Friday, February 13, 2026




Home Blog Page 12

Οι λίστες Spotify των συντακτών του Rock Hard με τα καλύτερα του 2025

0
Spotify

Η συντακτική ομάδα του Rock Hard, πέρα από τα 20 αγαπημένα της άλμπουμ και τις 3 απογοητεύσεις της χρονιάς, κλήθηκε να επιλέξει το αγαπημένο/χαρακτηριστικό τραγούδι από κάθε άλμπουμ που ψήφισε, φτιάχνοντας έτσι ένα Spotify playlist για καθέναν χωριστά. Καλή χρονιά, λοιπόν, με υγεία σε όλους και καλή απόλαυση!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BEST OF 2025 — Οι λίστες των συντακτών του Rock Hard

0
best

Όπως κάθε χρόνο, μετά από τα τελικά αποτελέσματα της ψηφοφορίας των συντακτών του Rock Hard για τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς, δημοσιεύουμε και τις λίστες του καθενός μας ξεχωριστά, με τα 20 αγαπημένα της χρονιάς και τις 3 απογοητεύσεις.

Δείτε εδώ τα συνολικά αποτελέσματα της ψηφοφορίας.

Coroner

  1. CORONER – “Dissonance theory”
  2. MESSA – “The spin”
  3. NITE – “Cult of the serpent sun”
  4. TURNSTILE – “Never enough”
  5. MONGREL – “Baptized in the gutter”
  6. TOWER – “Let there be dark”
  7. KING WITCH – “III”
  8. DEAD HEAT – “Process of elimination”
  9. DEADGUY – “Near-death travel services”
  10. VOIDCEREMONY – “Abditum”
  11. SPECIES – “Changelings”
  12. MALEFIC THRONE – “The conquering darkness”
  13. PARADISE LOST – “Ascension”
  14. VOID – “Forbidden morals”
  15. AGE OF APOCALYPSE – “In oblivion”
  16. DARKLON – “Mind reaper”
  17. INNUMERABLE FORMS – “Pain effulgence”
  18. DAX RIGGS – “7 songs for spiders”
  19. DOOMSDAY – “Never known peace”
  20. BARREN PATH – “Grieving”

Απογοητεύσεις:

  1. DARK ANGEL – “Extinction level event”
  2. TESTAMENT – “Para Bellum”
  3. GHOST – “Skeletá”

Κώστας Αλατάς

  1. MAJESTICA – “Power train”
  2. HELLOWEEN – “Giant and monsters”
  3. H.E.A.T – “Welcome to the future”
  4. GHOST – “Skeletá”
  5. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”
  6. W.E.T. – “Apex”
  7. AVANTASIA – “Here be dragons”
  8. WINGS OF STEEL – “Winds of time”
  9. CRAZY LIXX – “Thrill of the bite”
  10. BATTLE BEAST – “Steelbound”
  11. AMBUSH – “Evil in all dimensions”
  12. DYNAZTY – “Game of faces”
  13. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  14. SABATON – “Legends”
  15. ARCH ENEMY – “Blood dynasty”
  16. WILDNESS – “Avenger”
  17. PRIMAL FEAR – “Domination”
  18. TREAT – “The wild card”
  19. BONFIRE – “Higher ground”
  20. GOTTHARD – “Stereo crush”

Απογοητεύσεις:

  1. VOLBEAT – “God of angels trust”

Κυκλοφορεί το πρώτο single “By a monster’s hand” και το παίζεις σε repeat για μερικές ώρες τρίβοντας τα χέρια σου από ικανοποίηση. Κομματάρα, βιντεάρα, τα πάντα όλα, και απλά, δεν μπορείς να περιμένεις τον δίσκο. Kάπου εκεί όμως τελειώνει το “God of angels trust”! Ναι, ένα τραγούδι, άντε και 3-4 riffs εδώ κι εκεί. Αν η απογοήτευση ήταν άκουσμα, αυτό θα ήταν το album των Δανών. Κρίμα.

  1. MACHINE HEAD – “UNATØNED”

Ø εις το πηλίκο. Ξέρω πως θα γίνω λίγο κακός, αλλά την μπάντα την θυμάσαι με ότι έχει βγάλει στα 90’s και στις αρχές των 00’s καθώς συντηρείται πλέον με την μετριότητα. Έχει χαθεί κάθε ίχνος δημιουργικότητας, δεν υπάρχει τίποτε πρωτότυπο και το motto εδώ είναι το πως θα γίνεις τρεντομοδάτος παίζοντας “σαν τους άλλους”. Το ακούς και το ξεχνάς.

  1. WARKINGS – “Armageddon”

Τα τρία πρώτα albums των WARKINGS τα λάτρεψα. Κάπου εκεί γίνεται μέλος του συγκροτήματος η Secil Sen ως “Morgana le Fay” και κυκλοφορούν το μέτριο “Morgana”. Ελπίζεις να είναι μια παραφωνία μέχρι που κυκλοφορεί το “Armageddon” το οποίο είναι απλά βαρετό. Η μπάντα κάθεται πάνω στον ίδιο ήχο χωρίς να καταβάλει την παραμικρή προσπάθεια να βγάλει κάτι νέο από τη φαρέτρα της. To “Armageddon” περισσότερο μου ακούγεται ως “best of” από ότι έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα παρά για νέα δουλειά.

Νίκος Ανδρέου

  1. HELLOWEEN – Giants & Monsters
  2. ARCHITECTS – The sky, the earth & all between
  3. DREAM THEATER – Parasomnia
  4. PARADISE LOST – Ascension
  5. AVANTASIA – Here be dragons
  6. GHOST – Skeleta
  7. NIGHTFALL – Children of Eve
  8. KILLSWITCH ENGAGE – This consequence
  9. ORBIT CULTURE – Death above life
  10. ARCH ENEMY – Blood dynasty
  11. BLEED FROM WITHIN – Zenith
  12. AMORPHIS – Borderland
  13. H.E.A.T. – Welcome to the future
  14. BRAINSTORM – Plague of rats
  15. EPICA – Aspiral
  16. HEAVEN SHALL BURN – Heimat
  17. THE HALO EFFECT – March of the unheard
  18. LACUNA COIL – Sleepless empire
  19. NIGHTSTALKER – Return from the point of no return
  20. DYNAZTY – Game of faces

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ: 

  1. VOLBEAT – Gods of angels trust

Μετά το πολύ καλό “Servant of the mind”, περίμενα ανάλογη συνέχεια. Αντ’ αυτού όμως γύρισαν στον παλιό κακό εαυτό τους. Μέτρια τραγούδια, μέτρια όλα. Σκέτη απογοήτευση.

  1. MACHINE HEAD – Unatoned

Όχι ότι είχα και τρελές ελπίδες από τους συγκεκριμένους. Μετά την αλλαγή του line-up είχαν πάρει την κάτω βόλτα, αλλά τώρα είπαν να δοκιμάσουν πόσο πιο κάτω μπορούν να πέσουν.

  1. BATTLE BEAST – Steelbound

Κάτι ολίγον από Eurovision, κάτι ολίγο από 80’s pop/rock, ρούχα μαζί που πλύθηκαν και έχουν γίνει ροζ. Η μπάντα σε αυτό τον δίσκο μας δείχνει ότι πάσχει από διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας. Κάθε τραγούδι και άλλο στυλ.

Γιώργος Βογιατζής

Night Flight

  1. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – Give us the moon
  2. HELLOWEEN – Giants & monsters
  3. LABYRINTH – In the vanishing echoes of goodbye
  4. GHOST – Skeletá
  5. DREAM THEATER – Parasomnia
  6. CORONER – Dissonance theory
  7. EPICA – Aspiral
  8. WYTCH HAZEL – V Lamentations
  9. BRAINSTORM – Plague of rats
  10. AVKRVST – Waving the sky
  11. SIGN OF THE WOLF – Sign of the wolf
  12. ARCH ENEMY – Blood dynasty
  13. SANHENDRIN – Heat lightning
  14. HALL OF GODS – A tribute to the gods of music
  15. GOTTHARD – Stereo crush
  16. ADRIAN SMITH & RICHIE KOTZEN – Black light – White noise
  17. PARADISE LOST – Ascension
  18. NIGHTFALL – Children Of Eve
  19. REFLECTION – The battles I have won
  20. DIRKSCHNEIDER & THE OLD GANG – Babylon

Απογοητεύσεις

  1. MACHINE HEAD – UNATØNED : Με απλά λόγια ένας ακόμα μέτριος δίσκος από τους MACHINE HEAD. Μια μπάντα που χωρίς να είμαι ποτέ φαν, σεβόμουν και με είχε κερδίσει με τους πολύ καλούς, σερί σχεδόν δίσκους, που είχε καταφέρει να κάνει στο παρελθόν. Εδώ συνεχίζουν ή προσπαθούν να ακουστούν κάπως φρέσκοι χωρίς όμως αυτό να το πετυχαίνουν. Λιγοστές οι καλές στιγμές και ακόμα πιο λίγα τα καλά ρεφραίν, τα οποία ως επί το πλείστον είναι άνευρα και ανέμπνευστα. Κρίμα πάντως τόσο κακό σερί για μια μπάντα με δυνατό παρελθόν για το μέλλον βλέπουμε.
  2. VOLBEAT – God of angels trust: Δυστυχώς χρυσή μετριότητα για ένα γκρουπ που γουστάρω πάρα πολύ από την πρώτη στιγμή που τους άκουσα. Είναι η πρώτη φορά που βάζω δίσκο τους στις απογοητεύσεις της χρονιάς και μου κακοφαίνεται. Οι VOLBEAT φέτος με το ”God of angels trust” μας προσφέρουν το χειρότερο κατά την γνώμη άλμπουμ που έχουν κάνει στην εως τώρα πορεία τους. Ακόμα και το ”Rewind, replay, rebound” που δεν μας ξετρέλανε ως φίλους του γκρουπ στέκει πιο πάνω από αυτό και αρκετά θα τολμούσα να πω. Δεν με ενοχλεί η σχετική προσπάθεια της εμπορικής στροφής σε ένα βαθμό, ίσα ίσα που αυτό το βλέπω λογικό, καλλιτέχνες είναι και ορθώς αυτό πουλάνε. Αλλά το πρόβλημα είναι πως πέραν δυο άντε βαριά τριών συνθέσεων οι υπόλοιπες κινούνται στα πολύ ρηχά. Δεν σε τραβάνε, δεν σε κερδίζουν, δεν σε ξεσηκώνουν μιας και είναι όλες ένα flat πράγμα που απλά επαναλαμβάνεται. Ελπίζω και πιστεύω φυσικά στα επόμενα βήματα να μας τα φέρουν  και πάλι όπως πρέπει, κάτι σαν ”Servant of the mind” ας πούμε για να σβήσουν τούτη την μουτζούρα.
  3. BATTLE BEAST – Steelbound : Οι συμπαθέστατοι BATTLE BEAST στο άλμπουμ αυτό δεν βρίσκονται στο σημείο του μετρίου ή κακού άλμπουμ όπως οι παραπάνω μπάντες. Όμως βρίσκονται στο σημείο να είναι περισσότερο εύπεπτοι από όσο πρέπει. Δηλαδή, μας προσφέρουν ένα ακόμα θα πω άλμπουμ που έχει την δυνατότητα να σε κάνει να περάσεις καλά αλλά με υποσχετική. Πράγμα που σημαίνει πως μετά από λίγο το ξέχασες και πήγε στο καλό, δύσκολα θα κάτσεις ποτέ να το αναζητήσεις ξανά για κάποιο λόγο. Υπάρχουν καλά τραγούδια και στο σύνολο είναι ένας δίσκος που θα πεις οκ μεν , όμως στο τέλος της ημέρας γρήγορα θα το ξεχάσεις. Δεν ξέρω αν μπορούν να κερδίσουν κάτι με αυτό το ύφος και με την λογική να κυνηγάμε το φάντασμα του Kabanen. Αφήστε τον αυτόν πήρε τον δρόμο του έφτιαξε αυτό που ήθελε.

Παναγιώτης “The unknown force” Γιώτας

Pentagram

  1. PENTAGRAM – ‘Lightning in a Bottle’
  2. KILLSWITCH ENGAGE – ‘This Consequence’
  3. ARCHITECTS – ‘The Sky, the Earth & All Between’
  4. LACRIMOSA – ‘Lament’
  5. THE HALO EFFECT – ‘March of the Unheard’
  6. IN THE WOODS… – ‘Otra’
  7. THE MAN-EATING TREE – ‘Night Verses’
  8. TERAMAZE – ‘The Harmony Machine’
  9. LIV KRISTINE – ‘Amor Vincit Omnia’
  10. CREMATORY – ‘Destination’
  11. MESSA – ‘The Spin’
  12. KATATONIA – ‘Nightmares as Extensions of the Waking State’
  13. BEFORE THE DAWN – ‘Cold Flare Eternal’
  14. GREEN CARNATION – ‘A Dark Poem, Part I: The Shores of Melancholia’
  15. NOVEMBERS DOOM – ‘Major Arcana’
  16. PARADISE LOST – ‘Ascension’
  17. AMORPHIS – ‘Borderland’
  18. EVOKEN – ‘Mendacium’
  19. NOVEMBRE – ‘Words of Indigo’
  20. BLUT AUS NORD – ‘Ethereal Horizons’

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ
1) Η διάλυση των ETERNAL TEARS OF SORROW
2) Οι διαγραφές των Aaron Stainthorp από τους MY DYING BRIDE και Anders Nyström από τους KATATONIA.
3) ‘Unatoned’ των MACHINE HEAD: 41 λεπτά που φαντάζουν μια αιωνιότητα.

  1. AUSTERE – “The Stillness of Dissolution”
  2. …AND OCEANS – “The Regeneration Itinerary”
  3. LABYRINTHUS STELLARUM – “Rift in Reality”
  4. CRIPPLING ALCOHOLISM – “Camgirl”
  5. LUCIFER’S CHILD – “The Illuminant”
  6. AM I IN TROUBLE? – “Spectrum”
  7. PARADISE LOST – “Ascension”
  8. MESSA – “The Spin”
  9. KAUAN – “Wayhome”
  10. DEAFHEAVEN – “Lonely People With Power”
  11. PANOPTICON – “The Rime of Memory”
  12. HARAKIRI FOR THE SKY – “Scorched Earth”
  13. 1914 – “Viribus Unitis”
  14. KARG – “Marodeur”
  15. CORONER – “Dissonance Theory”
  16. BLACKBRAID – “Blackbraid III”
  17. ACID DEATH – “Evolution”
  18. ABIGAIL WILLIAMS – “A Void Within Existence”
  19. AMORPHIS – “Borderland”
  20. VERMILIA – “Karsikko”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. KATATONIA – “Nightmares as Extensions of the Waking State”

Μεγάλη απογοήτευση από την διαχρονικά αγαπημένη μου μπάντα. Ένα νερόβραστο άλμπουμ, που μόνο το σουηδικό τραγούδι “Efter solen” αξίζει.

  1. CRADLE OF FILTH – “The Screaming of the Valkyries”

Έχει χαθεί η σκοτεινή μαγεία εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Μάλλον δεν υπάρχει ελπίδα, όπως αποδεικνύουν για ακόμα ένα άλμπουμ.

  1. Δεν έχω τρίτο

Γιώργος Δρογγίτης

Coroner

  1. CORONER – “Dissonance theory”
  2. MESSA – “The spin”
  3. DEAFHEAVEN – “Lonely people with power”
  4. PRIMITIVE MAN – “Observance”
  5. RWAKE – “The return of magik”
  6. CASTLE RAT – “The bestiary”
  7. HELLOWEEN – “Giants & monsters”
  8. SUMAC & MOOR MOTHER – “The Film”
  9. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  10. CONJURER – “Unself”
  11. WYTCH HAZEL – “V: Lamentantions”
  12. WARBRINGER – “Wrath and ruin”
  13. FAETOOTH – “Labyrinthine”
  14. OPIA – “I welcome thee, eternal sleep”
  15. PARADISE LOST – “Ascension”
  16. YEAR OF THE GOAT – “Trivia goddess”
  17. MOTORPSYCHO – “Motorpsycho”
  18. YAWNING MAN – “Pavement ends”
  19. CHURCH OF THE SEA – “Eva”
  20. STEVE VON TILL – “Alone in a world of wounds”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. MACHINE HEAD – “Unatoned”

Αν έχεις ακόμα το “Supercharger” όσο πιο καταχωνιασμένo γίνεται στην δισκοθήκη σου επειδή ντρέπεσαι που κάποτε είχες σκάσει δραχμένιο δεκαπενταχίλιαρο για πάρτη του, ήρθε επιτέλους η περήφανη ώρα να το ξεθάψεις και να βάλεις αυτό το άλμπουμ στην θέση του.

  1. WITCHCRAFT – “Idag”

Not great, not terrible. H φράση που περιγράφει απόλυτα τις εμπνεύσεις και τις μεταπτώσεις του Magnus Pelander από το “Nucleus” μέχρι και τον συγκεκριμένο δίσκο.

  1. DARK ANGEL – “Extinction level event”

Σοκ και δέος, από την ανάποδη.

Πάνος Δρόλιας

  1. PARADISE LOST – “Ascension”
  2. CORONER – “Dissonance theory”
  3. LORNA SHORE – “I feel the everblack festering within me”
  4. ABIGAIL WILLIAMS – “A void within existence”
  5. 1914 – “Viribus unitis”
  6. BELNEJOUM – “Dark tales of Zarathustra”
  7. BLACKBRAID – “Blackbraid III”
  8. GRIMA – “Nightside”
  9. IMPERIAL TRIUMPHANT – “Goldstar”
  10. CRADLE OF FILTH – “The screaming of the Valkyries”
  11. SAOR – “Amidst the ruins”
  12. BLUT AUS NORD – “Ethereal horizons”
  13. DEUS SABAOTH – “Cycle of Death”
  14. DECLINE OF THE I – “Wilhelm”
  15. ZEICRYDEUS – “La grande hérésie”
  16. HARAKIRI FOR THE SKY – “Scorched earth”
  17. NECHOCHWEN – “Spelewithiipi”
  18. IN MOURNING – “The immortal”
  19. PENTHOS – “Erevos”
  20. HELHEIM – “HrabnaR / Ad vesa”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. PATRIARKH – “Prorok Ilja”

Ρε παιδιά, έληξε και η κόντρα η δικαστική με το original σχήμα, κάντε κάτι που να σας δίνει ταυτότητα, φτάνει με την επανάληψη.

  1. LVTHN -“The Devil’s bridge”

Θεματικά, εξαιρετικό. Σε απόδοση, η δεύτερη αυτή δουλειά του σχήματος παρότι δυνατή λείπει το στοιχείο που θα την καθιστούσε άρτια. Απογοήτευση είναι “σκληρή” λέξη, όμως βρίσκεται εδώ γιατί μπορεί και καλύτερα.

  1. AMORPHIS – “Borderland”

Κακό ένα άλμπουμ από τους Φινλανδούς δεν μπορεί να είναι, πάνα θα έχει στιγμές και σημεία που να σε κάνουν να το αγαπήσεις. Η πεπατημένη των τελευταίων τριών άλμπουμ όμως τείνει να γίνει συνήθεια και άρα κάπου βαρετή.

Φανούρης Εξηνταβελόνης

Messa

  1. MESSA – “The spin”
  2. BLUT AUS NORD – “Ethereal horizons”
  3. LUNATIC SOUL – “The world under unsun”
  4. CORONER – “Dissonance theory”
  5. SANGRE DE MUERDAGO – “O Xardin”
  6. PERTURBATOR – “Age of Aquarius”
  7. CASTLE RAT – “The bestiary”
  8. CHEVELLE – “Bright as blasphemy”
  9. MOTORPSYCHO – “Motorpsycho”
  10. SWANS – “Birthing”
  11. KAUAN – “Wayhome”
  12. PARADISE Lost – “Ascension”
  13. LAMP OF MURMUUR – “The dreaming prince in ecstasy”
  14. HOWLING GIANT – “Crucible & ruin”
  15. ANNA VON HAUSSWOLFF – “Iconoclasts”
  16. HALOCRAFT – “The sky will remember”
  17. DAMON SYSTEMA – “Ate”
  18. HEXVESSEL – “Nocturne”
  19. WE LOST THE SEA – “A single flower”
  20. HAVUKRUUNU – “Tavastland”

Νίκος Ζέρης

1) IN THE WOODS – “Otra”

2) GHOST – “Skeleta”

3) HELLOWEEN – “Giants and monsters”

4) PARADISE LOST – “Ascension”

5) BEHEMOTH – “The shit ov God”

6) LUCIFER’S CHILD – “Illuminant”

7) THE HALO EFFECT – “March of the unheard”

8) BLACKBRAID – “Blackbraid III”

9) 1914 – “Viribus unitis”

10) TESTAMENT – “Para bellum”

11) ARCH ENEMY – “Blood dynasty”

12) CORONER – “Dissonance theory”

13) SODOM – “The arsonist”

14) CRADLE OF FILTH – “The screaming of the Valkyries”

15) GRUESOME – “Silent echoes”

16) WARBRINGER – “Wrath and ruin”

17) NIGHTFALL – “Children of Eve”

18) RAGE – “A new world rising”

19) LORNA SHORE – “I feel the everblack festering within me”

20) DREAM THEATER – “Parasomnia”

АПОΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. SLEEP TOKEN – “Even in Arcardia”
    Πολύ ωραίο Pop, RnB, EDM, αν έλλειπαν οι κιθάρες και γενικά τα metal στοιχεία θα ήταν ακόμα καλύτερο!
  2. KATATONIA – “Nightmares as extensions of the waking state”

Δεν με άγγιξε καθόλου δυστυχώς. Δεν μου έκαναν “κλικ” οι συνθέσεις.

