Tuesday, April 28, 2026




Home Blog Page 141

A day to remember… 11/10 [SAMAEL]

0
Samael

Samael

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Reign of light” – SAMAEL
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2004
ΕΤΑΙΡΙΑ: Regain Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Waldemar Sorychta
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Xy – Πλήκτρα, τύμπανα (programming)
Mas – Μπάσο
Makro – Kιθάρες
Vorph – Kιθάρες, φωνητικά

Όχι, δεν είναι black metal, όχι δεν είναι καθόλου κοντά στο “Passage”, πολλώ δε μάλλον στο “Ceremony of opposites”. Είναι ένα άλμπουμ διαφορετικό, το οποίο έφαγε φτυάρι με το κιλό όταν είχε κυκλοφορήσει είκοσι χρόνια πριν. Είναι να αναρωτιέται κανείς, έχει αλλάξει ύφος καμία μπάντα, χωρίς να κατηγορηθεί γι’ αυτήν της επιλογή; Χωρίς να έχει καμία σημασία πόσο καλό είναι ένα άλμπουμ, άπαξ και δεν είναι στο ύφος που έχουμε μάθει κάποιους μουσικούς, απευθείας οι ίδιοι είναι ξεπουλημένοι και το άλμπουμ για τα σκουπίδια…

Κάπως έτσι υποδέχτηκαν οι οπαδοί των Ελβετών SAMAEL και η γενικότερη μεταλλική κοινότητα, το εορτάζον σήμερα “Reign of light”. Με διάφορα διόλου κολακευτικά σχόλια.

Η αλήθεια είναι βέβαια πως η μετάβαση από το παραδοσιακό black metal, σε έναν industrial ήχο με ηλεκτρονικά στοιχεία και κάποια συμφωνικά σημεία, δεν είναι ευκολόπεπτη. Όμως τελικά, πρέπει ένα συγκρότημα να ακολουθεί την έμπνευση και την καρδιά του ή τα θέλω των οπαδών του; Αν υπάρχει σεβασμός στην μουσική, αυθεντικότητα και δημιουργικότητα, από τα ανέμπνευστα αναμασήματα, χίλιες φορές ο πειραματισμός. Άλλωστε το έκαναν και οι PARADISE LOST και ουδέποτε στερήθηκαν επιπέδου οι δημιουργίες τους. Κάτι αντίστοιχο ισχύει κατά τον γράφοντα και για τους SAMAEL.

Από τον πρώτο τους ολοκληρωμένο δίσκο, το μακρινό 1991, τα αδέλφια Xy και Vorph, αν σε κάτι δεν έκαναν έκπτωση, αυτό είναι η ποιότητα της μουσικής τους. Το ίδιο φυσικά ισχύει και εδώ. Το “Reign of light” είναι αν μη τι άλλο ένα ποιοτικό άλμπουμ.

Ξεκινώντας με το “Moongate”, το άλμπουμ ανοίγει μια παράξενη πύλη σε διαφορετικούς κόσμους, τόσο μουσικά, όσο και συναισθηματικά. Η μουσική διαφοροποίηση, βγάζει πλέον «αυτί». Δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητη ούτε να γίνει ανεκτή, αν δεν είναι έτοιμος και πρόθυμος ο ακροατής να πειραματιστεί και αυτός, ακολουθώντας τους πειραματισμούς των Ελβετών. Αν επιβιώσει από αυτήν την αλλαγή, αν την καλοδεχτεί, τότε, η συναισθηματική πύλη που λέγαμε, θα τον πάει ένα πολύ όμορφο ταξίδι.

Ένα ταξίδι γεμάτο, απαρτιζόμενο από έντεκα κομμάτια, κορυφαίο εκ των οποίων πιθανότατα το “Oriental dawn”. Ένα ταξίδι σχεδόν κοσμικό, μέσα από πραγματικά υπέροχα τραγούδια, όπως το “Telepath” και το “Heliopolis”. Το ομώνυμο “Reign of light” και το “As the sun”.

Έτσι όμως μια άγνωστη πύλη στην μουσική των SAMAEL ανοίγει στην αρχή του δίσκου, έτσι και μια άλλη πύλη έρχεται να κλείσει αυτήν την ιδιαίτερη όσο και αμφιλεγόμενη για πολλούς διαδρομή. To “Door of celestial peace”, κλείνει αυτό το παρεξηγημένο άλμπουμ. Και μακάρι, είκοσι χρόνια μετά, να ήρθε πια και η ειρήνη στις συνειδήσεις των ακροατών και να το εκτιμήσουν γι’ αυτό που είναι. Διαφορετικό, αλλά όμορφο!

Φανούρης Εξηνταβελόνης

A day to remember… 11/10 [KORN]

0
Korn

Korn

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “KoЯn” – KORN
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:
1994
ΕΤΑΙΡΕΙΑ:
Immortal/Epic
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ:
Ross Robinson
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Jonathan Davis – φωνητικά, bagpipe
Brian “Head” Welch – κιθάρες, φωνητικά
James “Munky” Shaffer – κιθάρες
Reginald “Fieldy” Arvizu – μπάσο
David Silveria – drums

“Kαι εγένετο nu metal”. Αυτή φράση θα αρκούσε για αυτό το κείμενο, χωρίς να χρειάζεται να προσθέσω απολύτως τίποτε άλλο. Η δεκαετία του ‘90 ήταν αυτή που έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς μουσικούς, ιδιαίτερα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, να πειραματιστούν και να βγουν πολλά και διαφορετικά υποείδη μουσικής. Και σίγουρα οι KORN δικαιούνται δικαιωματικά μια από τις ταμπέλες των πρωτοπόρων.

Προερχόμενοι από τις στάχτες των L.A.P.D. κι έχοντας ήδη στην πλάτη τους το “Neidermayer’s mind” demo ένα χρόνο πριν, οι εκ του Bakersfield ορμώμενοι KORN μπήκαν στο στούντιο με παραγωγό τον (τότε άσημο) Ross Robinson και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Η μουσική που ξεπήδησε από τα ηχεία ήταν κάτι που αναμίγνυε το groove/crossover metal των late 80s, τον grunge ήχο που τότε ήταν στα πάνω του, το hip hop στον τρόπο εκφοράς των στίχων και τις χαμηλοκουρδισμένες κιθάρες που αρνούνταν να σολάρουν.

Το κοινό της εποχής αδυνατούσε να αναγνωρίσει πλήρως αυτό που συνέβαινε και μόνο το πλήρωμα του χρόνου δικαίωσε το ομώνυμο ντεμπούτο των KORN. Θίγοντας με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες στους στίχους τις εμπειρίες του Jonathan Davis με τα ναρκωτικά, το bullying και την κακοποίηση. Έχοντας ένα groove στο υπόβαθρο που σε έθιζε από την πρώτη στιγμή. Και βγάζοντας τέσσερα singles, από τα οποία το “Clown”, το “Blind” και το υπεράνω περιγραφής “Shoots and ladders” να θεωρούνται KORN trademarks που εξακολουθούν να τους στοιχειώνουν τριάντα χρόνια μετά.

