“Mad scientist”
Συνεχίζοντας τις “ανασκαφές” στο αρχείο του έντυπου Rock Hard, πέσαμε πάνω στη συνέντευξη που είχαμε κάνει με τον Devin Townsend, πριν από 20 χρόνια ακριβώς, για την προώθηση του άλμπουμ του “Synchestra” που είχε επέτειο κυκλοφορίας και ξαναθυμίζουμε τι είχε ειπωθεί τότε. Είναι πάντα ενδιαφέρον να μεταφερόμαστε στην εποχή που είχε βγει ο κάθε δίσκος και να διαβάζουμε τι είχε ο εκάστοτε καλλιτέχνης στο μυαλό του. Ποιο ήταν το καλλιτεχνικό του όραμα. Και ο Hevy Devy, έχει πάμπολλες ιδέες αν μη τι άλλο!
Μία συνέντευξη που ξεκινάει με τον πλέον τυπικό τρόπο (άλλωστε πρέπει να κάνουμε πρώτα δουλειά και μετά να ασχοληθούμε με τις προσωπικές μας προτιμήσεις), καταλήγει σε μία ειλικρινή παραδοχή της ζωής του πολυτάλαντου μουσικού Devin Townsend. Μη βιαστείτε να φτάσετε στο τέλος, καθώς ο λόγος κυλάει ομαλά προς εκείνη την κατεύθυνση ούτως ή άλλως.
Καλησπέρα Devin, πως είσαι;
Μια χαρά. Η τελευταία συνέντευξη κράτησε 8 λεπτά παραπάνω, οπότε σου ζητώ συγγνώμη…
Δεν πειράζει, αρκεί να μπορούμε να αναπληρώσουμε το χρόνο.
Φυσικά.
Ωραία. Πως νιώθεις τώρα που το άλμπουμ είναι έτοιμο;
Υπάρχουν πράγματα στους δίσκους μου που θέλω να αλλάξω, αλλά σε γενικές γραμμές, ο σκοπός του δίσκου έχει ολοκληρωθεί και είμαι περήφανος για αυτό.
Πως γνωρίζεις ότι έχεις όντως τελειώσει ένα δίσκο;
Όταν ακούγοντάς τον, ανατριχιάζω.
Έτσι έχεις νιώσει για κάθε THE DEVIN TOWNSEND BAND και STRAPPING YOUNG LAD άλμπουμ;
Ναι. Υπήρχαν κάποια που δεν ήταν τόσο καλά, αλλά εν γένει, όταν τα ξανακούω νιώθω πολύ ωραία. Ήταν ευχάριστο να δουλεύω στο “Synchestra”. Η ηχογράφηση αυτού του δίσκου ήταν μία αρκετά θετική εμπειρία για μένα. Το ευχαριστήθηκα όταν τελείωσα καθώς ήταν και πολύ δουλειά.
Ποια η σημασία του τίτλου;
Το “Synchestra” είναι μία σύζευξη των λέξεων “synchronised” (συγχρονισμένος) και “orchestra” (ορχήστρα). Πιστεύω ότι αφού έκανα το “Alien” με τους STRAPPING YOUNG LAD, το οποίο είχε μία πολύ «ξένη» αίσθηση, δημιουργώντας ένα απομονωμένο κι εχθρικό περιβάλλον, ήταν σημαντικό να κάνω ένα δίσκο που ήταν πιο βατός. Πιστεύω ότι μία συγχρονισμένη ορχήστρα είναι ένας καλός παραλληλισμός με τη ζωή, καθώς η ζωή, σε όλη της την δόξα και τη φρίκη, είναι συγχρονισμένη με τον εαυτό της κατά ένα περίεργο τρόπο.