3. VOLBEAT – “God of angels trust”

Δεν είναι κακό άλμπουμ, απλά επειδή μου αρέσουν πολύ, περίμενα κάτι πολύ καλύτερο!

Ανδρέας Ζώρας

  1. HELLOWEEN – Giants & Monsters
  2. AVANTASIA – Here Be Dragons
  3. PRIMAL FEAR – Domination
  4. DREAM THEATER – Parasomnia
  5. ARCH ENEMY – Blood Dynasty
  6. CORONER – Dissonance Theory
  7. AVATAR – Don’t Go In The Forest
  8. THREE DAYS GRACE – Alienation
  9. MAMMOTH – The End
  10. ALESTORM – The Thunderfist Chronicles
  11. GHOST – Skeletá
  12. DYNAZTY – Game of Faces
  13. H.E.A.T – Welcome to the Future
  14. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – Give Us The Moon
  15. SMITH/KOTZEN – Black Light / White Noise
  16. SABATON – Legends
  17. AMORPHIS – Borderland
  18. VOLBEAT – God Of Angels Trust
  19. THE HALO EFFECT – March of the Unheard
  20. DIRKSCHNEIDER & THE OLD GANG – Babylon

 ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. HALESTORM – Everest

Μάλλον η  Lzzy Hale και η παρέα της έπρεπε να μείνουν σε πιο χαρτογραφημένα νερά και σε πιο γνωστές φόρμουλες. Ο τίτλος Everest υπόσχεται επιβλητικές κορυφές, αλλά αντί για την “επική ανάβαση” που υπόσχονταν οι δημιουργοί του, το αποτέλεσμα δε θυμίζει τόσο κορυφή όσο μια κουρασμένη ανάβαση χωρίς θέα. Η εμπειρία ακούγεται παράταιρη,  αδύναμη και σε σημεία… απλά απογοητευτική! Οι HALESTORM εδώ μοιάζουν χαμένοι ανάμεσα σε παλιές τους ιδέες και την ανάγκη να ακούγονται “μοντέρνοι”, με αποτέλεσμα ένα άλμπουμ χωρίς δομή, άψυχο και προβλέψιμο. Μια από τις πιο χαρισματικές frontwoman αυτή τη στιγμή, μάλλον υπερέβαλε των δυνατοτήτων της.

  1. MACHINE HEAD – Unatoned

Πολύ βαρετό. Όσο και αν προσπαθούν να πουλήσουν ότι πειραματίζονται, είναι απλά τόσο ανούσιο και άψυχο. Κυκλοφορία που  δεν πείθει ούτε εμπνέει, με αρκετά κομμάτια να μοιάζουν απλώς fillers, με τεμπέλικες και ανιαρές συνθέσεις,  και singles φανταχτερά, αλλά χωρίς ουσία. Στην πραγματικότητα, είναι σαν να ακούς ένα best-of από προηγούμενα άλμπουμ τους, χωρίς τα καλά μέρη. Πάτα next να γλυτώσουμε…

  1. BUCKCHERRY – Roar Like Thunder

Ένα άλμπουμ που “βρυχάται” στον τίτλο μόνο, αλλά σπάνια καταφέρνει να σε κρατήσει ξύπνιο ή ενθουσιασμένο. Αν αναζητάς τη φρεσκάδα και τη δημιουργική ενέργεια που κάποτε συνόδευε τη μπάντα, εδώ θα βρεις κυρίως ασφάλεια και επανάληψη. Ο δίσκος προσπαθεί να συνδυάσει sleaze rock με μοντέρνες επιρροές, αλλά το αποτέλεσμα είναι σαν ένα παλιό τρενάκι που προσπαθεί να τρέξει με νέο κινητήρα και καταλήγει να σέρνεται αμήχανα. Προτιμήστε τα παλιά τους άλμπουμ, εκτός αν θέλετε να ακούσετε ρετρό sleaze rock χωρίς ενθουσιασμό.

Πέτρος Καραλής

Coroner

  1. CORONER – “Dissonance theory”
  2. PARADOX – “Mysterium”
  3. SACRIFICE – “Volume six”
  4. MAUSOLEUM GATE – “Space, rituals and magick”
  5. WINGS OF STEEL – “Winds of time”
  6. DRAGON SKULL – “Chaos fire vengeance”
  7. WARBRINGER – “Wrath and ruin”
  8. GHOST – “Skeleta”
  9. DESTRUCTION – “Birth of malice”
  10.  VICIOUS RUMORS – “The devil’s asylum”
  11.  HELSTAR – “The devil’s masquerade”
  12.  TYPHUS – “Fate weaver”
  13.  FLAMES – “Frequency of illusion”
  14.  HELLIXXIR – “Beyond the frame”
  15.  BLACK SWORD THUNDER ATTACK – “Black sword thunder attack”
  16.  SARCATOR – “Swarming angels & flies”
  17.  HIRAX – “Faster than death”
  18.  THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”
  19.  VOID – “Forbidden morals”
  20.   PSYKOSIS – “Mind games”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. DARK ANGEL “ Exctinction level event”

Όταν σε λένε DARK ANGEL, έχεις κυκλοφορήσει  τέσσερις δίσκους ΟΓΚΟΛΙΘΟΥΣ και έχεις να βγάλεις άλμπουμ από το 1991, το λιγότερο που περιμένεις, είναι μια δισκάρα.  Αντ’ αυτού παίρνεις ένα άλμπουμ , που, ενώ δεν είναι κατά βάση κακό, είναι μια τεράστια απογοήτευση καθώς σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό που περιμέναμε. Και μην πει κανείς ότι έχουν δικαιολογία ότι είχαν να βγάλουν δίσκο κάτι αιώνες, γιατί θα απαντήσω με ένα όνομα. CORONER…

2. TESTAMENT – “Para bellum”

Παίζει να είναι και ο χειρότερος δίσκος της καριέρας τους. Ασύνδετος, μπερδεμένος, με κάποιες σκόρπιες καλές ιδέες που όμως δεν σώζουν το τελικό αποτέλεσμα. Μεγάλη απογοήτευση, πολύ κρίμα.

3. MACHINE HEAD – “Unatoned”

Έχω κουραστεί πια να περιμένω να ακούσω ένα καλό άλμπουμ από τους MACHINE HEAD και νομίζω ότι ύστερα από αυτό το έκτρωμα θα κάνω πολύ καιρό να ασχοληθώ ξανά μαζί τους. Ίσως η μεγαλύτερη φόλα της χρονιάς.

Θοδωρής Κλώνης

  1. AFI – “Silver bleeds the black sun”
  1. GHOST – “Skeletá”
  2. TURNSTILE – “Never enough”
  3. PERTURBATOR – “Age of Aquarius”
  4. CORONER – “Dissonance theory”
  5. CREEPER – “Sanguivore II: Mistress of death”
  6. HEALTH – “CONFLICT DLC”
  7. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  8. AVATAR – “Don’t go in the forest”
  9. NINE INCH NAILS – “Tron: Ares O.S.T.”
  10. VOWWS – “I’ll fill your house with an army”
  11. PINK TURNS BLUE – “Black swan”
  12. ARCHITECTS – “The sky, the earth & all between”
  13. MESSA – “The spin”
  14. COHEED AND CAMBRIA – “Vaxis — Act III: The father of make believe”
  15. SPIRITBOX – “Tsunami sea”
  16. TOWER – “Let there be dark”
  17. SANHREDIN – “Heat lightning”
  18. PARADISE LOST- “Ascension”
  19. CHURCH OF THE SEA – “Eva”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. SLEEP TOKEN – “Even in Arcadia”: Με εξαίρεση δύο-τρία σημεία, ούτε καν ολόκληρα τραγούδια, ένα αμιγώς trap album, προορισμένο για mainstream charts. Περασμένο “Take me back to Eden” και διηγώντας το να κλαις.
  2. PRESIDENT – “King of terrors”: Το να φοράς μάσκες, δε σημαίνει ότι αυτόματα είσαι ο νέος Papa Emeritus. Ειδικά όταν η μουσική σου είναι αντιγραφή των φετινών, κάκιστων SLEEP TOKEN. Πολύ hype για το τίποτα.
  3. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”: Ήταν ολόψυχη ευχή να μη μπουν στην παγίδα της μανιέρας. Δυστυχώς ήρθε το μοιραίο.

Γιώργος Κόης

  1. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  2. CORONER – “Renewal”
  3. LACUNA COIL – “Sleepless empire”
  4. HELLOWEEN — “Giants & monsters”
  5. AVATAR – “Don’t go in the forest”
  6. AVANTASIA – “Here be dragons”
  7. DEFTONES – “Private music”
  8. ARCH ENEMY – “Blood dynasty”
  9. PARADISE LOST – “Ascension”
  10. CRAZY LIXX – “Thrill of the bite”
  11. WINGS OF STEEL – “Winds of time”
  12. GLENN HUGHES – “Chosen”
  13. KILSWITCH ENGAGE – “This consequence”
  14. Η.Ε.Α.Τ. – “Welcome to the future”
  15. NIGHTFALL – “Children of Eve”
  16. W.E.T. – “Apex”
  17. KING WITCH – “III”
  18. BABYMETAL – “Metal forth”
  19. THE HALO EFFECT – “March of the unheard”
  20. DARWIN – “Distorted mirror”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. TESTAMENT – “Para bellum”
    Δεν θυμάμαι πότε με απογοήτευσε αυτό το συγκρότημα, αλλά του το έχω ήδη συγχωρέσει. Λίγο η ηλικία και λίγο οι σύγχρονες τάσεις, έφεραν τους Αμερικάνους σε υπερβολικά επιθετικό ήχο που δεν ταίριαξε καθόλου με αυτό που μου αρέσει.
  2. VOLBEAT – “God of angels trust”
    Ήταν αναπόφευκτο να βγάλουν κι έναν τριτοκλασάτο δίσκο οι Δανοί. Μακάρι να τους πετύχω σε καμιά περιοδεία πάλι, όμως τα έκλαψα τα λεφτάκια μου που το έκανα προ-παραγγελία.
  3. WYTCH HAZEL – “V – Lamentations”
    Και το περίμενα πώς και πώς αυτό το άλμπουμ, αλλά τελικά ήταν σκέτη απογοήτευση. Εδώ τουλάχιστον, δεν τα έσκασα πριν το ακούσω. Κρίμα γιατί μπορούν καλύτερα.

Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

  1. HELLOWEEN – Giants & Monsters
    02. REFLECTION – The Battles I Have Won
    03. STYGIAN PATH – The Lorekeeper
    04. IDMON’S AEGIS – Under The Auspices Of Idmon
    05. PARADISE LOST – Ascension
    06. AVATARIUM – Between You, God, the Devil and the Dead
    07. LABYRINTH – In The Vanishing Echoes Of Goodbye
    08. JOHAN LANGUIST – The Castle
    09. CANDLEMASS – Black Star
    10. CRADLE OF FILTH – The Screaming of the Valkyries
    11. BEHEMOTH – The Shit Ov God
    12. CRAZY LIXX – Thrill of the Bite
    13. GHOST – Skeletá
    14. THE HELLACOPTERS – Overdriver
    15. ΝIGHTSTALKER – Return from the Point of No Return
    16. ASHES OF ARES – New Messiahs
    17. STEEL ARCTUS – Dreamruler
    18. DARKLON – Mind Reaper
    19. ACID DEATH – Evolution
    20. CONAN – Violence Dimension

Άρης Λάμπος

  1. HELLOWEEN – Giants & Monsters
  2. INSANIA – The Great Apocalypse
  3. LABYRINTH “In The Vanishing Echoes Of Goodbye”
  4. PHILOSOPHOBIA – The Constant Void
  5. PRIMAL FEAR – Domination
  6. PARADISE LOST – Ascension
  7. NILS PATRICK JOHANSSON – War and Peace
  8. BRAINSTORM – Plague of Rats
  9. MAJESTICA – Powertrain
  10. SEVEN SISTERS – Shadow of a fallen star pt.2
  11. RAGE – A new world rising
  12. GRAVE DIGGER – Bone Collector
  13. TERRA ATLANTICA – Oceans
  14. MOB RULES – Rise of the Ruler
  15. FAIRYLAND – The Story Remains
  16. BLACK MAJESTY – Oceans of Black
  17. ASHES OF ARES – New Messiahs
  18. FROZEN LAND – Icemelter
  19. MENTALIST – Earthbreaker
  20. WARMEN – Band of Brothers

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. AVANTASIA– Here Be Dragons
  2. SABATON – Legends
  3. BLOODBOUND – Field of Swords

Δημήτρης Μελίδης

  1. AMBUSH – “Evil in All Dimensions”
  2. SACRED – “Fire to ice”
  3. HELLOWEEN – “Giants and monsters”
  4. SODOM – “The arsonist”
  5. H.E.A.T.– “Welcome to the future”
  6. MICHAEL SCHENKER GROUP – “Don’t sell your soul”
  7. DYNAZTY – “Game od faces”
  8. BRAINSTORM – “Plague of rats”
  9. BEHOLDER – “In the temple of the tyrant”
  10. DIRKSCHNEIDER & THE OLD GAND – “Babylon”
  11. PRIMAL FEAR – “Domination”
  12. SACRED STEEL – “Ritual supremacy”
  13. HELMS DEEP – “Chasing the dragon”
  14. MARTYR – “Dark Believer”
  15. GHOST – “Skeleta”
  16. DEATH SS – “The Entity”
  17. MAJESTICA – “Power train”
  18. HELSTAR – “The devil’s masquerade”
  19. TOKYO BLADE – “This is the fire”
  20. SORTILEGE – “Les Poids De l’ame”

Απογοητεύσεις :

  1. WARLORD – “The lost archangel”: Οι WARLORD, θα είναι για πάντα ένα από τα πλέον αγαπητά, και ηχητικά χαρακτηριστικά συγκροτήματα, στη heavy metal μουσική και ας μην έχουν αφήσει σαν κληρονομιά ένα μεγάλο αριθμό κυκλοφοριών. Ο ένας εκ των δυο ιδρυτών του γκρουπ, drummer Mark Zonder, αποφάσισε τα τελευταία χρόνια να συνεχίσει το συγκρότημα, «κρατώντας» το ίδιο όνομα, και δεν το άλλαξε όπως ίσως θα «όφειλε», άτυπα/ηθικά μετά τον θάνατο του έτερου ιδρυτή, κιθαρίστα William J Tsamis, που απεβίωσε το 2001. Αφού βιοπορίζεται από την μουσική, σαφώς και θέλει να συνεχίσει το δισκογραφικό έργο ενός από τα συγκροτήματα που τον ανέδειξαν, κάτι άκρως σεβαστό. Η πρώτη κίνηση έγινε πέρσι με την κυκλοφορία του “Free spirit soar” και η δεύτερη φέτος με το “The lost archangel”, μια κυκλοφορία χωρίς κάποιο λόγο ύπαρξης, ή μάλλον με τον μόνο λόγο που ίσως υπάρχει, όπως λέει ο λαός μας «για να βγάλει από την μύγα ξύγκι», με το υλικό που έχει. Είναι κρίμα που ένας τόσο αναγνωρισμένος μουσικός, ενώ έχει δημιουργήσει και άλλα ωραία μουσικά σχήματα (βλέπε A-Z), έχει μπει σε τέτοια διαδικασία. Φυσικά σιγά μην τον νοιάζει, γιατί αν συνέβαινε αυτό, θα έκανε άλλες κινήσεις δίχως να δώσει δικαιώματα τέτοιας κριτικής. Φυσικά ο σκεπτόμενος κόσμος, και ξέρει και κρίνει ανάλογα πάντα.
  2. TESTAMENT – “Para Bellum”: Οι TESTAMENT είναι προσωπικά ένα από τα συγκροτήματα που «μεγάλωσα» μαζί του, οπότε έχει μια ξεχωριστή θέση στις προτιμήσεις μου. Κάθε φορά που κυκλοφορεί μια νέα δουλειά, θέλω να ακούσω όσα περισσότερα ωραία τραγούδια γίνεται, από ένα γκρουπ το οποίο εκτός της τριετίας 1994-1997 όπου τα “Low” και “Demonic”, είναι δυο άλμπουμ που δεν έχουν καμία ηχητική σχέση με τις υπόλοιπες δουλειές τους, ό,τι άλλο έχει δει το φως της δημοσιότητας έχει αντιμετωπιστεί με θέρμη, αφού το τελικό αποτέλεσμα είναι αρκετά θελκτικό στον ακροατή. Δυστυχώς η φετινή δισκογραφική τους  προσπάθεια, δεν έχει σε σύνολο, το επιθυμητό αποτέλεσμα που προσδοκούσα. Ενώ τα τελευταία χρόνια υπάρχει στα άλμπουμ τους μια ωραία φόρμουλα συνθέσεων, αποφάσισαν να συμπεριλάβουν στη νέα δουλειά και τραγούδια που θυμίζουν το ύφος των δυο προαναφερθέντων δίσκων, μια κίνηση άνευ ουσίας, αφού θεωρώ πως δεν υπήρχε κανένας λόγος για αυτό, τώρα πια. Είναι για μένα, ελαφρώς λυπηρό, να ακούς έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και αγαπητούς frontmen στο thrash ιδίωμα, να γρυλίζει από μικροφώνου σε τραγούδια. Μακάρι το “Para Bellum”, να είναι μια μικρή κακή παρένθεση και να «γυρίσει» το γκρουπ ηχητικά, στην πλειονότητα των τραγουδιών του, εκεί που το ξέρουμε.
  3. DARK ANGEL – “Extinction level event”: Θεωρώ ότι πολλοί περίμεναν την δισκογραφική επιστροφή των DARK ANGEL, ενός συγκροτήματος που έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στο thrash ιδίωμα, όντας ένα «βαρύ» αναγνωρίσιμο όνομα. Έτσι ο εκάστοτε οπαδός θα ήθελε να ακούσει τραγούδια που θα τον εξιτάρουν και θα τον ικανοποιήσουν. Δυστυχώς η φετινή τους δουλειά δεν δικαιολογεί την φήμη και την αίγλη που είχαν/έχουν. Δημιούργησαν τραγούδια που ως επί το πλείστον δεν χαίρουν κάποιας ιδιαίτερης έμπνευσης, και ηχούν αδιάφορα, «μπαίνοντας» από το ένα αυτί και «βγαίνοντας» πολύ γρήγορα από το άλλο. Υπάρχουν στο άλμπουμ, κάποιες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού ωραίες ηχητικές στιγμές, αλλά το σύνολο χωλαίνει πολύ, αφού ο σκελετός του άλμπουμ έχει γρήγορες ταχύτητες απλά για να λέμε ότι «βαράμε» και φωνητικά που σε στιγμές θυμίζουν πιο πολύ metalcore ή death metal γκρουπ, πάρα thrash. Συνθέσεις σε σύνολο που δεν έχουν λόγο ύπαρξης σε ένα δίσκο ενός τόσου φημισμένου γκρουπ, και σίγουρα σπιλώνουν το όνομα του, αφού δεν έχουν να «δώσουν» κάτι ουσιαστικό στον ακροατή. Όταν είσαι ένα συγκρότημα αναγνωρισμένης αξίας, καλό θα είναι να μένεις σε δισκογραφική «χειμερία νάρκη», αν δεν έχεις τα εφόδια να πλησιάσεις συνθετικά αυτό που έχει γνωρίσει και αγαπήσει ο κόσμος.

Θοδωρής Μηνιάτης

  1. BEHOLDER – “In the temple of the tyrant”
  2. COSMIC CATHEDRAL – “Deep water”
  3. SPOCK’S BEARD – “The archaeoptimist”
  4. CORONER – “Dissonance theory”
  5. MOB RULES – “Rise of the ruler”
  6. BRAINSTORM – “Plague of rats”
  7. WINGS OF STEEL – “Winds of time”
  8. PROFESSOR EMERITUS – “A land long gone”
  9. VIGILHUNTER – “Vigilhunter”
  10. PARADISE LOST – “Ascension”
  11. PRIMAL FEAR – “Domination”
  12. GREEN CARNATION – “A dark poem, Pt1: The shores of melancholia”
  13. LARS FREDRIK FROISLIE – “Gamle mester”
  14. MORON POLICE – “Pachinko”
  15. AMBUSH – “Evil in all dimensions”
  16. OAK – “The third step”
  17. IQ – “Dominion”
  18. AVKRVST – “Waving at the sky”
  19. STEVEN WILSON – “The overview”
  20. DREAM THEATER – “Parasomnia”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. THE FLOWER KINGS – “Love”

Οι Σουηδοί εξακολουθούν να ηχούν στ’ αυτιά μου αδιάφοροι και κουραστικοί… Λατρεύω το progressive rock αλλά ο Roine Stolt και η παρέα του στο νέο της πόνημα (αισίως το 17ο) επαναλαμβάνουν μανιέρες του παρελθόντος, με εμφανώς πιο “χαλαρωτικές διαθέσεις” και λιγοστές δυνατές στιγμές.

2. TOBIAS SAMMET’S AVANTASIA – “Here be dragons”

Έτρεφα υψηλές απαιτήσεις για το δέκατο άλμπουμ του πολυτάλαντου Tobias Sammet αλλά αυτές δεν δικαιώθηκαν στον βαθμό που θα επιθυμούσα. Φυσικά δεν πρόκειται για κακή κυκλοφορία αλλά η αλήθεια είναι ότι μετά από αναμονή τόσων χρόνων το μέτριο συνολικό αποτέλεσμα δεν περνάει απαρατήρητο.

3. A-Z – “A2z2”

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι εμπορική απήχηση είχε το πρώτο άλμπουμ της συνεργασίας των Mark Zonder και Ray Alder των λατρεμένων μου FATES WARNING αλλά το hard rock με εντελώς προοδευτική αίσθηση στα τύμπανα και φωνητικά που νιώθω ότι “πιέζονται” αισθητά να βγάλουν το αποτέλεσμα που όλοι περιμέναμε, δεν λειτουργεί…

Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

Coroner

  1. CORONER – “Dissonance theory”
  2. HELLOWEEN – “Giants & monsters”
  3. PARADISE LOST – “Ascension”
  4. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”
  5. THE HALO EFFECT – “March of the unheard”
  6. THE HELLACOPTERS – “Overdriver”
  7. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  8. H.E.A.T – “Welcome to the future”
  9. AMORPHIS – “Borderland”
  10. SAOR – “Amidst The Ruins”
  11. DRUDKH – “Shadow play”
  12. TOXIC TERROR – “Isolation”
  13. NIGHTFALL –  Children Of Eve
  14. CRADLE OF FILTH – “The screaming of the Valkyries”
  15. AVANTASIA – “Here be dragons”
  16. TESTAMENT –  Para Bellum
  17. GHOST – “Skeletá”
  18. GAAHLS WYRD – “Braiding the stories”
  19. AVATARIUM – “Between you, God, the devil and the dead”
  20. IN THE WOODS… – “Otra”

Απογοητεύσεις:

  1. MACHINE HEAD – “Unatøned”: Ξεκάθαρα η απογοήτευση της χρονιάς!!! Το καταπληκτικό “Of kingdom and crown” το οποίο είχε προηγηθεί, είχε ξεπέρασε τις προσδοσκίες πολλών. Λογικό αποτέλεσμα, να έχουν καλλιεργηθεί υψηλές προσδοκίες για το “Unatøned”. Φευ!!! Είναι καλό να πειραματίζεσαι, είναι καλό να δοκιμάζεις καινούργια πράγματα, αλλά όταν λείπει η ουσία και η έμπνευση, τότε το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο…
  2. KATATONIA – “Nightmares as extensions of the waking state”: Πιθανότατα η πιο «αδύναμη» κυκλοφορία των τελευταίων χρόνων. Το άλμπουμ ακούγεται μονότονο, αργό, χωρίς δυνατά hooks και λιγότερο συναισθηματικό σε σχέση με τις πιο παλιές φορτισμένες κυκλοφορίες τους.
  3. WITCHCRAFT – “Idag”: Μέχρι το “Legend” οι Σουηδοί έτρεχαν ένα καταπληκτικό σερί δίσκων. Δυστυχώς η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και το “Idag”, παρόλο που δεν είναι κακό άλμπουμ, δυστυχώς δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει, μένοντας μακριά από τις δόξες του παρελθόντος.

Θανάσης Μπόγρης

  1. HELLOWEEN – “Giants & monsters”
  2. CORONER – “Dissonance theory”
  3. ORBIT CULTURE – “Death above life”
  4. THE HALO EFFECT – “March of the undead”
  5. CRADLE OF FILTH – “The screaming of the valkyries”
  6. ARCH ENEMY – “Blood dynasty”
  7. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”
  8. PARADISE LOST – “Ascension”
  9. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  10. AVANTASIA – “Here be dragons”
  11. GHOST – “Skeletá”
  12. AMORPHIS – “Borderland”
  13. KILLSWITCH ENGAGE – “This consequence”
  14. BRAINSTORM – “Plague of rats”
  15. LABYRINTH – “In the vanishing echoes of goodbye”
  16. NIGHTFALL – “Children of eve”
  17. SABATON – “Legends”
  18. RAGE – “A new world rising”
  19. DESTRUCTION – “Birth of malice”
  20. WARBRINGER – “Wrath and ruin”

Απογοητεύσεις:

  1. MACHINE HEAD – “UNATØNED”

Η συνήθεια που έγινε λατρεία, να έχω τους MACHINE HEAD μία στις απογοητεύσεις και την επόμενη χρονιά στην εικοσάδα και τούμπαλιν. Αυτή είναι η χρονιά που επιστρέφουν στον πάτο με κατόρθωμα, δηλαδή με χειρότερο δίσκο από το “Catharsis”.

  1. VOLBEAT – “God of angels trust”
    Αδιάφορο, άνοστο και επίπεδο. Όλοι έχουν τις καλές και τις μέτριες στιγμές τους. Εδώ είναι η μέτρια στιγμή των VOLBEAT.
  2. TESTAMENT – “Para bellum”
    Το γράφω κάθε χρόνο, ένα άλμπουμ για να είναι στις απογοητεύσεις ενός συντάκτη, δεν είναι απαραίτητα κακό. Το “Para bellum” δεν είναι κακό και με τους παικταράδες που έχουν, τεχνικά είναι άρτιο. Λείπουν όμως τα τραγούδια που σε κάνουν να ακούς ένα άλμπουμ ξανά και ξανά και οι καλοδεχούμενες επιρροές από το Νορβηγικό black metal, κάπου αποπροσανατολίζουν την προσπάθεια.

Δημήτρης Μπούκης

  1. HELLOWEEN – “Giants & monsters”
  2. ARCHITECTS – “The sky, the earth & all between”
  3. ENEMY INSIDE – “Venom”
  4. ORBIT CULTURE – “Death above life”
  5. LACUNA COIL – “Sleepless empire”
  6. ARCH ENEMY – “Blood dynasty”
  7. AMORPHIS – “Borderland”
  8. THE HALO EFFECT – “March of the unheard”
  9. SPIRITBOX – “Tsunami sea”
  10. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”
  11. KILLSWITCH ENGAGE – “This consequence”
  12. POP EVIL – “What remains”
  13. AVANTASIA – “Here be dragons”
  14. BATTLE BEAST – “Steelbound”
  15. EPICA – “Aspiral”
  16. OMNIUM GATHERUM – “May the bridges we burn light the way”
  17. E.A.T. – “Welcome to the future”
  18. BRAINSTORM – “Plague of rats”
  19. GHOST – “Skeletá”
  20. HALESTORM – “Everest”

 Απογοητεύσεις

  1. VOLBEAT – “God of angels trust”: Αν μιλάγαμε για κάποιο άλλο συγκρότημα, θα επρόκειτο για ένα ΟΚ άλμπουμ. Για τους λατρεμένους VOLBEAT όμως, αυτήν την τεράστια μπαντάρα, με τις τόσες σπουδαίες κυκλοφορίες, ο πήχης είναι πολύ ψηλά και το “God of angels trust” δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες. Ακούγεται λες και έγινε βιαστικά, πρόχειρα, χωρίς μεγάλες στιγμές, πολύ λίγο γενικότερα.
  2. SABATON – “Legends”: Η ακρόαση του “Legends” με έκανε να βαρεθώ και να σκεφτώ «Τα ίδια και ίδια…» Προφανώς και δεν περιμένει κανείς από τους Σουηδούς να αλλάξουν τον ήχο με τον οποίο έχουν παγιωθεί ως ένα από τα κορυφαία metal σχήματα της εποχής μας, αλλά στα δικά μου αυτιά ακούγεται πολύ μονότονο, χωρίς καμιά φρεσκάδα, χωρίς την παραμικρή εξέλιξη.
  3. MACHINE HEAD – “Unatoned”: Λυπάμαι που μια μπάντα η οποία πραγματικά μεσουρανούσε μέχρι και κάτι λιγότερο από μια δεκαπενταετία, έχει καταντήσει να πορεύεται με την ταμπέλα «μέτρια – απογοητευτική» κλπ. Για το “Unatoned”  συγκεκριμένα, όλη του η αξία συνοψίζεται για μένα στην διατύπωση του αγαπητού Σάκη Φράγκου που στην κριτική του τονίζει μεταξύ άλλων, ότι ο Robb Flynn επιθυμεί τόσο πολύ να προσεγγίσει τον ήχο του σήμερα, σε βαθμό που να ακούγεται σαν φτωχός συγγενής, σαν boomer. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο!

Χαρά Νέτη

  1. ALIEN – “When yesterday comes around”
  2. HELLOWEEN – “Giants & monsters”
  3. CRAZY LIXX – “Thrill of the bite”
  4. H.E.A.T – “Welcome to the future”
  5. DESTINY CALLS – “Alive”
  6. FM – “Brotherhood”
  7. HELSTAR – “The devil’s masquerade”
  8. GHOST – “Skeleta”
  9. SODOM – “The arsonist”
  10. ALICE COOPER – “The revenge of Alice Cooper”
  11. LORDI – “Limited deadition”
  12. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”
  13. L.A. GUNS – “Leopard skin”
  14. DIRKSCHNEIDER & THE OLD GANG – “Babylon”
  15. VIGILHUNTER – “Vigilhunter”
  16. BRYAN ADAMS – “Roll with the punches”
  17. WANTED – “Cutting edge”
  18. BLACK SWORD THUNDER ATTACK – “Black sword…”
  19. AMBUSH – “Evil in all dimensions”
  20. DARKLON – “Mind reaper”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. WARLORD – Το πανηγύρι συνεχίζεται…
  2. ALCATRAZZ – Άλλη μία κλασική περίπτωση…βλάβης με κοινό παρονομαστή όπως και στην περίπτωση των WARLORD. Άλλη μία προσπάθεια αποδόμησης και ευτελισμού ενός ένδοξου ονόματος.
  3. MSG – “Don’t sell your soul”: Ο ορισμός του τετριμμένου και generic. Περίμενα πολύ περισσότερα από τον Μιχαλάκη.

Σάκης Νίκας

Coroner

1.CORONER – “Dissonance theory”

2.MESSA – “The spin”

3.WINGS OF STEEL – “Winds of time”

4.TOWER – “Let there be dark”

5.GHOST – “Skeleta”

6.HOWLING GIANT – “Crucible & Ruin”

7.TURNSTILE – “Never enough”

8.SACRIFICE – “Volume six”

9.VOLBEAT – “God of angels trust”

10.AMBUSH – “Evil in all dimensions”

11.DREAM THEATER – “Parasomnia”

12.HEADQUAKE – “The weight of forever”

13.DRAGON SKULL – “Chaos fire vengeance”

14.SPECIES – “Changelings”

15.CENTURY – “Sign of the storm”

16.HELSTAR – “The devil’s masquerade”

17.CRYPTOSIS – “Celestial death”

18.VOID – “Forbidden morals”

19.CASTLE RAT – “The bestiary”

20.PAGAN ALTAR – “Never quite dead”

Aπογοητεύσεις:

1.KATATONIA- “Nightmares as extensions of the walking state”

Όχι ακριβώς εφιάλτης, αλλά όσο και αν το έβαλα δεν κατάφερε να με τραβήξει. Ούτε κατάφερα να κολλήσω με κάποιο κομμάτι όπως συμβαίνει συνήθως με τα άλμπουμ των Σουηδών εδώ και πολλά χρόνια.

  1. ΗΑLESTORM “Everest”

Τους αγαπώ πάρα πολύ, τα albums τους από το “Into the wild life” και έπειτα πάντα έβρισκαν χώρο στην εικοσάδα μου, η Lzzy παραμένει θεά αλλά σαν σύνολο συνθέσεων το “Everest” με απογοήτευσε αρκετά. Κρίμα!

3.SCARS ON BROADWAY – “Addicted to the violence”

Στο πρώτο άλμπουμ (2008) τα είχα σπάσει όλα, ήταν το αντίδοτο στην διάλυση των SOAD. Δέκα χρόνια μετά το “Dictator” είχε λιώσει στο αμάξι και τις τότε Αυγουστιάτικες διακοπές. Φέτος απέκτησα ανοσία απ’ ότι φαίνεται ή έγινα πιο εκλεκτικός. Χωρίς να τον θεωρώ κακό δίσκο, ε, δεν μου τίναξε τα μυαλά στον αέρα όπως συνηθιζόταν. Αυτό και μόνο είναι σοβαρό παράπτωμα κύριε Malakian μου. Να το προσέξετε το 2035 στον καινούργιο σας δίσκο!

Γιάννης Παπαευθυμίου

  1. BLACKBRIAR – “A thousand little deaths”
  2. CRADLE OF FILTH – “The screaming of the valkyries”
  3. HELSTAR – “The devil’s masquerade”
  4. EPICA  – “Aspiral”
  5. TERRA ATLANTICA – “Oceans”
  6. LORD OF THE LOST – “OPVS NOIR Vol.1”
  7. DYNAZTY – “Game of faces”
  8. BEHOLDER – “In the temple of the tyrant”
  9. MAJESTICA – “Power train”
  10. REFLECTION   – “The battles I have won”
  11. LABYRINTH – “In the vanishing echoes of goodbye”
  12. DARKTRIBE –  “Forgotten reveries”
  13. AVANTASIA – “Here be dragons”
  14. LEVERAGE – “Gravity”
  15. PARADOX – “Mysterium”
  16. HELLOWEEN – “Giants & Monsters”
  17. BRAINSTORM – “Plague of rats”
  18. SABATON – “Legends”
  19. WINGS OF STEEL – “Winds of time”
  20. DRAGONKNIGHT – “Legions”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. WARKINGS – “Armageddon”: Μετά από το απογοητευτικό “Morgana” και μια απουσία τριών χρόνων είχα κάποιες ελπίδες για δυνατή επιστροφή γιατί το έχουν, αλλά το “Armageddon” τους πάει σε τελείως αντίθετη κατεύθυνση από εκεί που τους ήθελα.
  2. 7th GUILD – “Triumviro”: Έχει ωραίες στιγμές και το αδικώ τελείως τώρα. Αλλά βάλανε 3 φωνάρες χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο συνθετικό υπόβαθρο να υποστηρίξει τις δυνατότητές τους, περίμενα πολλά παραπάνω
  3. LACUNA COIL – Άλλος ένα καλός δίσκος που απλά εμένα δεν μου έκατσε καλά. Θέλω τους Lacuna του “I wish you were dead”, και όχι του “Oxygen”, καθώς η brutal version του Ferro που όλο κερδίζει έδαφος δεν μου κάθεται καλά

Παύλος Παυλάκης

Coroner

  1. CORONER – “Dissonance theory”
  2. NIGHTFALL – “Children of eve”
  3. TORMENTOR TYRANT – “Excessive escalation of cruelty”
  4. SARCATOR – “Swarming angels & flies”
  5. MESSA – “The spin”
  6. BLACKBRAID – “Blackbraid III”
  7. CRYPTOSIS – “Celestial death”
  8. EPICA – “Aspiral”
  9. WARBRINGER – “Wrath and ruin”
  10. CRADLE OF FILTH – “The screaming of the valkyries”
  11. VOID – “Forbidden morals”
  12. ACID DEATH – “Evolution”
  13. LIK – “Necro”
  14. VIOLATOR – “Unholy retribution”
  15. MALEFIC THRONE – “The conquering darkness”
  16. LAMP Of MURMUUR – “The dreaming prince in ecstasy”
  17. NECROCHAKAL – “Golgothian orgies of bestial lust”
  18. DEAD HEAT – “Process of elimination”
  19. CAUSTIC WOUND – “Grinding mechanism of torment”
  20. HEXECUTOR – “…Where spirit withers in its flesh constraint”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. MACHINE HEAD – “Unatoned”: Οι λατρεμένοι MACHINE HEAD κατάφεραν να βγάλουν χειρότερο δίσκο από το “Catharsis”. Τουλάχιστον εκείνο, είχε 3-4 πραγματικά καλά κομμάτια μέσα στο ναυάγιο του. Αυτό δεν έχει τίποτα, παρά μόνο τους MACHINE HEAD να μιμούνται νεότερες μπάντες κατά τον πλέον βαρετό τρόπο, λες και δεν έχουν δικό τους χαρακτήρα διάολε! Αποτέλεσμα, να ακούγονται σαν τον θείο που θέλει απεγνωσμένα να κάτσει με την νεολαία, ενώ εκείνη τον μισεί. Τσάμπα το εξαίρετο εξώφυλλο του Seth Siro Anton.
  2. DARK ANGEL – “Extinction level event”: Νωχελικό και αποπροσανατολισμένο, κάκιστο παραγωγικά και μετριότατο συνθετικά με μόνες αξιοπρεπείς στιγμές τα δύο κομμάτια που είχαν πρωτοβγεί στη γύρα. Χώρια το AI εξώφυλλο και η ανώριμη, εκτός πραγματικότητας προώθηση του δίσκου (ακούς εκεί “streaming is for posers”….). Σε μια χρονιά όπου οι παλιοσειρές προσέφεραν πολύ καλούς (SODOM), σπουδαίους δίσκους (SACRIFICE, DESTRUCTION) και μια περίπτωση σάρωσε τα πάντα (CORONER), οι λατρεμένοι DARK ANGEL παρουσιάζονται τρομακτικά κατώτεροι των περιστάσεων.
  3. TESTAMENT – “Para bellum”: Αυτό πόνεσε. Δεν περίμενα κάτι τόσο ανέμπνευστο από τους TESTAMENT που τόσο αγαπάω. Προσωπικά, λατρεύω το πως τα ακραία στοιχεία βρήκαν το δρόμο τους στον ήχο τους από το “The formation of damnation” και πέρα, μιας και θεωρώ ότι κολακεύουν το μοντέρνο πρόσωπο της μπάντας. Εδώ όμως, ειλικρινά ελάχιστες στιγμές ξεχωρίζουν, χώρια τα ξεκάρφωτα σημεία δεξιά και αριστερά, που δείχνουν ότι ο δίσκος γράφτηκε πολύ πρόχειρα. Το πολύ καλό εξώφυλλο του Eliran Kantor, ως μη γενόμενο.