Το impact που προκάλεσε αυτό το άλμπουμ ήταν πραγματικά τεράστιο και απέκτησε πολλούς που προσπάθησαν να εξελίξουν το νεογέννητο nu metal, όπως και αναλύσαμε πριν λίγους μήνες. Είτε αρέσει σε πολλούς, είτε δεν αρέσει σε κάποιους, οι KORN έδωσαν μια νέα ώθηση στον σκληρό ήχο, που έχασε τον προσανατολισμό του στα 90s, όπως επίσης προκάλεσαν την επιστροφή πολλών οπαδών στον ήχο αυτό. Κι ας έλεγαν οι “ειδήμονες” της εποχής ότι εδώ πέρα δεν υπήρχε η παραμικρή σχέση με το metal…

Did you know that:

  • Το ανάποδο R στο λογότυπο των KORN οφείλεται στο ότι πολλά από τα μέλη εργάζονταν στην αλυσίδα καταστημάτων με παιχνίδια Toys R Us.
  • Τα “Predictable”, “Blind” και “Daddy” εμφανίστηκαν στο demo “Neidermayer’s mind” του 1993, ενώ το “Alive” μεταμορφώθηκε κατά ένα μέρος του στο “Need to”. Το “Alive” αργότερα εμφανίστηκε σε μια διαφορετική version του στο “Take a look at the mirror”.
  • Το συγκλονιστικό “Daddy” είναι γνωστό ότι μιλάει για την παιδική κακοποίηση. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι και σήμερα, ο Jonathan Davis αποφεύγει συστηματικά να αναφέρει ποιος είναι αυτός που τον κακοποιούσε σε τρυφερή ηλικία…

Γιώργος Κόης

A day to remember… 10/10 [ROTTING CHRIST]

0
Rotting

Rotting

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Non serviam” – ROTTING CHRIST
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1994
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: 
Unisound Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: 
 Magus Wampyr Daoloth
ΣΥΝΘΕΣΗ
 ΜΠΑΝΤΑΣ:
Necromayhem – κιθάρες
Mutilator – μπάσο
Necrosavron – τύμπανα
Magus Wampyr Daoloth – πλήκτρα

Μετά τον τεράστιο αντίκτυπο που είχε το ντεμπούτο τους full length άλμπουμ, “Thy mighty contract”, πολλά άλλαξαν στο στρατόπεδο των ROTTING CHRIST εκτός από το line up τους. Ολες αυτές οι αλλαγές συνηγορούν στον ισχυρισμό ότι είναι ο πιο οριακός δίσκος της, μέχρι τώρα, πορείας τους.

Καταρχήν  η φυγή τους από την γαλλική Osmose και η επιλογή τους να κυκλοφορήσουν το νέο τους υλικό από την ελληνική Unisound – πρώην Decapitated με την οποία κυκλοφόρησαν το “Passage to Arcturo” EP – ήταν από όλες τις πλευρές καταστροφική. Η συγκυρία ήταν τέτοια που θαρρώ ότι αν είχε κυκλοφορήσει το “Non serviam” από την Osmose το όνομα τους θα είχε γιγαντωθεί από τη στιγμή που είχε στο ρόστερ της τα πιο σημαντικά και ανερχόμενα σχήματα της, τότε, αναδυόμενης black metal σκηνής. Λόγω της ανεπαρκούς διανομής το άλμπουμ περιορίστηκε στα σύνορα της χώρας μας, κάνοντάς τους αγαπητούς σε όλο το φάσμα των Ελλήνων φίλων της σκληρής μουσικής. Κι αυτό έγινε κυρίως λόγω της ηχητικής και συνθετικής προσέγγισης που είχαν σε αυτό το δίσκο.

Αφήνοντας πίσω τον πιο primitive ήχο του “Thy mighty contract”, εδώ η μελωδία στην κιθάρα του Necromayhem κυριαρχεί και οι mid tempo ρυθμοί εναλλάσσονται με τους πιο φρενήρεις, διαμορφώνοντας δομές διαφορετικές από κομμάτι σε κομμάτι. Η minimal ηχητική των πλήκτρων του Magus Wampyr Daoloth δίνει την υποβλητική ατμόσφαιρα στον δίσκο, τον οποίο είχε αναλάβει και την παραγωγή. Μάλιστα το, εμβόλιμο στο tracklisting, soundtrack-ικό instrumental “Fethroesforia” θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ο προάγγελος των επερχόμενων προσωπικών του δίσκων. Το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα του “Non serviam” προκάλεσε πολλές συζητήσεις στους οπαδούς τους με πολλούς να το θεωρούν προβληματικό. Οι κιθάρες ακούγονταν στριφνές και τα τύμπανα του Necrosavron ακούγονταν σαν drum machine, αν και ηχογραφήθηκαν με ηλεκτρονικά drums στα, ιδιόκτητα από το group, Storm studios. Ουσιαστικά μετονομάστηκαν έτσι από τη στιγμή που πήραν την απόφαση να τα αγοράσουν από τον George Osmak της Molon Lave Records. Αυτή η παράμετρος έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση των τραγουδιών του δίσκου που κράτησε ένα ολόκληρο χρόνο.

Για το “Non serviam” η τετράδα επέλεγε να ηχογραφεί μόνο το βράδυ και να ξεκουράζεται το υπόλοιπο της ημέρας, για να καταφέρει να μεταφέρει στην ηχογράφηση αυτή την έντονη occult ατμόσφαιρα. Ο Mutilator πέρα από τους ιδιότυπους στίχους είχε συνεισφορά και στη σύνθεση όπως το κεντρικό riff του αρχετυπικού “Non serviam”, το οποίο έγινε το motto της μπάντας χωρίς να υπάρχει τέτοια πρόθεση εξ αρχής. Ο Necromayhem περνούσε πολλές ώρες στο στούντιο μόνος του γράφοντας ιδέες και riffs τα οποία έμπαινε στη διαδικασία να ενώσει, διαμορφώνοντας κομμάτια των οποίων η δομή ήταν διαφορετική και απρόβλεπτη. Αυτό το στοιχείο καθιστά το άλμπουμ αυτό ως εκείνο με τα πιο πολλά riffs στη δισκογραφία τους, σύμφωνα με τον Necromayhem. Αυτός ο τρόπος σύνθεσης έχει αλλάξει άρδην με τον ηγέτη τους να συνθέτει περισσότερο πάνω σε μια ιδέα για ένα κομμάτι και μετά να διαμορφώνει το ηχητικό πλαίσιο που θα έχει.

