"/>
Κιθάρες, κιθάρες και πάλι κιθάρες. Ο Mr. G. τα τελευταία χρόνια, σαν να κάνει το ένα βήμα πιο σωστό και πιο βαρύ από το προηγούμενό του. Οι επιλογές του σαν να είναι πιο μεστές και τον βλέπουμε να ξέρει την θέση του, το πού βρίσκεται και το πού μπορεί να στοχεύσει. Η ιστορία που γράφει, ξεπερνά πλέον το ¼ του αιώνα δισκογραφικά, το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, συνυφασμένο με το heavy metal σε μια διαδρομή που τον έχει κάνει αναγνωρίσιμο σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά και απόλυτα σεβαστό για τις κιθαριστικές του ικανότητες.
Το “Steel burner” ανακοινώθηκε πριν αρκετές εβδομάδες, αλλά με την κυκλοφορία του σήμερα ο χρόνος σταματά! Ένας δίσκος που ορίζεται από τον όρο «προσωπικός», όσο και ορίζει ο ίδιος τον κιθαρίστα που τόσο θαυμάζουμε. Όπως το ομότιτλο τραγούδι που ανοίγει το άλμπουμ περιλαμβάνει κάποια χαρακτηριστικά του μουσικού χαρακτήρα του Gus, έτσι και ολόκληρο το άλμπουμ εκθέτει επιρροές, αγάπες και τάσεις του Θεσσαλονικιού κιθαρίστα. Επειδή στις προηγούμενες κυκλοφορίες του έχει παρουσιάσει αρκετά διαφορετικές πτυχές του, δεν υπάρχει κάτι που θα σας εκπλήξει στο “Steel burner”, ένα άλμπουμ που θα το γουστάρει ο κάθε φίλος των FIREWIND, της Shrapnel (LOL) και του heavy metal γενικότερα.
Το άλμπουμ έχει κυκλοφορήσει, οπότε ήδη γνωρίζετε ότι μιλάμε για έναν δίσκο με κλασικό υπόβαθρο ντυμένο με ένα σύγχρονο ηχητικό πέπλο. Το άλμπουμ αυτό δίνει τον δικαίωμα στον Gus G. να στέκεται με το κεφάλι ψηλά, περήφανα, όπως στο βίντεο του ομότιτλου κομματιού. Επίσης του δίνει την ευκαιρία να κάνει πολλού μορφασμούς από αυτούς που συνηθίζει όταν σολάρει, καθώς υπάρχουν αρκετά τέτοια μέρη, με τον ίδιο να σφίγγει τα χείλια του κι εμείς ακολουθούμε μαζί του. Ριφάρες και σολάρες! Οι μισές συνθέσεις είναι δίχως τραγουδιστές, επιτρέποντας στις κιθάρες του να αναλάβουν διαφορετικούς ρόλους και βέβαια στον ίδιο να ξεδιπλώσει τις αρετές του με κάθε ειλικρίνεια, όπως στο καταπληκτικό “Confession” με ένα μελοδραματικό, ανατριχιαστικό παίξιμο. Το “What if” δύσκολα θα το απέδιδα στον Gus αν το άκουγα τυχαία, επειδή ακούγεται πιο ανάλαφρο, κάτι που του προσδίδει μια μαγεία. Όλα αυτά όμως, μέχρι να μπει το σόλο, λίγο πριν το τρίτο λεπτό του.
Οι άλλες μισές συνθέσεις όμως, συνοδεύονται από εξαιρετικούς ερμηνευτές. Στο “Nothing can break me”, οι υψηλότερες ταχύτητες κάνουν την γλυκύτατη Doro Pesch να λάμπει ως πραγματική βασίλισσα του Ευρωπαϊκού metal και ένα κολλητικό ριφ με αρκετό groove. Το “No one has to know” με τον Dino Jelusick και την μοναδική του φωνή, τείνει περισσότερο σe hard n’ heavy μονοπάτια, ενώ από κοντά είναι και τα δύο τραγούδια με τον πιο πρόσφατο συνεργάτη του, τον Ronnie Romero. Από τα πέντε τραγούδια, εγώ ξεχώρισα την συνεργασία με τον Matt Barlow, στην καλύτερή του ερμηνεία εδώ και χρόνια. Όπως μερικές από τις πιο γνωστές του στιγμές με τους ICED EARTH, έτσι και το “Dancing with death” ξεκινά μελαγχολικά, όμως γρήγορα εξελίσσεται σε μια εκρηκτική κι επιθετική σύνθεση.
Υπάρχουν πολλά πρόσωπα στο “Steel burner”, όμως το καθένα από αυτά είναι αξιολάτρευτο και οικείο. Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια ο Gus G. δεν μας έχει λείψει, περιοδεύοντας αρκετά, τόσο με το προσωπικό του σχήμα, όσο και με τους FIREWIND, από τους οποίους έπεται νέος δίσκος σύντομα. Όμως μέχρι τότε, το “Steel burner” θα μας υπενθυμίζει γιατί γουστάρουμε να ταξιδεύουμε ακούγοντας την μουσική του Gus.
8 / 10
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης
