"/>
“Mindcrime through Dr. X’s eyes”
Δεν είναι δυνατόν να έχεις διαθέσιμο τον Geoff Tate για συνομιλία και να αφήσεις την ευκαιρία να πάει χαμένη. Η συνέντευξη έγινε λίγες ώρες πριν τη συναυλία του στο Gagarin205, πριν ακόμα κυκλοφορήσει το “Operation: Mindcrime III”, από το οποίο είχαμε ακούσει όλοι μας, μόνο το τραγούδι “Power”. Χαρακτηριστικό είναι, ότι κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, χτύπησε ειδοποίηση στα κινητά μας από το 112 για κακοκαιρία, κάτι που ξάφνιασε πάρα πολύ τον Geoff και θα το δείτε και στο video της συνέντευξης. Όπως και να έχει, κάθε συνέντευξη με τον Tate, είναι εμπειρία ζωής και πάντα υπάρχουν ωραία και ενδιαφέροντα πράγματα να διαβάσει κανείς, από έναν καλλιτέχνη που μας έχει κρατήσει συντροφιά ατελείωτες ώρες με τη μουσική του.
Εδώ έχουμε τον Geoff Tate. Γεια σου Geoff, καλώς ήρθες ξανά στο Rock Hard Greece.
Χαίρομαι που είμαι εδώ, χαίρομαι που σε βλέπω.
Ετοιμάζεις το “Operation: Mindcrime III” ή το “Operation: Mindcrime… Dr. X”; Πώς θα το αποκαλείς τελικά;
Το αποκαλούμε «Operation: Mindcrime III».
Το “Mindcrime III” φέρνει επιτέλους τον Dr. X στο επίκεντρο. Τι αποκαλύπτει γι’ αυτόν που δεν είχαμε κατανοήσει πλήρως μέχρι σήμερα;
Νομίζω σχεδόν τα πάντα. Στα προηγούμενα άλμπουμ δεν είχαμε εστιάσει ιδιαίτερα στον Dr. X ως χαρακτήρα. Ήταν πάντα ο κακός της ιστορίας, μια σκοτεινή φιγούρα που έμοιαζε πανίσχυρη, χαρισματική και έλεγχε τα πάντα. Φαινόταν να έχει ένα σχέδιο για τα πάντα, όμως ποτέ δεν τον γνωρίσαμε πραγματικά. Στην ουσία, ήταν ένας χαρακτήρας που οριζόταν μέσα από τον Nikki, ο οποίος βρισκόταν στο επίκεντρο των δύο πρώτων δίσκων. Αυτό το άλμπουμ παρουσιάζεται από τη δική του οπτική γωνία. Μαθαίνουμε ποιος είναι, τι τον οδήγησε εκεί που βρίσκεται και πώς ασκεί την επιρροή και την εξουσία του πάνω στους υπόλοιπους χαρακτήρες της ιστορίας.
Πώς αλλάζει η αντίληψή μας για τον ρόλο του Nikki στο αρχικό άλμπουμ όταν βλέπουμε την ιστορία μέσα από τα μάτια του Dr. X;
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αποφασίσει ο ίδιος ο ακροατής. Έχω μεγάλη περιέργεια να δω πώς θα το ερμηνεύσει ο κόσμος και πώς θα αντιληφθεί τον χαρακτήρα. Τελικά, τι είναι η αλήθεια; Συχνά εξαρτάται από τη ματιά εκείνου που την παρατηρεί. Πολλές φορές βγάζουμε συμπεράσματα χωρίς να γνωρίζουμε ολόκληρη την ιστορία. Νομίζω πως αυτός ο δίσκος αποτελεί το κομμάτι που έλειπε από το παζλ για πολλούς ανθρώπους και θα τους βοηθήσει να συνθέσουν πολύ πιο εύκολα την πλήρη εικόνα.
Άρα αποκαλύπτονται κρυμμένες αλήθειες πίσω από στιγμές που οι οπαδοί θεωρούσαν ότι ήδη γνώριζαν;
Αυτό ακριβώς συμβαίνει. Θα φωτιστούν διαφορετικά ορισμένες κομβικές στιγμές, γιατί όλη η ιστορία παρουσιάζεται μέσα από την οπτική του Dr. X και μέσα από τις σχέσεις του με τον Nikki και τη Sister Mary.