Το μήνυμα δεν εστάλη δυστυχώς και ο αντίκτυπος σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν μηδενικός, χάνοντας την ευκαιρία να μπουν στην αφρόκρεμα των μαυρομεταλλικών σχημάτων που θα πρωταγωνιστούσαν στα mid/late 90s. Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο δεν έδωσαν καμία συναυλία στη χώρα μας αν και είχαν γίνει η πρώτη πλήρως αποδεκτή εγχώρια extreme metal μπάντα. Έδωσαν μόνο 3 συναυλίες – μια στο Ισραήλ με τον Magus Wampyr Daoloth στα πλήκτρα και δύο στο Μεξικό το 1995 χωρίς αυτόν. Ο κόσμος δεν είχε ιδέα ότι είχαν κυκλοφορήσει νέο δίσκο, γεγονός που τους απογοήτευσε και τους οδήγησε να ψάξουν για μια πιο σοβαρή εταιρία που θα τους υποστήριζε πλήρως, καταλήγοντας στην Γερμανική Century media. O Magus Wampyr Daoloth θα αποχωρούσε με αυτή την επιλογή και θα σταματούσε την ενασχόληση με την παραγωγή και ηχογράφηση δίσκων στα Storm studios. Από εκεί πέρασε σχεδόν όλη η extreme και ατμοσφαιρική metal σκηνή της χώρας μας, κλείνοντας μια ολόκληρη εποχή τόσο παραγωγική όσο ποτέ άλλοτε.

Με όλα τα παραπάνω θεωρώ ότι γίνεται αντιληπτό πόσο οριακός δίσκος ήταν για τους ROTTING CHRIST, αλλά και για την καθολική αποδοχή του extreme metal στην πατρίδα μας. Δυστυχώς μόνο το ομότιτλο κομμάτι επιλέγουν από αυτό το δίσκο, στο οποίο συνήθως ανεβαίνουν οι οπαδοί τους μαζί με την μπάντα στο κλείσιμο των συναυλιών τους. Μένει να δούμε αν θα επιλέξουν κάποια στιγμή να τον παρουσιάσουν ολόκληρο όπως έκαναν με το “Thy mighty contract”.

Λευτέρης Τσουρέας

DREAM THEATER: Επέστρεψαν με το “Night terror”, το νέο τους τραγούδι!!!

0
Dream Theater
Photo by Mark Maryanovich
Dream Theater
Photo by Mark Maryanovich

Έπειτα από δεκαπέντε χρόνια αναμονής, οι βραβευμένοι με GRAMMY® τιτάνες του progressive metal, Dream Theater, επιστρέφουν με το δέκατο έκτο στούντιο άλμπουμ τους, “Parasomnia”. Το άλμπουμ σηματοδοτεί την πρώτη κυκλοφορία με την εμβληματική σύνθεση που περιλαμβάνει τον τραγουδιστή James LaBrie, τον κιθαρίστα John Petrucci, τον μπασίστα John Myung, τον πληκτρά Jordan Rudess και τον ντράμερ Mike Portnoy, μετά το άλμπουμ του 2009 “Black Clouds & Silver Linings”. Η ανακοίνωση αυτού του νέου άλμπουμ έρχεται αμέσως μετά την πρόσφατη ενημέρωση για την περιοδεία που θα γιορτάσει την 40ή επέτειο της μπάντας. Το :Parasomnia” προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει στις 7 Φεβρουαρίου 2025, μέσω της μακροχρόνιας δισκογραφικής τους στέγης, Inside Out Music/Sony Music. Το άλμπουμ παραγωγής του Petrucci, ηχογραφήθηκε από τον James ‘Jimmy T’ Meslin και μιξαρίστηκε από τον Andy Sneap. Ο Hugh Syme επιστρέφει για να δώσει την καλλιτεχνική του ματιά στο εξώφυλλο του άλμπουμ. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση: www.dreamtheater.net.

Από το εναρκτήριο κομμάτι “In The Arms Of Morpheus” μέχρι το κλείσιμο με το “The Shadow Man Incident,” οι DREAM THEATER επιστρέφουν με μια συλλογή τραγουδιών που αναδεικνύουν αυτό που έχει κερδίσει τη μπάντα αφοσιωμένους οπαδούς για τέσσερις δεκαετίες. Με διάρκεια 71 λεπτών, το “Parasomnia” οδηγεί τον ακροατή σε ένα μουσικό ταξίδι που έχει γίνει συνώνυμο με την πορεία της μπάντας από την αρχή της καριέρας της. Ο τίτλος “Parasomnia” αναφέρεται σε διαταραχές ύπνου που περιλαμβάνουν την υπνοβασία, την παράλυση του ύπνου και τους εφιάλτες. Τραγούδια όπως το “A Broken Man,” το “Dead Asleep,” το “Midnight Messiah” και το “Bend The Clock” βασίζονται στα θέματα που προκύπτουν από τον τίτλο του άλμπουμ. Το πρώτο single, “Night Terror,” είναι μια μουσική διαδρομή γεμάτη ένταση, που διαρκεί λίγο λιγότερο από δέκα λεπτά. Το βίντεο για το τραγούδι, σε σκηνοθεσία του Mike Leonard, είναι διαθέσιμο και μπορείτε να το δείτε εδώ.

“Parasomnia” tracklisting:

  1. In The Arms Of Morpheus (5:22)
  2. Night Terror (9:55)
  3. A Broken Man (8:30)
  4. Dead Asleep (11:06)
  5. Midnight Messiah (7:58)
  6. Are We Dreaming? (1:28)
  7. Bend The Clock (7:24)
  8. The Shadow Man Incident (19:32)

A day to remember… 10/10 [ANNIHILATOR]

0
Annihilator

Annihilator

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ : “King of the kill” – ANNIHILATOR
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ : 1994
ΕΤΑΙΡΕΙΑ : Music for nations
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ : Jeff Waters
ΣΥΝΘΕΣΗ :
Jeff Waters – φωνή, κιθάρες, μπάσο
Randy Black – τύμπανα

Πού ήσασταν το 1994;

Θυμάστε καλά την περίοδο εκείνη;

Το παραδοσιακό heavy metal και ιδιαίτερα η έκρηξη του thrash metal, είχε πλέον καταλαγιάσει και ιδιαίτερα μετά το “Black album” δεν υπήρχε συγκρότημα (ούτε οι SLAYER) που να μην έχει λοξοδρομήσει, ή έστω να έχει ρήξει τις ταχύτητες, είτε μαλάκωναν τον ήχου τους, είτε ακολουθούσαν την κατεύθυνση των PANTERA.