Γιάννης Σαββίδης

Coroner

  1. CORONER- “Dissonance theory”
  2. WYTCH HAZEL –“V: Lamentations”
  3. MESSA – “The spin”
  4. DANKO JONES – “Leo rising”
  5. HELLOWEEN – “Giants and monsters”
  6. SPIRITBOX – “Tsunami sea”
  7. IN MOURNING – “Immortal”
  8. THE HALO EFFECT – “March of the unheard”
  9. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”
  10. ARCHITECTS – “The sky, the earth & all between”
  11. BATTLE BEAST – “Steelbound”
  12. BEHOLDER – “In the temple of the Tyrant”
  13. TERAMAZE – “The harmony machine”
  14. BLACKBRAID – “Blackbraid III”
  15. PARADISE LOST – “Ascension”
  16. ACID DEATH – “Evolution”
  17. GHOST – “Skeleta”
  18. WARBRINGER – “Wrath and ruin”
  19. BLOODYWOOD – “Nu Delhi”
  20. IGORRR – “Amen”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. AMORPHIS – “Borderland”

Η απόλυτη προσωπική ξενέρα της χρονιάς! Μετά το ακατανόμαστο (ναι καλέ, το “Fart of the sun”), νομίζω πως είναι το χειρότερο άλμπουμ των παιδιών. Καταλαβαίνω το hype πλέον, καταλαβαίνω ότι έτσι μεγαλώνουν συνεχώς και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ γίνεται αυτό. Όμως συνθετικά, το “Borderland”, με εξαίρεση 2-3 κομμάτια, με άφησε αδιάφορο και όταν μιλάμε για τα παιδιά, ε, δεν γίνεται! Και είναι πολλά πλέον τα άλμπουμ που είναι φτιαγμένα με την ολόιδια συνταγή, η οποία απλά αρχίζει και σπάει (και λογικό). Πάντα αλλάζατε κάθε λίγο, μήπως είναι η ώρα ξανά; Αν και με την εμπορική εκτόξευση, χλωμό. Χαλάλι βέβαια

  1. MACHINE HEAD – “UNATONED”
    Νομίζω πως ήταν κάπως αναμενόμενο να γίνει, γιατί ο κύριος Flynn το έχει στο DNA του να μας δίνει κάποιο… αρνητικό στο πρόσημο (ας πούμε ευγενικά) άλμπουμ, κάθε 2-3 κυκλοφορίες. Μπορεί και να το πηγαίνει 1-1 καμιά φορά. Πάντα το έκανε (όλοι ξέρουμε ποια είναι), επομένως τον λες σταθερό σε αυτό.
  2. VOLBEAT – “God of angels trust”
    Ρε αγαπημένε Poulsen, πορκέ; Αναθαρρήσαμε με το “Servants” μετά την ήττα του “Rewind”, τώρα τι σε έπιασε; Νομίζω χειρότερο και του “Rewind…” το συγκεκριμένο, κάτι που δεν το έβλεπα να έρχεται για τους αγαπητούς Δανούς. Back to the basics μεσιέ και πιστεύουμε ακόμα σε εσένα! Μόνο μην ήταν τελικά παρένθεση το “Servants”…

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

  1. HELLOWEEN – Giants And Monsters
  2. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – Give Us The Moon
  3. CORONER – Dissonance Theory
  4. GIN LADY  – “Before the dawn of time”
  5. STYX – “Circling from above”
  6. GHOST – Skeleta
  7. BLAZE  – “Out Through the Door”
  8. Alison Krauss and UNION STATION- “Arcadia”
  9. IQ – “Dominion”
  10. Joanne Shaw Taylor – Black & Gold
  11. IN FLIGHT – “Time Rift”
  12. GOTTHARD – Stereo crush
  13. REFLECTION – The battles I have won
  14. LORDI – “Limited deadition”
  15. AVANTASIA – “Here be dragons”
  16. DIRKSCHNEIDER & THE OLD GANG – “Babylon”
  17. BRYAN ADAMS – “Roll with the punches”
  18. SIGN OF THE WOLF – Sign of the wolf
  19. ADRIAN SMITH & RICHIE KOTZEN – Black light – White noise
  20. CRAZY LIXX – Thrill of the Bite

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  2. VOLBEAT – “God of angels trust”
  3. TESTAMENT – “Para bellum”

Δημήτρης Σειρηνάκης

Wings

  1. WINGS OF STEEL – “Winds of Time”
  2. JOE BONAMASSA – “Breakthrough”
  3. BEHÖLDER – “In the temple of the tyrant”
  4. SEVEN SISTERS – “Shadow of a fallen star Pt 2”
  5. PHANTOM SPELL – “Heather hearth”
  6. VOID – “Forbidden morals”
  7. WYTCH HAZEL – “V: Lamentations”
  8. SANHEDRIN – “Heat lightning”
  9. AMBUSH – “Evil in all dimensions”
  10. PAGAN ALTAR – “Never quite dead”
  11. MAUSOLEUM GATE – “Space, rituals and magick”
  12. HELSTAR – “The Devil’s masquerade”
  13. CORONER – “Dissonance theory”
  14. JUDICATOR – “Concord”
  15. FER DE LANCE – “Fires on the mountainside”
  16. KING WITCH – “III”
  17. VIGILHUNTER – “Vigilhunter”
  18. SACRED – “Fire to ice”
  19. SYRINX – “Time out of place”
  20. HELLOWEEN – “Giants & monsters”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

1.JACK STARR – “Out of the darkness Pt. II”
Όχι πως δεν το έβλεπα να έρχεται, αλλά… αν είναι δυνατόν! Ο ένας από τους δύο βασικούς πυλώνες του “Guardians of the flame” των VIRGIN STEELE, ο ηγέτης των BURNING STARR, GUARDIANS OF THE FLAME και PHANTOM LORD, στον διάδοχο του εκπληκτικού, all-time classic “Out of the darkness”… Ανέμπνευστος, κουρασμένος, σαν να κάνει αγγαρεία δίχως τους βασικούς του συνεργάτες. Μόνο ο Rhino υπάρχει, με μια παραγωγή που τον κάνει να ακούγεται σαν drum machine. Όσο για τη φωνή… ας μην το κουβεντιάσουμε. Αποφύγετε όπως ο Διάολος το λιβάνι.

2.ALCATRAZZ – “Prior Convictions”
Δύο καινούργιες ανούσιες συνθέσεις και επανεκτελέσεις (!) εννέα (!!) τραγουδιών των ΚΑΝΟΝΙΚΩΝ ALCATRAZZ, με τα περισσότερα να ανήκουν στο έπος “No parole from Rock ‘n’ Roll” (!!!). Στο μικρόφωνο ο Giles Lavery (ο άνθρωπος που είναι ο ιθύνων νους, εκτός από τους “WARLORD”, και της πρώτης απογοήτευσης – διόλου τυχαίο), στην κιθάρα ο Joe Stump και εκτός τόπου και χρόνου οι Gary Shea και Jimmy Waldo. Ούτε για φρίσμπι.

3.BLACK SWORD THUNDER ATTACK – “Black Sword Thunder Attack”
Χαρακτηριστική περίπτωση συγκροτήματος που κυκλοφορεί την πρώτη του επίσημη δουλειά (EP εν προκειμένω), σκορπά ενθουσιασμό, ανεβάζει τον πήχη στα ύψη και στο επόμενο άλμα, περνά από κάτω. Το “Black Sword Thunder Attack” έρχεται μετά τα über cults “In Hell’s reign” demo και “March of the Damned” EP και ακριβώς αυτό, είναι που του στερεί πόντους. Από τα δέκα τραγούδια του, τα τέσσερα μας είναι ήδη γνωστά, οπότε χάνεται ένα σημαντικό μέρος του παράγοντα «έκπληξη». Από τα υπόλοιπα έξι τώρα, τα δύο είναι έπη σαν τους «μπαμπάδες» τους αλλά τα άλλα τέσσερα, είναι αισθητά κατώτερα. Επίσης, μπορεί να έχει βελτιωθεί ο ήχος, σε σχέση με τις παρελθούσες κυκλοφορίες, αλλά δε νοείται επίσημο full length, εν έτει 2025, να έχει ακόμη τον ήχο ενός αξιοπρεπούς, έστω, demo. Ok, στο EP το «κάναμε γαργάρα» για την καλτίλα της υπόθεσης, εδώ όμως, τα πράγματα σοβαρεύουν. Καλό, αλλά θα έχουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας ανοικτά, για την επόμενη φορά.

Δημήτρης Τσέλλος

Ghost

  1. GHOST – Skeleta
  2. DYNAZTY – Game of Faces
  3. SABATON – Legends
  4. H.E.A.T. – Welcome To The Future
  5. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – Give Us The Moon
  6. HELLOWEEN – Giants And Monsters
  7. FER DE LANCE – Fires on the Mountainside
  8. MESSA – The Spin
  9. WYTCH HAZEL – V: Lamentations
  10. GREEN CARNATION – A Dark Poem, Pt.1: The Shores of Melancholia
  11. PARADISE LOST – Ascension
  12. CORONER – Dissonance Theory
  13. RIVERS OF NIHIL – Rivers of Nihil
  14. SEVEN SISTERS – Shadow Of A Fallen Star, Pt.2
  15. CRAZY LIXX – Thrill of the Bite
  16. AMORPHIS – Borderland
  17. THE HELLACOPTERS – Overdriver
  18. KATATONIA – Nightmares as Extensions of the Waking State
  19. THE HALO EFFECT – March of the Unheard
  20. SODOM – The Arsonist

Απογοητεύσεις (σε τυχαία σειρά):

  1. DREAM THEATER – Parasomnia

Δεν με έπεισε το νέο άλμπουμ των progressive metal θρύλων, παρά την επιστροφή του Mike Portnoy στη μπάντα μετά από χρόνια. Μοιάζει κάπως χλιαρό και ίσως δεν έχει την ισχύ που περίμενα από την επιστροφή αυτού του line‑up. Το βρήκα ένα σκαλί πιο κάτω, συγκριτικά με προηγούμενες κλασικές κυκλοφορίες τους.

2. Κάποιες αναμενόμενες κυκλοφορίες από τον AOR/ melodic hard rock χώρο

Δεν βρήκα αυτό που ήθελα στις κυκλοφορίες των βετεράνων STYX (“Circling from above”), CHEAP TRICK (“All washed up”) και HAREM SCAREM (“Chasing Euphoria”). Δουλειές που δεν ξεχωρίζουν σε σχέση με το πλούσιο παρελθόν τους, χωρίς ιδιαίτερα hits, έμπνευση και συνθέσεις.

3. Οι VIRGIN STEELE στο MammothFest 2025:

Ο φίλος μου Σάκης Νίκας μάλλον θα συμφωνήσει μαζί μου, παρά την τεράστια αγάπη που τρέφει για το ιστορικό σχήμα του David DeFeis, πως η εμφάνιση των VIRGIN STEELE στην Θεσσαλονίκη ήταν, για μία ακόμη φορά δυστυχώς, πολύ κατώτερη των προσδοκιών όλων όσων βρεθήκαμε εκεί για να βυθιστούμε στην νοσταλγία του ένδοξου παρελθόντος. Χαρακτηριστική (και λυπηρή, συνάμα) η εικόνα του κόσμου να αποχωρεί σταδιακά, κατά την διάρκεια ενός κουραστικού setlist.

Κώστας Τσιρανίδης

Coroner

  1. CORONER – “Dissonance theory”
  2. NIGHTFALL – “Children of Eve”
  3. MASTER’S HAMMER – “Maldorör disco”
  4. CRYPTOSIS – “Celestial death”
  5. LUCIFER’S CHILD – “The illuminant”
  6. MEDIEVAL DEMON – “All powers of darkness”
  7. PERTUBATOR – “Age of aquarius”
  8. BLACKBRAID – “Blackbraid III”
  9. CHURCH OF THE SEA – “Eva”
  10. ACID DEATH – “Evolution”
  11. ULVER – “Neverland”
  12. CULT OF FIRE – “The one, who is made of smoke”
  13. BLUT AUS NORD – “Etherial horizons”
  14. SIGH – “I saw the world’s end – Hangman’s hymn MMXXV”  (
  15. MALEFIC THRONE – “The conquering darkness”
  16. PROFANATICA – “Wreathed in dead angels”
  17. …AND OCEANS – “The regeneration Itinerary”
  18. PARADISE LOST – “Ascension”
  19. ΑΧΕΡΟΝΤΑΣ – “Νekyia – The necromantic patterns”
  20. LLOTH – “Archees legeones”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. DARK ANGEL – “Extinction level event”

Όσες φορές και να προσπάθησα να καταλάβω πως κατάφεραν να είναι αδιάφοροι μετά από τόσα χρόνια, δεν το κατάφερα. Μάλλον θα είναι η απογοήτευση της δεκαετίας

  1. BEHEMOTH – “The shit ov God”

Υπεραπλούστευση ρυθμών και επαναλαμβανόμενη απλοϊκή ακρότητα. Όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο με χάνουν και φοβάμαι ότι δεν θα αλλάξει αυτό.

  1. GREEN CARNATION – “A dark poem part I: The shores of melancholia”

Δεν περίμενα να με απογοητεύσει δίσκος τους. Έγινε και αυτό! Αναμένω τον επόμενο που θα είναι συνέχεια της τριλογίας, ευελπιστώντας σε διαφορετικό προσανατολισμό από το, σχεδόν, ολόκληρο ακουστικό που δυστυχώς δεν με κέρδισε.

Λευτέρης Τσουρέας

  1. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  2. STEVEN WILSON – “The overview”
  3. SCARDUST – “Souls”
  4. MESSA – “The spin”
  5. AN ABSTRACT ILLUSION – “The sleeping city”
  6. HELLOWEEN – “Giants and monsters”
  7. IQ – “Dominion”
  8. JONAS LINDBERG & THE OTHER SIDE – “Time frames”
  9. CORONER – “Dissonance theory”
  10. EDENSONG – “Our road to dust”
  11. THE HAUNTED – “Songs of last resort”
  12. THE VINTAGE CARAVAN – “Portals”
  13. BEHOLDER – “In the temple of the tyrant”
  14. IHLO – “Legacy”
  15. WARBRINGER – “Wrath and ruin”
  16. BUMBLEFOOT – “…Returns”
  17. PARADISE LOST – “Ascension”
  18. AVANTASIA – “Here be dragons”
  19. DARWIN – “Distorted mirror”
  20. AVATARIUM – “Between you, God, the devil and the dead”

Απογοητεύσεις

  1. TESTAMENT – “Parabellum”

Ο ορισμός της κρίσης ταυτότητας. Τα blast beats μου προκαλούν αμηχανία και η απαλή μπαλάντα σφήνα ακόμα περισσότερο.

2. COSMIC CATHEDRAL – “Deep water”

Είχα μια αμυδρή ελπίδα πως ο Neal Morse θα γίνει και ένας born again μουσικά και συνθετικά αλλά και πάλι αναμασά το παρελθόν του και μας το πλασάρει ως κάτι καινούργιο και φρέσκο.

3. TIKTAALIKA – “Gods of Pangaea”

Μου αρέσει πάρα πολύ το project του εξαιρετικού Charlie Griffiths, κιθαρίστα των HAKEN. Το πρώτο άλμπουμ αναμείγνυε πολύ ωραία παλιούς METALLICA με BETWEEN THE BURIED AND ME και το αποτέλεσμα ήταν παραπάνω από εντυπωσιακό. Στο δεύτερο άλμπουμ όμως, το πείραμα αυτό δεν πέτυχε και, ενώ δεν είναι κακό, δεν με άγγιξε αρκετά.

Φίλιππος Φίλης

Coroner

  1. CORONER – “Dissonance theory”
  2. DREAM THEATER – “Parasomnia”
  3. HELLOWEEN – “Giants & monsters”
  4. AVANTASIA – “Here be dragons”
  5. AVATAR – “Don’t go in the forest”
  6. PRIMAL FEAR – “Domination”
  7. AMORPHIS – “Borderland”
  8. NIGHTFALL – “Children of Eve”
  9. SPIDERGAWD – “from eight to infinity (From 8 to ∞)”
  10. PARADISE LOST – “Ascension”
  11. DANKO JONES – “Leo rising”
  12. BEHOLDER – “In the temple of the tyrant”
  13. W.E.T. – “Apex”
  14. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon”
  15. CRADLE OF FILTH – “The screaming of the Valkyries”
  16. ACID DEATH – “Evolution”
  17. WARBRINGER – “Wrath and ruin”
  18. GHOST – “Skeleta”
  19. TERAMAZE – “The harmony machine”
  20. DRAGON SKULL – “Chaos fire vengeance”

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:

  1. VOLBEAT – “God of angel’s trust” – Απλά και ωραία, από τους VOLBEAT περιμένω μόνο το καλύτερο και αυτό που μας σέρβιραν ήταν μία μετριάτζα, μάλλον φτιαγμένη βιαστικά…
  2. TESTAMENT – “Para bellum” – Το άκουσα… Έκανα ότι δεν το άκουσα. Το ξανάκουσα μετά από έναν μήνα. Τα ίδια. Μετά από άλλον ένα μήνα. Μία από τα ίδια. Όχι, το πιο απογοητευτικό άλμπουμ των Αμερικάνων, κατά την προσωπική μου άποψη…
  3. MACHINE HEAD – “Unatoned” – Κανονικά δεν θα έπρεπε να είναι στις απογοητεύσεις, αφού μετά το “Blackening” και όχι μόνο, η καριέρα του Flynn και της παρέας του, είναι καθοδική. Το “Of kingdom and crown”, φαίνεται ότι ήταν έκλαμψη και το “Unatoned”, επιστροφή στην απογοητευτική κανονικότητα.

Σάκης Φράγκος

  1. TEITANBLOOD – “From the Visceral Abyss”
  2. GATES OF DAWN – “III”
  3. BLACK SWORD THUNDER ATTACK – “Black Sword Thunder Attack”
  4. STEROID – “Chainmail Commandos”
  5. TOWER – “Let There Be Dark”
  6. SIEGE COLUMN – “Sulphur Omega”
  7. YELLOW EYES – “Confusion Gate”
  8. HAVUKRUUNU – “Tavastland”
  9. KOSTNATENI – “Prilisnost (Excess)”
  10. VAURUVA – “Mar da Deriva”
  11. MORAX – “The Amulet”
  12. SCIMITAR – “Scimitarium I “
  13. FINAL DOSE – “Under the Eternal Shadow”
  14. ANCIENT DEATH – “Ego Dissolution”
  15. KONTUSION – “Insatiable Lust for Death”
  16. SULFURIC CAUTERY – “Killing Spree”
  17. KAKOTHANASY – “Metagonism”
  18. MEPHITIC CORPSE – “Sickness Attracts Sickness”
  19. DART – “Speed Days”
  20. CENTURY – “Sign of the Storm”

Απογοητεύσεις:

  1. SIJJIN – “Helljjin Combat”

Καλή φάση που προσπάθησαν ν’ αλλάξουν στυλ και φόρμες αλλά το ντεμπούτο μου άρεσε περισσότερο.

  1. CHRISTIAN MISTRESS – “Children of the Earth”

Ήλπιζα σε μεγάλη επιστροφή εδώ, δυστυχώς μάλλον πρόκειται για το πιο αδύναμο άλμπουμ αυτής της κατά τ’άλλα φοβερής όσο και υποτιμημένης heavy metal μπάντας.

  1. HEXVESSEL – “Nocturne”

Τραβηγμένο το να το πούμε απογοήτευση καθώς το άλμπουμ είναι σίγουρα καλό. Παρόλα αυτά νιώθω πως έχουν καιρό να βγάλουν κάτι που να με συγκίνησε.

Νίκος Χασούρας

 

BEST OF 2025 – Η γνώμη των συντακτών του Rock Hard (Top 25 + απογοητεύσεις)

0
best of

best of

Το 2025 φτάνει στο τέλος του και όπως όλα τα χρόνια, οι συντάκτες του Rock Hard έστειλαν τις λίστες τους με τα καλύτερα άλμπουμ αλλά και τις απογοητεύσεις για να βρούμε τους αγαπημένους μας δίσκους.

Όπως λέμε κάθε φορά, βγαίνουν πολλοί αξιόλογοι δίσκοι, αρκεί να έχεις τη διάθεση να ψάξεις να ακούσεις κάτι καινούργιο. Βέβαια, το 2025, πρέπει να πούμε ότι ξεχώρισε πιο πολύ για τις πάμπολλες επανακυκλοφορίες και best of, για τα EP και τα ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ. Επίσης, δεν υπήρξαν ιδιαίτερες κυκλοφορίες από μεγαθήρια του χώρου, αλλά από αρκετά γκρουπ από το πάνω ράφι, που άλλες ικανοποίησαν, άλλες όχι.

Δίσκος της χρονιάς, με χαρακτηριστική ευκολία, βγήκε η μεγαλειώδης επιστροφή των Ελβετών thrashers, CORONER, ύστερα από 32 ολόκληρα χρόνια, το “Dissonance theory”. Από εκεί και πέρα, την πρώτη πεντάδα κλείνουν πολυαναμενόμενοι δίσκοι, από αγαπημένα στην Ελλάδα συγκροτήματα, δηλαδή τους HELLOWEEN, τους PARADISE LOST, τους GHOST και τους DREAM THEATER με την επιστροφή του Mike Portnoy.