Το αρχικό άλμπουμ μοιάζει παράξενα επίκαιρο ακόμη και σήμερα. Τι έχει να πει το “Mindcrime III” για τον κόσμο στον οποίο ζούμε; Άκουγα πρόσφατα το “I‘m American” και διάβαζα μια συνέντευξη που είχαμε κάνει πριν από είκοσι χρόνια, όταν είχε κυκλοφορήσει το “Operation: Mindcrime II”. Τότε έλεγες ότι αφορούσε τον πόλεμο στο Ιράκ και, παραδόξως, βρισκόμαστε ξανά μπροστά σε παρόμοιες καταστάσεις.
Ναι, ο ατελείωτος πόλεμος στο Ιράκ. Είναι πραγματικά τρελό. Είναι εντυπωσιακό πόσο συχνά επαναλαμβάνεται η ιστορία. Βρισκόμαστε ξανά σε παρόμοιες, σχεδόν ίδιες καταστάσεις. Σχεδόν θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς σύμπτωση. Ή μήπως όχι;
Πώς βλέπεις την ανταπόκριση του κόσμου στο “Power”, το πρώτο single του δίσκου;
Νομίζω ότι αρέσει στον κόσμο και αυτό είναι καλό.
Έχετε ξεκινήσει επίσης μια καμπάνια όπου ζητάτε από τον κόσμο να καλέσει έναν συγκεκριμένο τηλεφωνικό αριθμό για να ακούσει ένα μήνυμα σχετικά με το νέο single. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα; Είναι αρκετά αντισυμβατική και θα έλεγα αρκετά old school.
Έχουμε αυτό το υπέροχο εργαλείο που λέγεται τηλέφωνο. Μου φάνηκε καλή ιδέα να το χρησιμοποιήσουμε και για κάτι διαφορετικό πέρα από το ατελείωτο scrolling.
Τι σε έκανε να αποφασίσεις να μη δώσεις ολόκληρο το άλμπουμ στον Τύπο πριν από την κυκλοφορία του; Θα υπάρξει κάποια δισκογραφική πίσω από την κυκλοφορία ή θα το διαθέσετε μόνοι σας;
Η έννοια της δισκογραφικής εταιρείας δεν σημαίνει πλέον αυτό που σήμαινε κάποτε. Ολόκληρο το επιχειρηματικό μοντέλο έχει αλλάξει ριζικά. Δεν υπάρχει κάποια εταιρεία πίσω από αυτή την κυκλοφορία. Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει από εμάς τους ίδιους. Είναι κάτι διαφορετικό και αρκετά συναρπαστικό. Δεν έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο. Το αντιμετωπίζουμε σαν ένα πείραμα για να δούμε τι θα συμβεί.
Έχεις περιγράψει το άλμπουμ ως πιο βαρύ και πιο επιθετικό. Τι σημαίνει «heavy» για σένα σε αυτό το στάδιο της καριέρας σου;
(Γελάει) Δεν ξέρω. Είναι μια ερώτηση που πάντα με δυσκόλευε. Τι ακριβώς σημαίνει «heavy»; Αυτό που είναι βαρύ για έναν άνθρωπο μπορεί να μην είναι για κάποιον άλλον. Για μένα, ο δίσκος έχει πολλή επιθετικότητα, αλλά και πολλές δυναμικές. Υπάρχουν ορχηστρικά στοιχεία, πιο ανάλαφρες στιγμές, αλλά και αρκετά σκοτεινά σημεία, περισσότερο ίσως από άλλους δίσκους που έχω κάνει. Πιστεύω ότι ο καθένας πρέπει να τον ακούσει και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Προσωπικά θεωρώ ότι ακούγεται εξαιρετικά. Η παραγωγή είναι εντυπωσιακή, ειδικά στο rhythm section. Όλα έδεσαν πραγματικά μεταξύ τους. Είναι ένας δίσκος που απολαμβάνεις ιδιαίτερα με ακουστικά, με πολύ όγκο, δύναμη και επιθετικότητα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο παραγωγός είναι μπασίστας.