Συζήτησα με μερικούς που είχαν ακούσει το “Synchestra” κι αρκετοί μου το συνέκριναν με το “Terria” σα μουσικό ύφος. Κάθε THE DEVIN TOWNSEND BAND άλμπουμ είναι διαφορετικό σε στιλ, παρόλο που διατηρείς την προσωπική σου υπογραφή. Ποια είναι η δική σου θέση για το “Synchestra” στον τομέα της μουσικής;
Πιστεύω ότι το “Synchestra” είναι ένας επικός δίσκος. Είναι αρκετά αισιόδοξος, κάτι που το κάνει να διαφέρει. Στο προσωπικό μου συγκρότημα έχω κάνει αρκετά καταθλιπτικά, απομονωμένα ή μοναχικά άλμπουμ. Το “Synchestra” σου βγάζει μία οικογενειακή αίσθηση (σ.σ.: family vibe). Μουσικά, ήθελα να αποφύγω να επιβάλλω στον ακροατή συναισθηματική παραξενιά. Πιστεύω ότι η μουσική διαφέρει από το “Terria” καθώς στο “Terria” υπάρχουν σημεία που είναι πάρα πολύ περίεργα, όπως το τραγούδι “Mountain”. Ένα τέτοιο τραγούδι επιμένει στη συμμετοχή του ακροατή, το οποίο μπορεί να αποβεί κουραστικό. Με το “Synchestra” προσπάθησα τόσο με τη μουσική όσο και με τους στίχους κάτι που θα ήταν ευχάριστο για τον ακροατή, κάτι που δε θα ήταν αναγκασμένοι να είναι σούπερ συναισθηματικά συνδεδεμένοι για να το απολαύσουν κι αυτή πιστεύω ότι είναι η κύρια διαφορά. Μουσικά είναι παρόμοιες οι νότες, με την ηχώ στην κιθάρα μου, τα μεγάλα, «ανοιχτά» samples και πλήκτρα… Η πρόθεση της μουσικής είναι διαφορετική.
Τι σε έκανε να αλλάξεις αυτή την πρόθεση; Όλα τα προηγούμενα άλμπουμ σου είχαν ως στόχο την επιβολή διαφορετικών συναισθημάτων στον ακροατή.
Αυτά τα συναισθήματα είναι υπαρκτά στο “Synchestra”. Απλά είναι εκεί μονάχα άμα θες εσύ ο ίδιος. Αφού έκανα τον τελευταίο STRAPPING YOUNG LAD δίσκο, επέβαλλα τόσα πολλά στον ακροατή που, σε κάποιο σημείο, ένιωθα ότι του χρωστάω κάτι ευχάριστο, σε αντίθεση με το “Alien” το οποίο μουσικά και στιχουργικά είναι σαν: “Oh God! Holy fuck!” Σε αυτό το δίσκο προσπάθησα να αποφύγω κάτι τέτοιο.
Στην περιορισμένη έκδοση θα περιλαμβάνεται κι ένα DVD. Πριν από μερικούς μήνες είχες κάνει σαφές ότι προοριζόταν για ξεχωριστή κυκλοφορία. Πως κατέληξε τελικά στο “Synchestra” και τι περιλαμβάνει;
Η δισκογραφική εταιρία θεώρησε ότι δεν ήταν αρκετά καλό για να κυκλοφορήσει αυτούσιο. Προσωπικά το λατρεύω και διαφωνώ με την άποψή τους. Όμως η εταιρία είναι που πληρώνει γι’ αυτό και είναι δική τους η τελική απόφαση, την οποία και πρέπει να σεβαστώ. Το αποτέλεσμα είναι ότι το κοινό θα κερδίσει πολλά με μόνο μία αγορά! Για μένα δεν είναι απλά ένα bonus DVD, αλλά μία ξεχωριστή κυκλοφορία. Είναι μία ώρα μουσικής στο στούντιο, behind the scenes, κάποιες συνεντεύξεις… Πέρασα 1,5 χρόνο για να το τελειώσω. Ήταν ιδιαίτερα δύσκολο, αλλά τελικά βγήκε πολύ καλό.
Θα γυρίσετε κάποιο video clip από το “Synchestra”;
Ναι. Θα κοιτάξουμε να το έχουμε ετοιμάσει μέχρι την άλλη εβδομάδα. Θα είναι είτε γα το “Notes from Africa” είτε για το “Vampira”.
Όπως είπες, ο δίσκος είναι επικός, οπότε θα έπρεπε να ασχοληθείτε με ένα επικό κομμάτι.
Εκτιμώ απόλυτα αυτή την άποψη, αλλά τα video clips είναι σχετικά ακριβά και κάθε λεπτό που προσθέτεις είναι περίπου $2.000 παραπάνω. Γι’ αυτό και πρέπει να κάνω ένα 4-λεπτο τραγούδι. Εάν κάνω ένα 7λεπτο κατά πρώτο λόγο θα είναι πολύ πιο ακριβό και κατά δεύτερο λόγο δεν υπάρχουν τηλεοπτικές εκπομπές που παίζουν 7λεπτα video clips.
Χωρίς να θέλω να σε θίξω, οι προσωπικοί σου δίσκοι δεν ήταν ποτέ μέρος του mainstream όμως.
