>
ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “Home” – THE GATHERING
ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΙΑ: Sanctuary
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Attie Bauw
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Hans Rutten – τύμπανα
René Rutten – κιθάρες
Frank Boeijen – πλήκτρα
Marjolein Kooijman – μπάσο
Anneke van Giesbergen – φωνητικά
Το “Home” είναι ο έκτος και τελευταίος δίσκος των THE GATHERING με την Anneke van Giesbergen πίσω από το μικρόφωνο. Είναι μακράν ο πιο σκοτεινός δίσκος της, μέχρι τώρα, δισκογραφίας τους, έχοντας διάχυτη μελαγχολία που αντικατοπτρίζεται τόσο στο μουσικό του μέρος, όσο στους στίχους και στην ερμηνεία της Anneke. Οι λόγοι που βγήκε έτσι είναι πάρα πολλοί και θα προσπαθήσουμε να τους φωτίσουμε 20 χρόνια μετά, δίνοντας έμφαση τόσο στα στοιχεία που τον συνθέτουν, όσο και στα γεγονότα που καθόρισαν την τελική του μορφή.
Ηχογραφήθηκε σε μια μικρή εκκλησία στο Maurik της Ολλανδίας, την La Divina Commedia με παραγωγό τον Attie Bauw. Δικαιωματικά του αξίζει ο τίτλος του ανθρώπου που ξέρει απόλυτα τον ήχο τους, έχοντας παίξει καθοριστικό ρόλο στην ηχητική τους στροφή 180 μοιρών με το magnum opus τους, “How to measure a planet?” (1998). Όπως και σε εκείνο το δίσκο, έτσι και εδώ ο ηχητικός σχεδιασμός διαφέρει από κομμάτι σε κομμάτι, δίνοντας ένα ηχητικό κολάζ τραγουδιών. Από τους up tempo ρυθμούς (“Shortest day”) στην εσωτερική ένταση του “Waking hour”, περνώντας από τα απόκοσμα ηχοτοπία του “Fatigue”, καταλήγοντας στην απόλυτα μελαγχολική αποφώνηση του “Forgotten reprise”.
Ακούγοντας τον δίσκο εκείνο τον Απρίλιο του 2006 ήταν σαφέστατα αντιληπτό ότι θρηνούσε αυτή η παρέα από το Oss που ξεκίνησε μαζί το 1989. Κρύφτηκαν πίσω από το χαμό του πατέρα των αδερφών Rutten, Henk, ο οποίος ήταν μαζί τους στις ηχογραφήσεις στην εκκλησία και τους φρόντιζε, μαγειρεύοντάς τους. Ο χαμός του ήταν ξαφνικός μετά από αδιαθεσία, που τον οδήγησε την αμέσως επόμενη μέρα στο θάνατο. Το σοκ ήταν μεγάλο για όλους και αυτό πέρασε και στη μουσική, γι’ αυτό θα παρατηρήσετε ότι από τη μέση και μετά τα κομμάτια αυτού του 60λεπτου άλμπουμ είναι πνιγμένα στην απόγνωση και στην απόκοσμη ατμόσφαιρα, κυρίως λόγω των ήχων που επέλεξε ο φοβερός πληκτράς τους, Frank Boeijen και του ήχου της κιθάρας του φοβερού και τρομερού, René Rutten. Όμως δεν ήταν ο μόνος λόγος…
Οι υποψιασμένοι οπαδοί που παρατηρούσαμε κάθε τους κίνηση, νιώθαμε ότι με τον δίσκο αυτό αποχαιρετούσαν την Anneke. Τα σημάδια ήταν πάρα πολλά. Προσωπικά το αισθάνθηκα έντονα την περίοδο του “Sleeping buildings” δύο χρόνια πριν και ακόμα περισσότερο στις ανεπανάληπτες συναυλίες στο Paradiso του Amsterdam, όπου βιντεοσκόπησαν το “A sound relief” DVD. Ο κύριος λόγος που το διέκρινα ήταν οι απεγνωσμένες προσπάθειες της μπάντας να ορθοποδήσει μετά την επιλογή τους να συστήσουν την Psychonaut Records, για να κυκλοφορήσουν μόνοι τους τη μουσική τους, όντας απογοητευμένοι από τη Century Media. Με το που ανακοινώθηκε ότι δεν θα κυκλοφορήσουν το “Home” από τη δική τους εταιρία, επιλέγοντας την Sanctuary music και την The End στην Βόρεια Αμερική, ήμουν απόλυτα σίγουρος ότι είχε έρθει το τέλος. Και μόνο που είδα το εξώφυλλο του “Alone” single, που κυκλοφόρησε ως προπομπός του άλμπουμ, απλά πάγωσα βλέποντας την Anneke σε πρώτο πλάνο και την υπόλοιπη μπάντα να μη φαίνεται καν!
