"/>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Undisputed attitude” – SLAYER
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: American Recordings
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: D. Sardy/SLAYER
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, μπάσο – Tom Araya
Κιθάρες – Kerry King
Κιθάρες – Jeff Hanneman
Drums – Paul Bostaph
2 χρόνια μετά το εξαιρετικό και καταστροφικό “Divine intervention” (1994) που σύστησε τον βασανιστή των δερμάτων Paul Bostaph στο κοινό τους, οι άρχοντες του ακραίου ήχου SLAYER, επιστρέφουν με μια κυκλοφορία διαφορετική από τις άλλες. Μια συλλογή με διασκευές σε μπάντες οι οποίες ήταν άκρως επιδραστικές για εκείνους. Σημειώνεται ότι μέχρι τότε, η μόνη διασκευή που είχε κυκλοφορήσει επίσημα ήταν αυτή στο “Dissident aggressor” των JUDAS PRIEST στο “South of heaven” (1988). Και μια και ανέφερα τους PRIEST, είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί, πως η αρχική κατεύθυνση της κυκλοφορίας ήταν διαφορετική. Αρχικά λοιπόν, το πλάνο ήταν να διασκευάσουν κομμάτια JUDAS PRIEST, DEEP PURPLE και UFO, ωστόσο κατά τον King, αυτό δεν λειτούργησε, οπότε η λύση ήταν μια: βουτιά στο έτερο ήμισυ του DNA των SLAYER, το hardcore punk και κατά κύριο λόγο, τη σκηνή του Αμερικάνικου underground.
Βιωματικά, είναι το άλμπουμ που μαζί με το “Garage inc” (1998) των METALLICA, με έβαλε με το τρόπο του στο hardcore (και μη) punk (το νερό βέβαια, είχε μπει στο αυλάκι, από έναν συμμαθητή μου στο σχολείο που μου δάνειζε σχετικούς δίσκους όταν εγώ έμπαινα στο thrash – ευχαριστώ πολύ για όλα, Ντίνο!). Και νιώθω πως η εμπειρία μου είναι κοινή για πολύ κόσμο που ίσως να μην είχε επαφή αλλά ψήθηκε μετά από αυτό να αποκτήσει. VERBAL ABUSE, T.S.O.L., MINOR THREAT, DR. KNOW, THE STOOGES, D.I. και D.R.I. παρελαύνουν περήφανα από τα ηχεία του ανυποψίαστου ακροατή, παιγμένα κατά τον SLAYER τρόπο. Η μπάντα το διασκεδάζει όσο τίποτα, ενώ μέσα από τις συνθέσεις αυτές καθαυτές διαφαίνεται ο τρόπος με τον οποίο διαμόρφωσαν τον ήχο των SLAYER, δίπλα δίπλα με τους MOTORHEAD αλλά και τις πιο αυστηρά metal ρίζες τους (ANGELWITCH, BLACK SABBATH, JUDAS PRIEST, MERCYFUL FATE, IRON MAIDEN, VENOM και δεν συμμαζεύεται).
Πάντα μου άρεσε να λέω, ότι εδώ, ο Jeff Hanneman (ο σεσημασμένος hardcore punk οπαδός της μπάντας) μας άνοιξε με το “Undisputed attitude” τη πόρτα σε αυτό το κομμάτι της δισκοθήκης του. Σαν να μας λέει “καλά και υπέροχα όλα όσα ακούμε στο κλασσικό heavy metal, ακούστε και αυτό όμως!”. Μια κυκλοφορία, που συμπληρώνεται με ένα κομμάτι ιστορίας. Τα δύο από τα τέσσερα κομμάτια των PAP SMEAR, το hardcore punk side-project που έκαναν ο Hanneman (εκεί μπάσο – φωνητικά) και ο Lombardo με τον Rocky George (SUICIDAL TENDENCIES). Είχαν κυκλοφορήσει μόλις ένα demo το ‘86, με τέσσερα κομμάτια 4 λεπτών σύνολο, στα δύο χρόνια ύπαρξης τους. Εδώ λοιπόν, έχουμε το “Can’t stand you” και το “DDAMM (Drunk drivers against mad mothers”, που ακούγονται τόσο υπέροχα απειλητικά, που θα ήθελα να είχαν ηχογραφηθεί και τα άλλα δύο (“Living just to die”, “Heavy metal”) με αυτή τη παραγωγή!
