Δεν σας κρύβω ότι αυτόν εδώ τον δίσκο τον περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι οι θρυλικοί Τεύτονες speed/ thrashers PARADOX δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ, και προκαλώ μάλιστα τον οποιοδήποτε να μου πει ΕΝΑΝ, όχι κακό, αφού δεν έχουν, έστω μέτριο δίσκο τους. Όλοι τους οι δίσκοι, από το θρυλικό ντεμπούτο τους “Product of imagination” του 1987 μέχρι και το τελευταίο “Heresy II” του 2021 διακρίνονται από εξαιρετική ποιότητα συνδυάζοντας ιδανικά ταχύτητες και μελωδίες.
Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι αν δεν διαλύονταν μετά το δεύτερο άλμπουμ τους, το ασύλληπτο “Heresy” του 1989, με την φόρα που είχαν τότε, οι PARADOX θα είχαν φτάσει σε ακόμη πιο υψηλά επίπεδα δημοτικότητας. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι σε αυτόν τον ένατο δίσκο τους με τίτλο “Mysterium” ο αρχηγός της μπάντας Charly Steinhauer εκτός από τη σύνθεση των κομματιών, έχει αναλάβει και την εκτέλεση τους. Φωνητικά, κιθάρες, μπάσο, drum programming, παραγωγή, όλα δικά του! Ήμουν λοιπόν πολύ περίεργος να ακούσω το τελικό αποτέλεσμα και με την απορία αφού ανέλαβε τα πάντα, γιατί δεν κυκλοφόρησε ένα solo project αλλά κυκλοφόρησε έναν ακόμα δίσκο PARADOX;
Μια απορία που λύνεται αμέσως με το πρώτο κομμάτι, το “Kholat” που, μετά από μια μικρή ακουστική εισαγωγή σου σκάει ένα κλασικό PARADOX riff που σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό! Και εκεί που προσπαθείς να συνέλθεις από το πρώτο σοκ, μπαίνει το “Abyss of pain and fear” με μια γνώριμη μελωδία… Giorgio Moroder; Φυσικά, αφού το τραγούδι είναι εμπνευσμένο από τη θρυλική ταινία “Midnight express”! Κομματάρα απίστευτη, ήδη από τις πολύ αγαπημένες μου συνθέσεις του άλμπουμ με εναλλαγές στο ρυθμό αλλά και στα συναισθήματα του ακροατή.
Από εκεί και πέρα το γκάζι παραμένει πατημένο σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του δίσκου. Κομμάτια τραχιά, επιθετικά, και συνάμα μελωδικά, που αξίζουν και με το παραπάνω να φέρουν την σφραγίδα των PARADOX. Πολύ αντιπροσωπευτικά δείγματα είναι τα φοβερά “One way ticket to die” και τα “The demon God”, χωρίς να υστερούν τα υπόλοιπα, δείχνοντας ότι ο Steinhauer βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση, τόσο συνθετικά, όσο και εκτελεστικά. Υπάρχουν στιγμές που τα solos σε κολλούν στον τοίχο ενώ τα τύμπανα, αν δεν ήξερα, θα έπαιρνα όρκο ότι τα έχει αναλάβει κανονικός ντράμερ.
Ανέφερα λίγο πιο πάνω ότι σχεδόν όλα τα κομμάτια είναι γρήγορα. Υπάρχουν τρία mid tempo κομμάτια, το ομώνυμο, πανέμορφο και μελωδικό , το “Within the realms of gray” (μόνο στο CD) που κολλάει στο μυαλό με το στακάτο riff του και το ρυθμικό “Pile of shame” που θυμίζει γιατί κάποτε οι PARADOX είχαν χαρακτηριστεί ως “METALLICA της Ευρώπης”, αλλά υπάρχουν και δύο instrumental που μόνο παράταιρα δεν είναι. Το ένα, το μελαγχολικό “Grief”, έξυπνα τοποθετημένο μετά το συναισθηματικά φορτισμένο “Abyss of pain and fear” είναι αφιερωμένο στον φίλο του Steinhauer και συνιδρυτή της μπάντας Axel Blaha που πέθανε το 2023, ενώ το απειλητικό “Tunguska” προετοιμάζει ιδανικά το έδαφος για τον όλεθρο που ακούει στον τίτλο “Fragrance of violence” και σου παίρνει το σκαλπ με την ορμητικότητα του.
To “Mysterium” αποτελεί το τεράστιο κερδισμένο στοίχημα του Charly Steinhauer. Δεν είναι απλά ένας ακόμα φανταστικός PARADOX δίσκος. Είναι ένας από τους καλύτερους thrash δίσκους της χρονιάς. Και έχοντας να ανταγωνιστεί έναν καταιγισμό από νέες κυκλοφορίες, ξεπερνώντας μάλιστα με άνεση κάποιες πιο πολύ διαφημισμένες, θεωρώ ότι αυτό μάλλον αποκτά μια επιπλέον βαρύτητα.
Το “I feel the everblack festering within me” είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ των LORNA SHORE, που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες μέσω της Century Media. Στην παραγωγή, συμμετείχε ο Josh Schroeder, ενώ σημαντική προσφορά έχει ο Adam De Micco, εκτός από κιθαρίστας και ως συμπαραγωγός. Η διάρκεια του άλμπουμ φτάνει περίπου τα 66 λεπτά, γεγονός που δείχνει την πρόθεση για ένα εκτενές, πλούσιο και συνθετικά φιλόδοξο εγχείρημα.
Το είδος παραμένει μεν στον ευρύτερο χώρο του deathcore, απομακρύνεται όμως ακόμα περισσότερο από αυτόν, με έντονες συμφωνικές, θεατρικές και επικές επιρροές, αλλά με στοιχεία που δείχνουν ότι η μπάντα ήθελε να επεκτείνει τα όριά της χωρίς να χάσει την ταυτότητά της.
