"/>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Seal the deal & let’s boogie” – VOLBEAT
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΙΑ: Vertigo / Universal
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Jacob Hansen, Michael Poulsen, Rob Caggiano
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Michael Poulsen – φωνητικά, κιθάρα
Rob Caggiano – κιθάρες, μπάσο, ακουστική κιθάρα
Jon Larsen – ντραμς
Υπάρχουν δίσκοι που σε κερδίζουν από την πρώτη ακρόαση και υπάρχουν δίσκοι που αποδεικνύουν την αξία τους μέσα στον χρόνο. Το “Seal the deal & let’s boogie” των VOLBEAT ανήκει και στις δύο κατηγορίες.
Όταν κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου 2016, η έκτη ολοκληρωμένη δουλειά των Δανών βρήκε το συγκρότημα σε μια κρίσιμη καμπή της πορείας του. Ήταν ο πρώτος δίσκος μετά την αποχώρηση του μπασίστα Anders Kjølholm και ταυτόχρονα η στιγμή που οι VOLBEAT επιβεβαίωσαν πως δεν αποτελούσαν πλέον ένα ιδιαίτερο ευρωπαϊκό φαινόμενο, αλλά μία από τις σημαντικότερες rock/metal μπάντες του πλανήτη.
Άλλωστε, οι VOLBEAT δεν υπήρξαν ποτέ μια συνηθισμένη μπάντα. Δημιούργησαν ένα δικό τους μουσικό σύμπαν, αυτό που πολλοί περιγράφουν ως “Elvis Metal”, συνδυάζοντας heavy metal, rock n’ roll, punk, Americana και την αισθητική του Johnny Cash και του Elvis Presley με τρόπο που κανείς άλλος δεν κατάφερε να αντιγράψει πειστικά.
Το “Seal the deal & let’s boogie” από την πρώτη κιόλας ακρόαση, ήταν σαφές ότι πήρε όλα όσα αγαπήσαμε στους VOLBEAT και τα παρουσίασε στην πιο ώριμη και εμπορική μορφή τους. Το άλμπουμ ήταν πιο μελωδικό και περισσότερο rock από τους προκατόχους του, με τον Michael Poulsen να θεωρεί ότι περιείχε τα καλύτερα ρεφρέν που είχε γράψει μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Και πράγματι, δέκα χρόνια αργότερα, τραγούδια όπως τα “The devil’s bleeding crown”, “Seal the deal”, “Black rose” (με την εξαιρετική συνεισφορά του Danko Jones) είναι από τα πιο δημοφιλή ανάμεσα στους οπαδούς τους, ενώ υπάρχει και το “For Evigt” με τους Δανέζικους στίχους στο ρεφρέν και guest τον Johan Olsen που είχε τραγουδήσει και στο “The garden’s tale” και η αγγλική εκδοχή του, το “The bliss”, που είναι από τα κορυφαία τραγούδια της ιστορίας τους.
Δεν ξεχνάμε τα άχαστα τραγούδια τους που αναφέρονται σε γυναίκες και πάντα είναι λίρα εκατό. Ο λόγος για τα “Marie Lavaeu” και το “Mary Jane Kelly”, που είναι η φυσική συνέχεια των “Lola Montez” (ιδιαίτερα το “Marie Lavaeu”), “Mary Ann’s place” και “Maybellene I Hofteholder”. Και διασκευές είχε το πρόγραμμα, στο “Rebound” των TEENAGE BOOTLEROCKET και το “Battleship chains” των GEORGIA SATELLITES, ενώ πρέπει να αναφερθεί η μόνιμη απορία μου, για το “Slaytan”, που ανοίγει το bonus CD, διαρκεί μόλις 48 δευτερόλεπτα και ποτέ μου δεν κατάλαβα για ποιον λόγο δεν το συνέχισαν ποτέ, αφού είχε δυναμική για ultra hit!!!
Η εμπορική απήχηση ήταν εξίσου εντυπωσιακή. Ο δίσκος ανέβηκε στο Νο. 1 της Δανίας, έκανε το υψηλότερο ντεμπούτο της καριέρας των VOLBEAT στις Ηνωμένες Πολιτείες φτάνοντας στο Νο. 4 του Billboard 200 και επιβεβαίωσε πως το συγκρότημα είχε πλέον περάσει οριστικά στη μεγάλη κατηγορία. Παράλληλα, τα “The devil’s bleeding crown” και “Black rose” κατέκτησαν την κορυφή του αμερικανικού Mainstream Rock Chart, αποδεικνύοντας ότι το ιδιαίτερο μείγμα των VOLBEAT μπορούσε να μιλήσει σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό από αυτό του παραδοσιακού metal.
Κοιτάζοντας πίσω, το “Seal the deal & let’s boogie” ήταν το άλμπουμ που ολοκλήρωσε τη μετάβασή τους από αγαπημένο συγκρότημα των μυημένων σε παγκόσμιο rock και metal όνομα πρώτης γραμμής. Και το σημαντικότερο; Δέκα χρόνια μετά εξακολουθεί να ακούγεται το ίδιο φρέσκο, διασκεδαστικό και γεμάτο σπουδαία τραγούδια.
Κάποιες φορές η συνταγή δεν χρειάζεται να αλλάξει. Αρκεί να γράφεις τραγούδια σαν κι αυτά. Γι’ αυτό και παρά κάποια πρόσφατα δισκογραφικά «στραβοπατήματα», λέω ΜΟΝΟ VOLBEAT!!!
Σάκης Φράγκος