Το καλύτερο, οι SLAYER, μας το κράτησαν για το τέλος, με ένα δικό τους κομμάτι, δια χειρός Kerry King που είχαμε και τη τύχη να ακούσουμε και στην τελευταία τους εν Ελλάδι εμφάνιση το 2019 (ακόμα θυμάμαι πως γούρλωσαν τα μάτια μου όταν άκουσα τις πρώτες νότες του): “Gemini”. Από τα κορυφαία κομμάτια που έγραψαν οι SLAYER στη περίοδο Bostaph. Τέλειος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο “Divine intervention” (1994) και το “Diabolus in musica” (1998), μιλάμε για ένα κομμάτι όπου ο Araya στα κουπλέ πειραματίζεται με τα κάπως πιο “μελωδικά” φωνητικά που είχε στα κουπλέ του “Serenity in murder” για πρώτη φορά, που ακούγεται τόσο απειλητικό και πλούσιο, που είναι ειλικρινά να απορείς πως δεν κατέληξε σε δίσκο, ανεβάζοντας τον επίπεδο αυτομάτως! Ας είναι, εγώ χαίρομαι που υπάρχει εδώ! Σαν να λέει “παιδιά, ένα διάλειμμα κάναμε και εμείς, να ξεχαρμανιάσουμε με αγαπημένα κομμάτια, σύντομα επιστρέφουμε, πάρτε μια γεύση!”.
30 χρόνια μετά, νιώθω πως το “Undisputed attitude”, αντιμετωπίζεται εντελώς διαφορετικά και οπωσδήποτε πολύ μα πολύ καλύτερα σε σχέση με το όταν βγήκε, που ενδεχομένως δεν ήταν όλοι το ίδιο δεκτικοί στο να ακούνε τις αγαπημένες τους μπάντες σε κάτι διαφορετικό. Ακόμα κι αυτό σήμαινε διασκευές. Σίγουρα, άνθρωποι που γούσταραν υπήρχαν και τότε (περισσότερα επ’ αυτού παρακάτω), ωστόσο σήμερα, ακόμα και ο τελευταίος καταλαβαίνει τη σημασία της. Δεν ήταν απλά μια συλλογή με διασκευές, που βγήκε για να γεμίσει χρόνος ανάμεσα από τις κυκλοφορίες των SLAYER. Ήταν ο καθρέφτης μιας underground σκηνής που μπορεί να μην είχε πέσει στην αντίληψη του μέσου metalhead τότε, αλλά η επίδραση της στα ακούσματα του, ήταν παραπάνω από εμφανής. Το μόνο που χρειαζόταν, ήταν να συνδέσεις τις τελείες και όλα έβγαζαν νόημα.
Και αυτό σκιαγράφησαν οι SLAYER με τον τρόπο τους, κατ’ εμέ άκρως επιτυχημένα.
Did you know that?
– Η Ιαπωνική έκδοση, έχει άλλες δύο διασκευές: στο “Sick boy” των G.B.H. και το “Memories of tomorrow” των SUICIDAL TENDENCIES. Το πρώτο, σύστησε τους G.B.H. στον υποφαινόμενο, προτού τους διασκευάσουν οι ARCH ENEMY, οι DESTRUCTION και οι SCHIZOPHRENIA. Άλλη έκδοση, διπλού CD, είχε σαν bonus το “Live intrusion” promo CD.
– Το PAP SMEAR side-project διαλύθηκε το ‘86, διότι ο Rick Rubin συμβούλευσε τον Jeff Hanneman να μην δημιουργήσει πρόβλημα στην λειτουργία των SLAYER. Για την ιστορία, το όνομα του είναι παρμένο από την περίφημη εξέταση γυναικολογικού χαρακτήρα που γίνεται για πρόληψη του καρκίνου της μήτρας (αγγλιστί: pap smear test). Και αν σας φαίνεται ακόμα άγνωστο, στην Ελλάδα το ξέρουμε ως “τεστ Παπανικολάου” (“τεστ Παπ” για συντομία).
– H Sub Pop records, κυκλοφόρησε τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς το “Abolish government” split, όπου στη μια πλευρά, είναι οι διασκευές των SLAYER σε T.S.O.L., ενώ στην άλλη οι αυθεντικές εκτελέσεις των T.S.O.L. (για την ιστορία, τα κομμάτια αυτά, συν 3 ακόμα, αποτελούν, το πρώτο, ομώνυμο EP τους του 1981).
– Στο “Undisputed attitude” κάθε μπάντα είχε από ένα έως δύο κομμάτια “εκπροσώπηση”. Μοναδική εξαίρεση σε αυτό, είναι οι VERBAL ABUSE. Πέντε κομμάτια από τα δώδεκα κομμάτια του ντεμπούτου τους “Just an american band” (1983). Μάλιστα, δια στόματος του ίδιου του Kerry King στις σημειώσεις του δίσκου δυσκολεύτηκαν να επιλέξουν κομμάτια για τις ανάγκες της κυκλοφορίας, μια και όλα ήταν το ίδιο φοβερά. Οι ίδιοι οι VERBAL ABUSE, παρότι διαλυμένοι εκείνη τη περίοδο, είδαν ένα μεγάλο ενδιαφέρον χάρη στο “Undisputed attitude” για την μουσική τους, μια και πολλοί οπαδοί των SLAYER τους έμαθαν έτσι! Βοήθησε και το video clip για το “I hate you”, βέβαια.
Γιάννης Σαββίδης