Στον Καναδά, ο Jeff Waters, ήταν σε απόγνωση, διότι από την μια είχε γνωρίσει την αποθέωση από τους συνοδοιπόρους του, ως ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες και όλοι προσκυνούσαν το “Alice in Hell” και το “Never, Neverland”, ενώ από την άλλη έκλεινε το μάτι σε πιο mainstream ήχο ανεβάζοντας τις πωλήσεις, με το “Set the world on fire”. Η κατάσταση όμως από το 1993 μέχρι το 1994, άλλαξε γοργά, με όλα τα μέλη να «αποχωρούν» και οι ANNIHILATOR να είναι εμφανίζονται ως το Jeff Waters Group, με τον νεαρό Randy Black στα τύμπανα (αν και αυτό εν μέρει αμφισβητείται). Επιπλέον, το συμβόλαιό του με την Roadrunner δεν ανανεώθηκε (με την υπέροχη συλλογή “Baf of tricks” να αποτελεί το επιστέγασμα αυτής της συνεργασίας, που κυκλοφόρησε 5 ημέρες αργότερα), οι προτάσεις από μεγάλα συγκροτήματα, είχαν σταδιακά σταματήσει να έρχονται και ο ενθουσιασμός σταμάτησε να υπάρχει.

Έχοντας λιώσει τα προηγούμενα τρία, αγόρασα το CD την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του και πατώντας το play, δεν μπορούσα να πιστέψω τα αυτιά μου, με το πόσο πεζό, ανέμπνευστο και απόλυτα… άχρηστο ήταν το “The box”. Από τα χειρότερα εναρκτήρια τραγούδια σε άλμπουμ! Απλά. Αυτό γίνεται ακόμα πιο αισθητό όταν ακολουθεί ένα από τα πιο κλασικά τραγούδια τους, το “King of the kill”, μια καταιγίδα από ριφ, σόλο και κολλητικό ρεφραίν. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω εδώ και τριάντα χρόνια αν αυτό ήταν μια τόσο βλακώδεις σκέψη του Waters, ή μαεστρική έμπνευση να αναδείξει το ομώνυμο. Μάλλον το πρώτο.

Γενικά το τέταρτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των ANNIHILATOR, έχει πολλές αντιφάσεις και γι’ αυτό δεν μπορεί να συγκριθεί στο σύνολό του, ως ισάξιο με τα τρία προηγούμενα. Από την μια η απόφαση του κιθαρίστα να τραγουδήσει, κρίνεται επιτυχημένη μιας και η χροιά του, ακολουθεί στο ύφος του Aaron Randall, του Randy Rampage και λίγο Coburn Pharr. Πλέον, μετά από τόσες κυκλοφορίες και περιοδείες που έχει κάνει ως τραγουδιστής και κιθαρίστας, αυτό μας είναι ευνόητο, όμως το 1994, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τον Jeff Waters να βγαίνει και να παίζει τα άκρως τεχνικά κιθαριστικά μέρη και να τραγουδάει. Από τις θετικές εκπλήξεις λοιπόν για το άλμπουμ, που όμως το έχει σε κάποια τραγούδια να εμφανίζεται κατώτερος των περιστάσεων, (π.χ. “The box”, “Bad child”, “Hell is war”).

Ο έτερος μουσικός έχει κι αυτός αντιφατικά αποτελέσματα. Ο Randy Black στην πρώτη του παρουσίαση στο ευρύ κοινό, παίξει παπάδες, κάνει κάποια φανταστικά «γυρίσματα» και την πονάει την μπότα. Είναι τόσο καλός, που ακούγεται… ψεύτικος, κάτι για το οποίο μπορούμε να κατηγορήσουμε όμως και τον ίδιο τον Waters που είχε αναλάβει την παραγωγή και προσέδωσε έναν ψυχρό και πλαστικό ήχο στα τύμπανα.

Συνθετικά, υπάρχουν τόσα πετυχημένα τραγούδια, όσες κι οι απογοητεύσεις. Από την αρχή αγάπησα τα πιο γρήγορα τραγούδια του άλμπουμ, με το “Second to none” να είναι πολύ κοντά στο ύφος του ομώνυμου και να σε τραβά από τα μαλλιά με την ταχύτητα και την έξυπνη αλλαγή στο μέτρημα. Το συγκεκριμένο, είχε μείνει έξω από το “Set the world on fire”, αφού ήταν πιο γρήγορο και δεν ταίριαζε, ενώ κι ο ίδιος ο κιθαρίστας δεν το ένοιωθε ολοκληρωμένο νωρίτερα. Ακόμα και σήμερα από τα αγαπημένα μου τραγούδια των ANNIHILATOR με το κόψιμο, το σκάσιμο μετά και το φοβερό

“You’ll fight, but I’ll win,
‘cause I’m second to…. None”

Το σόλο του το λατρεύω, αν και απλό, ενώ ο συνδυασμός της καθαρής παραγωγής τα γρήγορα τύμπανα, φανερώνει όλες τις ατού των ANNIHILATOR.

Το “21”, που είναι εμφανώς γραμμένο για το black-jack, έχει απλοϊκούς στίχους, όμως όπως το “Knight jumps Queen” έκανε παραλληλισμό με το σκάκι, έτσι κι αυτό είχε την σχέση του με τα χαρτιά. Ο άλλος δυναμίτης ήταν το “Fiasco” που – όπως και οι αγαπημένοι του SLAYER – έχει ένα πιο punk παίξιμο σε μέρη του, σε κερδίζει με την ταχύτητά του. Επίσης η εισαγωγή του είναι σήμα κατατεθέν του πρώιμου ήχου των Καναδών που τόσο αγαπήσαμε και η μπασογραμή είναι όλα τα λεφτά. Τόσο θυμωμένος, ο Waters σαν να φτύνει τους στίχους σε κάποιον που τον ζηλεύει.

Δυστυχώς όμως, ο αντίποδας, έχει αρκετές αποτυχίες. Ας αρχίσουμε με το “Annihilator”, ένα τραγούδι που φέρει το όνομα του συγκροτήματος, και είναι μια τεράστια απογοήτευση. Αρμόζει να είναι πιο αντιπροσωπευτικό του ήχου του και παραμένει από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις τους. Η αγάπη για τους AC/DC είναι εμφανέστατη στο “Bad child” ενώ οι λατρεμένοι του VAN HALEN βγαίνουν πιο έντονα στο “Speed”. Και στις δυο περιπτώσεις, δεν έχουμε κάτι σπουδαίο – αν και το “Speed” μου αρέσει αρκετά, αφού είχα αγαπήσει τις hard rock επηρροές του Waters στο “STWOF”. Για το “Hell is war” παραμένω διχασμένος ακόμα και σήμερα, όπως την πρώτη φορά που το άκουσα. Ξεκινά σαν ένα “Sounds good to me”, περνά σε ένα σκοτεινό και δύσκολο ριφ και μεταμορφώνεται σε ένα πιο ευθύ, σκληρό κομμάτι, που όμως δεν φτάνει σε κλιμάκωση και κλείνει όσο αδύναμα, όσο ξεκινά. Το μεσαίο μέρος, με το σόλο, σίγουρα είναι γαμάτο όμως.