Και πάλι, πρέπει να κάνεις σε κάποιο βαθμό αυτό που σου ζητάει η εταιρία. Με φώναξαν και μου είπαν να κάνουμε κάποιο από τα “Vampira” ή “Notes from Africa”. Το να γνωρίζω ότι δε θα γίνω pop ή εμπορικός, ειδικά με αυτό το δίσκο, δεν κάνει διαφορά για ποιο τραγούδι θα κάνουμε video clip. Όσο ο κόσμος έχει πρόσβαση στο δίσκο, είμαι ικανοποιημένος. Εάν όμως το video clip παιχτεί κάποιες φορές και προσελκύσει κόσμο που σε άλλες συνθήκες δε θα είχε ασχοληθεί με το άλμπουμ, τότε ο σκοπός του εκπληρώνεται. Αυτό που εύχομαι είναι κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν θα είμαι 50 χρονών για παράδειγμα, κάποιος να έρθει και να μου πει: «Ας κάνουμε μία ταινία για το “Synchestra”!» Τότε θα μπορούσαμε να κάνουμε το “Pixillate” και το “Triumph” με πολύ cool οπτικό αποτέλεσμα.
Ένας ακόμα λόγος όμως που θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις το “Triumph” είναι και η εμφάνιση του Steve Vai που παίζει κιθάρα σε αυτό. Ίσως εάν κάνατε μία ραδιοφωνική εκδοχή του τραγουδιού. Το ξέρω ότι κατά πάσα πιθανότητα θα κατέστρεφε το κομμάτι, αλλά θα ήταν ένα πλεονέκτημα το να έχεις τον Steve Vai παρόντα στο video clip.
Εκτιμώ αυτή την άποψη και θα το έχω σίγουρα στο μυαλό μου, αλλά για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, σιχαίνομαι τα video clips. (γέλια) Πραγματικά απολαμβάνω τη δημιουργία μουσικής και ήχων, αλλά όντας φαλακρός, με τα άθλια δόντια και την άσχημη φάτσα μου… Με τα video clips η αντίδραση μου είναι: «Ας το τελειώνουμε επιτέλους».
Ο κόσμος που αρέσκεται στη μουσική σου, δεν ενδιαφέρεται για την εμφάνισή σου, αλλά για το ποιος είσαι. Άλλωστε, σε ό,τι αφορά τους STRAPPING YOUNG LAD, εάν είχες οποιαδήποτε άλλη εμφάνιση, πιστεύω ότι δε θα ταίριαζε με το concept του συγκροτήματος.
Συμφωνώ. Πιστεύω ότι με τους STRAPPING YOUNG LAD υπάρχουν πράγματα που μπορούν να ειπωθούν για κάποιον που είναι καραφλός και funny looking. (γέλια)
Σχετικά με τον Steve Vai. Πως ήταν να δουλεύεις μαζί του μετά από τόσα χρόνια;
Ένας από τους λόγους που ζήτησα από τον Steve να συμμετέχει σε αυτό το δίσκο είναι διότι θέλω να κλείσω ένα κεφάλαιο στη ζωή μου, το οποίο ξεκίνησε με το “Sex & religion”. Οπότε, τον έχω τον Steve Vai να παίζει στο δίσκο μου, ενώ ξεκίνησα να παίζω εγώ στον δικό του, βγάζει νόημα. Όταν ξεκίνησα με το συγκεκριμένο συγκρότημα, ήταν αρκετά δύσκολα για εμένα. Είχα αυταπάτες για τη μουσική βιομηχανία. Τώρα όμως νιώθω ότι είμαστε φίλοι με τον Steve και η σχέση μας είναι παραγωγική. Το να τον έχω στο δίσκο μου, μου επιτρέπει να κλείσω ένα κεφάλαιο και να κοιτάξω προς το μέλλον κατά κάποιο τρόπο.