Από εκεί και πέρα, υπάρχει η συνήθης ποικιλία. Occult doom, classic metal, black metal, hard rock, melodic death metal, modern metal. Στις απογοητεύσεις; Δυστυχώς, αγαπημένα σχήματα, φαίνεται να μην ικανοποίησαν, με προεξάρχοντες τους VOLBEAT που πήραν την ανεπιθύμητη πρωτιά, τους MACHINE HEAD που έχουν πάρει την κατηφόρα εδώ και χρόνια, τους TESTAMENT, τους DARK ANGEL και τους KATATONIA…

Καλές γιορτές, λοιπόν, σε όλους, με υγεία (σωματική και ψυχική), τύχη, ωραίες μουσικές και καλή διάθεση. Ευχαριστούμε όλους εσάς για τη στήριξη, όχι μόνο στο Rock Hard Festival Greece αλλά και με την καθημερινή σας ανάγνωση και θα ακολουθήσουν οι αναλυτικές λίστες Spotify των συντακτών τις επόμενες ημέρες.

Ο τρόπος βαθμολόγησης είναι ο εξής: Σε κάθε λίστα ο πρώτος δίσκος παίρνει 20 βαθμούς, ο δεύτερος 19, ο τρίτος 18 κ.ο.κ. Για κάθε επανεμφάνιση σε λίστα, υπάρχει bonus δύο βαθμών. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, μετράμε α) ποιος δίσκος υπάρχει σε περισσότερες λίστες και β) ποιος είχε υψηλότερη θέση.

Χορηγός: “Ο Πάρις Blues Grill”

Σάκης Φράγκος

25. HELSTAR – “The devils masquerade (69 πόντοι)
«Βασικά, τώρα που το ξανασκέφτομαι, οι Τεξανοί είναι από τις λίγες τόσο παλαιές μπάντες από τις οποίες θέλουμε ακόμη νέους δίσκους. Και αυτό, διότι τα τραγούδια μας αποζημιώνουν! «Αποζημίωση» που λαμβάνουμε παχυλή και με το φετινό “The devil’s masquerade”…»
(Δημήτρης Τσέλλος)

Warbringer

24. WARBRINGER – “Wrath and ruin (69 πόντοι)
«Το σίγουρο είναι ότι μιλάμε για έναν δίσκο αστείρευτης έμπνευσης που δείχνει ξεκάθαρα ότι οι WARBRINGER έχουν ακόμη πολλά να μας δώσουν στο μέλλον. Αν νομίζατε ότι με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους έπιασαν ταβάνι, το “Wrath and ruin” οδηγεί τους Αμερικανούς ακόμα ψηλότερα»
(8/5 / 10, Θοδωρής Κλώνης)

23. AMBUSH – “Evil in all dimensions” (71 πόντοι)
Σουηδοί που παίζουν εξαιρετικό old school classic metal. Τι μπορεί να πάει λάθος;

Wytch Hazel

22. WYTCH HAZEL – “V: Lamentations (74 πόντοι)
«Το “V: Lamentations” έρχεται για να σου χαρίσει μουσική πληρότητα, εσωτερική ευδαιμονία, ψυχική ανάταση.»
(9 / 10, Δημήτρης Τσέλλος)

21. DYNAZTY – “Game of faces” (76 πόντοι)
Πληκτράτο hard rock/power metal, στο ύφος των BEAST IN BLACK για τους Σουηδούς, που για μία ακόμη φορά δεν απογοητεύουν και αποτελούν guilty pleasure πολλών!

20. BLACKBRAID – “Blackbraid III” (77 πόντοι)
«Είναι η απόδειξη ότι η black metal σκηνή εξακολουθεί να έχει χώρο για ειλικρίνεια, για φωνές που αντλούν έμπνευση από την ταυτότητα και την παράδοση χωρίς να εγκλωβίζονται σε αναχρονισμούς.»
(8,5 / 10, Φανούρης Εξηνταβελόνης)

19. ARCHITECTS – “The sky, the earth & all between (82 πόντοι)
Ένας ακόμα κορυφαίος δίσκος, από ένα εκ των κορυφαίων ονομάτων στο χώρο. Αν σας αρέσει ο ήχος των PARKWAY DRIVE, BETWEEN THE BURIED AND ME και SPIRITBOX, εδώ είστε!!!

18. PRIMAL FEAR – “Domination” (84 πόντοι)
Μακράν ένας από τους καλύτερους δίσκους των Γερμανών metallers κι ένας από τους καλύτερους δίσκους στο είδος τα τελευταία χρόνια.

Brainstorm

17. BRAINSTORM – “Plague of rats (88 πόντοι)
«Ένα γνήσιο καλοπαιγμένο σοβαρό power metal άλμπουμ που περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία ήχων, επιρροών και όμορφων τραγουδιών, αποδεικνύοντας ότι εν έτει 2025 συνεχίζουν να κυκλοφορούν εξαιρετικά ενδιαφέροντες δίσκοι στον εδώ και χρόνια κορεσμένο χώρο του ευρωπαϊκού power metal. Ακούστε το οπωσδήποτε.»
(8,5 / 10, Δημήτρης Μελίδης)

Cradle

16. CRADLE OF FILTH – “The screaming of the Valkyries” (89 πόντοι)
«Για τους οπαδούς της μπάντας και του ατμοσφαιρικού extreme metal γενικότερα, το “The screaming of the Valkyries” είναι μια κυκλοφορία που δεν πρέπει να αγνοηθεί.»
(8,5 / 10, Φανούρης Εξηνταβελόνης)

15. AMORPHIS – “Borderland (89 πόντοι)
«Οι Φινλανδοί δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα πια σε κανένα, ότι ηχητική εξερεύνηση είχαν να κάνουν την έκαναν και με το παραπάνω, και τώρα απλώς μας κοιτάζουν από ψηλά, από τον θρόνο του μουσικού είδους που οι ίδιοι δημιούργησαν και που εγώ προσωπικά θα το ονόμαζα “Karelian metal”… συμφωνείτε;»
(9 / 10, Γιώργος Γκούμας – μέρος ομαδικής κριτικής)

14. BEHÖLDER – “In the temple of the tyrant (100 πόντοι)
«…κάθε ακρόαση του ντεμπούτου των BEHÖLDER όχι μόνο το φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς, αλλά το καθιστά σοβαρό διεκδικητή μιας εκ των υψηλών θέσεων στην τελική λίστα.»
(9 / 10, Δημήτρης Τσέλλος)

Wings

13. WINGS OF STEEL – “Winds of time (105 πόντοι)
«…οι WINGS OF STEEL είναι το συγκρότημα πάνω στο οποίο κατά βάση θα στηριχτεί, θέλει δε θέλει, ο λατρεμένος μας 80s hard/heavy/power ήχος, για να «ζήσει» στα επόμενα χρόνια.»
(9 / 10, Δημήτρης Τσέλλος)

Nightfall

12. NIGHTFALL – “Children of Eve (107 πόντοι)
«…για άλλη μια φορά άγγιξαν το απόλυτο στον υπερθετικό βαθμό, αφήνοντας τους οπαδούς τους να ατενίζουν ήδη το δισκογραφικό τους μέλλον με ανυπομονησία.»
(9,5 / 10, Λευτέρης Τσουρέας)

Arch Enemy

11. ARCH ENEMY – “Blood dynasty (109 πόντοι)
«Το άλμπουμ ακούγεται μονορούφι, προσφέρει δυνατές στιγμές και επιβεβαιώνει πως η μπάντα συνεχίζει να δημιουργεί με ενέργεια και φρεσκάδα, χωρίς να κυνηγάει φαντάσματα ή να πουλάει αναμνήσεις.»
(8 / 10, Δημήτρης Μπούκης)

Halo Effect

10. THE HALO EFFECT – “March of the unheard (117 πόντοι)
«Έχουμε όμως το αναμενόμενο, ένα πάρα πολύ καλό άλμπουμ, που συνεχίζει επάξια να φέρνει στα αυτιά μας μουσική που μας έχει λείψει πολύ.»
(8 / 10, Δημήτρης Μπούκης)

9. H.E.A.T. – “Welcome to the future (124 πόντοι)
Ένα ακόμα κλασικό άλμπουμ των Σουηδών hard rockers, που η επιστροφή του Kenny Leckremo, τους οδήγησε σε μία ακόμα πολύ σημαντική στιγμή στη δισκογραφία τους.

8. AVANTASIA – “Here be dragons (143 πόντοι)
«Σίγουρα, συνθετικά, είναι δυο σκάλες πάνω από τα προηγούμενα δύο και βάζει υποψηφιότητα ως το πιο πολυακουσμένο άλμπουμ της χρονιάς για μένα.»
(9 / 10, Γιώργος Κουκουλάκης)

Night Flight

7. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Give us the moon (173 πόντοι)
«Το “Give us the moon” είναι ένα ακόμη μουσικό κομψοτέχνημα που δεν θα πρέπει να λείπει από καμία ενημερωμένη δισκοθήκη των απανταχού fans της καλής μουσικής.»
(9 / 10, Σάκης Νίκας)

Messa

6. MESSA – “The spin (191 πόντοι)
«Xαράσσουν νέα μονοπάτια σε έναν ολοδικό τους δρόμο, δρόμο που άνοιξαν με την αξία τους και την ικανότητά τους. Ένα μουσικό έργο που ακούγεται με τα αυτιά ορθάνοιχτα και τις αισθήσεις σε ετοιμότητα.»
(9 / 10, Γιάννης Παπαευθυμίου)

5. DREAM THEATER – “Parasomnia” (207 πόντοι)
«Οι DREAM THEATER, επέλεξαν τον λογικό δρόμο. Πήγαν σε ασφαλή μονοπάτια, ως όφειλαν ύστερα από τόσα χρόνια δίχως τον άνθρωπο που κινούσε πολλά νήματα. Δεν ανακαλύπτουν τον τροχό, δεν κάνουν κάτι ρηξικέλευθο, αλλά αυτό που μετράει στο τέλος είναι η ποιότητα και τα τραγούδια. Κι εμένα το τελικό αποτέλεσμα με κάλυψε με το παραπάνω.»
(9 / 10, Σάκης Φράγκος – μέρος ομαδικής κριτικής)

Ghost

4. GHOST – “Skeleta” (235 πόντοι)
«…η κάθε ακρόαση του “Skeletá” σε εθίζει, μεγαλώνει μέσα σου και σε παρακινεί να το ανακαλύψεις περισσότερο, παρ’ όλη την απλότητα που δείχνει επιφανειακά να το διακατέχει.»
(9 / 10, Γιώργος Κόης)

3. PARADISE LOST – “Ascension” (243 πόντοι)
«Το “Ascension” δείχνει ότι οι Paradise Lost παραμένουν σπουδαίοι, όχι επειδή είναι παλιοί, αλλά επειδή είναι πλέον πιο συνειδητοί, πιο πλούσιοι σε εμπειρίες, πιο ζωντανοί, όσο και αν μιλάνε για θάνατο.»
(9 / 10, Φανούρης Εξηνταβελόνης – μέρος ομαδικής κριτικής)

2. HELLOWEEN – “Giants & monsters” (371 πόντοι)
«Σε μια εποχή αναπόφευκτης βιολογικής γήρανσης και συνθετικής ένδειας από πολλά πρωτοκλασάτα ονόματα, οι HELLOWEEN δείχνουν ξανά το δρόμο. Pumpkins for life!»
(8,5 / 10, Σάκης Νίκας – μέρος ομαδικής κριτικής)

Coroner

  1. CORONER – “Dissonance theory” (423 πόντοι)
    «Οι CORONER επέστρεψαν για να θυμίσουν ποιος όριζε το παιχνίδι όταν οι άλλοι ακόμη μάθαιναν τους κανόνες και επανήλθαν για να διεκδικήσουν αυτό που τους ανήκει σε ένα κλασικό reunion ελβετικής προέλευσης.»
    (9 / 10, Κώστας Αλατάς)

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ

Testament

  1. TESTAMENT – “Para bellum” (33 πόντοι)
    «Προσωπικά μου άφησε μια αίσθηση αμηχανίας, κάτι που μου είχε συμβεί έστω και σε λιγότερο βαθμό και με το “Demonic”, γιατί ενώ από τη μία θαυμάζω το θάρρος να ενσωματώνουν στοιχεία από τον πιο ακραίο χώρο, κάτι που δεν συνηθίζεται από συγκροτήματα της γενιάς τους, η προσέγγιση αυτή μου ακούγεται αναχρονιστική.»
    (7,5 / 10, Κώστας Αλατάς)Machine Head
    2. MACHINE HEAD – “UNATØNED (39 πόντοι)
    «Δεν μπορεί να επαναπαυόμαστε συνέχεια στις δάφνες του παρελθόντος, αλλά να προσφέρουμε και προϊόν που να προσεγγίζει έστω τα μεγαλεία του παρελθόντος. Και κατά την προσωπική μου γνώμη, οι MACHINE HEAD, κυκλοφορούν ένα άλμπουμ που είναι από τα πιο μέτρια της καριέρας τους. Δυστυχώς.»
    (5 / 10, Σάκης Φράγκος)

Volbeat

1. VOLBEAT – “God of angels trust (40 πόντοι)
«Αν ο κόσμος αγκαλιάσει το “God of angels trust” (ρε παιδιά Angel’s δεν έπρεπε να γράφει, τα πτυχία μου μέσα;), θα μπορούν να τρίψουν την παρουσίασή μου στη μούρη μου και να δικαιωθούν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα αλλάξω και την άποψή μου για ένα άλμπουμ που μόνο ως GOAT δεν τους παρουσιάζει…»
(5 /10, Σάκης Φράγκος)

 

ANORIMOI (Fuzz Club, 19/12/2025)

0
Anorimoi

Anorimoi

Φτιάχνεις καφέ, κάθεσαι, χαλαρώνεις και ξεκινάς να γράφεις. Τι ζήσαμε πάλι την Παρασκευή; Πως μια μπάντα με 30+ χρόνια στο κουρμπέτι μπορεί όχι μόνο να κρατάει τους παλιούς οπαδούς εκεί, αλλά να φέρνει και καινούργιους ανανεώνοντας έτσι το κοινό της; Ένα κοινό, που ουδέποτε έλαβε ως δεδομένο, ούτε εκείνο, ούτε την αναγνώριση του. Ας μην μιλήσουμε για την μεταστροφή στην αναγνώριση από τον εγχώριο τύπο. Όλα αυτά, δεν χαρίζονται. Κερδίζονται με κόπο, με προσπάθεια σοβαρή, με αγάπη, μεράκι και πάνω από όλα ατόφιο, πηγαίο χιούμορ. Και σε αυτό, οι ANORIMOI είναι μόνοι τους, ψάξτε τον δεύτερο. Τώρα που τα βγάλαμε αυτά από τη μέση, πάμε στην ουσία.

Δεύτερη φορά που το χειμωνιάτικο live γίνεται στο Fuzz (την προηγούμενη δεν ήμουν ελέω των death metal θεών DEAD CONGREGATION που έπαιζαν την ίδια μέρα στο Κύτταρο), ετούτη τη φορά ωστόσο (12η για τον γράφοντα), με το νέο άλμπουμ, “Τερατογένεση”. Τίτλος που παραπέμπει στο ποίημα του Κόμη Vargsteiner με τον ίδιο τίτλο από τις πρώιμες ημέρες του συγκροτήματος (γραμμένο το 2002). Ο Κόμης της καρδιάς που ως είθισται, ξεκίνησε στις 9 η ώρα κατά το πρόγραμμα αυτή τη σεμνή τελετή, σκεπασμένος με μπέρτα, με το θέμα του “Halloween” να σηματοδοτεί την είσοδο του σχήματος στο σανίδι. Καλυμμένοι κι αυτοί με μπέρτες λες και βλέπεις τους EMPEROR, με τον Τραμπάκουλα να κρατάει δάδα.

Δεν θα σας κρύψω, νόμιζα ότι θα κάνει το κλασσικό κόλπο που φυσάς και είναι σαν να φτύνεις φλόγες, αλλά απλά την έσβησε. Και ξεκινάμε, με την “Γκαστρεντερίτιδα” το σετ μας τον κόσμο να το γουστάρει ήδη πολύ, ενώ στα καπάκια ο “Σλατίνος εραστής” κέρδισε τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Άμα παρατήρησα κάτι, είναι πόσο γρήγορα έμαθαν το υλικό του “Τερατογένεση” οι οπαδοί (βγήκε τον Νοέμβριο), μια και το Fuzz σειόταν ήδη, σχεδόν όσο και στα κλασσικά αγαπημένα. Αυτό σημαίνει ότι η μπάντα έκανε μια πάρα μα πάρα πολύ καλή δουλειά στο να γράψει την πιο ώριμη (pun intended) δουλειά της, μα και πλέον προσβάσιμη συνάμα. Άμα θέλετε αναλυτική άποψη, ο αδελφός Θοδωρής Κλώνης τα έγραψε εδώ.

Πριν παιχτεί μάλιστα το “Το άλλο σου μισό”, ο Τραμπάκουλας, φρόντισε να το προλογίσει με την πραγματική ιστορία δύο παιδιών που γνωρίστηκαν σε συναυλία των ANORIMOI και τώρα είναι ζευγάρι (αυτά θέλουμε, αυτά μας αρέσουν. Ναι, είμαστε τέτοιοι!). Αυτό δείχνει κάτι το οποίο έθιξα κατά ένα τρόπο στη προηγούμενη ανταπόκριση για τα 30 χρόνια: κόσμος βρίσκεται στους ANORIMOI για να γελάσει, να τραγουδήσει, να κάνει φίλους, να ερωτευτεί, να δεθεί με άλλους ανθρώπους εν γένει κάτω από κάτι πηγαίο, αυθόρμητο, ανεπιτήδευτο. Άμα αυτό δεν είναι ο απόλυτος σκοπός του καλλιτέχνη, τότε ποιος είναι που να με πάρει ο διάολος;

Και τώρα που είπατε όλοι μαζί “αυτός, 1-0″, βγάζω το κασκόλ και τον μπερέ και συνεχίζω, προτού μετατραπώ σε Μαέβιους Παχατουρίδη! Αυτό που μου άρεσε, είναι το πως έδεναν ανάμεσα στα καινούργια κομμάτια τα παλιά αγαπημένα, χωρίς να αλλάζει η ένταση του κόσμου ιδιαίτερα, που έδινε και έπαιρνε σε moshpits/crowdsurfing και τα ρέστα. Κάπως έτσι, μετά το έσχατο έπος, η “Κώλαση” είχε την μεγαλύτερη εκπροσώπηση (“Ο Μήτσος ο Λάννιστερ”, “12000 πόδια”, “Cthulhu”, “Γκομενιά”, “Άνθοδέσμη από κρέας”, “Το πέος της παρηγοριάς”, “Είμαι το πουτανάκι μου”, “Χοντρό λάθος”), ακολουθούμενο από το κλασσικό “17 κατσαρίδες” (“Ένα κεφτεδάκι τόσο δα”, “Καμικάζι”, ”Ο πανίσχυρος μεγιστάνας των νίντζα”, “Καριόλα”, “Στο πρώτο ραντεβού”), το “Καλά να πάθεις” (“Άσε κάτω το δίκαννο γιαγιά”, “Kama sutra”), ενώ το “Αποβλάκωcιc” (“To μέγεθος μετράει”) είχε μια.

Πιο πίσω στο χρόνο, μας πήγε το έπος του παρελθόντος “Στις 9 του μακαρίτη”, που φυσικά, ανατριχιάζει κόσμο και κοσμάκη ειδικά στην πρόσφατή του επανηχογράφηση. Επιπλέον, προτού παιχτεί το “Το πουλί του Χίτσκοκ”, το κομμάτι αφιερώθηκε στους ανθρώπους που ήρθαν να τους δουν από Ρέθυμνο μεριά (για όποιον δεν γνώριζε – μέσα κι εγώ – το κομμάτι βασίζεται σε πραγματικό περιστατικό σε καρναβάλι στο Ρέθυμνο). Τολμώ να πω ότι ο συνδυασμός αναφορών σε πραγματικό γεγονός, αγκαζέ με την σινεματική αναφορά στο “Birds” του ογκόλιθου της έβδομης τέχνης Alfred Hitchcock με έστειλε αδιάβαστο! Εύγε και πάλι εύγε!

Τώρα για τον αφηγητή και ποιητή της καρδιά μας Κόμη Vargsteiner αξίζει να αφιερώσω ξεχωριστή παράγραφο. Από τη μεταμφίεση ως Άγιος Varg-ιλης, στα ως πάντα εξαιρετικά και εύστροφα ποιήματά του, ακόμα και στη επιτυχημένη προσπάθεια να προβοκάρει το κοινό με φωτογραφία του Μητσοτάκη (ο Τραμπάκουλας τα χρειάστηκε σε εκείνο το σημείο, το είδαμε όλοι!), ο άνθρωπος είναι διασκεδαστής από τους λίγους και ξέρει πως να γίνει σωστά. Χώρια που ξέρει πως να κερδίσει τη προσοχή του κοινού, δικάζοντας άτομα από το κοινό δεξιά κι αριστερά (όσοι ήσασταν εκεί, καταλάβατε τι λέω, δεν μπορούν να γραφτούν εδώ αυτά!)