Δυο μπαλάντες γράφτηκαν για το άλμπουμ, η μια είναι το “In the blood”, που ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια του Waters να γράψει άλλο ένα “Phoenix rising”, μαζί με τον John Bates και η άλλη το “Only be lonely” που μπήκε μόνο σαν bonus track σε κάποιες εκδόσεις και είναι πιο ακουστική, μελιστάλακτη και … εξίσου αδύναμη σύνθεση. Μπορεί ηχητικά να ήταν αρκετά ψηφιακό και υπερβολικά καθαρό, κάτι που το 1994 ακουγόταν καλό, με έναν προϋπολογισμό που δεν συγκρινόταν με τον προκάτοχό του βέβαια, όμως δεν έχει διατηρήσει την φρεσκάδα του και μια νέα μίξη, ίσως να το αναβάθμιζε.

Δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε κάτι, που απειροελάχιστα έχει συζητηθεί. Το 1999, ένα σχετικά άγνωστο συγκρότημα από την Γερμανία, οι THUNDERHEAD, κυκλοφόρησαν το έκτο τους άλμπουμ, με μια δισκογραφική ιστορία, που συμπλήρωνε μια δεκαετία. Το “Ugly side”, περιείχε ένα τραγούδι που το έλεγαν “Blood” και έχει ξεπατικώσει το “In the blood” σε βαθμό… κακουργήματος. Το απίστευτο είναι πως βγήκε από την SPV, και για χρόνια κανείς δεν το είχε ανακαλύψει, όταν όμως κάναμε μια συνέντευξη με τον Jeff Waters, την περίοδο του “All for you”, το 2004, ήταν απίστευτα θυμωμένος με τους Γερμανούς. Για την ιστορία, οι ANNIHILATOR έβγαλαν τα “Carnival diablos” και “Waking the fury” από την SPV το 2001-2002.

Did you know that:

  • Μετά τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ, ο Καναδός συνειδητοποίησε πως το τραγούδι και το άλμπουμ, έπρεπε να λέγεται “Queen of the kill” αφού οι στίχοι του, αναφέρονται στα λιοντάρια και ο θυρευτής του είδους, είναι το θυληκό και όχι το αρσενικό.
  • Στην Αμερική το άλμπουμ βγήκε πολύ αργότερα, λόγω της μειωμένης ζήτησης για heavy metal εκείνη την περίοδο, όμως η αλήθεια είναι πως οι ANNIHILATOR ούτε που αναζήτησαν δισκογραφική στέγη στην βόρεια Αμερική, κάτι που μετάνιωσαν αργότερα.
  • Σε Ευρώπη και Ιαπωνία, το άλμπουμ τα πήγε αρκετά καλά, με αποτέλεσμα να περιοδεύσουν αρκετά εκεί. Στα τύμπανα ήταν βέβαια ο Randy Black, στην δεύτερη κιθάρα, ο Dave Scott Davis που έμεινε για αρκετά χρόνια στο πλευρό του JW και στο μπάσο ο άγνωστος Cam Dixon.

Γιώργος “Second to none” Κουκουλάκης

Underground Halls Vol. 187 (DREAD OGRE, IGNITOR, SULFERON, WRITHEN HILT)

0
Halls

Halls

«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: DREAD OGRE
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Get ready for the storm”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Metal on Metal Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Michael Lang – Μπάσο
Ludwig Witt – Τύμπανα
Jacob Kramsjö – Κιθάρες, φωνητικά
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Spotify
YouTube

Οι DREAD OGRE είναι μια σουηδική doom metal μπάντα, η οποία προέκυψε από τις «στάχτες» των ουσιαστικά διαλυμένων πια (εκτός αν έχει αλλάξει κάτι και δεν το ξέρω) STONEGRIFF. Πως προέκυψε; Από την συνεργασία του διδύμου Michael Lang/Jacob Kramsjö με τον Ludwig Witt των GRAND MAGUS, SPIRITUAL BEGGARS και FIREBIRD, μεταξύ άλλων και πρώτο «τέκνο» αυτής της συνεργασίας, είναι το Get ready for the storm που κυκλοφόρησε από την Metal on Metal Records.

Ακούγοντας τον δίσκο την πρώτη φορά, κατάλαβα αμέσως πως πρόκειται για ένα ποιοτικό άκουσμα, που απλά έπρεπε να του δώσω περισσότερη προσοχή, ώστε να μου αποκαλύψει όλα του τα μυστικά, όλες του τις αρετές. Η τριάδα από το Falkenberg κινείται σε απολύτως κλασσικά heavy και doom metal μονοπάτια, όπως αυτά ορίστηκαν στα 80s. Κανένας νεοτερισμός, καμιά μοντέρνα ή μετα-μοντέρνα αισθητική, μόνο πίστη στις διαχρονικές αξίες του doom (πρωτίστως) και του heavy (δευτερευόντως). Κάτι που από μόνο του, είναι καλό, σωστά;

Ο Kramsjö είναι νομίζω αυτός που «κλέβει την παράσταση». Παθιασμένες οι ερμηνείες του, με μια πολύ όμορφη μίξη γρεζιού και falsetto, ογκώδεις οι ρυθμικές του που «γεννούν» το ένα riff πίσω από το άλλο, ουσιαστικά τα leads του. Πραγματική αποκάλυψη! Ο Lang και ο Witt, σε μπάσο και τύμπανα αντίστοιχα, προσφέρουν την απαιτούμενη υποστήριξη, με το πρέπον, «μονολιθικό» τους παίξιμο. Για τον Ludwig το περίμενα, το ομολογώ, η θητεία του σε μεγάλες μπάντες αποτελεί το ισχυρότερο εχέγγυο, ο Michael όμως είναι μια ακόμη μικρή έκπληξη.

Τριανταεπτά λεπτά διάρκεια έχει το “Get ready for the storm”. Κυλά άνετα, δεν κουράζει, δεν αφήνει να αποσπαστεί η προσοχή σου. Η top τριάδα του είναι μάλλον αυτή των “Another riddle”, “Justice, honour, courage” και “I sentence you” (ο King Diamond παίζει doom), αν και όπως έχουμε πει, όλα στο τέλος της ημέρας είναι θέμα γούστου. Πάντως, πέραν των όποιων επιμέρους προσωπικών προτιμήσεων, σχεδόν αποκλείω να ΜΗΝ σου αρέσει το “Get ready for the storm”. Έχει όλα τα σημαντικά κουτάκια, τικαρισμένα.

 (8 / 10)

Δημήτρης Τσέλλος

Photo by Steve Miller

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: IGNITOR
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Horns and Hammers”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Metal on Metal Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Jason McMaster – Φωνητικά
Stuart “Batlord” Laurence – Κιθάρες
Robert Williams – Κιθάρες
Billy “Chainsaw” Dansfiell – Μπάσο
Pat Doyle – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
:
Bandcamp 1
Bandcamp 2
Metal on Metal Records Shop
Facebook
Official site
Spotify
Deezer
YouTube

Δεύτερη κυκλοφορία σε αυτό το volume, από την Metal on Metal Records. Τέσσερα χρόνια μετά το The golden age of black magick, oι Τεξανοί IGNITOR κυκλοφορούν το νέο τους άλμπουμ, το οποίο τιτλοφορείται Horns and Hammers. Τούτη η μπάντα αλλιώς ξεκίνησε, αλλιώς εξελίχθηκε και ως προς αυτό, κύρια «ευθύνη» φέρει η αλλαγή στα φωνητικά: Καλή η αναβίωση του παραδοσιακού heavy metal (NWOTHM), καλή η Erika Morgengrau, αλλά το όλο «πακέτο» ήταν σαφώς περιορισμένων δυνατοτήτων. Πως «ανοίγεις πανιά» για άλλες θάλασσες, με «ούριο άνεμο»; Στρέφεσαι στο JUDAS PRIEST-ικό US metal και δίνεις το μικρόφωνο στον τεράστιο Jason McMaster. Ξέρεις τώρα… DANGEROUS TOYS, BROKEN TEETH, EVIL UNITED, HOWLING SYCAMORE, ACCEPT (live) και πάνω απ’ όλα… WATCHTOWER!

Με ένα τέτοιο «όπλο» και με μια παραπάνω από απλά καλή ομάδα να το πλαισιώνει, είναι σχεδόν αδύνατον να μην προοδεύσεις σταθερά, προϊόντος του χρόνου. Έτσι, μετά το πολύ δυνατό “The golden age of black magick”, έρχεται το “Horns and Hammers” να μας δείξει πως οι Τεξανοί είναι σε πολύ καλή φόρμα. Ένας δίσκος καταιγιστικός, επιθετικός δίχως να είναι ακραίος, όπου speed metal κεραυνοί συνυπάρχουν με mid-tempo «ιερατικές» (aka JUDAS PRIEST) συνθέσεις, επικά θέματα και αργά, θανατερά, περίπου doom κομμάτια. Εκτός από τους «Ιερείς», άλλες επιρροές-αναφορές που ακούγονται ξεκάθαρα είναι, όπως θα διαπιστώσεις και συ ο ίδιος, αυτές των MERCYFUL FATE/KING DIAMOND, ACCEPT, DIO, CAGE, ATTACKER και NWOBHM σχημάτων σαν τους RAVEN.

Με τις κιθάρες να επιδίδονται σε ένα crescendo riffs, leads και μελωδιών, το rhythm section να «δίνει ρέστα» και τον McMaster σε ρεσιτάλ ερμηνειών (ο άνθρωπος μπορεί να πει κυριολεκτικά ΤΑ ΠΑΝΤΑ), οι IGNITOR δημιουργούν πιθανόν το καλύτερο άλμπουμ της ως τώρα καριέρας τους. Ωραίο επίσης το εξώφυλλο του Claudio Bergamin (JUDAS PRIEST, BURNING WITCHES, CASSIUS KING μεταξύ άλλων), ωραία και η παραγωγή του Stuart “Batlord” Laurence στο Emphatic Audio, στο Austin.

Σημείωσε ακόμη πως η αμερικανική έκδοση του “Horns and Hammers” περιέχει μια διασκευή του κλασικού “Machine gun” των SAXON με guest τραγουδιστή τον Marc Lopes (METAL CHURCH, ROSS THE BOSS) και guest κιθαρίστα τον Ross “The Boss” Friedman (τον γνωστό) ενώ η αντίστοιχη ευρωπαϊκή έκδοση, περιλαμβάνει μια ζωντανή εκτέλεση του δικού τους “Hell shall be your home”.

Από τις καλύτερες old school metal κυκλοφορίες της χρονιάς τούτη δω, οπωσδήποτε. Κάποια στιγμή, καλό θα ήταν να τους δούμε και live, ναι; Αγαπητοί διοργανωτές, ξέρετε ποιοι είστε, δράστε!

(8 / 10)

Δημήτρης Τσέλλος

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: SULFERON
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “The anointed Cherub”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Sleaszy Rider Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Typhonas – Όλα τα όργανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Deezer
Facebook
Spotify
YouTube

Παρότι ο Typhonas (aka Μέμος Βλάχος) ίδρυσε τους SULFERON το 2002, έπρεπε να περιμένει μέχρι το 2015 για να κυκλοφορήσει το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ με τον τίτλο “Havoc invocatum”. Από τότε και μέχρι σήμερα, δημιούργησε έντεκα (!!!) συνολικά full – length δίσκους, με πιο πρόσφατο το φετινό “The anointed Cherub”. Αν μη τι άλλο τον λες έναν παραγωγικό συνθέτη, σωστά;

Η παραγωγικότητα βέβαια, δεν συνάδει απαραίτητα πάντα με την έμπνευση και την ποιότητα. Ευτυχώς, στην περίπτωση των SULFERON, αυτό δεν ισχύει. Δεν ξέρω κατά πόσο ο όρος «Ελληνικό black metal» είναι δόκιμος και τι τελικά αυτός περιλαμβάνει ως χαρακτηριστικά. Αυτό που είναι ξεκάθαρο όμως όσον αφορά τη καινούργια δουλειά του συγκροτήματος από την Νάουσα της Ημαθίας, είναι ότι πρόκειται σίγουρα για black metal.

Ο ήχος του “The anointed Cherub”, από τα πρώτα λεπτά που ξεκινάει το άλμπουμ, δεν αφήνει αμφισβήτηση ότι είναι παλιοκαιρίσιος. Αγνό μαύρο μέταλλο, επιτηδευμένα στημένο έτσι ώστε ο ήχος του να φέρνει μνήμες από το παρελθόν. Μνήμες από εποχές που το black metal ήταν πιο raw, πιο ωμό, πιο ξεκάθαρο. Οι κιθάρες παραμορφωμένες, τα τύμπανα γρήγορα και ρυθμικά, το μπάσο τόσο όσο, χωρίς να ξεκουφαίνει αλλά να κάνει την δουλειά του εξαιρετικά, ο πολυοργανίστας Μέμος, φέρνει το παρελθόν στο παρόν χωρίς να κουράζει ή να επαναλαμβάνεται.

Το black metal, είναι ένα είδος που έχει άπειρα παρακλάδια, άλλα πιο μελωδικά, άλλα πιο ambient, άλλα πιο ατμοσφαιρικά και πάει λέγοντας. Εδώ όμως θα βρει κανείς τις ρίζες. Όσο ωραία και να είναι η εξέλιξη και ο πειραματισμός  (και του γράφοντος του αρέσει ιδιαίτερα), το black το ορθόδοξο έχει μία δική του, ασύγκριτη μαγεία. Και εδώ την βρίσκει κανείς.