Ένα από τα πιο έντονα στοιχεία του άλμπουμ είναι η αντίθεση μεταξύ της ωμής, σχεδόν ακατέργαστης αγριότητας και της δραματικής, σχεδόν κινηματογραφικής έμπνευσης. Τα πλήκτρα, το συμφωνικό υπόβαθρο, οι χορωδίες, οι έντονες δυναμικές αλλαγές και τα εκτεταμένα μουσικά περάσματα συμβάλλουν στο να δώσουν μια αίσθηση μεγαλείου και συγκίνησης, ακόμη και όταν η μουσική εμφανίζει ακραία στοιχεία. Παράλληλα, υπάρχει και μια αίσθηση ότι κάποιες στιγμές η δομή των κομματιών επαναλαμβάνει μοτίβα και ότι το άλμπουμ μπορεί να ήταν πιο συμπυκνωμένο αν υπήρχαν κάποιες περικοπές ή πιο αυστηρή επιλογή όσον αφορά τη διάρκειά τους.
Ο Will Ramos, ως τραγουδιστής, συνεχίζει να αποτελεί βασικό πυλώνα στο ύφος του άλμπουμ. Η φωνητική του απόδοση ποικίλλει από σκληρά, guttural screaming και shrieking μέχρι πιο συναισθηματικές κορυφώσεις. Μέσα σε αυτή την ευρύτητα ως προς την ένταση και τη χροιά, διαφαίνεται η επιθυμία να μεταδοθούν και προσωπικά, ανθρώπινα συναισθήματα, πέρα από την απλή επιθετικότητα.
Τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, παίζουν καθοριστικό ρόλο στο να δώσουν βάθος και ποικιλία. Οι συγχορδίες, τα solos, οι ρυθμικές εναλλαγές και οι συμφωνικές προσθήκες λειτουργούν συμπληρωματικά, αλλά συχνά δίνουν και ανατροπές ως προς αυτό που ο ακροατής ίσως περιμένει.
Αυτή η ισορροπία μεταξύ καταστροφής και επιβίωσης, ανάμεσα στο σκοτάδι και την προσπάθεια για νοήματα, κάνει το άλμπουμ να λειτουργεί όχι απλώς ως έναν μουσικό καταιγισμό, αλλά ως εμπειρία που θέλει να ακουμπήσει τον ακροατή σε ψυχικό επίπεδο. Καλύτερη απόδειξη γι’ αυτό δεν θα μπορούσε να υπάρχει από το “Glenwood”. Ένα τραγούδι το οποίο πρέπει να το ακούσει κανείς βλέποντας ταυτόχρονα το βίντεο κλιπ του, όπου ο πατέρας του Will Ramos παίζει έναν σημαντικό ρόλο. Δεν ακολουθούν spoiler, απλά δείτε το.
Παρότι το “I feel the everblack festering within me” δεν αποτελεί μια ριζική ανανέωση ή αλλαγή πορείας για την μπάντα, συνιστά ωστόσο μια ώριμη, συνειδητή βελτίωση όσον αφορά την ενορχήστρωση, τον ήχο, και την ένταση των συναισθηματικών κορυφώσεων. Επιπλέον, έχει επιτευχθεί ένα καλό επίπεδο στον ήχο παραγωγής. Οι συμφωνικές και ορχηστρικές προσθήκες «χωρούν» ανάμεσα στην καθαρότητα των οργάνων και τη βαναυσότητα χωρίς να πνίγουν το σύνολο.
Το άλμπουμ φαίνεται πως θα μείνει σημαντικό για τους οπαδούς του είδους, αν και ενδέχεται να μην είναι αυτό που θα φέρει νέους ακροατές που αποζητούν κάτι εντελώς διαφορετικό ή πιο πειραματικό.
“Live”. Μια λέξη επικίνδυνη. Ξέρεις γιατί είναι επικίνδυνη; Γιατί στο studio, υπάρχει ασφάλεια, ζεστασιά και προδέρμ. Τα λάθη κρύβονται ή και… διαγράφονται και όλα μοιάζουν τέλεια. Στο studio ο Μανώλης από τη Μαγκουφάνα (aka Πεύκη) ακούγεται κάτι μεταξύ Ronnie James Dio και Tony Martin και η μπάντα του σαν τους IRON MAIDEN. Τι γίνεται όμως, όταν ο Μανώλης και οι υπόλοιποι, ανεβούν στην σκηνή; Η σκηνή ενός club ή ενός φεστιβάλ, είναι κάτι μεταξύ αδηφάγου τέρατος, Καθαρτηρίου του Δάντη και πεδίου μάχης στο Βερντέν ή στη Νορμανδία. Εκεί λοιπόν, στα… ζόρια, «ο βασιλιάς είναι γυμνός», ο Μανώλης ακούγεται σαν ντελάλης, το συγκρότημά του σαν παιδάκια που παίζουν με πλαστικά μουσικά όργανα για μωράκια και όλοι εμείς, ξεραινόμαστε στα γέλια (πονηρό κλείσιμο του ματιού, if you know what I mean)…
Για τους δύο πρωταγωνιστές μας βέβαια, τα παραπάνω δεν είναι προβλήματα προς λύση. Οι ACHELOUS έχουν δώσει και εξακολουθούν να υποβάλλουν τα διαπιστευτήριά τους στο κοινό εντός και εκτός συνόρων, με συνέπεια να δέχονται τα πλέον θετικά, ως και αποθεωτικά, σχόλια. Όσο για τους DRAGON SKULL, στο δικό τους μέγεθος ως ώρας, δείχνουν να βάζουν «το νερό στο αυλάκι» και να «χτίζουν» κάτι δυνατό που αν δείξουν την απαιτούμενη προσοχή, θα τους φέρει πράγματα που ούτε οι ίδιοι τα φαντάζονταν. Παγιωμένη λοιπόν δύναμη οι πρώτοι, ανερχόμενη οι δεύτεροι, οικοδεσπότες και προσκεκλημένοι αντίστοιχα, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και δημιούργησαν μια εκρηκτική ατμόσφαιρα σε ένα Piraeus Club Academy το οποίο λογικά και αναμενόμενα, έγινε sold out.