3 ώρες και 28 κομμάτια μετά, το πάρτι τελείωσε εμφατικά με το κλασσικό δίδυμο “Καριόλα”/”Στο πρώτο ραντεβού” με ένα Fuzz, εν εξάλλω τουλάχιστον! Μετά τη 12η (ολογράφως δωδέκατη) φορά που έχω δει ANORIMOI, έχω να πω πως κάθε φορά, όχι μόνο είναι εγγύηση, αλλά σου δίνουν και κάτι για να ανυπομονείς να τους ξαναδείς την επόμενη. Αυτό μόνο οι σπουδαίες μπάντες το καταφέρνουν και οι ANORIMOI είναι μια από αυτές. Τελεία. Και εις άλλα με υγεία κύριοι, σας ευχαριστούμε που υπάρχετε!

Υ.Γ.: Εγώ ακόμα περιμένω να παιχτεί ο “Βάρβαρος”, κάποια στιγμή πρέπει να γίνει!

Γιάννης Σαββίδης
Φωτογραφίες: Έλενα Βασιλάκη

Weekly Metal Meltdown (13-19/12, MEGADETH, MYRATH, AMORPHIS and more)

0
Weekly 13-19-12

Weekly 13-19-12

Λίγες ημέρες πριν εκπνεύσει η χρονιά και η στήλη επανέρχεται με μερικά πολυαναμενόμενα κομμάτια του 2026 όπως το τρίτο δείγμα από το νέο άλμπουμ των ΜΕDADETH αλλά και πολλά ενδιαφέροντα κομμάτια από AMOPRHIS, MYRATH, TAILGUNNER, EYE OF MELIAN, COURSE OF FAITH, DRAGONY, POWERWOLF (live), GLUECIFER, BULLET, SHADOWMASS, LAZY MANS LOAD και τους GENUS ORDINIS DEI featuring Roy Khan.

Photo by Ross Halfin

Καθώς η ανυπομονησία συνεχίζεται για το τελευταίο στούντιο άλμπουμ των MEGADETH που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιανουαρίου μέσω της Tradecraft του Dave Mustaine σε συνεργασία με τη νέα δισκογραφική εταιρεία BLKIIBLK της Frontiers Label Group, οι metal γίγαντες κυκλοφόρησαν  το τελευταίο single και video για το “Let There Be Shred!”. Το κομμάτι είναι ένα γοργό μανιφέστο με εκπληκτικά riffs και “ένα τσουνάμι ήχου”, για να παραθέσω έναν στίχο από το τραγούδι. Σε σκηνοθεσία Keith Leman, το βίντεο παρουσιάζει τον Dave να συμμετέχει σε μια μάχη μικτών πολεμικών τεχνών μαζί με πλάνα ζωντανής εμφάνισης που αναδεικνύουν την αγριότητα του κομματιού στην ταστιέρα.
“Όταν ξεκίνησαν οι MEGADETH, είπαμε ότι θα ήμασταν γρήγοροι και μανιώδεις… το λέγαμε στα φυλλάδια που μοιράσαμε”, λέει ο Dave. “Αυτό το τραγούδι είναι γρήγορο και ξέφρενο. Να το ξέρεις! Έχει ένα πολύ σέξι refrain  που σε τραβάει και δεν μπορείς παρά να παίξεις air guitar και να κάνεις headbanging σε αυτό. Είναι το δεύτερο video από τον νέο δίσκο που φτιάξαμε με τον Keith [Leman], ο οποίος σκηνοθέτησε επίσης το “I Don’t Care”. Ήταν υπέροχο να το φτιάξουμε και είναι ένας φόρος τιμής στον πρώτο μου Sensei, Benny «The Jet» Urquidez, και στον καθηγητή μου, Reggie Almieda. Όλοι στο πλατό ήταν πραγματικά ενθουσιασμένοι που είδαν τον καθένα μας να κάνει τα ακροβατικά του. Στο τέλος, πετύχαμε την ισορροπία μεταξύ shredding και ass kicking ακριβώς όπως έπρεπε!”.
Οι MEGADETH συνεργάστηκαν με την Trafalgar Releasing για το “Megadeth:Behind the mask”, μια κινηματογραφική εκδήλωση κληρονομιάς που θα κάνει το ντεμπούτο της στις οθόνες παγκοσμίως την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, την παραμονή της κυκλοφορίας του άλμπουμ στις 23 Ιανουαρίου. Η ταινία θα προβληθεί σε πάνω από 1.000 κινηματογράφους σε 35+ χώρες.

Οι Φινλανδοί metal θρύλοι AMORPHIS παρουσιάζουν το “Crowned In Crimson”, ένα δυνατό και συναισθηματικά φορτισμένο νέο single, το οποίο χρησιμεύει επίσης ως το κύριο τραγούδι για την επερχόμενη ταινία δράσης “Son of Revenge -The Story of Kalevala” που θα κάνει πρεμιέρα στη Φινλανδία στις 16 Ιανουαρίου.
Μια εντυπωσιακή φωνητική συνεργασία πατέρα-κόρης μεταξύ του frontman των AMORPHIS, Tomi Joutsen, και της κόρης του Iida, το “Crowned In Crimson” παρουσιάζει το συγκρότημα στην πιο κινηματογραφική του μορφή. Η σαρωτική δυναμική και το μελωδικό βάθος του κομματιού αντηχούν την ηχητική ταυτότητα του εξαιρετικά επιτυχημένου άλμπουμ του σχήματος του 2025 «Borderland», ενώ παράλληλα εισάγουν ένα νέο επίπεδο οικείας αφήγησης που ταιριάζει άψογα στον αδιαμφισβήτητο ηχητικό κόσμο του συγκροτήματος. Οι στίχοι, γραμμένοι από τον μακροχρόνιο συνεργάτη Pekka Kainulainen, ζωντανεύουν τον τραγικό ήρωα Kullervo με έντονο συναίσθημα και μυθικό βάρος.
Για δεκαετίες, η μουσική των ΑΜΟRPHIS έδινε νέα πνοή στις αρχαίες ιστορίες της Kalevala  για τους θαυμαστές σε όλο τον κόσμο και τώρα, με το “Son of Revenge- The Story of Kalevala” το κοινό θα δει επιτέλους αυτά τα μυθικά οράματα να ζωντανεύουν στη μεγάλη οθόνη.
Ο τραγουδοποιός και κιθαρίστας Esa Holopainen σχολιάζει: “Ο σκηνοθέτης Antti Jokinen επικοινώνησε μαζί μας και μας μίλησε σύντομα για το φιλόδοξο κινηματογραφικό του project. Κανονίσαμε μια συνάντηση μαζί του κατά την οποία μπορέσαμε να δούμε οπτικό υλικό από την ταινία και να εξετάσουμε το σενάριο. Ο Antti ήλπιζε ότι οι AMORPHIS θα δημιουργούσαν το τραγούδι τίτλων της ταινίαs, και φυσικά συμφωνήσαμε αμέσως”.
Ο σκηνοθέτης Antti Jokinen σχολιάζει: “Η μουσική των AMORPHIS” μοιάζει με δύναμη τυλιγμένη σε ομορφιά, αρκετά βαριά για να ταρακουνήσει το τοπίο, αλλά και ποιητική. Η μουσική τους πραγματικά με ανεβάζει στον κόσμο των μύθων της Kalevala και των χαρακτήρων της. Ακριβώς αυτό που έψαχνα, όταν σκεφτόμουν το τραγούδι τίτλων για την ταινία μου. Είμαι πολύ χαρούμενος που συμφώνησαν να το κάνουν”.

Οι Γάλλo-Τυνήσιοι πρωτοπόροι MYRATH κυκλοφορούν το νέο τους single, “The Funeral”, ένα κομμάτι που προσεγγίζει τον θάνατο με εκπληκτική φωτεινότητα και συναισθηματική ανάταση. Αντί για σκοτάδι, το συγκρότημα προσφέρει έναν ύμνο που συνδυάζει τα διάφορα είδη και μεταμορφώνει τον αποχαιρετισμό σε κάτι ενδυναμωτικό και όμορφο. Ένα άψογο, αριστοτεχνικά δημιουργημένο κομμάτι που μοιάζει προορισμένο, φυσικό και απόλυτα εκπληκτικό.
Παράλληλα με το single, οι MYRATH παρουσιάζουν ένα κινηματογραφικό νέο μουσικό video  που επεκτείνει τον απέραντο κόσμο του επερχόμενου άλμπουμ τους “Wilderness of Mirrors”. Η παραγωγή είναι τολμηρή, λεπτομερής και αβίαστα μνημειώδης.
Το “Wilderness of Mirrors” θα κυκλοφορήσει στις 27 Μαρτίου και περιλαμβάνει 10 ολοκαίνουργια, συναισθηματικά φορτισμένα κομμάτια που συνεχίζουν την εξέλιξη των MYRATH στην ανάμειξη ανατολίτικων επιρροών με progressive και power metal. Οι θαυμαστές μπορούν να περιμένουν ένα ταξίδι μέσα στη φαντασία και την πραγματικότητα, από στοιχειωτικές μελωδίες μέχρι εκρηκτικά riffs και κινηματογραφικές ενορχηστρώσεις. Για να γιορτάσουν την κυκλοφορία, οι MYRATH θα ξεκινήσουν μια μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία που ξεκινά τον Απρίλιο του 2026, φέρνοντας το “Wilderness of Mirrors” σε θαυμαστές σε 16 χώρες.

Photo by Tim Tronckoe

Οι EYE OF MELIAN, το μαγευτικό, εμπνευσμένο από τον Τolkien, project που ίδρυσε ο ιθύνων νους των DELAIN, Martijn Westerholt, αποκαλύπτουν το δεύτερο single από το επερχόμενο άλμπουμ τους “Forest Of Forgetting” που θα κυκλοφορήσει στις 20 Φεβρουαρίου μέσω της Napalm Records.
Το “Symphonia Arcana” ξεδιπλώνεται με μυστικιστικό συναίσθημα, δυναμικές εναλλαγές και δραματική ορχηστρική ομορφιά που σαγηνεύει από την αρχή μέχρι το τέλος. Την all-star σύνθεση στο ντεμπούτο τους με τη Napalm Records συμπληρώνουν ο ενορχηστρωτής της ορχήστρας Mikko P. Mustonen και η backing vocalist και στιχουργός Robin La Joy, ευλογώντας δώδεκα πλούσιες συνθέσεις με αθάνατη ζωή. Σαγηνευτικό από τις πρώτες απαλές νότες του εναρκτήριου κομματιού “Of Willows And Shadows”, το “Forest of Forgetting” υφαίνει απόκοσμες μελωδίες πιάνου και επικές χορδές γύρω από αγγελικά φωνητικά αντάξια των ίδιων των ισχυρών Valar. Το “Child Of Twilight” εμβαθύνει στην ονειρική και πομπώδη προσέγγιση της μουσικής επένδυσης του Hollywood από τους EYE OF MELIAN, δημιουργώντας προσεκτικά μια εξαιρετικά μαγευτική ατμόσφαιρα που συνεχίζεται στο εξίσου κινηματογραφικό “Blackthorn Winter”, διευρύνοντας τόσο κομψά το βλέμμα στα σαγηνευτικά βασίλεια που μελωδεί το συγκρότημα. Στο “Dawn Of Avatars” συμμετέχουν ο πολυοργανίστας των NIGHTWISH, Troy Donockley, καθώς και η νεράιδα Patty Gurdy, η οποία παίζει hurdy-gurdy, προτού οι EYE OF MELIAN στραφούν προς την κατεύθυνση του heavy metal με μια γοητευτική ερμηνεία του ύμνου του Bruce Dickinson, “Tears Of The Dragon”.

Photo by Tunde Valiszka

Εμπνευσμένοι από έναν διάσημο μονόλογο από το θρυλικό blockbuster της δεκαετίας του ’80, Blade Runner, οι Bρετανοί heavy metallers TAILGUNNER βυθίζονται στην επική σύνθεση τραγουδιών με το δεύτερο single από το επερχόμενο δεύτερο full length άλμπουμ τους “Midnight Blitz” που κυκλοφορεί στις 6 Φεβρουαρίου μέσω της Napalm Records. Το “Tears In Rain»” που πήρε το όνομά του από μια φράση που χρησιμοποιεί ο αντίπαλος της ταινίας, Roy Batty, στα τελευταία του λόγια, αναδεικνύει τις ευρείες φωνητικές ικανότητες του frontman των TAILGUNNER, Craig Cairns, και την ικανότητα του συγκροτήματος να αποδίδει τεράστια, μεταδοτικά refrain. Δεν είναι περίεργο που το νεαρό βρετανικό συγκρότημα επέλεξε ακόμη και τον ίδιο τον θρύλο της heavy metal, K. K. Downing, ως παραγωγό. Το “Tears In Rain” σε αντίθεση με το αρχικό απόφθεγμα της ταινίας, σίγουρα δεν θα χαθεί στο χρόνο!
Ο K.K. Downing  για τους TAILGUNNER: “Οι TAILGUNNER είναι ένα συγκρότημα που θα έπρεπε να είχαμε δει να αναδύεται από το Ηνωμένο Βασίλειο πριν από χρόνια. Ενσαρκώνουν όλα όσα είναι heavy metal. Είναι δυνατοί και περήφανοι, και κατάγονται πλήρως από όλους όσους έχουν υπάρξει στο metal , η ενέργεια και η ωμότητά τους, μαζί με το είδος του metal που χρησιμοποιούν, ενσωματώνει όλους τους νονούς και πολλά άλλα. MAIDEN, PRIEST, MOTORHEAD, DEF LEPPARD, η λίστα είναι ατελείωτη. Το συγκρότημα έχει μια νεανική φρεσκάδα και μια μοναδικότητα που αναμφίβολα θα τους αναδείξει σε ένα πραγματικό αγαπημένο metal των οπαδών”.

Photo by Ove Tindlund

Με το “Don’t Close Your Eyes”, η Νορβηγική progressive metal κολεκτίβα URSE OF FATE προσφέρει μια απροσδόκητη τροπή: μια σκοτεινή, αργόστροφη μπαλάντα που απογυμνώνει το συγκρότημα μέχρι τον συναισθηματικό τους πυρήνα. Το κομμάτι είναι η τελευταία προεπισκόπηση της επερχόμενης στούντιο δουλειάς τους “Behind The Eclipse” που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 30 Ιανουαρίου μέσω της ROAR- A Division of Reigning Phoenix Music.
Το “Don’t Close Your Eyes” κλίνει προς τη μελαγχολία, μεταφέρεται από εύθραυστα φωνητικά και μια μελαγχολική ενορχήστρωση για τσέλο από τον Steven Schumann που σφίγγει αργά το κράτημα. Το συγκρότημα άφησε τις ήσυχες στιγμές να αναπνεύσουν, κάνοντας το συναισθηματικό βάρος να χτυπήσει ακόμα πιο δυνατά. Είναι οικείο, ευάλωτο και στοιχειωτικό με έναν τρόπο που παραμένει.
Το “Behind The Eclipse” παρουσιάζει μια ποικιλόμορφη συλλογή τραγουδιών όπου το φως και το σκοτάδι μπλέκονται, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά. Αν και δεν είναι ένα concept άλμπουμ, κάθε κομμάτι συνδέεται μέσω αυτού του θέματος, αναδεικνύοντας το χαρακτηριστικό μείγμα μελωδικού βάθους, προοδευτικής κομψότητας και συναισθηματικού βάρους του συγκροτήματος!
Το συγκρότημα σχολιάζει: “Πίσω από αυτά τα μάτια, ανείπωτες ιστορίες. Ποιος ξέρει ποιος θα τα αφήσει όλα πίσω; Ποιος ξέρει τι τους έκανε να βρουν καταφύγιο μέσα τους; Αυτό είναι ένα τραγούδι για όσους μας ξεγλιστρούν. Άνθρωποι που μας λείπουν, αλλά συχνά ξεχνάμε.”

Μετά από δύο άλμπουμ στα οποία το αυστριακό Power Metal συγκρότημα DRAGONY υιοθέτησε φανταστικές ερμηνείες πραγματικών ιστορικών γεγονότων, ήρθε η ώρα για το συγκρότημα να επιστρέψει για άλλη μια φορά στις επιρροές της pop κουλτούρας και έτσι δημιουργήθηκε το νέο single “Shadow and Flame” το καλοκαίρι του 2025. Για αυτό το τραγούδι, το συγκρότημα εμπνεύστηκε από το δημοφιλές βιντεοπαιχνίδι “Elden Ring” και το DLC του “Shadow of the Erdtree”, και για να αποτίνουν φόρο τιμής σε ένα τόσο μνημειώδες παιχνίδι, οι DRAGONY όχι μόνο επέκτειναν τη δική τους μόνιμη σύνθεση με την προσθήκη της νέας δεύτερης τραγουδίστριας Maria Nesh, αλλά έλαβαν και κάποια επιπλέον υποστήριξη από την εκπληκτική Brittney Slayes (UNLEASH THE ARCHERS). Ο Lasse Elkjear από τη Δανία ήταν για άλλη μια φορά υπεύθυνος για τις επικές ενορχηστρώσεις, και ο θρυλικός παραγωγός Jacob Hansen φρόντισε για τον ήχο του single.
Ο τραγουδιστής Siegfried Samer αναφέρει: «Ως μακροχρόνιος θαυμαστής των παιχνιδιών που εκδίδει η Fromsoft, φυσικά έπαιξα και εγώ με πάθος το Elden Ring και έτσι ήρθε η ώρα να κυκλοφορήσουμε ένα τρίτο τραγούδι εμπνευσμένο από το σύμπαν της Fromsoft, αφού οι προηγούμενοι τίτλοι μας “Kiln of the First Flame” και “Lords of the Hunt” είχαν ήδη εμπνευστεί από τα “Dark Souls” και “Bloodborne”. Έτσι, ολοκληρώνουμε την τριλογία με το “Shadow and Flame”, και εκτός από ένα πλήρες νέο μέλος της μπάντας, τη νέα δεύτερη τραγουδίστριά μας Maria Nesh, λάβαμε επίσης εξαιρετική υποστήριξη από την εξαιρετική Brittney Slayes από τους UNLEASH THE ARCHERS, η οποία προσθέτει μια άλλη πολύ ξεχωριστή πινελιά στο τραγούδι. Το εξώφυλλο δημιουργήθηκε για άλλη μια φορά από τον Stan Decker για εμάς, ο οποίος είχε ήδη κάνει το εξώφυλλο για το άλμπουμ μας “Hic Svnt Dracones”. Η πολύ σκοτεινή και σκοτεινή εικόνα απεικονίζει μια ερμηνεία του “Scadutree” από το DLC “Shadow of the Erdtree” του Elden Ring, σε συνδυασμό με ένα πύρινο φίδι, το οποίο συμβολίζει τον χαρακτήρα “Messmer”, ο οποίος υποδύεται έναν… σημαντικό ρόλο στην ιστορία του παιχνιδιού.”

Photo by VD Pictures

Οι POWERWOLF προσφέρουν μια ακόμη ματιά στο επερχόμενο live άλμπουμ τους “Wildlive (Live at Olympiahalle)” που κυκλοφορεί στις 27 Φεβρουαρίου από την Napalm Records. Το “Alive or Undead”, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο πομπώδες “Call Of The Wild” (2021), αποτυπώνει τέλεια την απαράμιλλη live ατμόσφαιρα που δημιουργεί αυτό το κορυφαίο metal συγκρότημα. Γεμάτο με πλούσια παραγωγή, εντυπωσιακή δημιουργικότητα και μεταδοτική αλληλεπίδραση με το κοινό, αυτή η νέα live έκδοση του “Alive or Undead” αποτελεί μια ακόμη απόδειξη της κορυφαίας θέσης των POWERWOLF στη σκηνή. Γυρισμένο στο Μόναχο κατά τη διάρκεια μιας sold out συναυλίας της Wolfsnächte Tour το 2024, οι POWERWOLF αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι είναι μια απαράμιλλη δύναμη!
Αυτό που ξεκίνησε ως ένα αντισυμβατικό project το 2004 έχει έκτοτε εξελιχθεί σε ένα από τα πιο επιτυχημένα φαινόμενα της metal παγκοσμίως. Το live άλμπουμ καταγράφει την αδιάκοπη άνοδο των POWERWOLF στην κορυφή, παρουσιάζοντας μια παράσταση που ξεπερνά κατά πολύ μια metal συναυλία. Από ένα εκκλησιαστικό όργανο που βγάζει φωτιά και βροντερά πυροτεχνήματα μέχρι σκοτεινές, οπερετικές αφηγήσεις και συναρπαστική αλληλεπίδραση με το πλήθος, αυτή η παράσταση είναι ένα καθαρό heavy metal θέατρο στα καλύτερά του.
Κάθε τραγούδι επαναπροσδιορίζεται οπτικά με ένα μεταβαλλόμενο ψηφιακό σκηνικό, χρονισμένα εφέ και θεατρικά στοιχεία: μοναχοί με δάδες, χιόνι που πέφτει πάνω σε ένα φλεγόμενο πιάνο και μια πύρινη σκηνή εκτέλεσης που ανταγωνίζεται τα μεγαλύτερα εμβλήματα της shock rock μουσικής. Κλασικά όπως τα “Army Of The Night”, “Amen & Attack”, “Armata Strigoi” και “Demons Are a Girl’s Best Friend” ζωντανεύουν σε εκπληκτικές ενορχηστρώσεις, ενώ συναισθηματικά αποκορύφωμα όπως το “Alive or Undead” προκαλούν το κοινό να κλάψει. Η αλληλεπίδραση μεταξύ του frontman Attila Dorn και του οργανίστα Falk Maria Schlegel μετατρέπει κάθε στιγμή σε μια αξέχαστη τελετουργία.