Τον δίσκο αποτελούν οκτώ αυθεντικά κομμάτια, μία επανεκτέλεση του “Hethenish splendour” του 2023, υπό τον τίτλο “Hethenish splendour 2024” και όπως η μπάντα συνηθίζει, μία διασκευή. Αυτή τη φορά, η διασκευή γίνεται στο “A question of Heaven” των ICED EARTH (προφέρεται Άις Ντερθ) και πραγματικά είναι μια πολύ, πολύ καλή διασκευή.

Με όσα έχουμε ως τώρα ως δεδομένα, δεν θα αργήσουμε να έχουμε την επόμενη δουλειά του Μέμου στα χέρια μας και αν είναι σαν αυτές που μέχρι τώρα μας έχει δώσει, θα είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη.

(8 / 10)

Φανούρης Εξηνταβελόνης

EPs/LIVE & COMPILATION ΆΛΜΠΟΥΜS

WRITHEN

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι WRITHEN HILT κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο EP τους με τίτλο “Ancient sword cult”. Μάρτιος μήνας ήταν, όταν είχαμε ξαναγράψει για δαύτους στο vol. 167., τι να έχει αλλάξει από τότε; Μα ναι, βλέπει το φως της δημοσιότητας ένα demo – λουκούμι, το The iron sparrow (ωραίος τίτλος)! Το demo αποτελείται από δυο τραγούδια, το “Swords of the East”

και το “The rider’s moon”

Δε χρειάζονται πολλά λόγια εδώ. Μπορείς να ανατρέξεις στο κείμενο για το “Ancient sword cult” για οποιαδήποτε περιγραφή περί του στυλ, του ήχου κλπ. Εγώ θα προσθέσω μόνο πως για demo, το “The iron sparrow” έχει πολύ καλή παραγωγή και πως μαζί με τα έξι κομμάτια του EP, οι Γερμανοί φίλοι μας θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν όλα τους τα τραγούδια συγκεντρωμένα σε ένα full length και να τους βρίσκαμε σε ουκ ολίγες “top – 20” λίστες, στο τέλος της χρονιάς. Αλλά, όπως θέλει και ό,τι θέλει ο καθένας! Αγαπητέ λάτρη του επικού heavy metal, ιδού το bandcamp τους, μπες και πράξε τα δέοντα!

Δημήτρης Τσέλλος

HEILUNG | Last Details | Σάββατο 12 Οκτωβρίου | Δημοτικό Θέατρου Λυκαβηττού

0
Heilung

Heilung

HEILUNG

Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2024

Δημοτικό Θέατρου Λυκαβηττού

Οι Πόρτες ανοίγουν: 20:00

Heilung on stage: 21:10
(διάρκεια παράστασης γύρω στις 2 ώρες)

Το Ταμείο στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού θα ανοίξει στις 19:00

Οι Heilung μας προσκαλούν το Σάββατο 12 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού σε μια μουσική επανασύνδεση με τις κοινές, πανανθρώπινες ρίζες μας. Η συναυλία της κολεκτίβας της πειραματικής pagan folk από τον Σκανδιναβικό Βορρά, θα είναι μία σπάνια παραστατική εμπειρία που «θα κόψει την ανάσα» των θεατών.

Heilung σημαίνει μία μεταμορφωτική εμπειρία σε διαρκή κίνηση. Ο Christopher Juul, η Maria Franz, ο Kai Uwe Faust και η Nordic κολεκτίβα τους οδηγούν το κοινό σε μια κατάσταση έκστασης και προσφέρουν μία εμπειρία που χρησιμοποιεί fire dancing, πολυφωνικά που καθηλώνουν, πολεμικούς χορούς, ασπιδιοφόρες κόρες, σκηνικά και κουστούμια από άλλες εποχές, εντυπωσιακούς φωτισμούς συνδυασμένα με τους βαθείς, σπηλαιώδεις ήχους τις βόρειας κουλτούρας, λεπτές ηλεκτρονικές υφές, πρωτόγονους ρυθμούς. Η δύναμη των Βίκινγκς επί σκηνής σε μία μαγευτική παράσταση!

Υπάρχει καλύτερο μέρος στον κόσμο για να ζήσεις αυτό το αρχαίο τελετουργικό από το Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού;

Πληροφορίες Εισιτηρίων

Η προπώληση εισιτηρίων συνεχίζεται στο δίκτυο more.com

Τιμές εισιτηρίων

Γ’ φάση προπώλησης: 45 ευρώ

Ταμείο: 48 ευρώ

(Τα εισιτήρια της Α’ και Β’ φάσης προπώλησης έχουν εξαντληθεί)

Σημεία Προπώλησης

Ηλεκτρονικά: more.com
τηλεφωνικά 211 7700 000
more spots
Nova | Public | Ευριπίδης | Viva Spot Τεχνόπολης

Σχετικά με την Πρόσβαση στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού

Η προσέγγιση με αυτοκίνητο στο πάρκινγκ του θεάτρου για τις ημέρες και ώρες των εκδηλώσεων επιτρέπεται μόνο σε ΑμεΑ, ηλικιωμένους, καθώς και για επιβίβαση/αποβίβαση ταξί.

Παράλληλα, ο Δήμος Αθηναίων παρέχει στους επισκέπτες δωρεάν μεταφορά με τη χρήση shuttle bus το οποίο θα πραγματοποιεί αναβάσεις στο Θέατρο από τις 19.00 έως τις 21.30 ξεκινώντας από την οδό Σαρανταπήχου.

Μετά το πέρας της συναυλίας, τo shuttle bus εξυπηρετεί την κατάβαση του κοινού από το θέατρο.

Προτεραιότητα έχουν ηλικιωμένοι, άνθρωποι με κινητικές ή άλλες δυσκολίες, έγκυοι.

ILLUSORY: “Thread & thrum” Official Lyric Video [A video Tribute to Niki]

0
Illusory

Illusory

ILLUSORY: “Thread & thrum” Official Lyric Video [A video Tribute to Niki]

Το “Thread & Thrum” είναι το τελευταίο τραγούδι που ηχογράφησε ο Νικήτας Δάνος πριν φύγει για το τελευταίο ταξίδι του, αυτό προς το φως.

Μετά τον άδικο χαμό του, βρεθήκαμε τα υπόλοιπα μέλη και το συζητήσαμε. Θεωρήσαμε καλό να κάνουμε το συγκεκριμένο τραγούδι βίντεο και να το κυκλοφορήσουμε σαν tribute για τον αδελφό μας που έφυγε νωρίς. Για έναν υπέροχο άνθρωπο, με υπέροχη ψυχή.