Photo by Chris Kissadjekian
Το ρολόι έδειχνε ακριβώς 21:00, όταν ο Corin o σιδεράς σταμάτησε να νουθετεί τον μικρό Conan (πρόκειται για την κλασσικότερη των κλασσικών σκηνή από το “Conan the Barbarian”, που χρησιμοποιήθηκε ως intro) και οι DRAGONSKULL μπήκαν ορμητικά με το “Death dealer”. Μέσα σε μόλις τρία χρόνια, τούτο το βαρβαρικό κουιντέτο κατάφερε να εισπράξει αρκετή αγάπη από τους οπαδούς του επικού μετάλλου. Και μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια, έχουν ανέβει και στην δική μου εκτίμηση. Δε θα σταθώ στην συνθετική/εκτελεστική βελτίωση από το ομότιτλο EP στο ντεμπούτο full length “Chaos Fire Vengeance” (γιατί δεν έχουν βάλει κόμματα ή παύλες ανάμεσα στις λέξεις, δεν το καταλαβαίνω). Θα σταθώ στην αισθητή βελτίωση που παρατήρησα όσον αφορά την live απόδοση, από την πρώτη φορά που τους είδα, στη δεύτερη και ακόμη μεγαλύτερη τώρα στην τρίτη.
Photo by Chris Kissadjekian
Μια ντουζίνα τραγούδια αρκούσαν, σχεδόν μοιρασμένα μεταξύ των δύο κυκλοφοριών τους, για να μας δείξουν οι Αθηναίοι το καλύτερο, φετινό τους πρόσωπο. Τα μικρο-προβλήματα στον ήχο και η επίσης μικρή κούραση που όπως φαινόταν «βάραινε» τον frontman τους, δεν αποτέλεσαν τροχοπέδη σε καμία περίπτωση. Οι DRAGON SKULL έβγαλαν πάθος, ένταση, είχαν σωστή και άμεση επικοινωνία με τον κόσμο που έδειχνε εξοικειωμένος με τα κομμάτια (άρα, έχουν ήδη τη δική τους βάση οπαδών) και μπορώ να πω ότι σε κάποιες φάσεις δείχνουν καλύτεροι live από ότι στο studio. Οπότε, αν πρέπει να νιώθουν χαρούμενοι περισσότερο για κάτι, να είναι γι’ αυτό!
Photo by Chris Kissadjekian
Ωραία ήταν και τα παρελκόμενα που χρησιμοποίησαν. Πολεμικά λάβαρα, κρανία καρφωμένα σε δόρατα, ο Stormbringer στα χέρια του τραγουδιστή, όλοι τους ταιριαστά ντυμένοι… το πακέτο ήταν πλήρες και η θεατρικότητα απείχε πολύ από το να χαρακτηριστεί γραφικότητα. Μουσικά, έβγαλαν πάλι αυτόν τον “GRANDMAGUSmeetsVISIGOTHmeetsAMONAMARTH” ήχο μόνο που αυτή τη φορά, προς μεγάλη μου έκπληξη η οποία συζητήθηκε και με φίλους, άρα δεν ήταν δική μου ιδέα, στις εμφανέστατες αναφορές εντάχθηκαν και οι… ACHELOUS! Πρέπει να έχω πολύ καιρό, ή να μην το θυμάμαι έστω (δύσκολο), να παραβρεθώ σε συναυλία όπου το πρώτο κατά σειρά εμφάνισης συγκρότημα, να είναι επηρεασμένο από το επόμενο! Και αν αναλογιστώ ότι μιλάμε για ελληνική σκηνή (Big Brother δηλαδή), κάτι τέτοιο είναι παραπάνω από όμορφο και αισιόδοξο!
Photo by Chris Kissadjekian
Ως καλύτερες στιγμές θα ξεχώριζα το “Death dealer”, τα στεντόρεια “War drums” και “Tyrant’s doom”, το “Barbarians” και το ακουστικό “Sons of the brave”, που αποδόθηκε όπως έπρεπε. Το μέλλον για αυτά τα παιδιά είναι πολύ αισιόδοξο και μάλιστα βρίσκεται στα χέρια τους και μόνο σε δαύτα. Προσοχή στις παντός είδους κακοτοπιές θέλει, να συνεχιστεί η μεθοδική δουλειά και εδώ θα είμαστε να πούμε και να γράψουμε ακόμη καλύτερα λόγια!
SETLIST: 1. Intro/Death dealer 2. Dragon riders 3. Skull crusher 4. Tyrant’s doom 5. Skeleton hand 6. Shield maiden 7. War drums 8. Sons of the brave 9. Intro/Brethren 10. Barbarians 11. Blood and souls 12. Dragon skull
Για την συνέχεια, “ACHELOUS live” επεισόδιο… ούτε που θυμάμαι! Την παρθενική φορά που τους είδα «ζωντανά», δεν είχαν ολοκληρωμένο δίσκο. Είχαν μόνο το πρώτο τους EP, το οποίο φέτος γιορτάζει τα δέκα του χρόνια. Άρα, δέκα χρόνια δισκογραφικής πορείας για αυτήν την πολυαγαπημένη μου μπάντα, που έχουν περάσει σαν νερό! Μια δεκαετία με δύο EPs και τρεις ολοκληρωμένους δίσκους, ο ένας καλύτερος του άλλου, πολλά shows σε Ελλάδα και εξωτερικό, σε μεγάλες και μικρότερες σκηνές, περιοδείες… Οι ACHELOUS ξεκίνησαν δειλά-δειλά, μεγάλωσαν, ανδρώθηκαν και τώρα πια είναι από τους καλύτερους πρεσβευτές αυτού που ονομάζουμε «επικό metal», παγκοσμίως! Στην τελευταία τους εμφάνιση δε, στο Rockwave, μαζί με τους W.A.S.P και τους SKYCLAD, ήταν καταιγιστικοί.
