>
Μέσα Οκτώβρη κυκλοφορούν τον 4η ολοκληρωμένο δίσκο, στα δέκα χρόνια ύπαρξης τους, οι Φινλανδοί HANGING GARDEN, ο οποίος τιτλοφορείται ως “Blackout Whiteout”. Παρόλο που είναι του «ήχου» μου και υφίστανται για τόσα χρόνια, δεν είχα ιδέα για το ποιόν της μπάντας.
Με μία ακρόαση, εύκολα κανείς καταλαβαίνει τις μουσικές κατευθύνσεις τους πάντως. Σκοτεινό melo-doom, με κατά το πλείστον καθαρά φωνητικά, αλλά και death. Με εξαίρεση τα μελωδικά πλήκτρα, τα riffs αλλά και ο τρόπος που τραγουδά ο Toni Toivonen, φέρνουν πάρα πολύ στο μυαλό τους συμπατριώτες τους GHOST BRIGADE. Δηλαδή αργό tempo, με λίγες mid-tempo στιγμές. Βέβαια, η παραμόρφωση είναι πολλά κιλά πιο ελαφριά και τα φωνητικά πολύ πιο απαλά (υπερβολικά θα έλεγα). Έχουν μπόλικη πεσιμιστική διάθεση, κυρίως «ψυχοπονιάρικη», με σχεδόν παντελή απουσία οργισμένων ξεσπασμάτων. Μπορεί να υπάρχουν riffs και τραγούδια που σου μένουν στο μυαλό, όπως το εναρκτήριο “Borrowed eyes”, το αλά ΚΑΤΑΤΟΝΙΑ “Embers” και το “Unearth”, το οποίο είναι και το αγαπημένο μου του δίσκου, αλλά με το πέρασμα του χρόνου, δύσκολα θα σου παραμείνει κάποιο. Άξια αναφοράς είναι η πολύ καλή παραγωγή, από τον κιθαρίστα των HEAVEN SHALL BURN, Alexander Dietz.
Μετά από περισσότερες ακροάσεις, διαπίστωσα ότι τα φωνητικά τελικά, κάνουν το αποτέλεσμα ιδιαίτερα χλιαρό. Αν δεν ήταν έτσι, μάλλον θα τρελαινόμουν για το δίσκο. Μουσικά δε με χαλάει καθόλου, αν και μία πιο «μασίφ» παραμόρφωση θα ήταν ακόμη καλύτερη. Έχουν τα φόντα πάντως, αν γίνουν πιο «άγριοι»!
6.5/10
Γιώργος Δρογγίτης
Υ.Γ. θα μπορούσα να κόψω 5 βαθμούς, μόνο και μόνο για το εξώφυλλο.