Ήταν καθαρή επιλογή της εταιρίας να προβάλλει τους THE GATHERING ως την Anneke με τους μουσικούς της, κάτι που βίωναν ανάλογα την ίδια περίοδο και οι οπαδοί των THE CRANBERIES με την δική τους frontwoman, Dolores O’ Riordan. Ήταν η τάση της δεκαετίας με την ταμπέλα female fronted λόγω της τεράστιας επιτυχίας των EVANESCENCE. Η μουσική βιομηχανία επικεντρωνόταν στη γυναίκα πίσω από το μικρόφωνο, αφήνοντας την υπόλοιπη μπάντα να φαντάζει ως συνοδευτικοί μουσικοί. Και αυτό συνεχίστηκε και στις επίσημες φωτογραφήσεις, που είχαν σε μεγάλο βαθμό μόνο την Anneke, κάτι που απογοήτευσε και το γκρουπ σε μεγάλο βαθμό!
Οι THE GATHERING δεν ήταν ποτέ η μπάντα του ανθρώπου πίσω από το μικρόφωνο, μιας και όλη η μουσική συνδιαμορφωνόταν από όλους τους μουσικούς που ήταν εξαρχής στην μπάντα από την εκκίνηση τους. Μόνο που το “Home” είναι το πρώτο άλμπουμ τους μετά την αποχώρηση του τρομερού μπασίστα Hugo Prinsen Geerlings, γεγονός που ήταν για εμένα το πρώτο σημάδι αποσταθεροποίησης στη λειτουργία του «ολλανδικού θαύματος» – προσωνύμιο των fanzines στα early 90s όταν ακόμα είχαν κυκλοφορήσει μόνο demos! Η Marjolein Kooijman δεν κατάφερε ούτε στο ελάχιστο να γεμίσει το κενό της δεύτερης κιθάρας όπως ο Hugo είχε καταφέρει στην στρατηγική τους κίνηση να αφήσουν τη μπάντα μόνο με μία κιθάρα μετά την αποχώρηση του Jelmer Wiersma για καθαρά μουσικούς λόγους – ήταν αντίθετος στην κατεύθυνση που είχαν χαράξει κατά τη διάρκεια της διαμόρφωσης του “How to measure a planet?”.
Για το “Alone” όπως ήταν αναμενόμενο ετοιμάστηκε ένα video clip, μόνο που δεν γυρίστηκε από το group αλλά από τον Βραζιλιάνο Lorenzo Bonicontro. Η μνήμη μου μάλλον με απατά, αλλά διακινδυνεύω να πω ότι ήταν στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού για video clip γι’ αυτό το τραγούδι που είχαν κάνει στο επίσημο forum τους, το οποίο στα 00s ήταν απόλυτα ενεργό. Το αποτέλεσμα είναι ένα video clip που θα ζήλευε αισθητικά ακόμα και ο πιο πλούσιος και πασίγνωστος μουσικός του κόσμου όλου! Θαρρώ πως είναι το πιο ταιριαστό video clip που έχει γυριστεί ποτέ από fan και φυσικά οι THE GATHERING το παρουσίασαν ως επίσημο, δίνοντας το απόλυτο credit στον δημιουργό του, επιβεβαιώνοντας την ικανότητα της cyber punk κουλτούρας να υπερκεράσει τα γιγαντιαία budget των εταιριών. Απλά θαυμάστε το!
Οι THE GATHERING συνήθως κυκλοφορούν ένα single πριν από το δίσκο και ένα ακόμα μετά την κυκλοφορία του. Παραδόξως για το “Home” δεν έγινε κάτι τέτοιο. Το ακόμα πιο παράδοξο ήταν η κυκλοφορία ενός ακόμα video clip. Και διάλεξαν το “Forgotten”, με το οποίο ξεκινάει η καταβύθιση στην μελαγχολία στο δεύτερο μισό του δίσκου. Δεν διάλεξαν ούτε το “Waking hour”, ούτε το “In between” που γινόταν χαμός στις συναυλίες της προώθησης του άλμπουμ! Αυτή η επιλογή φαντάζει μυστήρια μέχρι όμως να δείτε το video clip! Η επιλογή να είναι μόνο η Anneke χωρίς να τραγουδάει και να τη δείχνει να περπατάει σε διαδρόμους ξενοδοχείου κουρασμένη και βυθισμένη στις σκέψεις της, ήταν απλά η απόλυτη ένδειξη ότι αποχωρούσε! Αυτό το χαμόγελο στο video clip είχε και όταν την ρωτήσαμε ευθέως αν θα φύγει από τη μπάντα στο πλαίσιο της ομαδικής συνέντευξης που κάναμε μετά τη συναυλία προώθησης του άλμπουμ στη Θεσσαλονίκη. Ξεροκατάπιε το νερό που έπινε και είπε με αυτό το αινιγματικό χαμόγελο «όχι, όχι». Όλοι όσοι είμασταν, όμως, παρόντες ξέραμε ότι τους βλέπαμε για τελευταία φορά μαζί της στη χώρα μας…
Οι φήμες για αποχώρηση της Anneke δεν ήταν, όμως, κάτι καινούριο. Από τα late 90s οι σειρήνες της μουσικής βιομηχανίας την καλούσαν να ακολουθήσει solo καριέρα, αναγκάζοντας τον Hans Rutten να απαντά με εμφατικό τρόπο ότι αν φύγει οι THE GATHERING θα διαλυθούν! Αυτή η εμφατική απάντηση δικαιολογεί πλήρως όσα μου είχε πει ο Rene Rutten σε μια αδημοσίευτη συζήτηση που είχαμε με ανοιχτό μικρόφωνο στο περιθώριο των δύο DJ βραδιών προώθησης του “A sound severe” DVD που διοργανώσαμε το 2008 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με το soundmag.gr, στο οποίο ήμουν αρχισυντάκτης εκείνη την περίοδο. Μου είχε εκμυστηρευτεί ότι η Anneke τους είχε ανακοινώσει την απόφαση της να αποχωρήσει από το group και να την παρακαλάνε να μείνει, δίνοντας της το ελεύθερο να επικεντρωθεί στην προσωπική της καριέρα. Η ίδια είχε δεχτεί και ο τρόπος που έφυγε αποδεικνύει ότι τα λεγόμενα του ήταν απολύτως ορθά. Το έπραξε με μια απλή ανακοίνωση στο internet, αφήνοντας όλους στη μπάντα έκπληκτους. Πώς φάνηκε αυτό; Μεσολάβησε μια ολόκληρη μέρα για να προβούν οι THE GATHERING στη δική τους δήλωση, ευχαριστώντας την Anneke για τα χρόνια που ήταν μαζί τους. Και μιλάμε για ένα από τα πιο άμεσα ενημερωμένα επίσημα site σε όλο το φάσμα της μουσικής – ο Hans είναι απόφοιτος τμήματος Πληροφορικής! Οι παρατηρητικοί βέβαια κατάλαβαν και ότι η πικρία ήταν μεγάλη διαβάζοντας τον τρόπο που έγραψαν αυτό το αποχαιρετιστήριο μήνυμα, αφήνοντας ανοιχτό το θέμα της διάλυσης τους.
Τα χρόνια, όμως, καταπραΰνουν τα πάθη και το 2014 η Anneke δήλωσε το παρών στην επετειακή συναυλία τους για τα 25 χρόνια παρουσίας τους στη σκηνή, που κυκλοφόρησε σε live άλμπουμ. Επόμενη κίνηση που έδειξε ότι οι σχέσεις τους έχουν αποκατασταθεί πλήρως ήταν η συμμετοχή της στη διαμόρφωση και στο σχολιασμό της συλλογής “Blueprints” τρία χρόνια μετά. Σε αυτό το διπλό CD υπάρχουν demos και κομμάτια που έμειναν ανεκμετάλλευτα από την περίοδο του “Souvenirs” και του “Home”, γεγονός που αποδεικνύει την εκρηκτική δημιουργικότητα που είχαν στα 00s και δυστυχώς διακόπηκε απότομα με τη φυγή της Anneke.