Ναι (γέλια). Πιθανότατα έπαιξε κι αυτό τον ρόλο του.
Να πούμε στον κόσμο ότι ο παραγωγός είναι ο John Moyer των DISTURBED.
Ναι. Ο John μπήκε στην ομάδα ως παραγωγός μετά τους Kieran Robertson και Alex Hart. Εγώ είχα γράψει το μεγαλύτερο μέρος του υλικού, όμως ο δίσκος δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη. Υπήρχαν διάσπαρτα κομμάτια και ιδέες. Ο John ήρθε και μας είπε ότι έχουμε έναν πραγματικά σπουδαίο δίσκο στα χέρια μας και ότι, αν θέλουμε να τον ενώσουμε σε ένα ενιαίο σύνολο, θα αναλάβει να κάνει τα πάντα να λειτουργήσουν. Και αυτό ακριβώς έκανε. Μας ένωσε δημιουργικά. Εμείς οι τρεις είμαστε άνθρωποι που γεννάμε συνεχώς ιδέες. Ο John είναι εκείνος που παίρνει όλες αυτές τις ιδέες και τις μετατρέπει σε ένα ολοκληρωμένο έργο. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να υπάρχει ένας τέτοιος άνθρωπος σε μια ομάδα παραγωγής.
Διάβασα ότι ο δίσκος σηματοδοτεί μια επιστροφή στην πρώιμη ηχητική ταυτότητα των QUEENSRŸCHE. Πόσο συνειδητή ήταν αυτή η επιλογή;
Δεν μπορώ πραγματικά να το αποφύγω. Όταν γράφεις τραγούδια για το “Operation: Mindcrime”, πρέπει να υπάρχει μια συγκεκριμένη ηχητική ταυτότητα. Οι κιθάρες πρέπει να βρίσκονται σε πρωταγωνιστικό ρόλο μέσα στη δομή των τραγουδιών. Είναι ένα έργο που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις κιθάρες και θεωρώ ότι αυτό είναι απαραίτητο. Για να σταθεί δίπλα στα δύο προηγούμενα “Mindcrime”, πρέπει να διαθέτει αυτόν τον συγκεκριμένο χαρακτήρα και αυτόν τον ήχο.
Σκέφτηκες ποτέ να έχεις κάποιον καλεσμένο στον δίσκο; Όπως είχες κάνει με τον Ronnie James Dio στο “Mindcrime II”; Ή ακόμη και κάποιον πρώην μέλος των QUEENSRŸCHE, όπως τον Chris DeGarmo ή τον Scott Rockenfield; Απλώς για συμβολικούς λόγους;
Δεν το νομίζω. Δεν πιστεύω ότι θα ήταν καλή κίνηση. Ειδικά για τη δική μου ψυχική υγεία! (γέλια)
Προτιμούμε να παραμένουμε λογικοί άνθρωποι.
Ακριβώς. Προτιμούμε να είμαστε ευτυχισμένοι άνθρωποι! (γέλια)
Γράφεις πρώτα την ιστορία και στη συνέχεια τη χωρίζεις σε τραγούδια. Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι στο να μεταφέρεις αυτό το κεφάλαιο στη μουσική;
Για μένα όλα ξεκινούν από τις λέξεις. Το να έχεις ένα προσχέδιο της ιστορίας βοηθάει πάρα πολύ στη σύνθεση. Σου δίνει έναν λόγο ύπαρξης για κάθε τραγούδι, γιατί χρησιμοποιείς τη μουσική για να περιγράψεις αυτό που συμβαίνει μέσα στις λέξεις. Ζωγραφίζεις ένα ηχητικό τοπίο. Είναι σχεδόν απαραίτητο. Πρέπει να έχεις την ιστορία στη θέση της για να μπορέσεις να συνθέσεις. Το θεωρώ πολύ σημαντικό.