Ανεξάρτητα από το αν σου αρέσει η μουσική τους, οι πέντε «ποταμίσιοι» επί σκηνής έχουν «αέρα» μεγάλης μπάντας. Το στήσιμό τους, η επαφή με τους φανατικούς οπαδούς τους οι οποίοι τους ακολουθούν πιστά και δίνουν πάντα έναν ξεχωριστό τόνο σε κάθε τους εμφάνιση, η κίνηση και οι μελετημένες χορογραφίες τους («όλα δουλεμένα στην προπόνηση»), ό,τι βλέπεις τέλος πάντων, παραπέμπει σε συγκροτήματα που γέμιζαν και γεμίζουν αρένες, όχι σε μια μπάντα του underground. Ξέραμε λοιπόν όλοι τι θα αντιμετωπίσουμε στο Piraeus Club Academy.
Κι εδώ υπήρξαν κάποια θέματα με τον ήχο, τα οποία ξεπέρασε το συγκρότημα με την εξαιρετική του απόδοση. Το set έκανε μια «βόλτα» από ολόκληρη τη δισκογραφία τους, σταματώντας σε κάθε «σταθμό» της. Tο τελευταίο κατά χρονολογική σειρά “Tower of High Sorcery”, έλαβε όπως ήταν αναμενόμενο τη μερίδα του λέοντος, σημαίνουσες στιγμές από τα “The Icewind Chronicles” και “Macedon” το πλαισίωσαν, ενώ κάπου εδώ, οφείλω μια ειδική αναφορά στο πρωτόλειο “The cold winds of Olympus”, όχι μόνο λόγω των «γενεθλίων» του…
Οι φανατικοί οπαδοί δεδομένα το αγαπούν, ήταν εκεί όταν κυκλοφόρησε, έχουν «δεθεί» μαζί του. Εμένα άλλο μου έκανε εντύπωση… Οι νεότεροι φίλοι του γκρουπ, έδειχναν τον ίδιο ενθουσιασμό με τους «παλιούς», καθώς παιζόταν επί σκηνής το επικότατο ομώνυμο κομμάτι, το σαρωτικό “Myrmidons” ή το συναυλιακό “Guardians of the light”. Κομμάτια που τα άκουγαν για πρώτη φορά “live”, μιας και είχαν να μπουν στην setlist χρόνια ολόκληρα κι όμως, έδειχναν να τα απολαμβάνουν. Συμπέρασμα; Το καλό τραγούδι είναι καλό, ακόμη κι αν στην πρώτη του μορφή έχει μέτρια παραγωγή ή «άγουρα» παιξίματα. Είναι σαν να έχεις έναν εκ φύσεως όμορφο άνθρωπο, ο οποίος για να δείξει όλη του την ομορφιά, χρειάζεται απλά τα κατάλληλα ρούχα και τον κατάλληλο καλλωπισμό.
Χαρακτηριστική του όλου ενθουσιασμού που επικρατούσε, ήταν η θέληση του κόσμου για ακόμη ένα τουλάχιστον κομμάτι στο τέλος και η συγκατάβαση από πλευράς group, ως προς το αίτημα αυτό, με μια super εκτέλεση του crowd pleaser (πςςς…) “Gaugamela”. Συμβάν που κατέδειξε δύο πράγματα: Το πρώτο είναι ότι οι ACHELOUS είναι ένα συγκρότημα «ετοιμοπόλεμο», προβαρισμένο για κάθε δυνατή συνθήκη. Έχουμε δει στο παρελθόν να παίζουν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, να τους φωνάζουν να αναπληρώσουν κενά την ώρα που έχουν βάλει τις πιτζάμες για ύπνο που λέει ο λόγος και να δίνουν την εντύπωση πως προετοιμάζονταν για την περίσταση μήνες ολόκληρους. Όταν/αν φτάσουμε κάποια στιγμή να δούμε ένα ACHELOUS live που να είναι μέτριο, τότε ας κοιτάξουμε καλού κακού όλους τους φούρνους του λεκανοπεδίου. Ίσως μάλιστα να έχει ανατείλει ο Ήλιος από τη δύση.
Το δεύτερο, και με αυτό θα κλείσω, είναι πως στο μέλλον θα μπορούμε με ασφάλεια να μιλήσουμε για τραγούδια τους που θα έχουν μείνει κλασσικά, όσον αφορά την ελληνική πραγματικότητα αλλά και το είδος που υπηρετούν. Σε μια εποχή που δεν ευνοείται η προσεκτική ακρόαση, που ο κόσμος δε δίνει τη δέουσα προσοχή σε δίσκους και συγκροτήματα, οι ACHELOUS έχουν «αναγκάσει» αρκετούς να ξέρουν απ’ έξω μελωδίες, στίχους και να γίνονται μέλος του συγκροτήματος στις συναυλίες του. Πράγματα που τα βλέπαμε πριν 25-30 χρόνια και ευτυχώς, μπάντες σαν τους ACHELOUS, δε μας αφήνουν να τα ξεχάσουμε.
Πάντα τέτοια!
Δημήτρης Τσέλλος
ΥΓ 1: Μου έλειψαν το έπος “Al Iskandar” και το υπερ-έπος “When the angels bleed”
ΥΓ 2: Μήνυμα προς τη μπάντα – ξαναδιαβάστε το πρώτο υστερόγραφο. Επαναλάβετε μέχρι νεωτέρας διαταγής.