Οι GLUECIFER έκαναν μια εντυπωσιακή επιστροφή τον περασμένο Σεπτέμβριο με το πρώτο τους single “The idiot”. Είκοσι ένα χρόνια μετά το τελευταίο τους στούντιο άλμπουμ, οι Νορβηγοί έθεσαν τα θεμέλια για το ολοκαίνουργιο άλμπουμ τους “Same drug new high” που θα κυκλοφορήσει στις 16 Ιανουαρίου μέσω της Steamhammer). Τώρα, το “I’m ready” είναι η επόμενη γεύση από το τι έρχεται.
Ο τραγουδιστής Biff Malibu λέει: “Ένα από τα τελευταία τραγούδια που γράψαμε για το δίσκο. Ο Captain Poon είχε δουλέψει μια δομή συγχορδιών που τακτοποιήθηκε πολύ γρήγορα και που νιώσαμε ότι είχε ένα είδος χαρούμενης και θετικής χροιάς. Πρόσθεσα μερικούς στίχους στην ίδια νότα και το τραγούδι γράφτηκε από μόνο του από εκεί.”
Σε μια εποχή που η πληθωριστική επιθυμία του κόσμου για αλλαγή φαίνεται να μην σταματάει πουθενά και σε κανέναν, οι GLUECIFER φαίνεται να είναι η παροιμιώδης στιβαρή rock. Το Νορβηγικό συγκρότημα, ένα από τα πιο επιτυχημένα στη χώρα του, που επέστρεψε αμέσως στην παλιά του δύναμη μετά την επανένωσή του την άνοιξη του 2018, συνεχίζει να παίζει το παθιασμένο μείγμα punk rock, παραδοσιακής rock n roll και εκθαμβωτικών glam στοιχείων ακριβώς όπως θέλουν να το ακούσουν οι θαυμαστές του. Το νέο studio άλμπουμ, “Same dtug new high”, το πρώτο του συγκροτήματος μετά από περισσότερα από είκοσι χρόνια, δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι τα ιδρυτικά μέλη Biff Malibu (φωνητικά) και Captain Poon (κιθάρα) καθώς και οι μακροχρόνιοι συνεργάτες του Raldo Useless (κιθάρα), Danny Young (ντραμς) και Peter Larsson (μπάσο) ακούγονται όχι μόνο πιο ώριμοι και επιδέξιοι, αλλά και πιο ευέλικτοι και αποφασιστικοί από ποτέ.

Metaldays
Photo by Elena Vasilaki

Oι Αθηναίοι ZY MANS LOAD μόλις κυκλοφόρησαν ένα νέο τραγούδι και music video με τίτλο “Apocrypha”. Πρόκειται για μια κυκλοφορία έκπληξη χωρίς χτίσιμο ή προαναγγελία.
Το “Apocrypha” αποτυπώνει τη σημερινή δημιουργική κατεύθυνση του συγκροτήματος, με έμφαση στην ένταση, την ατμόσφαιρα και τη σκοτεινή του ταυτότητα. Διαδώστε ελεύθερα!

Σε έναν κόσμο που καταρρέει κάτω από το βάρος της δικής του παρακμής, η αθηναϊκή  heavy/thrash τριάδα SHADOWMASS αναδύεται από το κενό για να παραδώσει το soundtrack της κατάρρευσης. Μετά από έναν αδιάκοπο κύκλο περιοδειών που τους είδε να κατακλύζουν σκηνές στα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη δίπλα στους γίγαντες της extreme metal, SUFFOCATION και BELPHEGOR, το συγκρότημα ανακοινώνει με υπερηφάνεια την κυκλοφορία του εκρηκτικού νέου single τους, “Into Wastelands”.
Αυτό το κομμάτι είναι ουσιαστικά ο προάγγελος για το δεύτερο άλμπουμ τους “Wastelands”, που έχει προγραμματιστεί για διεθνή κυκλοφορία στις 19 Ιανουαρίου μέσω δισκογραφικής εταιρείας Floga Records.
Σφυρηλατημένο κατά τη διάρκεια μιας τριετούς περιόδου πειθαρχημένης δημιουργικότητας στο Ignite Studio και σχολαστικά ηχογραφημένο στο Pentagram Studio στην Αθήνα, το κομμάτι αντιπροσωπεύει ένα κβαντικό άλμα στην ηχητική εξέλιξη του συγκροτήματος. Προχωρώντας πέρα ​​από το ακατέργαστο, DIY blackened thrash του EP τους “Oculus Diaboli” του 2021, οι SHADOWMASS έχουν βελτιώσει την επίθεσή τους σε ένα όπλο ακριβείας.
Το νέο υλικό συνθέτει τα περίπλοκα, τεχνικά riff των CORONER και NEVERMORE με το ατμοσφαιρικό μεγαλείο των CANDLEMASSκαι την σπλαχνική, blackened επιθετικότητα των AURA NOIR και SLAYER. Είναι ένας ήχος που εξισορροπεί την υψηλής πιστότητας καθαρότητα με την τραχύτητα του underground.
Φρέσκοι από την περιοδεία Black Curse (Σεπτέμβριος 2025) και μια αριστοκρατική θέση υποστήριξης για τους πρωτοπόρους του black metal MORTUARY DRAPE, οι SHADOWMASS φέρουν την αγριότητα της σκηνής απευθείας στο θάλαμο ηχογράφησης. Το επερχόμενο άλμπουμ αποτυπώνει αυτή την ενέργεια, παρουσιάζοντας ένα συνεκτικό όραμα heavy metal που αποτίνει φόρο τιμής στους δασκάλους, ενώ παράλληλα χαράζει το δικό του μονοπάτι μέσα από τα ερείπια.

Photo by Robin Fritzson

Η Σουηδική heavy metal δύναμη, BULLET, κυκλοφόρησε μόλις το νέο της single και video για το τραγούδι “Chained By Metal”. Το τραγούδι περιλαμβάνεται επίσης στο επερχόμενο άλμπουμ τους “Kickstarter”.
Το συγκρότημα λέει για το νέο single “Chained By Metal”: “Ήταν καιρός, το μικρό αλλά ακούραστα αφοσιωμένο fan club μας, οι “Bullet Bastards” αξίζουν να αφιερώσουμε σε αυτούς  ένα τραγούδι. Το πιο γρήγορο στο άλμπουμ και ίσως το μόνο που μπορεί να φέρει τον τίτλο “Chained by Metal”. Ζεστά και εκτιμητικά αλλά σκληρά σαν ατσάλι είναι τα αδέρφια μας του metal και μόλις γίνεις ένας από αυτούς, είναι δύσκολο να τα αφήσεις. Θα σε αλυσοδένει το metal με άθραυστους κρίκους από ατσάλι! Αυτό είναι το θέμα του τραγουδιού και είναι ένα τέλειο τραγούδι για να το προωθήσει ως ένα από τα singles για το album. Αυτό το τραγούδι δείχνει το εύρος του τι είναι οι BULLET και το νέο άλμπουμ “Kickstarter”!”
To ακούμε παρακάτω:

Οι Iταλοί symphonic metallers GENUS ORDINIS DEI ανακοινώνουν με υπερηφάνεια την κυκλοφορία του “Sweet Magick” ενός δυνατού νέου single με την αδιαμφισβήτητη φωνή του Roy Khan. Το κομμάτι σηματοδοτεί μια κομβική στιγμή στην εξελισσόμενη αφήγηση του επερχόμενου concept άλμπουμ του συγκροτήματος “The Land East of Eden”.
Το “Sweet Magick” αντιπροσωπεύει μια μοναδική σύγκλιση καλλιτεχνικών κόσμων. Σκοτεινό, σαγηνευτικό και βαθιά αφηγηματικό, το τραγούδι εξερευνά τον πειρασμό, την ομορφιά και την καταδίκη μέσα στο μυθολογικό πλαίσιο που ορίζει το “The Land East of Eden”. Μουσικά ισορροπεί ατμόσφαιρες γεμάτες σκιές, βαριά μοντέρνα riff και έναν υποβλητικό μελωδικό πυρήνα, λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ κόσμων, εποχών και ψυχών.
Ο Nick K σχολιάζει: “Το να έχουμε τον Roy Khan στο “Sweet Magick” ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Η φωνή του έδωσε βάθος και αυθεντικότητα σε αυτόν τον χαρακτήρα, αναβαθμίζοντας το τραγούδι πέρα ​​από αυτό που είχαμε φανταστεί. Αυτό το κομμάτι είναι πειρασμός, ομορφιά και καταδίκη τυλιγμένα σε μια στιγμή της ιστορίας”.
Ο Roy Khan προσθέτει: “Η συνεργασία με τους GENUS ORDINIS DEI ήταν μια πολύ εμπνευσμένη εμπειρία. Το όραμά τους είναι δυνατό και σκοτεινό αλλά και όμορφο, και τα τραγούδια είναι βαθιά αφηγηματικά. Το “Sweet Magick” μου μίλησε αμέσως. Απόλαυσα την εξερεύνηση αυτού του χαρακτήρα και το να είμαι μέρος ενός τόσο φιλόδοξου και ατμοσφαιρικού project”.
Ο Tommy μοιράζεται: “Το να έχεις τον αγαπημένο σου τραγουδιστή σε ένα από τα τραγούδια σου είναι ένα προνόμιο που είχαν λίγοι μουσικοί. Είμαι ένας από αυτούς και είμαι περήφανος που μοιράζομαι αυτή την τύχη με τον Nick, τον Nico και όλους τους θαυμαστές μας. Κυρίες και κύριοι, δώστε το για τον κ. Roy Khan!”.
Στιχουργικά και εννοιολογικά, το “Sweet Magick” εμβαθύνει στην ιστορία της Γης Ανατολικά της Εδέμ, μιας όπερας χτισμένης πάνω στον μύθο, το αίμα και τη μνήμη. Ως ένα από τα βασικά του κεφάλαια, το τραγούδι αντηχεί αρχαίες φωνές και αρχέγονες αλήθειες: “Η πιο μακρόχρονη μνήμη. Μιλάω για την Πρώτη Φορά, για τον αρχαιότερο Πατέρα”.

Καλά Χριστούγεννα με υγεία κι ευτυχία.

THE MAGUS – “Daemonosophia” listening session

0
Magus

Magus

Τρία χρόνια πέρασαν από το ντεμπούτο των THE MAGUS, “Βυσσοδομώντας”, το οποίο είχε δείξει ότι ο ηγέτης τους έχει πολλά ακόμα να δώσει μετά το τέλος των NECROMANTIA. Το δεύτερό τους άλμπουμ, “Daemonosophia”, θα κυκλοφορήσει στα τέλη του Φεβρουαρίου του επόμενου έτους από την The Circle Music και μας κάλεσε να το ακούσουμε στα Pentagram studios, όπου και ηχογραφήθηκε.

Αφού μαζευτήκαμε και ήπιαμε τις μπύρες μας από την Strange Brew Athens Brewery, ο Magus μας έδωσε ένα μικρό σημειωματάριο και ένα στυλό-κλειδί που σημειολογικά σχετίζεται με το εξώφυλλο του άλμπουμ, το οποίο φέρει την υπογραφή του Nestor Avalos.

Το εισαγωγικό “Pater Noster” με την διαβολική προσευχή του έδωσε το έναυσμα για την προακρόαση του άλμπουμ, το οποίο διαρκεί περίπου 47 λεπτά. Ο ήχος του δίσκου είναι πολυεπίπεδος, καθιστώντας αναγκαία την συνεχή του ακρόαση, για να ανακαλύψει κανείς τα layers που έχει σε κάθε του σημείο. Καταρχήν οι κιθάρες δεσπόζουν στο μεγαλύτερο τους μέρος, με τον El να χρησιμοποιεί έναν gloomy ήχο στα lead μέρη, τα οποία είναι πραγματικά καθηλωτικά. Τα riffs ξεκινούν από το κλασικό heavy metal και φτάνουν μέχρι το ελληνικό black metal όπως έχει καθοριστεί από τα 90s μέχρι και σήμερα όπως συμβαίνει στο “The pact”. Ακόμα και στα solos υπάρχει μια κατεύθυνση που δίνει συνολικά μια ιδιότυπη ταυτότητα στον δίσκο, έχοντας τόσο τεχνική όσο και μελωδική πλευρά. Ο συνδυασμός τους με το εκπληκτικό rhythm section του Magus στο μπάσο και του Maelstrom στα drums είναι φοβερός, δίνοντας ένταση στους ρυθμούς. Ειδικά σε πολλά σημεία όπως στο “Amelia”, τα τεχνικά drums δίνουν έναν πραγματικά μοναδικό αέρα στο κομμάτι. Και αυτό συμβαίνει σε πολλά σημεία του δίσκου, καθιστώντας πολύ ενδιαφέρον να ακούσει κάποιος το πώς πρωταγωνιστούν όλα τα όργανα με μοναδικό τρόπο. Ακολουθώντας τις σημειώσεις που κράτησα, το γενικό συμπέρασμα είναι ότι κάθε σημείο του δίσκου έχει δουλευτεί πάρα πολύ και κάθε κομμάτι έχει τη δική του δομή. Τα black metal ξεσπάσματα είναι απρόσμενα και εναλλάσσονται με mid tempo μέρη ιδανικά όπως στο “The chapel of iniquities”

Τα φωνητικά του Magus είναι θαρρώ τα καλύτερα της καριέρας του, έχοντας σχεδόν όλα φωνητικές γραμμές και μια χροιά που δεν έχω ξανακούσει στο παρελθόν. Απόκοσμος στα γρήγορα σημεία, εσωτερικός και με μοναδικό χρώμα στα πιο αργά μέρη, καταφέρνει να ακούγεται τέλεια στην αντίθεση του με τα μοναδικά φωνητικά της Λαμπρινής Γιώτη (Labri Giotto) στην αρχή του δίσκου και της Ιωάννας Ζαχαροπούλου στο τέλος.

Η πρώτη έκπληξη έρχεται στη μέση του δίσκου με την διασκευή – κυριολεκτικά! –  του “The era of Lucifer rising” των THOU ART LORD, του project στο οποίο συμμετέχει ο Magus από τα 90s. Η μεταμόρφωση του είναι πραγματικά αδιανόητη με την ακουστική εισαγωγή του με την χορωδία να δίνει φοβερή ατμόσφαιρα και την μεταφορά του σε mid tempo ρυθμό και τον Magus να απαγγέλει μοναδικά τους στίχους.

Η δεύτερη έκπληξη ήρθε στο τελευταίο κομμάτι όπως έγινε και στον προηγούμενο δίσκο. Το “La Llorona negra” ξεκινάει σαν βαλς και καταλήγει η κιθάρα του El μαζί με το πιάνο να παίρνει μια μαυρομεταλική μορφή που μόνο οι THE MAGUS θα μπορούσαν να κάνουν.

Κοιτάζοντας ξανά τις σημειώσεις μου στο βιβλιαράκι συνειδητοποιώ ότι η δουλειά που έχει ρίξει η τετράδα είναι  πραγματικά αξιοθαύμαστη. Και λέω τετράδα γιατί ο Magus τόνισε ότι ο Γιώργος Εμμανουήλ είναι «ο Rick Rubin μας». Από το καλοκαίρι του 2024 έχει ξεκινήσει η διαμόρφωση του και το ολοκλήρωσαν στις 2 τα ξημερώματα μόλις δύο μέρες πριν την προακρόαση. Ο Εμμανουήλ μας είπε ότι είχε περάσει και 18ωρα πάνω στο δίσκο για να βγει αυτό το αποτέλεσμα, καθιστώντας τον για τον ίδιο ως την καλύτερη δουλειά που έχει κάνει.

Σε μια μικρή συζήτηση που είχα με τον Magus μου επιβεβαίωσε την αίσθηση που μου έδωσε ο δίσκος σαν σύνολο ότι έχει μια συνοχή και ταυτότητα, έχοντας όμως κάθε κομμάτι τη δική του κατεύθυνση και δομή.

Η βραδιά κράτησε μέχρι αργά στο μπαλκόνι του studio, θάβοντας τον καινούριο δίσκο των MASTER’S HAMMER και λέγοντας ιστορίες από τα παλιά. Μένει τώρα να μας δοθεί η ευκαιρία να τον ακούσουμε ξανά και ξανά για να ανακαλύψουμε όλες τις πτυχές του δίσκου, που είναι αδύνατον να αποκαλυφθούν με μια ακρόαση, όσες σημειώσεις κι αν κράτησα γεμίζοντας το βιβλιαράκι.

Κείμενο/φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας

Οι ASHES OF ARES στο Release, μαζί με HELLOWEEN και SAXON

0
Ashes

Ashes

Το Release Athens 2026 υποδέχεται τους Ashes of Ares, την Παρασκευή 10 Ιουλίου, στην Πλατεία Νερού. Το δίδυμο των Matt Barlow και Freddie Vidales (πρώην Iced Earth) θα μοιραστεί τη σκηνή με τους Helloween και Saxon, σε μια βραδιά που συμπυκνώνει την ιστορία και το παρόν του heavy metal.

Οι Ashes of Ares δημιουργήθηκαν το 2012 από τον Matt Barlow, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και εμβληματικές φωνές της αμερικανικής metal σκηνής, τον Freddie Vidales (και οι δύο πρώην μέλη των Iced Earth), καθώς και τον Van Williams των Nevermore. Το συγκρότημα γεννήθηκε από την κοινή τους επιθυμία να δημιουργήσουν έναν ήχο που αντανακλά τις προσωπικές τους επιρροές και το καλλιτεχνικό τους όραμα.

Το ομώνυμο ντεμπούτο τους κυκλοφόρησε το 2013 και κέρδισε άμεσα το κοινό στις ΗΠΑ και την Ευρώπη με τις εκρηκτικές ζωντανές τους εμφανίσεις. Μετά την αποχώρηση του Van Williams το 2017, οι Barlow και Vidales συνέχισαν ως δίδυμο, κυκλοφορώντας το “Well Of Souls” (2018), ένα άλμπουμ με πιο έντονο και δυναμικό ήχο, και το “Emperors And Fools” (2022), που σηματοδότησε μια νέα εξέλιξη στον ήχο του συγκροτήματος.

Το περασμένο καλοκαίρι επέστρεψαν με το τέταρτο άλμπουμ τους, “New Messiahs”, έναν δίσκο που συνδυάζει ένταση και μελωδία, επιβεβαιώνοντας τη θέση τους ως ένα από τα πιο συνεπή και δημιουργικά σχήματα του σύγχρονου heavy metal. 

Την Παρασκευή 10 Ιουλίου, μαζί με τους θρυλικούς Helloween και Saxon, οι Ashes of Ares θα παρουσιάσουν ένα σετ αντάξιο της πορείας τους στο heavy metal.

Follow Ashes of Ares:

Official Website

Facebook

Instagram

Χ

YouΤube

Η διάθεση των εισιτηρίων συνεχίζεται, προς 60€. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία. 

Επίσης, διατίθεται περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, προς 150€.

Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές:

  • Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους
  • Open-bar
  • Ξεχωριστή πύλη εισόδου
  • Ιδιωτικό parking
  • Ξεχωριστές τουαλέτες
  • Αναμνηστικό δώρο

Παράλληλα, είναι διαθέσιμη μια ειδική προσφορά για όσες και όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν δύο ημέρες του φεστιβάλ, επωφελούμενοι από μία σημαντική έκπτωση:

Helloween, Saxon, Ashes of Ares (10/7, Πλατεία Νερού) + Sabaton, Savatage, Epica (25/7, Πλατεία Νερού) προς 90€ (όφελος 30€)

Διάθεση εισιτηρίων:

Τηλεφωνικά στο 211770000

Online / releaseathens.grmore.com

Φυσικά σημεία: https://www.more.com/el/physical-spots/

Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.gr

Διάθεση εισιτηρίων ΑμεΑ:

Το Φεστιβάλ φροντίζει για την πρόσβαση Ατόμων με Αναπηρία, προσφέροντας ειδικό χώρο με ανεμπόδιστη θέα προς τη σκηνή. Ο ειδικός χώρος είναι προσβάσιμος με αμαξίδιο, διαθέτει καθίσματα, ξεχωριστές τουαλέτες & δωρεάν parking.

Για την αγορά εισιτηρίων ΑμεΑ, παρακαλούμε να προωθήσετε το αίτημά σας ηλεκτρονικά στο support@releaseathens.gr, επισυνάπτοντας την κάρτα αναπηρίας σας. Για την είσοδό σας στους χώρους ΑμεΑ, η κάρτα αυτή θα χρειαστεί να επιδειχθεί κατά την άφιξή σας στο Φεστιβάλ.

Follow Release Athens: 

Official Website

Facebook

Instagram 

TikTok 

YouTube 

Spotify 

Ανασκόπηση του 2025 (Μέρος 1) – Rock Hard The Pod S04E05

0
Pod

Pod

Ο Σάκης Φράγκος, ξεκινά τον τέταρτο κύκλο του Rock Hard – The Pod και στο πέμπτο επεισόδιο κάνει μία ανασκόπηση των κυκλοφοριών που βγήκαν τους τέσσερις πρώτους μήνες του 2025. Το δεύτερο μέρος ακολουθεί πάρα πολύ σύντομα!
Ελάτε μαζί μας, στον τέταρτο χρόνο του Rock Hard – The Pod, γραφτείτε στο κανάλι μας και θα έρθουν πολλές ακόμα μεταλλικές ιστορίες.

 

 

 

TYPHUS – “Fate weaver” (Sleazy Rider)

0
Typhus

Typhus

H ελληνική σκηνή έχει πάψει εδώ και καιρό να θεωρείται ο φτωχός συγγενής του χώρου. Πλέον υπάρχει τεράστια εξέλιξη αλλά παράλληλα υπάρχουν και οι ανάλογες απαιτήσεις από τις μπάντες. Πολύ χαίρομαι λοιπόν, όταν βλέπω μπάντες σαν τους TYPHUS να προχωρούν και να κάνουν, αυτό που λέμε, ένα βήμα παραπέρα.

Τους TYPHUS τους ξέραμε ως ένα speed/ thrash σχήμα, με το ντεμπούτο τους “Mass produced perfection” να έχει λάβει πολύ καλές κριτικές. Πέντε χρόνια μετά η μπάντα κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο “Fate weaver” που επιφυλάσσει πολλές και ευχάριστες εκπλήξεις.

Βασική αλλαγή στο line up είναι η αντικατάσταση του Χρήστου Κουταλέλη από τον Στέφανο Κωνσταντίνου, με τον δεύτερο να συνθέτει ένα ιδανικό κιθαριστικό δίδυμο με τον Κώστα Φουκαράκη. Ηχητικά τώρα, όπως προείπα, το “Fate weaver” αιφνιδιάζει όσους περίμεναν μια συνέχεια του ντεμπούτου. Οι ταχύτητες έχουν ελαχιστοποιηθεί και πλέον η μπάντα πατάει γερά σε πιο heavy/ power φόρμες. Και όταν λέμε heavy/ power φόρμες , φανταστείτε ένα κράμα από SANCTUARY, METAL CHURCH, βάλτε και λίγο VICIOUS RUMORS και HELSTAR, αλλά νομίζω ότι η μεγάλη αγάπη των παιδιών είναι ο King Diamond και οι MERCYFUL FATE.

Από το πρώτο κιόλας κομμάτι, το καταπληκτικό “Only ashes remain”, δύο πράγματα κάνουν εντύπωση. Τα κοφτερά, τσαμπουκαλεμένα riffs και τα φωνητικά του Κώστα “Korg” που προσδίδουν μια επική και συνάμα πωρωτική χροιά. Ο δίσκος δεν κάνει κοιλιά πουθενά και ακούγεται με αμείωτο ενδιαφέρον. Κι, επειδή το αίμα νερό δεν γίνεται, δεν λείπουν και τα thrash ξεσπάσματα , όπως για παράδειγμα στο break του “Army of none” ή στο θυελλώδες “Crestfallen”. Η μεγάλη μου αδυναμία είναι το φοβερό “Catacombs of Sancre Tor” και το κομμάτι που κλείνει τον δίσκο με τίτλο “The last congregation” που ξεκινά πορωτικά με τις μπασογραμμές του Κώστα και εξελίσσεται σε ένα τραγούδι δυναμίτη, χωρίς όμως να υστερούν τα υπόλοιπα.

Όλες οι συνθέσεις είναι υψηλού επιπέδου και, κατά την ταπεινή μου άποψη, δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αντίστοιχες κυκλοφορίες του εξωτερικού. Παικτικά, η μπάντα έχει εξελιχθεί τρομερά με τα μεγάλα όπλα τους, όπως προανέφερα , τις κιθάρες του Κώστα και του Στέφανου να μην παίρνουν αιχμαλώτους και τα θεατρικά φωνητικά του Κώστα “Korg”.

Αν υποθέσουμε ότι οι TYPHUS αποφάσισαν να πειραματιστούν και να εξελίξουν τον ήχο τους, τότε το πείραμα θεωρείται άκρως επιτυχημένο. Οι απαιτήσεις σαφώς και ανεβαίνουν πλέον, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν συνεχίσουν με αυτόν τον ρυθμό, θα μας απασχολήσουν πολύ στο μέλλον. Ακούστε το “Fate weaver” και βρεθείτε απέναντι σε μία από τις πιο ευχάριστες και δυναμικές εκπλήξεις της χρονιάς!

8,5 / 10

Θοδωρής Κλώνης

ACID DEATH interview (Σάββας Μπετίνης)

0
Acid Death

Acid Death

“Evolution through death”

Μετά από την προακρόαση, αλλά και την παρουσίαση της τελευταίας δισκάρας των ACID DEATH, “Evolution”, ήρθε η ώρα για το “3 στα 3”! Καλά καταλάβατε, ανακρίναμε τον Σάββα Μπετίνη, μπροστάρη, τραγουδιστή και ιδρυτικό μέλος των θρυλικών progressive deathsters, αναφορικά με τη κυκλοφορία, τις επερχόμενες συναυλίες του συγκροτήματος για τη προώθηση του και πολλά ακόμα. Απολαύστε τον!

Σάββα, καλησπέρα και καλωσόρισες στο ROCK HARD! “Evolution” το λοιπόν, άλλος ένας δίσκος σας που εισπράττει τόσο σπουδαίες κριτικές εντός και εκτός των τειχών, του ROCK HARD συμπεριλαμβανομένου! Τα θερμά μου συγχαρητήρια και από αυτό το βήμα.
Καλησπέρα Γιάννη! Για άλλη μια φορά – και ίσως πολύ πιο έντονα σε σχέση με το παρελθόν – εισπράττουμε τόσα πολλά θετικά σχόλια από τον κόσμο και τα περιοδικά για αυτή τη δουλειά. Ειλικρινά σας ευχαριστούμε όλους! Για εμάς αυτή είναι και η μεγαλύτερη πληρωμή στο όνειρό μας.

Το άλμπουμ είναι θεματικό, εξετάζοντας την εξέλιξη του ανθρώπου από διαφορετικές σκοπιές. Πως προέκυψε αυτό το θέμα από στιχουργικής άποψης; Είχατε κάποια αντίστοιχα άλμπουμ σαν “οδηγούς” ως προς την ανάπτυξη του concept στιχουργικά/μουσικά ή δράσατε πιο “ελεύθερα” ας το πούμε έτσι;
Η ιδέα για ένα θεματικό άλμπουμ ήρθε από τον Ντένη (κιθάρες), ο οποίος είχε στήσει μουσικά και το μεγαλύτερο ποσοστό του υλικού, ξεκινώντας από την περίοδο της καραντίνας. Το θέμα με το οποίο θα καταπιανόμασταν ήρθε από τον Κώστα (τύμπανα). Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε είχαμε καταπιαστεί με κάτι τέτοιο και ούτε είχαμε επαφή με κάποιο αντίστοιχο άλμπουμ, ώστε να έχουμε μια-κάποια ιδέα. Άρα πλέαμε σε αχαρτογράφητα νερά. Πραγματικά δεν ξέραμε το “πως…” και το “γιατί…” αλλά αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα αν πραγματικά θέλεις να δουλέψεις. Θα βρεις τον τρόπο! Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε να προβάρουμε τα νέα κομμάτια από τον Σεπτέμβριο του 2022 στη μουσική τους και ταυτόχρονα ξεκίνησε να διερευνείται το σύνολο των θεμάτων που θα παρουσιαστούν και ο τρόπος προσέγγισης. Αυτό το ανέλαβα εγώ, όχι γιατί είχα κάποια ιδέα αλλά γιατί ξεκίνησα να γράφω και πάνω στη γραφή βρήκα ένα μοτίβο που έβλεπα ότι άρχισε να δουλεύει. Πάντα σε συνεννόηση με τα υπόλοιπα παιδιά προέκυψαν 8 διαφορετικά θέματα, σύγχρονα και μη, με αρκετό κόπο βέβαια, με ξενύχτι, σκίσιμο χαρτιών, άπειρες ώρες περπατήματος μέσα στο σπίτι με το τσιγάρο στο χέρι – για να συγκεντρωθεί η σκέψη, καλά οι αντικαπνιστές μη βαράτε! – και το αποτέλεσμα ήταν σε δύο+ χρόνια το άλμπουμ να ολοκληρωθεί. Τα κομμάτια βέβαια από 8 έγιναν 12 με την προσθήκη των ιντερλούδιων που τοποθετήθηκαν ώστε να τονίσουν το νόημα του επερχόμενου κομματιού το οποίο συνοδεύαν. Άρα μπορουμε να πούμε σαν συμπέρασμα ότι, ναι, δράσαμε πιο “ελεύθερα” στο θέμα δημιουργίας.

Θα έλεγες ότι ο λιτός και απέριττος τίτλος, εκτός από το να υποδηλώνει το θέμα του άλμπουμ, αποτελεί και μια δήλωση για τους ίδιους τους ACID DEATH, δεδομένης της προοδευτικής σας φύσης;
Αυτό η αλήθεια είναι ότι δε μας πέρασε από το μυαλό, παρόλο που υπήρξε η ιδέα να “περάσουν” στο εξώφυλλο κατά κάποιο τρόπο στοιχεία από τα προηγούμενα άλμπουμ, αλλά, ναι, σίγουρα κατά βάθος ισχύει κάτι τέτοιο. Πάνω από όλα εμείς εξελιχθήκαμε μέσω αυτής της δουλειάς, γίναμε σαφώς καλύτεροι και ο τρόπος που το “Evolution” δουλεύτηκε υπήρξε ένα μεγάλο σχολείο για εμάς.

Ένα θεματικό άλμπουμ, εκ φύσεως, αποτελεί ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο. Ως εκ τούτου, αποτελεί και δίκοπο μαχαίρι η υλοποίηση του, άμα δεν δώσεις προσοχή στις λεπτομέρειες. Ποιες δυσκολίες συναντήσατε εσείς στην υλοποίηση του άλμπουμ; Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που θεωρείτε πως πήρατε από όλη αυτή τη διαδικασία;
Είναι πραγματικά ΔΥΣΚΟΛΟ το να καταπιαστείς με ένα θεματικό άλμπουμ! Το concept άλμπουμ είναι ίσως πιο απλό…περιγράφεις μια ιστορία από την αρχή μέχρι το τέλος, όπως τη φαντάζεσαι. Στο θεματικό άλμπουμ κινδυνεύεις να αναμασάς τα ίδια και τα ίδια και τελικά το αποτέλεσμα μετά από κόπο και χρόνο να είναι για πέταμα! Η δυσκολία στην περίπτωσή μας ήταν περισσότερο στιχουργική και λιγότερο μουσική, το να αποφύγεις αυτό το «αναμάσημα», αυτό το καταφεραμε. Στο μουσικό κομμάτι και κυρίως στο κομμάτι της παραγωγής ήταν το μεγαλύτερο Σχολείο για εμάς. Το στοίχημα ήταν να ακουστεί το “Evolution” διαφορετικό από το σύνολο των “well produced” δίσκων που κυκλοφορούν σήμερα. Να ακουστεί όμως και τόσο καλό που ακόμα και αν δεν αρέσει μουσικά σε κάποιον, ο ήχος και η δόμησή του τουλάχιστον να του μείνουν στο μυαλό. Το βασικό σε αυτή την άποψη ήταν το ότι το κομμάτι της παραγωγής το αναλάβαμε εξ ολοκλήρου εμείς, έχοντας σαν δεδομένο το ότι μετά από 35 σχεδόν χρόνια και 7 άλμπουμ συν τα άλμπουμ που βγάλαμε με τα παραπλεύρως σχήματα που ήταν ο καθένας μας από το 2001 έως το 2010… ε, κάτι έχουμε μάθει σε αυτό το κομμάτι.

Πόλος έλξης του άλμπουμ από εμπορικής άποψης, αναπόφευκτα, ήταν η συμμετοχή του James Murphy και του Kelly Shaefer στο “The gateway to knowledge”. Δύο θρύλων του Αμερικάνικου death metal. Ήταν οπαδικό όνειρο από παλιά για εσάς κάτι ανάλογο, ή προέκυψε σαν ιδέα κατά τη σύνθεση του κομματιού;
Το να έχουμε αυτούς του δύο καλλιτέχνες στο δίσκο ήταν πραγματικό Όνειρο Ζωής! Μιλάμε για ένα καλό κομμάτι της death metal σκηνής της Florida που – κακά τα ψέματα – μας στιγμάτισε τουλάχιστον στα πρώτα βήματά μας. Η ιδέα ήρθε από τον webmaster μας και ιδιοκτήτη του Altars Of Metal e-mag. Δημήτρη Πετράκη, ο οποίος είχε κάνει συνέντευξη με το καθένα τους. Η σκέψη ήταν από μέρους του “γιατί όχι;…”. Η πρώτη κρούση έγινε στον Kelly R Shaefer την άνοιξη του 2025 και ενώ είμασταν ήδη σε τροχιά ηχογράφησης, ενώ ο ίδιος ήταν σε tour με τους ATHEIST. Η πρώτη σκέψη ήταν “σιγά μην ασχοληθεί…”. Η απάντηση όμως ήταν “για στείλτε μου και τους στίχους και πείτε μου που και πώς θα θέλατε να πατήσω…”. Περιττό να σου πω πως αισθανθήκαμε! Αντιστοίχως με τον James Murphy η επαφή έγινε μόλις λίγες μέρες αργότερα, του άρεσε ιδιαίτερα το μέρος που θα έβαζε το solo του, καθώς και το γεγονός ότι θα συμμετείχε και ο Kelly. Το αξιοσημείωτο είναι ότι αυτοί οι δύο καλλιτέχνες, που ταυτόχρονα είναι και φίλοι, για πρώτη φορά βρίσκονται μαζί σε ένα κομμάτι και αυτό είναι το “The gateway to knowledge” και για τους φίλους που τυχόν δεν το έχουν ακούσει, το βρίσκουν εδώ:

Μουσικά, μιλάμε για τον πιο άμεσο δίσκο της δεύτερης περιόδου των ACID DEATH. Παρόλα αυτά, παραμένει πιστός στο progressive death metal στυλ της μπάντας. Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να διατηρήσετε αυτή την ισορροπία;
Εδώ θα διαφωνήσω μαζί σου. Δεν είναι ο πιο “άμεσος”, είναι όμως έτσι δομημένος ώστε να έχει όλα τα στοιχεία που μας χαρακτήρισαν μέσα στα χρόνια ύπαρξής μας, χωρίς να υπάρχει υπερβολή ή “τυφλή” επίδειξη δεξιοτεχνίας. Αυτό δεν είναι εύκολο και κυρίως μπορείς εύκολα να “ξεφύγεις” προσπαθώντας απλά να δείξεις πόσο καλός είσαι – αν είσαι – σε αυτό που κάνεις, χάνοντας την ουσία και δημιουργώντας κάτι που τελικά…δεν απευθύνεται σε κανέναν. Βάλαμε πολλές φορές τους εαυτούς μας στη θέση του απλού ακροατή κατά τη διαδικασία παραγωγής του “Evolution” και αρκετές φορές αναθεωρήσαμε πριν καταλήξουμε στο τελικό αποτέλεσμα. Και αυτό μάλλον μας βγήκε σε καλό.

H ιστορία των ACID DEATH, χωρίζεται χοντρικά σε δύο εποχές, μια από το 1989 ως και το 2001 και μια, από το 2011, ως και τις μέρες μας. Στην πρώτη σας εποχή, βρήκατε τη “φωνή” σας μουσικά. Στην δεύτερη σας εποχή, με άλλα δεδομένα μπροστά σας, κερδίσατε νέους οπαδούς, καλύπτοντας παράλληλα και το χαμένο έδαφος. Θεωρείς ότι πλέον είναι πιο πρόσφορο το έδαφος για αυτό που κάνετε σε σχέση με τότε;
Πλέον σίγουρα. Πλέον ο κόσμος είναι “ανοιχτός” και δέχεται το διαφορετικό. Το πιο “έξω από τα νερά μου”. Στο παρελθόν αυτό ήταν ανέκδοτο…το “Pieces of mankind” στα ράφια του – τότε –Metropolis παρέμεινε ακίνητο, στα listening points το άκουγαν και γελούσαν – και έχω υπάρξει σιωπηλός μάρτυρας αυτού του γεγονότος, δυστυχώς. Έναν χρόνο μετά γινόταν στην Αγγλία δίσκος του μήνα σε περιοδικό που μοίρασε του άσσους και τα διπλά στις Ελληνικές μπάντες σαν να ήταν στραγάλια και ΤΟΤΕ, ερχόμενο ως εισαγόμενο προϊόν γνώρισε μια κάποια αναγνώριση. Τώρα, αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν. Αλλά τώρα ο κόσμος σε σημεία επιζητά να βρει το “διαφορετικό”.

Έχετε ανακοινώσει μια σειρά συναυλιών για τη προώθηση του άλμπουμ σε Γιάννενα, Αθήνα και Πάτρα. Σε Αθήνα και Πάτρα σας συνοδεύουν οι παλιοί γνώριμοι DEATH COURIER, ενώ την συναυλία στην Αθήνα, ανοίγουν οι KINETIC. Τόσο εσύ, όσο και ο Κώστας Αλεξάκης (drums), έχετε υπάρξει μέλη τους από τις αρχές τους το 2002 ως την επαναδραστηριοποίηση των ACID DEATH το 2011-2012. Ενδιαφέρουσα σύμπραξη! Τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτή τη βραδιά;
Αυτό θα σας αφήσουμε να το δείτε στις 15 Φλεβάρη στο Piraeus Academy! Και ναι, πραγματικά θα είναι ενδιαφέρον!

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια των ACID DEATH από εδώ και πέρα; Να περιμένουμε κάποιο video clip για το “Evolution”;
Κάτι ξέρεις εσύ! Εκτός από τα 2 lyric videos που κάναμε για τα “The gateway to knowledge” και το “Rise of salvation” ετοιμάζουμε και το official video clip που θα είναι για το “Coded dominion”. Για Ελλάδα αναμένουμε ακόμα κάποιες απαντήσεις για επιπλέον ημερομηνίες, φιλοδοξούμε μέχρι το καλοκαίρι του 2026 να φτάσουμε τα 5-6 live ανά την Ελληνική επικράτεια ενώ ταυτόχρονα έχουμε αρχίσει τις κρούσεις για ένα Ευρωπαϊκό tour από το φθινόπωρο. Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει πολλή, πολλή δουλειά ακόμα μπροστά μας!

Σάββα, σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου, ήταν τιμή μου! Ο επίλογος είναι δικός σου!
Εμείς σαν μπάντα σε ευχαριστούμε, Γιάννη, για την ωραία κουβέντα και την παρουσίαση. Το “Evolution” είναι εδώ και περιμένει να το ακούσετε, να το σχολιάσετε και εμείς πάλι να συζητήσουμε μαζί σας τα σχόλιά σας! Και πάλι ευχαριστούμε πολύ!

https://www.aciddeath.net/

https://www.facebook.com/AcidDeathGR

https://www.youtube.com/user/aciddeathgr

https://www.instagram.com/aciddeathgr/

Γιάννης Σαββίδης

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece