"/>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Agents of fortune” – BLUE OYSTER CULT
ETOΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1976
ETΑΙΡEΙΑ: Columbia
ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ: Murray Krugman / Sandy Pearlman/ David Lucas
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Eric Bloom / Donald “ Buck Dharma” Roeser / Alan Lanier / Albert Bouchard / Joe Bouchard
Κιθάρες – Donald“ Buck Dharma” Roeser / Eric Bloom
Πλήκτρα / ρυθμικές κιθάρες – Allen Lanier
Μπάσο / φωνητικά, πιάνο – Joe Bouchard
Τύμπανα / φωνητικά – Albert Bouchard
Guests:
Patti Smith – Φωνητικά στο “The Revenge of Vera Gemini”
Randy Brecker – πνευστά
Michael Brecker -πνευστά
David Lucas – φωνητικά, πλήκτρα, percussion
Το cowbell στο “(Don’t Fear) The Reaper” : Albert Bouchard, David Lucas, Eric Bloom.
Mετά από τρία φοβερά στούντιο άλμπουμ και ένα διπλό live άλμπουμ (“Οn your feet or on your knees”), θα κλείσει η πρώτη περίοδος της μπάντας, η λεγόμενη black and white περίοδο; λόγω του χρώματος των δίσκων εκείνων. Επίσης τα διπλά live άλμπουμ ήταν πολύ διαδεδομένα εκείνη την περίοδο και σχεδόν όλα τα μεγάλα σχήματα έβγαλαν ένα διπλό live δίσκο το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’70. To ίδιο έπραξαν και οι Νεοϋορκέζοι Β.Ο.C αφού επιπλέον η φήμη τους σαν μια σπουδαία live μπάντα ήταν γεγονός. Το περιοδικό Rolling Stone μάλιστα τους είχε χαρακτηρίσει σαν heavy metal για τους σκεπτόμενους ακροατές πράγμα που οι ίδιοι το έπρατταν στο μέγιστο και διέφεραν ουσιαστικά από τα άλλα σχήματα τόσο με τους δίσκους τους, τους στίχους και την γενικότερη αισθητική της μουσικής και των τραγουδιών τους.
Το “On your feet or on your knees” ήταν επιπλέον και εμπορική επιτυχία για την μπάντα μιας και ο δίσκος έφτασε στο υψηλότερο μέχρι τότε σημείο των Billboard charts (#22), έγινε χρυσό και πούλησε μισό εκατομμύριο κόπιες, γεγονός που ευχαρίστησε και εξέπληξε τόσο τους ίδιους όσο και την δισκογραφική τους εταιρία. Η πίεση όμως για ανάλογη εμπορική συνέχεια ήταν το τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν. Ο Donald Roeser αναφέρει σχετικά: “Ξαφνικά μοιάζαμε με μεγάλη μπάντα και η Columbia ήθελε ό,τι κάναμε στη συνέχεια να αντικατοπτρίζει αυτό. Έτσι, υπήρχε κάποιο είδος πίεσης πάνω μας. Ωστόσο, δεν ήταν τόσο άσχημα. Δεν είχαμε τις δυνάμεις που μας ασκούσαν πίεση, επιμένοντας να κάνουμε συγκεκριμένα τραγούδια. Μας άφησαν να συνεχίσουμε με το επόμενο άλμπουμ χωρίς παρεμβάσεις. Το μόνο που είπαν ήταν ότι τώρα είχαμε ένα επίπεδο να φτάσουμε και να ξεπεράσουμε”.
Για το κρίσιμο τέταρτο άλμπουμ τους, το συγκρότημα συνεργάστηκε και πάλι με την ομάδα παραγωγής των Sandy Pearlman και Murray Kruger και αυτή τη φορά πρόσθεσαν και τον David Lucas στην ομάδα. Tα studio ήταν τα διάσημα Record Plant της Νέας Υόρκης που ηχογραφούσαν δεκάδες καλλιτέχνες εκείνη την εποχή. Η μπάντα βρέθηκε εκείνη την εποχή στα studio με τους ΚΙSS και ΑΕROSMITH οι οποίοι έγραφαν δίσκους εκείνη την περίοδο και πραγματικά πέρασαν υπέροχα σύμφωνα με μαρτυρίες τους και υπήρχε μεταξύ τους όπως ανέφεραν ένας “υγιής ανταγωνισμός”.