SETLIST: 1. Intro/Whispering forest/Dragon wings 2. Macedon 3. Northern Winds 4. The oath 5. Istar 6. Warriors with wings 7. Fortress of sorrow 8. Blood 9. The cold winds of Olympus 10. Myrmidons 11. Guardians of the light 12. Tower of high sorcery 13. Savage king 14. Into the shadows 15. Flames of war 16. Gaugamela
Οι Αθηναίοι thrashers, DREAMLORD, κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ, “Artificial imprisonement” πριν λίγες μέρες, στο γνώριμο ύφος τους, που κοιτάζει κυρίως στο Bay Area, δίχως να ξεχνούν τις μελωδίες και τα πιο τεχνικά περάσματα. Ο Σάκης Φράγκος, μίλησε τo συγκρότημα σχετικά με το άλμπουμ και τα σχέδιά τους.
Πολύ ωραίο το λογοπαίγνιο στον τίτλο του δίσκου σας. “ArtificialImprisonment”. Πως πιστεύετε ότι η τεχνητή νοημοσύνη φυλακίζει τον άνθρωπο; Για ποιον λόγο αποφασίσατε να θίξετε αυτό το ζήτημα; Ευχαριστούμε πολύ! Ο τίτλος παίζει με την ιδέα ότι η τεχνητή νοημοσύνη μας βολεύει αλλά ταυτόχρονα μας κλείνει σε ένα κλουβί χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Όταν όλα γίνονται μέσα από αλγόριθμους, πόση ελευθερία μένει στον άνθρωπο; Δεν θέλαμε να κάνουμε preaching ούτε να φανούμε τεχνοφοβικοί, απλά να βάλουμε ερωτήματα. Γι’ αυτό και το “Artificial Imprisonment”, γιατί η μεγαλύτερη φυλακή είναι εκείνη που δεν την αντιλαμβάνεσαι.
Ο ήχος σας παραμένει βαθιά thrash, θεωρείτε όμως ότι υπάρχουν νέα στοιχεία που θα ξαφνιάσουν τους ακροατές; Ναι, ο πυρήνας μας είναι thrash, αυτό δεν αλλάζει, αλλά στον νέο δίσκο βάλαμε και πράγματα που ίσως δεν περιμένει ο ακροατής. Υπάρχουν πιο σκοτεινά περάσματα, μελωδικά leads, ακόμα και κάποιες progressive πινελιές που δίνουν άλλο χρώμα. Δεν θέλαμε να μείνουμε στην ίδια δοκιμασμένη συνταγή. Κρατήσαμε την ταχύτητα και την επιθετικότητα, αλλά δοκιμάσαμε να ανοίξουμε τον ήχο μας. Οπότε ναι, θα ακούσει κάποιος το κλασικό DREAMLORD, αλλά με εκπλήξεις που θα του τραβήξουν την προσοχή.
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε όλα αυτά τα χρόνια ως thrash μπάντα από την Αθήνα; Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν πάντα το να κρατηθούμε ζωντανοί. Στην Αθήνα υπάρχει πάθος και κοινό για το metal, αλλά οι συνθήκες δεν είναι πάντα εύκολες — λίγοι χώροι, δύσκολη οργάνωση και φυσικά το οικονομικό κομμάτι που βαραίνει. Και μην ξεχνάμε και τα χρόνια της πανδημίας, που ήταν πολύ αβέβαιο το μέλλον γενικότερα. Προσπαθήσαμε να εκμεταλλευτούμε εκείνο το «νεκρό» χρόνο γράφοντας μουσική. Ένα σημαντικό μέρος του δίσκου, γράφτηκε εκείνη την περίοδο.
Ποια είναι τα στοιχεία που διαφοροποιούν τους DREAMLORD του 2019 και του “DisciplesofWar” με τους DREAMLORD του 2025 και του “Artificial Ιmprisonment”; Θεωρώ ότι το “Disciples of War” ήταν ο πρώτος μας δίσκος, οπότε είχε αυτή την ακατέργαστη ενέργεια, το “in your face” thrash, γιατί θέλαμε να συστηθούμε και να δείξουμε τη δύναμή μας. Ήταν πιο μονόπλευρο, πιο επιθετικό, με έντονη πολεμική θεματολογία. Στο “Artificial Imprisonment” έχουμε κάνει το επόμενο βήμα. Δεν χάσαμε την ταχύτητα και την επιθετικότητα, αλλά βάλαμε περισσότερη ατμόσφαιρα, πιο σύνθετες δομές και διαφορετικά συναισθήματα. Θέλαμε να φτιάξουμε έναν δίσκο που όχι μόνο σε χτυπάει κατευθείαν, αλλά σε βάζει και να σκεφτείς. Από το 2019 μέχρι σήμερα έχουμε περάσει εμπειρίες, προσωπικές και μουσικές, και αυτό φαίνεται στη μουσική. Νομίζω ότι είμαστε πιο ώριμοι, πιο ειλικρινείς και με πιο ξεκάθαρο καλλιτεχνικό όραμα.
Ήταν συνειδητή η απόφαση να κάνετε την κυκλοφορία σας αυτοχρηματοδοτούμενη ή προήλθε από το γεγονός ότι δεν βρίσκατε εταιρία να ικανοποιήσει τις όποιες απαιτήσεις σας; Πως βλέπετε την κατάσταση στη δισκογραφία εν έτει 2025; Ήταν συνειδητή επιλογή. Είχαμε προτάσεις από εταιρίες, αλλά καμία δεν μας κάλυπτε πραγματικά, είτε οικονομικά, είτε στο πώς θα στήριζαν τον δίσκο. Δεν θέλαμε να μπούμε σε μια συνεργασία απλά και μόνο για να πούμε ότι έχουμε label. Προτιμήσαμε να το κάνουμε μόνοι μας, γιατί έτσι έχουμε την απόλυτη ελευθερία και τον έλεγχο. Το 2025 η δισκογραφία έχει αλλάξει τελείως: το φυσικό format υπάρχει, αλλά η μάχη δίνεται στο digital και στο streaming. Αυτό σημαίνει περισσότερη δουλειά, περισσότερος ανταγωνισμός, αλλά και περισσότερες ευκαιρίες να φτάσεις σε κοινό που παλιά δεν θα μπορούσες.