Το “Thread & Thrum” ηχογραφήθηκε ξανά, με την παρούσα σύνθεση και θα βρίσκεται στον επόμενο δίσκο των ILLUSORY, ο οποίος θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2025.

Shine On in Peace, Mr. Ivory!

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ αδελφέ μας.

* Lyric Video by John Kaimakamis and theNightwatchers

Niki Danos

June 30, 1983 – August 25, 2024

Οι Blackbraid για πρώτη φορά στην Ελλάδα!

0
Blackbraid

Blackbraid

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οι Blackbraid για πρώτη φορά στην Ελλάδα!

Με ενθουσιασμό ανακοινώνουμε την πολυαναμενόμενη πρώτη εμφάνιση των Blackbraid, του αμερικανικού ιθαγενικού black metal συγκροτήματος, στην Ελλάδα! Το συγκρότημα που έχει κατακτήσει τον παγκόσμιο underground χώρο με τον ωμό και ατμοσφαιρικό ήχο του, θα εμφανιστεί σε δύο μοναδικές συναυλίες:

Αθήνα: 29 Απριλίου 2025 στο ιστορικό Κύτταρο

Θεσσαλονίκη: 30 Απριλίου 2025 στο Eightball Club 

Οι Blackbraid, γνωστοί για τις επιρροές από την παράδοση των ιθαγενών της Βόρειας Αμερικής και την έντονη σύνδεσή τους με τη φύση, θα φέρουν την επιβλητική τους παρουσία και την πνευματική τους ενέργεια στο ελληνικό κοινό. Με μια μείξη επιθετικού black metal και παραδοσιακών στοιχείων, οι εμφανίσεις τους υπόσχονται να καθηλώσουν τους λάτρεις του είδους και να προσφέρουν μια ανεπανάληπτη εμπειρία.

Οτιδήποτε εκτός από ένα ηχηρό sold out θα είναι έκπληξη, οπότε σιγουρευτείτε πως θα εξασφαλίσετε τη θέση σας για αυτό το μοναδικό black metal γεγονός της χρονιάς! Ειδικά στην προνομιακή τιμή των 20€ early birds. H προπώληση θα συνεχιστεί στα 23€ και όσα εισιτήρια περισσέψουν θα διατεθούν στα ταμεία της εισόδου στα 25€.

Εισιτήρια:

Αθήνα

Blackbraid Τρίτη 29 Απριλίου Κύτταρο, Αθήνα | More.com

Σύντομα hard copies σε Sirens Records, Monsterville & Metal Era.

Θεσσαλονίκη

https://www.more.com/music/blackbraid-thessaloniki/

Σύντομα hard copies σε Nephilim & Alone Records

Για περισσότερες πληροφορίες μείνετε συντονισμένοι και ακολουθείστε τα event μας.

https://www.facebook.com/demonsgateproductions/events

Μην χάσετε την ευκαιρία να δείτε ζωντανά τους Blackbraid, το νέο όνομα του black metal που θα συζητηθεί!

Μαζί τους οι Σλοβένοι Dekadent.

Ιδρύθηκαν το 2005, και είναι ένα ιδιαίτερο black metal συγκρότημα που συνδυάζει την αγριότητα με την κομψότητα και αιθέριες ιδιότητες. Παρά το γεγονός ότι το όνομά τους υποδηλώνει παρακμή, η μουσική τους εκφράζει την ανάπτυξη και πρόοδο με κάθε άλμπουμ, έχοντας πλέον επτά (7!!) άλμπουμ στο ενεργητικό τους. Το black metal στυλ των Dekadent είναι ξεκάθαρα πρωτότυπο, αντλώντας από ένα ευρύ φάσμα επιρροών

συμπεριλαμβανομένων διαφόρων μεταλλικών και κλασικών στοιχείων, καθώς και Ψυχεδέλεια της δεκαετίας των 60’s.

Το συγκρότημα αναφέρει επιρροές που κυμαίνονται από κλασικούς όπως ο Richard Strauss, ο Wagner και ο Dvořak και φυσικά Black Metal θρύλους όπως οι Emperor, Bathory και Samael.

ABSINTHE GREEN: Live την Κυριακή 13 Οκτωβρίου στο An Club

0
Absinthe Green

Absinthe Green

Οι ABSINTHE GREEN έρχονται την Κυριακή 13 Οκτωβρίου στο An Club, με special guests τους  WILD KITTEN και BLIND SUN.

Οι Absinthe Green ξεκινόυν την φθινοπωρινή περιοδεία τους την Κυριακή 13 Οκτωβρίου στο ιστορικό An Club! Πνευματικό δημιούργημα της μουσικού, συνθέτη και παραγωγού Ειρήνης “Absinthe Green”, γνωστής στο ευρύ κοινό ως μπασίστας των Γερμανών Enemy of the Sun και των Ελλήνων dark metallers RandomWalk -μεταξύ άλλων- βρίσκονται προ των πυλών της κυκλοφορίας του επερχόμενου full album “Of Love and Pain”, που αποτελεί ένα μείγμα των μουσικών επιρροών της Absinthe καθώς και προσωπικών της εμπειριών.

Η παραγωγή πραγματοποιήθηκε από τον Hiili Hiilesmaa, γνωστό για τις δουλειές του με HIM, The 69 Eyes, Amorphis, Moonspell και Sentenced μεταξύ άλλων, ενώ ο ήχος τους συνδυάζει pop στοιχεία με επιθετικές κιθάρες, δυνατά και groovy τύμπανα και πολυποίκιλα φωνητικά, ικανά να τους κάνουν προσιτούς και αγαπητούς στις μάζες!

Μαζί τους θα εμφανιστούν οι εκρηκτικοί hard rockers Wild Kitten, οι οποίοι δημιουργήθηκαν τον Ιανουάριο του 2008 από την τραγουδίστρια Eliz και τον κιθαρίστα Nikki Love, με στόχο να διατηρήσουν τη μαγεία της χρυσής εποχής του hard rock και hair metal των 80s, τυλιγμένη σε έναν πιο μοντέρνο ήχο.

Έχουν δώσει δεκάδες συναυλίες στην Ελλάδα και έχουν κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ και βιντεοκλίπς, ενώ ετοιμάζουν το τρίτο τους άλμπουμ. Τα τραγούδια τους έχουν παίξει σε ραδιοφωνικούς σταθμούς τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως.

Την βραδιά θα ανοίξουν οι δυναμικοί Blind Sun με ένα σετ γεμάτο heavy μελωδίες, groovy ρυθμούς και bluesy φωνητικά. Το ντεμπούτο τους ‘Under Them Stones’ απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Live Info:

Πού: An Club, Σολωμού 13-15, Αθήνα

Πότε: Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2024

Ώρα: Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00

Ηλεκτρονική προπώληση εισιτηρίων:

https://www.more.com/music/offer/absinthe-green-live-at-an-club/

 

 

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece