόμενοι στη σκηνή δεν είναι άλλοι από τους MINDTHREAT – νικητές της 4ης εβδομάδας του διαγωνισμού RED BULL 
BEDROOM JAM GREECE. Με φανερά ανεβασμένο το ηθικό της μπάντας έπειτα από την προαναφερθείσα επιτυχία, αλλά και την ποιότητα του ήχου σε ένα βαθμό, οι MINDTHREAT στην ουσία επιβεβαίωσαν την αξία της νίκης τους. Το δέσιμο τους live φεύγει σε ένα άλλο επίπεδο από αυτό των studio εκδοχών των κομματιών τους, ενώ ισορροπούν στη σκηνική τους παρουσία τόσο τον επαγγελματισμό στο παίξιμο όσο και την παιδικότητα στην κίνηση, αφού η ενέργεια τους μοιάζει ανεξάντλητη. Και φάνηκαν σίγουρα αγαπητοί στη μεγαλύτερη μερίδα του κοινού. Με αποκορυφώματα του set τους το κομμάτι που τους έκανε γνωστούς, “Deeper than scars” καθώς και τη διασκευή τους σε PARKWAY DRIVE, οι MINDTHREAT κατέβηκαν από τη σκηνή αφήνοντας πίσω τους τις καλύτερες εντυπώσεις.
Τελευταίοι στη σειρά και σε ένα τελείως διαφορετικό μουσικό μοτίβο –πιο κοντά στο γούστο μου όμως οφείλω να ομολογήσω- οι MADLEAF. Ο ήχος τους τείνει σε alternative, grunge και stoner ρυθμούς, αρκετά πιο χαλαρούς από τον πιο ακραίο ήχο των προηγούμενων συγκροτημάτων, για μένα όμορφος τρόπος για να κλείσει η βραδιά. Μεγάλη αλλαγή πέρα από τον ήχο παρατήρησα και στο κοινό που άλλαξε δραματικά όχι σε ποσότητα, αλλά σε σύσταση ατόμων από τη μία μπάντα στην άλλη. Στο δια ταύτα όμως, οι MADLEAF το βράδυ της Τρίτης έδειξαν ξεκάθαρα ότι ξέρουν τι 
κάνουν. Οι συνθέσεις τους τιμούν τις επιρροές τους, το παίξιμό τους είναι αφοσιωμένο και πωρωμένο. Και κάπως έτσι, οι MADLEAF αποχώρησαν κυριολεκτικά με άλματα από τη σκηνή, δίνοντας τέλος σε μία όμορφη βραδιά, σχεδόν ακριβώς όταν το ρολόι χτύπησε μεσάνυχτα.
Έτσι κι εγώ, σαν σύγχρονη σταχτοπούτα (θα ‘θελα) που η κολοκύθα-τρένο της θα την παρατήσει στο πουθενά μετά τις 12, αποχώρησα με τις καλύτερες εντυπώσεις, τόσο από την πλευρά των συγκροτημάτων επί σκηνής, όσο και από την πλευρά πολλών μελών άλλων ελληνικών συγκροτημάτων – και μάλιστα πολύ διαφορετικών ειδών- που ήρθαν να στηρίξουν ως κοινό. Και μακάρι αυτό το πράγμα, αυτή η στήριξη να συνεχίζεται και να μην εκλείψει ποτέ, μένοντας πάντα μακριά από διαπροσωπικές σχέσεις.
Ειρήνη Τάτση