Υπάρχει κάποιο τραγούδι που θεωρείτε “κομβικό” για να καταλάβει κάποιος την ουσία του “Artificial Ιmprisonment”; Θεωρώ ότι, αν και όλα τα τραγούδια μας τα αγαπώ εξίσου, ότι το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα του πού βρισκόμαστε μουσικά είναι το “This War of Mine”. Συνδυάζει όλα τα στοιχεία που θέλουμε σαν μπάντα να έχει ο ήχος μας. Επιβλητικές μπασογραμμές, τσαμπουκαλεμένες κιθάρες και ανελέητο tempo.
Αν γυρίζατε πίσω στον χρόνο, τι θα συμβουλεύατε τον εαυτό σας το 2010; Θα του έλεγα να έχει περισσότερη υπομονή και να μην απογοητεύεται εύκολα. Ότι τα πράγματα δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά με συνέπεια και επιμονή. Επίσης να μην αγχώνεται για το “τέλειο”, γιατί η μουσική είναι πρώτα πάθος και μετά όλα τα υπόλοιπα. Αν το 2010 ξέραμε πόσα πράγματα θα έρθουν με τον χρόνο, θα είχαμε ίσως λιγότερο άγχος και περισσότερη εμπιστοσύνη στη διαδικασία. Και ότι αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Είναι ένα ταξίδι η ενασχόληση με τη μουσική και όχι ο προορισμός.
Υπάρχουν μουσικές ή προσωπικές στιγμές που θεωρείτε καθοριστικές για την εξέλιξή σας; Σίγουρα. Μουσικά, οι πρώτες μας συναυλίες και η κυκλοφορία του “Disciples of War” ήταν καθοριστικές. Εκεί καταλάβαμε ότι ο κόσμος γουστάρει αυτό που κάνουμε και ότι αξίζει να το κυνηγήσουμε σοβαρά και αυτό είναι κάτι που έχει πολλαπλασιαστεί τις λίγες μέρες που έχει κυκλοφορήσει το “Artificial Imprisonment”. Προσωπικά, οι δυσκολίες που περάσαμε σαν άτομα αλλά και σαν μπάντα μας έδεσαν περισσότερο. Το να συνεχίζεις μέσα σε μια δύσκολη σκηνή, με δουλειές, υποχρεώσεις και όλα τα υπόλοιπα, σε κάνει πιο ανθεκτικό. Όλα αυτά έπαιξαν ρόλο στο να γίνουμε οι DREAMLORD του σήμερα. Χωρίς αυτές τις στιγμές, καλές ή κακές, δεν θα υπήρχε αυτή η εξέλιξη.
Ποια είναι τα επερχόμενα σχέδιά σας για συναυλίες; Στις 29 Νοεμβρίου ανεβαίνουμε στο σανίδι του Temple Athens για ένα live μαζί με τους Blynd και PIRANHA. Είναι απίστευτη τιμή για εμάς να συμμετέχουμε σε αυτή τη συναυλία, δίπλα σε αυτές τις μπάντες, οπότε είμαστε έτοιμοι για χαμό εκείνο το βράδυ. Από κει και πέρα, θέλουμε να παίξουμε επαρχία και να φέρουμε το νέο δίσκο σε όσο περισσότερο κόσμο μπορούμε. Φυσικά, είμαστε ήδη σε συννενοήσεις για την live παρουσίαση του νέου δίσκου, κάπου προς την αρχή του χρόνου. Μεγάλος στόχος επίσης είναι πλέον να διεκδικήσουμε τη θέση μας και σε μεγάλα support ή festivals, τόσο στην Ελλάδα, και γιατί όχι, και στο εξωτερικό.
Μπορείς να συμπληρώσεις ό,τι θέλεις, που μπορεί να παραλείψαμε. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά και όσους δούλεψαν μαζί μας για να φτάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα του δίσκου ηχητικά, και ιδιαίτερα τους George Kapa που ανέλαβε την μίξη του δίσκου, καθώς και τον George Bokos για την απίστευτη δουλειά που έκανε στο mastering. Θερμές ευχαριστίες επίσης στους Angels PR για την υποστήριξή τους, και σε όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μας στηρίζουν. Περισσότερο από όλους, βέβαια, τον κόσμο που ήδη έχει αγκαλιάσει το νέο δίσκο.
C’ya in the pit!
Τα μέλη του Rock And Roll Hall Of Fame, υποψήφιοι για βραβείο Grammy και συνιδρυτές των RUSH, Geddy Lee (μπάσο, πλήκτρα, φωνητικά) και Alex Lifeson (κιθάρα, φωνητικά), ανακοίνωσαν την επιστροφή τους στη σκηνή για μια πολύ ξεχωριστή περιοδεία το 2026 με τίτλο “Fifty Something”, προς τιμήν της μουσικής, της κληρονομιάς των RUSH και της ζωής του αείμνηστου ντράμερ και στιχουργού Neil Peart. Αυτή η περιοδεία σηματοδοτεί την πρώτη φορά που ο Lee και ο Lifeson θα περιοδεύσουν μαζί εδώ και έντεκα χρόνια, από την ολοκλήρωση της περιοδείας “R40” των RUSH την 1η Αυγούστου 2015 στο Forum του Λος Άντζελες, επιστρέφοντας συμβολικά στο ίδιο σημείο για την έναρξη αυτών των ιδιαίτερων συναυλιών.