Ας πάμε όμως στα κομμάτια του δίσκου. Η μπάντα αυτή την φορά μιας και ηχογραφούσε στα λημέρια της, πήγαινε στα studios για τις ηχογραφήσεις και μετά γυρνούσαν στα σπίτια τους το βράδυ. Επιπλέον είχαν αρκετό διαθέσιμο χρόνο από την εταιρία τους για τις ηχογραφήσεις και σύμφωνα με τα λεγόμενά τους τους πήρε συνολικά έξι εβδομάδες στο studio γράφοντας τον δίσκο. Επιπλέον, κάθε ένα μέλος από την μπάντα είχε φέρει μαζί του κάποια κομμάτια σχεδόν έτοιμα, οπότε με λίγη δουλειά αυτά ολοκληρωνόταν πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι άλλες φορές.
Ο δίσκος ξεκινά με το “This ain’t the summer of love” με φωνητικά από τον Eric Bloom. Στο τραγούδι αυτό οι στίχοι γράφθηκαν από τον Don Waller και η αρχική του ιδέα κούμπωσε με αυτή της μπάντας, προσφέροντας μας ένα πολύ ωραίο κομμάτι. Το “True confessions” είναι μια σύνθεση του πληκτρά Αllen Lanier o οποίος προσφέρει και τα φωνητικά σε αυτό και το τραγούδι μιλά για την σχέση του με την Patti Smith. Mουσικά είναι ένα ωραίο rock κομμάτι με χρήση σαξοφώνου που μου θυμίζει αρκετά ROLLING STONES.
To “(Don’t fear) The reaper” το πιο διάσημο κομμάτι τους ever, κυκλοφόρησε και σαν single λίγους μήνες μετά. Μια σύνθεση τους κιθαρίστα Donald Roeser που προσφέρει τα “αγγελικά” του φωνητικά σε αυτό μαζί με τις ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ κιθάρες, κάνοντας το ένα από τα πιο σπουδαία κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ. Ο ίδιος ξεκαθαρίζει για το νόημα του κομματιού: “Δεν πρόκειται για αυτοκτονία, πρόκειται για την αποδοχή του θανάτου αντί να τον προκαλείς ο ίδιος. Ένιωσα ότι είχα πετύχει κάποιο είδος απήχησης με την ψυχολογία των ανθρώπων όταν το σκέφτηκα αυτό. Στην πραγματικότητα, ένιωσα κάπως σοκαρισμένος όταν συνειδητοποίησα για πρώτη φορά ότι κάποιοι το έβλεπαν ως διαφήμιση για αυτοκτονία ή κάτι που δεν ήταν καθόλου πρόθεσή μου. Είναι, σαν να μην τη φοβάμαι (σε αντίθεση με το να την προκαλείς ενεργά). Είναι βασικά ένα ερωτικό τραγούδι όπου η αγάπη υπερβαίνει την πραγματική φυσική ύπαρξη των συντρόφων”.
To “E.T.I (Extra-terrestrial intelligence)” φέρνει μουσικά προς το δεύτερό τους άλμπουμ, με εξαιρετικό χαρακτηριστικό riff και φωνητικά από τον “κύριο” τραγουδιστή Eric Bloom, ένα εξαιρετικό κομμάτι που αγαπήθηκε από τους οπαδούς τους και συμμετείχε στους επερχόμενους live δίσκους της μπάντας, με ανεπανάληπτη για εμένα εκτέλεση υπάρχει στο αγαπημένο μου live άλμπουμ “Some enchanted evening” που κυκλοφόρησε λίγα χρόνια μετά.