Έχεις ηχογραφήσει σε κάστρα, σε εκκλησίες, σε δωμάτια ξενοδοχείων, σε διάφορα μέρη του κόσμου. Πόσο επηρεάζουν πραγματικά αυτά τα περιβάλλοντα τον συναισθηματικό χαρακτήρα των τραγουδιών;
Δεν είμαι βέβαιος ότι τον επηρεάζουν ιδιαίτερα ή ότι τον επηρέασαν ποτέ. Νομίζω ότι αυτό που διαμορφώνει τη μουσική είναι η δική σου μουσική ευαισθησία ως δημιουργού. Μπορείς να φανταστείς κάτι ενώ κάθεσαι σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Μπορείς να φανταστείς κάτι ενώ οδηγείς το αυτοκίνητό σου. Έχει να κάνει με αυτό που ακούς μέσα στο κεφάλι σου. Δεν χρειάζεται να βρίσκεσαι σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος για να συνθέσεις. Τουλάχιστον για μένα. Αρκεί να έχω ένα ήσυχο δωμάτιο. Κατά προτίμηση χωρίς στουντιακούς τοίχους και γιατρούς γύρω μου.
Και χωρίς να φοράς λευκά ρούχα.
Ακριβώς! Παρ’ όλα αυτά πέρασα υπέροχα φτιάχνοντας αυτόν τον δίσκο σε όλα αυτά τα διαφορετικά μέρη. Είχαμε μια μέρα ρεπό και… Ωπ! Μόλις ήρθε μια ειδοποίηση έκτακτης ανάγκης. Δεν ξέρω πώς να τη σταματήσω. (σ.σ. εκείνη την ώρα χτύπησε το 112 που προειδοποιούσε για ακραία καιρικά φαινόμενα, ενώ οριακά ψιχάλιζε, κάτι που σαφώς ξάφνιασε τον Geoff)
Είναι λόγω του καιρού.
Χριστέ μου! Δεν το έχω ξαναδεί αυτό. Πέρασα πραγματικά υπέροχα ηχογραφώντας τον δίσκο σε διαφορετικά μέρη κατά τη διάρκεια της περιοδείας. Ήταν φανταστικό να δουλεύουμε με την ομάδα μας, να συζητάμε τι κάναμε εκείνη τη στιγμή, τι θα κάναμε στη συνέχεια και πώς θα αξιοποιούσαμε τον ελεύθερο χρόνο μας για να δουλέψουμε πάνω στο υλικό. Φτάναμε κάπου, απλώναμε όλο τον εξοπλισμό, στήναμε τα μικρόφωνα και αρχίζαμε να γράφουμε ή να συμπληρώνουμε τραγούδια. Ήταν πολύ πιο διασκεδαστικό από το να περιμένουμε να συγκεντρωθούν όλα και μετά να κλειστούμε σε ένα μόνο στούντιο. Κι αυτός είναι ένας καλός τρόπος, φυσικά, αλλά εδώ μιλάμε για μια πραγματική εργασία αγάπης. Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε πάνω στον δίσκο το 2021. Υπήρξε μια πολύ μακρά περίοδος ωρίμανσης, με ατελείωτες συζητήσεις και σχεδιασμό. Τελικά όλα ενώθηκαν και είμαι πολύ ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα.
Πρέπει να ήταν συναρπαστικό να μην ακολουθήσετε τον συνηθισμένο τρόπο ηχογράφησης σε ένα στούντιο με όλους μαζί, αλλά να δημιουργείτε σε τόσο ασυνήθιστους χώρους.
Ήταν πολύ ενδιαφέρον και ταυτόχρονα απαιτητικό. Κάθε μέρος στο οποίο βρισκόσουν ήταν διαφορετικό. Κι αυτό ήταν ωραίο. Συνέβαλε στη συνολική αίσθηση του δίσκου και σε ορισμένα από τα ιδιαίτερα ηχητικά χαρακτηριστικά του.