Ο Geddy Lee δήλωσε σχετικά με την περιοδεία: «Έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια από τότε που ο Alex κι εγώ παίξαμε τη μουσική των RUSH μαζί με τον χαμένο μας φίλο και συνεργάτη, τον Neil. Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη τραγούδια, στα οποία ρίξαμε ψυχή και καρδιά, γράφοντας, ηχογραφώντας και παίζοντάς τα μαζί στη σκηνή. Και έτσι, μετά από όλα όσα συνέβησαν από εκείνη την τελευταία συναυλία, ο Alex κι εγώ κάναμε μια βαθιά ενδοσκόπηση και αποφασίσαμε ότι μας λείπει όλο αυτό στο έπακρο και ότι ήρθε η ώρα να γιορτάσουμε τα πενήντα-κάτι χρόνια μουσικής των RUSH. Έτσι, το 2026, ο κολλητός μου Lerxst (ο Alex Lifeson) κι εγώ θα βγούμε ξανά στον δρόμο για να αποτίσουμε φόρο τιμής στο παρελθόν μας και στον Neil, ερμηνεύοντας μια μεγάλη συλλογή από τραγούδια των RUSH σε λίγες επιλεγμένες πόλεις. Δεν είναι μικρό κατόρθωμα, γιατί όλοι ξέρουμε πως ο Neil ήταν αναντικατάστατος. Ωστόσο, η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις, και γνωρίσαμε ένα εξαιρετικό άτομο· μια απίθανη ντράμερ και μουσικό που προσθέτει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία μας, συνεχίζοντας παράλληλα τη δική της συναρπαστική μουσική πορεία. Το όνομά της είναι Anika Nilles, και δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο ενθουσιασμένοι που θα τη γνωρίσουμε στο πιστό και αφοσιωμένο κοινό των RUSH, που ξέρουμε ότι θα της δώσει κάθε ευκαιρία να ανταποκριθεί σε αυτόν τον σχεδόν αδύνατο ρόλο. Πριν ανέβουμε στη σκηνή, ελπίζουμε επίσης να προσθέσουμε έναν ή δύο ακόμη μουσικούς για να εμπλουτίσουμε λίγο τον ήχο μας και να απελευθερώσουμε τον Alex κι εμένα, ώστε να δείξουμε μερικές από τις καινούριες… φιγούρες μας.
Ο Lerxst, η Anika κι εγώ, μαζί με πολλά από τα μέλη του μακροχρόνιου συνεργείου μας, δουλεύουμε σκληρά στις πρόβες και στον σχεδιασμό του είδους της συναυλίας των RUSH που έχετε συνηθίσει να περιμένετε από εμάς. Ελπίζουμε πραγματικά να έρθετε μαζί μας και να γιορτάσουμε την κοινή μας ιστορία.»
Ο Lifeson είπε: «Είμαστε μουσικοί και παίκτες. Και η μουσική μας είναι ξεχωριστή. Πραγματικά ξεχωριστή. Κι αφού μείναμε μακριά της για λίγο και την ξαναπιάσαμε, συνειδητοποίησα πόσο δύσκολο είναι να την παίξεις, αλλά και πόσο πλούσια είναι στη μουσική και στους στίχους της, και σε όλα όσα αντιπροσώπευε.»
Πρόσθεσε: «Ένα από τα ωραία πράγματα σε αυτή τη διαδικασία είναι ότι όλα τα τραγούδια που συγκεντρώνουμε — έχουμε γύρω στα 35 μέχρι στιγμής για ένα σετ που θα διαρκεί, δεν ξέρω, περίπου δύο ώρες — είναι πως θα καλύψουμε πολλά πράγματα και θα αλλάζουμε το πρόγραμμα κάθε βράδυ. Ωστόσο, πάντα θα υπάρχει ένα μέρος του show αφιερωμένο στον Neil, στη μνήμη του και σε όσα σήμαινε για εμάς. Και θα είναι υπέροχο να μπορούμε να τον τιμάμε κάθε βράδυ.»
Ο Lee είπε: «Αλλά το μεγαλύτερο και πιο προφανές ερώτημα είναι: πώς αντικαθιστάς κάποιον που δεν αντικαθίσταται; Είχα ακούσει από τον Skully [John McIntosh], τον τεχνικό του μπάσου μου, ο οποίος ήταν σε περιοδεία με τον Jeff Beck, και δούλευε με μια ντράμερ ονόματι Anika Nilles. Μου είπε πόσο εντυπωσιακή, ταλαντούχα, μουσική και δυνατή ήταν. Και νομίζω ότι όταν ο Alex κι εγώ αρχίσαμε να παίζουμε μαζί της, κάτι άναψε μέσα μας όταν ακούσαμε τα τραγούδια μας να ξαναζωντανεύουν. Και μόνο όταν είχαμε αυτές τις επιτυχημένες πρόβες μαζί της, ένιωσα πως ναι, μπορούμε να το κάνουμε αυτό, μπορούμε να το αποδώσουμε δίκαια και θα είναι διασκεδαστικό.»
Η Carrie Nuttall-Peart και η Olivia Peart, η χήρα και η κόρη του Neil, δήλωσαν: «Είμαστε ενθουσιασμένες που στηρίζουμε την περιοδεία ‘Fifty Something’, γιορτάζοντας ένα συγκρότημα του οποίου η μουσική έχει αγγίξει και εμπνεύσει γενιές θαυμαστών, και τιμώντας την εξαιρετική κληρονομιά του Neil ως ντράμερ και στιχουργού.
Η μουσικότητα του Neil ήταν μοναδική. Συνθέσεις γεμάτες πολυπλοκότητα και δύναμη, που διεύρυναν το ίδιο το νόημα του ρυθμού. Ως ντράμερ και στιχουργός, ήταν αναντικατάστατος. Αμίμητος στην τέχνη του, ασύγκριτος στο βάθος και τη φαντασία που έφερε στους στίχους, οι οποίοι ενέπνευσαν και συγκίνησαν τόσους ανθρώπους· διαμόρφωσε βαθιά τον τρόπο που οι θαυμαστές συνδέθηκαν μαζί του και με το συγκρότημα, δίνοντας φωνή και νόημα στις δικές τους ζωές.