To “The revenge of Vera Gemini” που έρχεται να κλείσει την πρώτη πλευρά του δίσκου είναι από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια στον δίσκο, σύνθεση των Αlbert Bouchard και Patti Smith, οι δυο τους επιπλέον ερμηνεύουν και τα φωνητικά σε αυτό. Μια μοναδική συνύπαρξη και ένα μοναδικό αποτέλεσμα, δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που η Patti Smith συνεργάζεται με τους ΒΟC. Δείτε παρακάτω για λεπτομέρειες σχετικά.
Η δεύτερη πλευρά ξεκινά πάλι με ένα σπουδαίο κομμάτι, ο λόγος για το “Sinful love” μια σύνθεση του Αlbert Bouchard με την Ηelen Wheels. Mουσικά το κομμάτι έχει στοιχεία που θυμίζουν το “(Don’t fear) The reaper” και ένα πιασάρικο refrain που ξεχωρίζει. Μιλά τόσο για αγάπη αλλά και για τον εθισμό από τα ναρκωτικά.
Το “Tattoo Vampire” μας επαναφέρει στο σκληρό hard rock ήχο της μπάντας και κυκλοφόρησε και σαν b-side στο “(Don’t fear) The reaper” single. Eνα μοναδικό αριστοτεχνικό art rock κομμάτι ακολουθεί, το “Morning final”, σύνθεση του Joe Bouchard, δυστυχώς είναι πλέον γνωστό μόνο στους φανατικούς οπαδούς του σχήματος. Ένα βιωματικό κομμάτι για τον συνθέτη του. Σε ίδιο πλαίσιο ακολουθεί και το “Τenderloin”, μια ψυχεδελική jazz rock σύνθεση του Allen Lanier, αναφέρεται σε κάποιες “κακές συνήθειες” που είχαν εκείνη την περίοδο.
To “Debbie Denise” θα κλίσει τον δίσκο, μια σύνθεση πάλι του διδύμου των Αlbert Bouchard και Patti Smith στην σύνθεση αλλά χωρίς να συμμετέχει στα φωνητικά αυτή την φορά η Patti Smith. Mε αρχικό όνομα “To Remember Debbie Denise” και συντομευμένο στον πραγματικό τίτλο, είναι το δεύτερο single που κυκλοφόρησε για το άλμπουμ. Mια ωραία ερωτική μπαλάντα μέσα από την καλλιτεχνική πένα της Patti και την πολύ ωραία ερμηνεία του Αlbert Bouchard σε αυτό.
Το αριστοτεχνικό εξώφυλλο του δίσκου, δημιουργήθηκε από την καλλιτέχνιδα Lynn Curlee και απεικονίζει τον Βέλγο μάγο Servais Le Roy να κρατάει τέσσερις κάρτες ταρώ που αντιπροσωπεύουν τον Βασιλιά, την βασίλισσα, τον ήλιο και τον θάνατο! Λέγεται ότι ένας γνωστός τους που έπαιζε χαρτιά αναφερόταν σε αυτά σαν “Agents of fortune” και από εκεί εμπνευσθήκαν και τον τίτλο του δίσκου!
Είναι αισθητό από τα παραπάνω πως εδώ η μπάντα έχει απωλέσει ένα κομμάτι του πρώιμου hard rock παρελθόντος της και στην θέση τους έχουν προκύψει κομμάτια που είναι μεν πολύ ωραία, καλογραμμένα και χαρακτηριστικά του ύφους τους αλλά θα έλεγα ότι είναι πιο “εμπορικά” μουσικά με την καλώς εννοούμενη έννοια. Όμως στο θεματικό και λυρικό κομμάτι η μπάντα είχε χαράξει πλέον τον δικό της δρόμο και η πορεία προς την παγκόσμια αναγνώριση και αποδοχή μόλις ξεκινήσει. Δικαίως το “Αgents of fortune” θεωρείτε και είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της πλούσιας σε ποιότητας δισκογραφίας του. 50 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, αντιλαμβανόμαστε πόσο αγέρωχο στέκεται απέναντι στον χρόνο.
