A day to remember… 3/5 [TILES]

0
5








"/>



Ακριβώς λόγω της ιδιαίτερης χροιάς τους, οι TILES δεν ξέφυγαν από τα όρια του κοινού της Inside Out και της  Magna Carta. Σε αυτό έπαιξαν ρόλο και ελάχιστες ζωντανές εμφανίσεις που έκαναν. Το “Window dressing”, εμφανίζει τον Chris Herin σε ακόμα πιο πρωταγωνιστικό ρόλο με την κιθάρα του. Τα καταφέρνει καλά και στα πιο σκληρά μέρη που έχει γράψει εδώ, αν και το αποκορύφωμα θα έρθει στον επόμενο δίσκο, είναι η αλήθεια. Δεν είναι πως το “Window dressing” ήταν πειραματικό, όμως σίγουρα ήταν αρκετά περιπετειώδες και άφησε ανάμικτα συναισθήματα. Κάποιοι συνοδοιπόροι τους, μέσα στους προηγούμενους μήνες, είχαν κυκλοφορήσει σαφώς ανώτερους δίσκους, με το “Snow” των SPOCK’S BEARD και το “Tug of war” των ENCHANT, να είναι δυο από τα καλύτερά τους άλμπουμ. Αντιθέτως, οι TILES συνθετικά δυσκόλεψαν το κοινό. Μάλλον η υπερπληθώρα ιδεών δεν έδεσε σωστά. Γιατί, τόσο τα jazz rock περάσματα, μέχρι και τα πιο σύγχρονα και πιο σκληρά μέρη, κρύβουν υπέροχες στιγμές, όμως το σύνολο υπολείπεται τόσο του “Presents of mind” που προηγήθηκε, όσο και του “Fly paper” που ακολούθησε.

Το ότι ασχολούμαστε με τους TILES ακόμα και 20 χρόνια μετά από αυτή την κυκλοφορία τους, λέει πολλά για ένα τόσο cult όνομα του χώρου. Το “Window dressing”, ήταν κάτι πάνω από μέτριο, αλλά, τα καλύτερα όμως, έμελλε να ακολουθήσουν.

Did you know that:

  • Υπάρχουν επιφανείς συνεργάτες στο εκτελεστικό μέρος. Τόσο ο Kim Mitchell (των Καναδών MAX WEBSTER) που παίζει κιθάρα σε ένα κομμάτι, όσο και ο παραγωγός Terry Brown (άπειρες συνεργασίες με RUSH, QUEENSRYCHE, DREAM THEATER και άλλους). Μαζί τους και ο πασίγνωστος καλλιτέχνης Hugh Syme (αρνούμαι να αναφέρω πόσα εξώφυλλα έχει επιμεληθεί) ο οποίος παίζει πλήκτρα στο “Slippers in the snow”.
  • Την ίδια χρονιά η Inside Out, επανακυκλοφόρησε τα προηγούμενα άλμπουμ τους, σε ειδικές εκδόσεις. Ακόμα και το “Window dressing” βγήκε σε διπλή έκδοση με ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια από την περιοδεία του 1999.
  • Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στην πόλη τους, το Detroit, εκτός από τα φωνητικά του Ranick που γράφτηκαν στο στούντιο του Terry Brown στο Toronto. Οι ηχογραφήσεις δεν ήταν συνεχόμενες και ολοκληρώθηκαν από τον Μάρτιο, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2003.
  • Ο Jeff Whittle, ο μπασίστας, παντρεύτηκε στο τέλος του 2003, ενώ ο Terry Brown έκανε την μίξη του άλμπουμ.

Γιώργος “spindrift” Κουκουλάκης