Τα Ιωάννινα είναι μια από τις πιο «ανήσυχες» μουσικά πόλεις στην Ελλάδα. Παραδοσιακά βγάζουν συγκροτήματα και καλλιτέχνες που πρωτίστως αγαπούν αυτό που κάνουν. Να αναφέρω μόνο τους SPIDER KICKERS, τους VARATHRON ή και τους νεότερους V.I.C. που αν μη τι άλλο βγάζουν μια υγιή ποιότητα αλλά και καλλιτέχνες όπως τον πασίγνωστο Γιώργο Γάκη και την βιρτουόζο της κιθάρας Ειρήνη Κετικίδη. Οι BANDEMONIC είναι ένα νέο συγκρότημα που μετρά πέντε χρόνια ζωής και φιλοδοξεί να συνεχίσει την Γιαννώτικη αυτή παράδοση παίζοντας παραδοσιακό heavy metal.
Το “Fires of redemption” είναι ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος το οποίο έχει γίνει γνωστό τα τελευταία χρόνια από τις εμφανίσεις του ως supportσε ουκ ολίγες γνωστές μπάντες όπως οι ENFORCER, FIREWIND και GRIM REAPER. Όπως ανέφερα ήδη οι BANDEMONIC παίζουν ένα heavy metal παλαιάς κοπής. Από το πρώτο κομμάτι του δίσκου το “Torment” (ή σωστότερα το δεύτερο μιας και το ομότιτλο “Fires of redemption” που ανοίγει τον δίσκο είναι instrumental) κυριαρχούν οι «βρώμικες» ρυθμικές κιθάρες. Πολύ old school «βρωμιά» ενώ με εξέπληξαν ευχάριστα τα φωνητικά του Γιώργου Μάνθου που μου θύμισε αρκετά τον Riley Erickson των STEELWING. Ωραίο screaming και μετρημένος σε ότι τραγουδάει χωρίς να υπερβάλει. Γενικώς το συγκρότημα αποδίδει έξοχα σε ότι παίζει. Οι συνθέσεις είναι όλες καλές με τον ρυθμό να εναλλάσσεται αρκετά. Υπάρχει έντονο το επικό στοιχείο αλλά δεν λείπουν και κάποιες εναλλαγές που μετατρέπουν τα κομμάτια σε δυναμίτες με φωτεινό παράδειγμα είναι το πολύ καλό “Burn the witch”. Επίσης μου αρέσει που οι BANDEMONIC τολμούν να έχουν τραγούδια με διάρκεια σχεδόν οκτώ λεπτών όπως το “Guardians of time” και όχι απλά να τα έχουν για να γεμίσει ο δίσκος αλλά να είναι και κομματάρες. Θεωρώ πως το “Guardians of time” είναι ένα δείγμα του ταλέντου των BANDEMONIC, καθώς καταφέρνουν να σε απογειώσουν με ένα αργό epic metal κομμάτι που είναι φρέσκο και ακούγεται πολύ ευχάριστα. Ωραίο και το εξώφυλλο που σε γυρίζει πολλά χρόνια πίσω. Η μόνη ένσταση που έχω στο μουσικό κομμάτι είναι ότι θα ήθελα ίσως μια ιδέα λιγότερη «βρωμιά» από τις ρυθμικές κιθάρες με περισσότερη lead κιθάρα. Το “Awakening” για παράδειγμα είναι ότι θα ήθελα να ακούσω σε μεγαλύτερο βαθμό καθώς φαίνεται ότι και η τεχνική υπάρχει αλλά και το ταλέντο.
Συνολικά λοιπόν θα πω ότι το ντεμπούτο των BANDEMONIC είναι ιδανικό, και υπόσχεται πολλά. Ένα-δυο πραγματάκια να διορθώσουν στις συνθέσεις τους έχοντας λίγο μεγαλύτερη ποικιλία και πάμε για τα καλύτερα. Προσωπικά νιώθω περήφανος να βλέπω πως η πόλη που μεγάλωσα δεν σταματά να βγάζει συγκροτήματα με ποιότητα κι εύχομαι στους BANDEMONIC να συνεχίσουν αυτή την metal παράδοση αλλά προπάντων να συνεχίσουν να κυνηγούν το όνειρο τους.
7.5/10
Νίκος Ανδρέου