Το “Mindcrime II” δίχασε τους οπαδούς. Σε κάποιους άρεσε πολύ, σε άλλους όχι τόσο. Επίσης σπάνια παίζεις τραγούδια του ζωντανά. Επηρέασε αυτό τον τρόπο με τον οποίο προσέγγισες το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας;
Η επίδραση του «Mindcrime II»;
Ναι, ο τρόπος με τον οποίο το υποδέχθηκε ο κόσμος σε σύγκριση με το πρώτο «Mindcrime».
Όχι. Ποτέ. Η γνώμη κάποιου άλλου να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο γράφω μουσική; Ποτέ. Δεν έχω φτιάξει ποτέ έναν δίσκο σκεπτόμενος ότι πρέπει να τον κάνω έτσι επειδή θα αρέσει ή δεν θα αρέσει στον κόσμο. Δεν έχω ιδέα τι αρέσει ή τι δεν αρέσει στους ανθρώπους. Η μουσική είναι μια απολύτως προσωπική εμπειρία. Ο κάθε ακροατής αποφασίζει μόνος του αν θα την απολαύσει ή όχι. Ο καθένας φιλτράρει τη μουσική μέσα από τις δικές του εμπειρίες ζωής και τα δικά του ενδιαφέροντα. Είναι ένα πολύ προσωπικό ταξίδι.
Έχεις κερδίσει το δικαίωμα να παίζεις τη μουσική που θέλεις χωρίς να σε απασχολεί η γνώμη των άλλων. Μετά από τόσα χρόνια απλώς βγαίνεις και λες αυτό που θέλεις να πεις. Πόσο σε επηρέασε το γεγονός ότι έπαιζες ολόκληρο ή μεγάλο μέρος του “Operation: Mindcrime” ζωντανά, ώστε να πειστείς πως το επόμενο βήμα έπρεπε να είναι αυτό το άλμπουμ;
Ξεκίνησε από το να ξανακούσω το “Mindcrime II”. Είχα καιρό να το ακούσω και μου φάνηκε ενδιαφέρον να επιστρέψω σε αυτό. Με έκανε να θέλω να ακούσω ξανά και το πρώτο “Mindcrime”. Άκουσα και τους δύο δίσκους συνεχόμενα και τότε άρχισα να αναρωτιέμαι ποιος ακριβώς είναι ο Dr. X. Δεν ήμουν βέβαιος ότι τον γνώριζα πραγματικά, με βάση όσα είχαμε δει γι’ αυτόν στους προηγούμενους δίσκους. Αυτό με έβαλε σε σκέψεις για το πού θα μπορούσε να πάει η ιστορία και πώς θα ήθελα να παρουσιάσω τη δική του πλευρά. Με γοητεύει αυτό. Η ανθρώπινη φύση. Οι άνθρωποι βλέπουν το ίδιο πράγμα με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ξέρεις το παιχνίδι όπου ψιθυρίζεις μια φράση στο αυτί κάποιου και μέχρι να κάνει τον γύρο μιας παρέας επιστρέφει εντελώς διαφορετική; Ίσως να έχει κρατήσει κάποια ψήγματα της αρχικής ιδέας, αλλά έχει μεταμορφωθεί. Κάπως έτσι λειτουργεί η ανθρώπινη αντίληψη σχεδόν για τα πάντα. Σχεδόν δεν έχουμε κοινό σημείο αναφοράς. Ίσως η Google να μας έχει προσφέρει κάτι τέτοιο. Πλέον όλοι ανατρέχουμε σε αυτήν σαν να είναι η τελική απάντηση για τα πάντα. Σαν να αποτελεί τη συλλογική συνείδηση της ανθρωπότητας στον 21ο αιώνα.