Σε συζήτηση που είχα για το περιοδικό μας με τον Hans Rutten μου απάντησε καταφατικά όταν τον ρώτησα αν έχουν αποκατασταθεί πλήρως οι σχέσεις τους με την Anneke, τονίζοντας μου ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να επιστρέψει, μιας και είχαν τη Silje Wergeland μετά τη φυγή της. Ακόμα και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η Anneke δεν είναι επίσημα μέλος της μπάντας, αν και έχουν περάσει σχεδόν πέντε μήνες από την ανακοίνωση της αποχώρηση της Silje. Αν θα πρέπει να κάνω μια πρόβλεψη θα είναι αυτή: Αν και μόνον αν οι THE GATHERING αποφασίσουν ότι θέλουν να ηχογραφήσουν νέα μουσική, τότε και μόνο τότε θα εντάξουν κανονικά την Anneke στο line up τους. Αν αντίθετα αποφασίσουν να συνεχίσουν στο μέλλον τις επετειακές συναυλίες όπως τώρα με το “Mandylion”, τότε η Anneke θα συμμετέχει απλώς! Όμως ποντάρω τα πάντα στο πρώτο ενδεχόμενο, γνωρίζοντας πως λειτουργούν σαν σχήμα, βάζοντας ως σαφές έρεισμα την παρουσία των THE HABITANTS ως support σχήμα στην περιοδεία που κάνει αυτή την περίοδο η Anneke.
Όταν είχε κυκλοφορήσει το “Home” πριν 20 χρόνια δεν με άγγιξε όσο τώρα που το άκουσα επανειλημμένως για τις ανάγκες αυτού του κειμένου. Η αποπνικτική του ατμόσφαιρα στο δεύτερο μισό του, η primitive trip rock ηχητική του όπως την προσδιόρισε ο Hans και ακόμα περισσότερο ο αποχαιρετισμός μιας ολόκληρης δημιουργικής περιόδου με την Anneke (1994-2007) που σημάδεψε ανεξίτηλα την πορεία της σκληρής μουσικής, με κάνει ακόμα να μελαγχολώ αν και τους είδα στις δύο πρώτες επετειακές συναυλίες τους στο Nijmegen της Ολλανδίας για το “Mandylion”. Είναι αυτή η γλυκόπικρη γεύση που μου αφήνει και τότε και τώρα αυτός ο δίσκος, γνωρίζοντας πως ό,τι επακολούθησε τους υποκατέστησε από πρωτοπόρους σε κομπάρσους…και καμία επετειακή περιοδεία δεν θα τους επαναφέρει εκεί που ανήκουν: Στην καλλιτεχνική κορυφή με την Anneke και πάλι πίσω από το μικρόφωνο!
Did you know that:
- Στο πλαίσιο της περιοδείας προώθησης του δίσκου, βιντεοσκόπησαν την εμφάνιση τους στη Χιλή στη μεγαλύτερη σε διάρκεια εμφάνιση της καριέρας τους – 2 ώρες και 20 λεπτά. Ο τίτλος του DVD πάρθηκε από το κομμάτι του άλμπουμ, “A noise severe”, και λειτουργεί τόσο ως αντίβαρο του ηλεκτρακουστικού “A sound relief”, όσο ως θριαμβευτικός αποχαιρετισμός της εποχής Anneke για τους THE GATHERING.
- Το “In between” είναι η τελική μορφή του “Zion”, το οποίο είχε διαρρεύσει στο internet πριν την κυκλοφορία του δίσκου και θεωρούσαν οι οπαδοί τους ως το διαφαινόμενο κρυμμένο διαμάντι τους. Υπάρχει στη συλλογή “Blueprints” μαζί με άλλα κρυμμένα διαμάντια και demos από την περίοδο αυτού του δίσκου, αλλά και του “Souvenirs”΄. Η συνολική διάρκεια του άλμπουμ είναι 113 λεπτά και συστήνεται μόνο στους ορκισμένους fans της μπάντας, μιας και εκεί υπάρχουν πολλά στάδια διαμόρφωσης αυτών των δύο δίσκων.
- Στο “Solace” υπάρχουν στίχοι στα Ισπανικά που απαγγέλουν η Kristin Fjellseth και η Gema Pérez, η οποία είναι σύντροφος του René Rutten μέχρι και σήμερα – και τους εύχομαι για πάντα! Είναι μπασίστρια και συνεργάζονται μαζί στους σπουδαίους THE HABITANTS, που αξίζουν την προσοχή σας αν σας αρέσουν οι THE GATHERING από τα early 00s μέχρι και σήμερα.
- To άλμπουμ επανεκδόθηκε την προηγούμενη δεκαετία σε διπλό βινύλιο με παραλλαγμένο εξώφυλλο από τη δική τους εταιρία Psychonaut Records και μετέπειτα από την Peaceville. Στην τέταρτη πλευρά του διπλού βινυλίου υπάρχουν demo κομμάτια που υπάρχουν στη συλλογή “Blueprints”.
Λευτέρης Τσουρέας