H περιοδεία που ακολούθησε ήταν η μεγαλύτερη έως τότε στην Αμερική, η μπάντα περιόδευσε εκτενώς εκείνη τη χρονιά με support συγκροτήματα όπως οι RUSH, MAHOGHANY RUSH, SPIRIT, MONTROSE, UFO, STARZ και άλλους. Χρησιμοποίησε laser effects που ενσωματώθηκαν στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Το σύστημα laser αν και οπτικά ήταν εντυπωσιακό, ήταν απίστευτα έντονο και προκάλεσε την προσοχή των ρυθμιστικών αρχών. Η Υπηρεσία Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας (OSHA) και ο FDA τελικά παρενέβησαν, μετρώντας τα επίπεδα φωτός στους ελέγχους ήχου και θέτοντας αυστηρούς κανονισμούς για τη χρήση εφέ laser για την προστασία της όρασης του κοινού. Οι θεατές των συναυλιών συχνά αναφέρουν τις συναυλίες του 1976 ως την πρώτη φορά που είδαν laser να χρησιμοποιούνται σε ζωντανές εμφανίσεις.
Did you know that:
-Η Helen Wheels (πραγματικό όνομα Helen Robbins) που συμμετέχει συνθετικά σε δυο κομμάτια στον δίσκο ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια / στιχουργός / ποιήτρια και γνωριζόταν με την μπάντα από τις αρχές τους που ονομάζονταν ακόμα SΟFT WHITE UNDERBELLY. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 ασχολήθηκε με την punk μουσική στη Νέα Υόρκη και πήρε το όνομα Helen Wheels από τον Handsome Dick Manitoba των THE DICTATORS . Ήταν η κύρια τραγουδίστρια της HELEN WHEELS BAND και έγραψε επίσης αρκετούς στίχους για τους Β.Ο.C. Επίσης αργότερα έγινε ζευγάρι με τον Albert Bouchard και η ίδια δηλώνει την Patti Smith σαν μεγάλη της επιρροή.
– Το “(Don’t fear) The reaper” κυκλοφόρησε ως single σε edit μορφή με μικρότερη διάρκεια και αποτελεί την υψηλότερη επιτυχία της μπάντας στα charts, φτάνοντας στο #12 στο Billboard Hot 100 στα τέλη του 1976. Η υποδοχή των κριτικών ήταν θετική και τον Δεκέμβριο του 2003 το “(Don’t Fear) The Reaper” κατατάχθηκε στο νούμερο 405 στη λίστα του Rolling Stone με τα 500 κορυφαία τραγούδια όλων των εποχών.
– Για το “Sinful love” ο Al Bouchard αναφέρει : “Αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι που μου έδωσε ποτέ η Patti Smith. Ήταν 24 Μαΐου 1972. Μου το έδωσε στην 23η επέτειο γέννησης του Βοb Dylan και μου είπε «Αυτό είναι για σένα. Για τα γενέθλιά σου. Πρέπει να το κάνουμε τραγούδι. Κόψτε το. Κάνε ό,τι θέλεις!» Και της είπα. «Α, αυτό για μένα είναι;» Και είπε «Όχι. O Βοb Dylan έχει την ίδια επέτειο γέννησης με σένα» λέγοντάς της: «Πλάκα κάνεις”.
– Δεν είναι η πρώτη φορά που συμμετέχει συνθετικά σε κομμάτια της μπάντας η γνωστή πια ποιήτρια/ στιχουργός/ ακτιβίστρια και τραγουδίστρια Patti Smith. Μερικά από τα διάσημα κομμάτια που έχει χαρίσει στην μπάντα πέρα από τα “Debbie Denise” και “The revenge of Vera Gemini” που υπάρχουν εδώ, είναι τα “Shooting shark” (από το “The revolution by night”) και “Baby ice dog” (από το “Tyranny and mutation”) και “Career of evil” (από το “Secret treaties”).
Γιάννης Παπαευθυμίου