Πόσο σημαντικό ήταν για σένα το άλμπουμ να λειτουργεί ως εμπειρία ακρόασης με ακουστικά;
Νομίζω ότι πλέον οι περισσότεροι άνθρωποι ακούν μουσική με ακουστικά. Συνήθως μάλιστα ενώ κάνουν και άλλα πράγματα ταυτόχρονα. Και τι καλύτερο από αυτό; Τα ακουστικά που υπάρχουν σήμερα είναι καταπληκτικά. Η απόκριση συχνοτήτων που έχουν τα περισσότερα AirPods και οι διάφορες παραλλαγές τους είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Έχουν τεράστιο χαμηλό και πολύ μεγάλο φάσμα συχνοτήτων. Η τεχνολογία βρίσκεται έτη φωτός μπροστά από εκείνη που υπήρχε όταν κυκλοφόρησε το πρώτο “Operation: Mindcrime”. Αν το δεις τεχνικά, το πρώτο “Mindcrime” ήταν μία από τις πρώτες πέντε ψηφιακές ηχογραφήσεις που έγιναν ποτέ. Από τότε τα πάντα έχουν αλλάξει δραματικά σε ηχητικό επίπεδο. Θυμάμαι όταν παρουσιάσαμε τον δίσκο στη δισκογραφική εταιρεία για πρώτη φορά. Δεν τον είχαν ακούσει ακόμη. Καθίσαμε όλοι σε ένα δωμάτιο και τους τον βάλαμε να παίξει. Οι περισσότεροι κυριολεκτικά κάλυπταν τα αυτιά τους γιατί δεν είχαν ξανακούσει μουσική να ακούγεται έτσι. Ήταν συνηθισμένοι στον ζεστό ήχο των αναλογικών ηχογραφήσεων. Αυτός ο δίσκος ήταν σκληρός, ψυχρός, ψηφιακός. Κάποιοι τον έλεγαν ακόμη και «εύθραυστο» ηχητικά. Δεν τους άρεσε, επειδή δεν ήταν εξοικειωμένοι με αυτόν τον ήχο. Χρειάστηκε να τους πείσουμε ότι αυτό ήταν το μέλλον, καθώς ξεκινούσε η εποχή των CD. Σήμερα όλα έχουν αλλάξει. Άλλαξε ο τρόπος που ακούμε μουσική και τα μέσα από τα οποία την ακούμε. Και αυτό είναι συναρπαστικό.
Πριν από μερικά χρόνια είχαμε κάνει μια πολύ αναλυτική συζήτηση για το πρώτο “Operation: Mindcrime”. Αυτό το τελευταίο κεφάλαιο δίνει οριστικές απαντήσεις στην ιστορία ή αφήνει σκόπιμα κάποια πράγματα ανοιχτά;
Αυτό θα το αποφασίσει ο ακροατής. Έχω μεγάλη περιέργεια να δω πώς θα το ερμηνεύσει ο κόσμος. Η ιστορία μπορεί να διαβαστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Θα δούμε.
Πώς πηγαίνει το πρόγραμμα Backstage Pass Travel;
Εξαιρετικά. Πάντα ανυπομονώ γι’ αυτό. Είναι μια πραγματικά ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική δραστηριότητα. Το να περνάς μία ολόκληρη εβδομάδα ταξιδεύοντας και ζώντας μαζί με ανθρώπους είναι μια πολύ έντονη εμπειρία. Στην αρχή ήμουν κάπως διστακτικός, αλλά μετά από μερικά ταξίδια ανακάλυψα ότι το απολαμβάνω πραγματικά. Λατρεύω να περνάω μια εβδομάδα με τον κόσμο. Πλέον μιλάμε για ομάδες ανθρώπων. Συνήθως έχουμε 20-25 άτομα σε κάθε ταξίδι. Τους πηγαίνουμε σε μέρη που αγαπάμε, ακούμε μουσική κάθε μέρα, παίζουμε μουσική, κάνουμε εκδρομές και διάφορες δραστηριότητες. Είναι μια εμπειρία που δημιουργεί πολύ ισχυρούς δεσμούς. Πολλοί συμμετέχουν ξανά και ξανά. Συνήθως μόλις ολοκληρώσουν ένα ταξίδι, δηλώνουν συμμετοχή για το επόμενο. Είναι πραγματικά κάτι ξεχωριστό και μοναδικό.
Το είδα αυτό πέρσι στα Χανιά. Μίλησα με αρκετούς ανθρώπους που συμμετείχαν και όλοι τους πέρασαν υπέροχα. Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου. Ανυπομονώ για τις συναυλίες.
Σε ευχαριστώ πολύ. Να προσέχεις τον εαυτό σου.
Σάκης Φράγκος