Ας δεχθούμε ότι όντως, έτσι κλείνει ένα κεφάλαιο. Γυρνάμε τη σελίδα, τι βλέπουμε;
Ποιος ξέρει; Πιστεύω ότι τον επόμενο χρόνο, η μουσική μου δε θα είναι και τόσο απαιτητική, για τους επόμενους 2 δίσκους. Θα είναι πιο εύκολη στο άκουσμα. Νιώθω πως είπα ό,τι είχα να πω για λίγο καιρό. Τα τελευταία χρόνια προσπάθησα να κάνω όσα περισσότερα μπορούσα σε θέματα πειραματισμού με τη μουσική. Πιθανώς, οι επόμενοι 2 δίσκοι θα είναι θα είναι λιγότερο απαιτητικοί και πιο ευχάριστοι για τον ακροατή. Ίσως όχι για κάθε ακροατή, ίσως όχι για εσένα…
Δεν πιστεύεις ότι αυτό θα ζημιώσει το σκοπό ακούσματος της μουσικής σου;
Έρχεται φυσικά σε εμένα. Η ζωή είναι να πηγαίνεις από το ένα σημείο στο επόμενο. Το “Ocean machine” έφτιαξε το “City”, το “City” έφτιαξε το “Infinity”, το “Infinity” έφτιαξε το “Physicist”, το “Physicist” έφτιαξε το “Terria”, το “Terria” έφτιαξε το “Accelerated evolution” και το “S.Y.L.”, το “Accelerated evolution” και το “S.Y.L.” έφτιαξαν το “Alien” και το “Alien” έφτιαξε το “Synchestra”. Κάνω κάτι μέχρι να το βαρεθώ και μετά κάνω κάτι διαφορετικό. Το κακό με αυτό είναι ότι δεν μπορώ να ταυτιστώ με ένα πράγμα. Είμαι όμως ικανός να εξερευνήσω διαφορετικές πτυχές της μουσικής μου προσωπικότητας. Πιστεύω ότι οι επόμενοι 2 δίσκοι θα είναι πιο εύκολοι για μένα. Μετά από αυτούς τους 2 δίσκους, ποιος ξέρει τι θα κάνω; Μπορεί να καταλήξω να κάνω τον πιο πολύπλοκο δίσκο που έχει γραφτεί. Επειδή νιώθω τώρα να κάνω κάτι ποιο στοιχειώδες, πιθανότατα να με οδηγήσει να κάνω κάτι λιγότερο στοιχειώδες. Είμαι διατεθειμένος να πάω όπου με οδηγεί η μούσα μου.
Αναφέρεσαι μόνο στο THE DEVIN TOWNSEND BAND ή και τους STRAPPING YOUNG LAD?
Και στους 2.
Διάβασα ότι έχετε ήδη αρχίσει την σύνθεση για το νέο δίσκο των STRAPPING YOUNG LAD.
Ακριβώς.
Αναγκάζεις τον εαυτό σου ή απλά κάθε πρωί που ξυπνάς έχεις ένα εκατομμύριο ιδέες;
Έχω τόσες πολλές ιδέες που είναι θέμα χρόνου να προλάβω να τις κάνω όλες. Κάθε project απαιτεί πολύ δουλειά. Εάν μπορούσα να κάθομαι και να είμαι δημιουργικός όλη μέρα, θα μπορούσα να κάνω πολύ περισσότερα πράγματα (σ.σ.: εδώ με έπιασε ένα μικρό νευρικό γέλιο για ευνόητους λόγους). Αλλά χάνω χρόνο από το να κλείνω συμφωνίες, να προωθώ την εκάστοτε δουλειά μου, από τις περιοδείες, διαφωνώντας με τους κατασκευαστές… Όλα αυτά αναλώνουν το 90% του χρόνου μου. Το υπόλοιπο 10% του χρόνου μου που μπορώ να είμαι δημιουργικός, είναι πραγματικά δοξαστικό και πολύ σπάνιο.
Πέρα από τα 2 βασικά σου συγκροτήματα, ετοιμάζεις ένα ακόμα solo project…
Είναι ένας ambient δίσκος, αλλά διαφορετικός από τον προηγούμενο (σ.σ.: αναφέρεται στο “Devlab” που κυκλοφορεί μονάχα από την προσωπική του ιστοσελίδα). Δεν έχω γράψει ένα δίσκο με πανέμορφους ήχους. Έχω γράψει πανέμορφα τραγούδια και έχω κάποια πανέμορφα σημεία στη μουσική μου, αλλά ποτέ μου δεν έκανα έναν ειρηνικό και όμορφο δίσκο. Καθόλου στίχοι, καθόλου κιθάρες, μόνο μουρμουριστούς ήχους (σ.σ.: humming noises) και λαμπρή ατμόσφαιρα που θα πάλλει το δωμάτιο και θα σε «κανακεύει» για ύπνο. Προσωπικά πραγματικά λατρεύω αυτή τη δουλειά, αλλά είναι κάτι που κάνω ίσως μία φορά το μήνα, όταν έχω 3 ώρες περισσευούμενες, αλλά το απολαμβάνω πλήρως. Είναι δύσκολο να βρω χρόνο να το ολοκληρώσω. Δουλεύω σε αυτό αργά κι ελπίζω μέχρι το τέλος της χρονιάς να είναι διαθέσιμο. Δε θα το βιαστώ όμως.
Βλέπεις τη δημοτικότητα των THE DEVIN TOWNSEND BAND και STRAPPING YOUNG LAD να αυξάνεται λόγω των εκτενών περιοδειών, με τη συμμετοχή τραγουδιών σε soundtrack όπως στα “Alone in the dark” ή “The cave”, καθώς και με την εμφάνισή σου στο διαφημιστικό για την τελευταία σεζόν των “The Osbournes”;
Δεν ξέρω. Μερικές φορές νιώθω ότι θα αυξηθεί, ενώ άλλες νιώθω ότι θα καταποντιστεί. Θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό, είτε έχει να κάνει με την κυκλοφορία δίσκου ή DVD ή την εμφάνισή μου σε διαφημιστικό, ελπίζοντας ότι ο κόσμος θα το απολαύσει. Ο στόχος μου δεν είναι η απόλυτη επιτυχία. Η επιτυχία είναι ο κόσμος να γουστάρει αυτό που κάνω. Κι αυτό μπορεί να συμβεί εάν εγώ ο ίδιος το ευχαριστιέμαι και κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Τι θα θεωρούσες ως σημείο καμπής για την καριέρα σου;
Πιστεύω ότι η δημιουργία του “Synchestra” είναι ένα σημείο καμπής, καθώς μου επιτρέπει να αλλάξω κεφάλαιο στη ζωή μου. Η συμμετοχή μου στο συγκρότημα του Steve Vai ήταν επίσης ένα σημείο καμπής. Υπήρχαν αρκετά σημεία καμπής στην καριέρα μου.
Μία πιο προσωπική ερώτηση: θα γίνεις σύντομα πατέρας;
Εκπληρώνω τη διαδικασία από τη μεριά μου (σ.σ.: I’m doing my part).
(γέλιο) Σε ρωτάω καθώς τόσο στο “Alien” όσο και στο “Synchestra” έχεις τραγούδια περί αγάπης και απόκτησης παιδιών. Εφόσον λοιπόν το THE DEVIN TOWNSEND BAND είναι πιο προσωπικό για εσένα, ίσως είναι μία ιδέα που έχεις στο μυαλό σου εδώ και κάμποσο καιρό.
(με κάποια επιφυλακτικότητα) Όντως. Εξαρτάται. Το ελπίζω. Οτιδήποτε κι αν μου επιφυλάσσει η ζωή και η μοίρα, είμαι προετοιμασμένος. Δε γνωρίζω πως θα αλλάξει τον τρόπο που δουλεύω ή που βγαίνω σε περιοδεία. Θα πρέπει να περιμένουμε. Εάν τα αλλάξει δραστικά, είμαι προετοιμασμένος για αυτό, εάν όχι, είμαι και πάλι προετοιμασμένος. Θέλω να κάνω το σωστό και να είμαι όσο καλύτερος γίνεται. Είμαι ταυτόχρονα συγχυσμένος και συγχέων άνθρωπος.
Αναφέρθηκες νωρίτερα στη μούσα σου. Ποια είναι αυτή; Οι φωνές στο μυαλό σου, οι προσωπικές σου εμπειρίες;
Υπάρχει κάτι που με καθοδηγεί σαν καλλιτέχνη. Είναι η αίσθηση που αποκτώ όταν ασχολούμαι με κάτι. Είναι αυτό το κάτι που με κάνει να επενδύσω χρόνο σε κάποιο ζήτημα. Το αίσθημα που με ωθεί να πάω προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Δεν μπορώ να το περιγράψω καλύτερα.
Υπήρχαν κάποιες φήμες για περιοδεία των STRAPPING YOUNG LAD με τους MESHUGGAH στην Ευρώπη, αλλά τελικά τίποτα δεν ανακοινώθηκε επίσημα…
Αυτό τον καιρό κοιτάω να κλείσω μία περιοδεία για την THE DEVIN TOWNSEND BAND μέσα στον Απρίλιο για την Ευρώπη, καθώς είναι δύσκολο να περιοδεύω συνέχεια.
