Να πάνε στα τσακίδια δημιουργικές ασάφειες όπως ταλέντο, ανελέητο προβάρισμα και μεθοδικότητα. Τώρα πια, αφήνεις μούσι μέχρι το πάτωμα, φοράς ό,τι καρό πουκάμισο έχει γλιτώσει από τη ναφθαλίνη στη ντουλάπα, κουρδίζεις λίγο πιο χαμηλά, τιγκάρεις το μπάσο και πλασάρεσαι ως συγκρότημα. Μοστράρεις κιόλας από δίπλα και λεξούλες όπως stoner και ψυχεδέλεια και μετά έρχεται το χάος. Οι BLACK HAT BONES, ευτυχώς δεν ανήκουν στην παραπάνω συνομοταξία. Μπασμένοι στο κουρμπέτι από το 2009 και με ουκ ολίγα ένσημα κολλημένα στα συναυλιακά δεφτέρια τους, έχουν αποδείξει μέχρι στιγμής πως ζουν και αναπνέουν για το αγνό rock ‘n’ roll.
Aν και ο τίτλος ουσιαστικά τα μαρτυράει σχεδόν όλα από μόνος του, το μουσικό περιεχόμενο του ντεμπούτου τους, “High Gain Devil Rockers”, σε κάνει να καταλάβεις από τα πρώτα λεπτά της ακρόασης, πως πρόκειται για ένα κρεσέντο ήχων, που έχει ως σημείο αναφοράς την ηλεκτρισμένη πλευρά του heavy rock. Μπορεί τις περισσότερες φορές η βελόνα να αρνείται σθεναρά να ξεκολλήσει από ένα μοτίβο που καθρεφτίζει τη σκηνή του Seattle στις δόξες της, ταυτόχρονα όμως, υπάρχουν και αρκετά σημεία όπου το άλμπουμ χρησιμοποιεί ως μπροστάρηδες μία σειρά από παραπομπές, που κλείνουν ύποπτα το μάτι στον κρυστάλλινο ήχο των VELVET REVOLVER και BLACK STONE CHERRY, με τις ενδιάμεσες τζούρες μιας rock ‘n’ roll αλητείας, τύπου HELLACOPTERS, να νοστιμίζουν ακόμη περισσότερο το τελικό αποτέλεσμα. Μέσα από αυτό το μουσικό χαρμάνι, ξεπηδάνε δυναμικές και άκρως γκρουβάτες συνθέσεις, σαν την τετράδα των “Crutch”, “Prophet King”, “Maneater” και του Μπουκοφσκικού “Love is a dog from hell”, οι οποίες είναι ηλίου φαεινότερο πως έχουν δομηθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να προκαλέσουν πάταγο επί σκηνής και παράλληλα, να γεμίσουν το στομάχι του κάθε αγέραστου ροκά με όσο το δυνατόν περισσότερες παγωμένες μπύρες.
Δίσκοι σαν το “High Gain Devil Rockers”, έχουν ως πρωταρχικό μέλημά τους να σε κάνουν να περάσεις καλά με την πάρτη τους και λιγότερο να σε σπρώξουν να βρεις μουσικές καινοτομίες ανάμεσα στα κομμάτια τους. Ως προς αυτό λοιπόν, οι BLACK HAT BONES όχι μόνο πετυχαίνουν απόλυτα το στόχο τους, αλλά δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε το όνομα τους να μη σβήσει πολύ γρήγορα και άδοξα, όπως τόσα άλλα που έχουν περάσει κατά καιρούς από τα κιτάπια της ελληνικής rock σκηνής.
7.5/10
Πάνος Δρόλιας
