"/>
Όταν προσπαθείς να είσαι όσο πιο ενημερωμένος μπορείς στη τωρινή σημερινή heavy metal σκηνή, και βλέπεις κάτι που σου «τραβάει» το μάτι, θέλεις να το ακούσεις για να ανακαλύψεις αν όντως «σου κάνει». Κάπως έτσι πέρισυ, τελείως τυχαία, το “Time and tyranny”, η δεύτερη δισκογραφική δουλειά των KONQUEST, «έπεσε» μπροστά μου. Το ωραίο και περίεργο εξώφυλλο, αλλά και η δισκογραφική τους εταιρία που ειδικεύεται σε προσφιλείς προς τα ακούσματα μου κυκλοφορίες, με έκαναν να ασχοληθώ με την δουλειά, η οποία αμέσως με κέρδισε, αφού το εν λόγω άλμπουμ ήχησε στα αυτιά μου σαν ένα πολύ καλό παράδειγμα εμπνευσμένων τραγουδιών, από ένα συγκρότημα που δείχνει ότι μπορεί να ξεχωρίσει.
Μετά την ακρόαση του άλμπουμ, το ακόμα πιο εντυπωσιακό που ανακαλύπτει ο ακροατής, είναι ότι οι KONQUEST δεν είναι ένα σύνολο μουσικών σε συγκρότημα, αλλά ένα one-man σχήμα, όπου ο ιδρυτής Alex Rossi παίζει όλα τα όργανα, κάνει την ηχογράφηση και μίξη, γράφει όλα τα τραγούδια και φυσικά τα ερμηνεύει, αλλά και γενικά ό,τι αφορά την κυκλοφορία, «περνάει» από το χέρι του. Ο ίδιος, με τις συνθέσεις που έχει δημιουργήσει, δείχνει έναν άνθρωπο και μουσικό, με σαφέστατη αγάπη στο Ευρωπαϊκό metal της δεκαετίας του 1980, με μοναδική ικανότητά να αποτυπώνει απόλυτα τη συνολική ηχητική ατμόσφαιρα του παρελθόντος, κατατάσσοντας άμεσα το γκρουπ του στο κίνημα του New Wave Of Traditional Heavy Metal.
Τα μέχρι τώρα δυο άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει, “The night goes on” το 2021 και “Time and tyranny” μια χρονιά μετά, καταφέρνουν να εσωκλείσουν τραγούδια που έχουν απορροφήσει με ιδανικό τρόπο ένα οπλοστάσιο επιρροών, από συγκροτήματα όπως οι HEAVY LOAD και οι ATTACK, αλλά και όλο το κίνημα του New Wave Of British Heavy Metal, στα πρώτα του χρόνια, δίνοντας περισσότερο έμφαση στους IRON MAIDEN, TOKYO BLADE και ANGELWITCH, «μεταφέροντας» το ύφος στο σήμερα όπως κάνουν σχήματα όπως οι CAULDRON, CENTURY, NIGHT DEMON, SCREAMER, AMBUSH, BLACKSLASH και AIR RAID μεταξύ άλλων. Αν αρέσκεστε σε όλα αυτά τα γκρουπ, τότε και η τρίτη δουλειά τους με τίτλο “Dark waters”, δεν θα πρέπει να «περάσει» απαρατήρητη για εσάς, αφού συνεχίζονται και σε αυτήν, όλα τα παραπάνω.
Είναι άξιο θαυμασμού ότι ο ιθύνοντας νους όλων των συνθέσεων του άλμπουμ έχει καταφέρει, ουσιαστικά μόνος του, να αναπαράξει ιδανικά όλη την 80s φιλοσοφία, δημιουργώντας ένα άλμπουμ, γεμάτο ουσιαστική μουσική στην διάρκεια του. Ο κάθε οπαδός που θα ασχοληθεί με την κυκλοφορία, σαφώς δεν θα ακούσει κάτι πρωτότυπο, αφού η παρελθοντολαγνεία που υπηρετείται και ακολουθείται, είναι διάχυτη. Το σημαντικό είναι όμως ότι τηρώντας τα όποια ηχητικά κλισέ και των προαναφερθέντων συγκροτημάτων αλλά και του ιδιώματος που αρέσκεται να εκφράζεται ηχητικά, έχει βάλει και την δικιά του πινελιά, όπως την αντιλαμβάνεται σήμερα. Συνθέτει και δημιουργεί τραχείς συνθέσεις, τιμώντας στο έπακρο και τις λέξεις “heavy metal” αλλά και την «χρυσή» δεκαετία, αφού ότι ακούγεται είναι 100% «ταγμένο» εκεί.
Σε άλλο ένα άλμπουμ, όπως ευτυχώς αρκετά το τελευταίο διάστημα, οι ξεσηκωτικοί ρυθμοί με πολλές «ανεβαστικές» στιγμές, τα όμορφα τοποθετημένα κιθαριστικά ριφ και solos, τα δυναμικά κουπλέ και ρεφραίν που μετά από ακροάσεις θα σιγοτραγουδάς, η δύναμη και ένταση στις συνθέσεις, οι ηχητικές ταχύτητες που θα σου «ανεβάζουν» και την αδρεναλίνη, τα στακάτα mid-tempo μέρη παρά τα πιο γρήγορα, η «ανθεμική» τάση με άπλετο μουσικό τσαμπουκά και οι διάχυτες όμορφες μελωδίες σε όλη την διάρκεια του, είναι η ταυτότητα του. Ό,τι φτάνει στα αυτιά σου αποτελεί μια συνολικά πολύ καλή προσπάθεια απόδοσης ωραίων τραγουδιών, από έναν μουσικό που δείχνει σε κάθε δευτερόλεπτο, την αγάπη του για το παλαιομοδίτικο metal. Αυτό είναι το μεγάλο ατού της νέας δουλειάς: τα ίδια τα τραγούδια που εμπεριέχονται σε αυτήν.
Οι (ή ο, πείτε το όπως θέλετε) KONQUEST έκαναν ένα ακόμα βήμα προς την ίσως μεγαλύτερη αναγνώριση τους από το κοινό. Παρόλη την δισκογραφική απουσία 4 χρόνων, δημιουργήθηκε ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ που όσες φορές επιλέξεις να το ακούσεις, δεν θα βαρεθείς. Το “Dark Waters” είναι μια πολύ καλή ηχητική πρόταση, καλοδουλεμένων συνθέσεων, οι οποίες από την πρώτη στιγμή θα σε «κρατήσουν», αν φυσικά σου αρέσει το ιδίωμα που καταπιάνονται. Αποτελούν ένα τρανό παράδειγμα του πώς πρέπει να ακούγεται το «retro metal» στις μέρες μας. Αν αγαπάτε -και- το heavy metal παλαιάς ηχητικής, ακούστε το δίσκο, ένα άλμπουμ που «κουβαλάει» όλα όσα προσδοκεί ο ακροατής από το ιδίωμα, ξεπερνώντας την απλή αναβίωση, έχοντας μια «φρέσκια» οπτική και ωραία ροή, που σε κάνει να το ακούς μονομιάς. Μακάρι ο Rossi, να πλαισιωθεί και από ισάξιους μουσικούς και να ακούσουμε ακόμα καλύτερα τραγούδια στο εγγύς μέλλον.
7,5 / 10
Θοδωρής Μηνιάτης