Ποια ήταν τα καλά και τα κακά σημεία της τελευταίας περιοδείας για τους STRAPPING YOUNG LAD;
Έχει πλάκα να περιοδεύουμε με τους STRAPPING YOUNG LAD. Πρόσφατα σταμάτησα να καπνίζω χόρτο, οπότε είναι αρκετά διαφορετικά το να περιοδεύω. Είναι μία καινούργια εμπειρία για μένα. Περιοδεύω εδώ και 14 χρόνια και όλα ήταν μία θολούρα. Κάθε μέρα είναι ένας διαφορετικός συναυλιακός χώρος, πρέπει να κάνω 1 ώρα φωνητικών ασκήσεων για τη φωνή μου, να ακολουθήσω ένα πρόγραμμα. Δεν παίρνω ναρκωτικά, δεν κοιμάμαι με groupies, δε βγαίνω για πάρτυ. Η περιοδεία είναι δουλειά για εμένα και δεν έχει μεγάλη διαφορά από περιοδεία σε περιοδεία.
Προσπαθείς να ζεις μία υγιεινή ζωή;
Ναι, είναι σημαντικό για εμένα.
Πως πήρες μία τέτοια απόφαση; (κενό μερικών δευτερολέπτων) Νιώθεις ότι ωριμάζεις ή είδες τις κακές συνέπειες των πράξεών σου και σκέφτηκες ότι ήταν η στιγμή να σταματήσεις…;
(δυνατό ξεφύσημα) Απλά πιστεύω ότι μετά από αρκετά χρόνια κρυψίματος, δε νιώθω πλέον την ανάγκη να κρύβομαι τόσο πολύ. Δεν είναι καλό για μένα. Μεγαλώνω και το να καπνίζω τόνους μαριχουάνα ή να πίνω τόνους από ουίσκυ δεν είναι ό,τι καλύτερο. Νιώθω καλύτερα τώρα, νιώθω καθαρός.
Είπες ότι κρυβόσουν, αλλά μέσω της μουσικής, εξέφραζες κι εκφράζεις ποιος είσαι. Προσωπικά, μπορούσα να διακρίνω σε κάθε δίσκο σου την εξέλιξη, όχι μονάχα μουσικά, αλλά και βλέποντας τον άνθρωπο Devin Townsend να αλλάζει ως άτομο…
(σ.σ.: με διακόπτει) Πιστεύω ότι μέρος αυτής της εξέλιξης είναι και αυτή η πρόσφατη αλλαγή. Αυτό που έβλεπες στη μουσική ήταν ένας προάγγελος των τωρινών μου πράξεων και το ίδιο θα συμβαίνει στο μέλλον. Η μουσική μου θα είναι η αναπαράστασή μου, αλλά αυτό από το οποίο πραγματικά κρυβόμουν ήταν η πραγματικότητα. Ακόμα και μέσα στη μουσική, υπάρχει αυτό το κρύψιμο.
(σ.σ.: τον διακόπτω) Αυτό γίνεται κατανοητό καθώς κυκλοφορείς το ένα άλμπουμ μετά το άλλο, καθιερώνοντας ένα είδος ρουτίνας: άλμπουμ, προώθηση, περιοδεία και ξανά από την αρχή. Ελπίζω να μη γίνομαι πολύ αδιάκριτος…
Καθόλου! Είμαι ειλικρινής μέσα στη μουσική μου για το τι συμβαίνει στη ζωή μου, αλλά πιστεύω ότι οποιοσδήποτε, εάν καπνίζεις ναρκωτικά όλη μέρα για 12 χρόνια, όταν σταματάς, συνειδητοποιείς από πόσα πράγματα κρυβόσουν. Συνειδητοποιείς πόσες καθημερινές δουλειές αμελείς, πόση αντιπαράθεση αποφεύγεις καθώς είσαι απασχολημένος με το να μαστουρώνεσαι. Όταν αποφάσισα να σταματήσω αυτή την κατάσταση, κατάλαβα πόσα πράγματα παραμελούσα. Όσο για τη ρουτίνα που αναφέρθηκες, πιστεύω ότι η συνεχής δουλειά είναι ένας άλλος τρόπος κρυψίματος. Ποιος ξέρει, ίσως ένα παιδί να αλλάξει την κατάσταση για εμένα. Πηγαίνω όπου με οδηγεί η ζωή και είμαι διατεθειμένος να αποδεχτώ τις συνέπειες των πράξεών μου.
Κωνσταντίνος Βασιλάκος
Φωτογραφίες: Omer Cordell
