Το doom metal στα δικά μου μάτια και αυτιά θα είναι υπόθεση των Σουηδών… Αξιομνημόνευτες περιπτώσεις εκτός του παγωμένου βορρά πάντα υπήρχαν (και θα υπάρχουν), τίποτα όμως δεν είναι το ίδιο όταν οι Σκανδιναβοί αποφασίζουν να μελοποιήσουν την μελαγχολία και την μαυρίλα. Οι ISOLE δεν αποτελούν εξαίρεση του κανόνα και μετά από τρία και πλέον χρόνια από την ηχογράφηση του “Born from shadows”, ανασκουμπώνονται και μας χαρίζουν έναν ακόμα αξιολογότατο δίσκο, τον έκτο τους συνολικά και πρώτο στην Γερμανική Cyclone Empire. Ακούγοντας τις επτά νέες συνθέσεις του κουαρτέτου, είναι ολοφάνερο πως το “The calm hunter” ηχεί αφάνταστα δουλεμένο και προσεγμένο από την αρχή μέχρι το τέλος. Πιο πλούσιο σε εικόνες και ήχους, με διάθεση για πειραματισμό πάντα στα πλαίσια του επικού metal ήχου, οι ISOLE εξερευνούν ακόμα περισσότερο τον εσωτερικό τους κόσμο, βγάζουν προς τα έξω συνθετική ωριμότητα και δείχνουν πως επιτέλους αξίζει να προσεχθούν από την ευρύτερη μάζα των doomsters. Ξέρουν να αποφεύγουν τις κακοτοπιές, εφαρμόζουν κατά γράμμα αυτό που τους επιτάσσει η καρδιά τους και θεωρώ πως αυτή είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να απολαύσουν ότι αξίζουν πραγματικά! Και που, βεβαίως, έχουν φτύσει αίμα τόσα χρόνια ν’ αποδείξουν! Κι επειδή το doom metal δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να είναι μόνο CANDLEMASS και SOLITUDE AETURNUS, οι ISOLE εξελίσσονται, φιλτράρουν τις επιρροές τους και ενσωματώνουν ακόμα και προοδευτικά στοιχεία στο ύφος τους. Δεν λείπουν κάποια διάσπαρτα growls αλλά ποσώς με χάλασε, καθώς εξυπηρετούν την δομή και την ψυχοσύνθεση των κομματιών. Και την υφέρπουσα ατμόσφαιρα των WHILE HEAVEN WEPT θα συναντήσουμε και αυτή των KATATONIA θα δεχτούμε ως background sountrack… Το σημαντικό όμως είναι πως οι Σουηδοί, δεν έκαναν την παραμικρή έκπτωση στον ήχο τους. Απλά άνοιξαν την βεντάλια και είμαι πεπεισμένος πως μόνο κερδισμένοι θα βγούν τόσο οι ίδιοι όσο κι εμείς από την ακρόαση του “The calm hunter”…
7,5 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