Καθώς το συγκρότημα ανοίγει αυτό το νέο κεφάλαιο, υπόσχεται να είναι πραγματικά αξέχαστο. Ανυπομονούμε να δούμε πώς θα ξεδιπλωθεί αυτό το νέο τους όραμα και να ακούσουμε ξανά αυτή τη θρυλική μουσική ζωντανά.»
Η περιοδεία θα γίνει στη Β. Αμερική το καλοκαίρι του 2026.
Την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου, οι Clism, το μοναδικό live Tool tribute act στην Ελλάδα, ανεβαίνει στη σκηνή του Ilion Plus για μια ολοκληρωμένη οπτικοακουστική εμπειρία, με ένα setlist άνω των δύο ωρών που συμπεριλαμβάνει κομμάτια από ολόκληρο τον κατάλογο της μπάντας. Mια βραδιά που οι φίλοι των Tool δεν πρέπει να χάσουν.
Και όμως…πέρασαν 40 χρόνια από το θρυλικό ντεμπούτο “Indiscreet” των FM! Ένας δίσκος-ορόσημο για τον AOR ήχο που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά με τα κλασικά τραγούδια και την κρυστάλλινη παραγωγή του. “That Girl”, “I Belong To The Night”, “Frozen Heart”, “Other Side of Midnight”, “American Girls” και τόσα άλλα! Μετά τη sold out συναυλία των FM το Νοέμβριο του 2024, σκεφτήκαμε ότι θα ήταν μία καλή ευκαιρία να πείσουμε τους FM να παίξουν ζωντανά ολόκληρο το “Indiscreet” -σε ένα αποκλειστικό για τη χώρα μας show- στην Αθήνα!
Φυσικά, δεν θα λείψουν και όλα τα κλασικά hits από τους επόμενους δίσκους αλλά και τα νέα κομμάτια από το τελευταίο τους album “Brotherhood”. Τέτοια live events στον hard rock ήχο συμβαίνουν πολύ σπάνια (για να μην πούμε…ποτέ) στη χώρα μας. Για αυτό ας είμαστε όλοι εκεί!
Είσαστε έτοιμοι, λοιπόν, να υποδεχτούμε ξανά στην Αθήνα τους Steve Overland, Merv Goldsworthy, Pete Jupp, Jim Kirkpatrick & Jem Davis;
Λίγες μόλις μέρες πριν την επική επιστροφή των Helstar στην Ελλάδα, ετοιμαστείτε για ένα μοναδικό warm-up show που κανένας metalhead δεν πρέπει να χάσει!
Οι In Memory, ανεβαίνουν στη σκηνή του Eightball για μια εκρηκτική βραδιά γεμάτη διασκευές-φόρο τιμής στα μεγαλύτερα ονόματα του heavy metal.
Μαζί τους δύο θρυλικές φωνές:
James Rivera (Helstar, Seven Witches and more)
Harry “The Tyrant” Conklin (Jag Panzer, Titan Force, Cloven Hoof and more )
Δύο από τους πιο εμβληματικούς τραγουδιστές του αμερικανικού metal ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα μοναδικό show που θα σας βάλει στο σωστό κλίμα ενόψει του μεγάλου live των Helstar την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου.
Αυτή δεν είναι μια απλή συναυλία – είναι γιορτή για όλους τους φίλους του κλασικού heavy metal!
Προσοχή! Αλλαγή ημερομηνίας Helstar στην Αθήνα!! Το live θα μετατεθεί μία μέρα μετά, την Κυριακή 30 Νοεμβρίου.
Support by: Desert Near The End & The Silent Rage
Εισιτήρια στο Metal Era, Top Man, Monsterville, Eat Metal Records και online στο
Το live του Αγρινίου θα γίνει το Σάββατο 29 Νοεμβρίου.
Οι Helstar επιστρέφουν στην Ελλάδα!!
Το καμάρι του Texas και όλου του U.S. metal που εδώ και 44 χρόνια ομορφαίνει το μεταλλικό ήχο, είναι μία από τις πλέον αγαπημένες μπάντες όσων έζησαν τα ένδοξα ‘80s, τότε που ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, ήταν οι μπάντες να αποτελούν σημείο αναφοράς και να γράφουν το όνομα τους στις χρυσές σελίδες της ιστορίας. Οι Helstar δεν έμειναν πίσω στις εξελίξεις και ειδικά η χρυσή τους 5ετία μεταξύ 1984-1989 όπου και κυκλοφόρησαν όλα τους τα κορυφαία άλμπουμ -“Burning Star” (1984), “Remnants Of War” (1986), “A Distant Thunder” (1988) και “Nosferatu” (1989)- μνημονεύεται ακόμα ως σημείο τομής όσον αφορά την τελειότητα των δημιουργημάτων τους. Παρά τα μεγάλα τους διαλείμματα έκτοτε, με κυκλοφορίες πιο σποραδικές, με το “Multiples Of Black” να βγαίνει 6 χρόνια μετά το “Nosferatu” και ύστερα να ακολουθεί σιγή 12 ετών ως τις επανεκτελέσεις του “Sins Of The Past” και την κυκλοφορία του πολυπόθητου “The King Of Hell” την επόμενη χρονιά, η μεγάλη τους κλάση ήταν ακόμα παρούσα και ζέστανε τις καρδιές όσων τους περίμεναν με υπομονή.
Ο αειθαλής James Rivera που στα 65 του πλέον βάζει τα γυαλιά σε “συναδέλφους” του (διόλου τυχαία τα εισαγωγικά) με όχι τη μισή αλλά το 1/3 της ηλικίας του, παραμένει ένας από τους κορυφαίους τραγουδιστές όλων των εποχών, η φωνή του οποίου όχι απλά δεν φθίνει σε δύναμη και εύρος, αλλά κάθε φορά εκπλήσσει όλο και περισσότερο τους οπαδούς της μπάντας με όσα κάνει, ειδικά επί σκηνής. Από κοντά του μόνιμος σύντροφος ο ριφφομάστορας Larry Barragán που κι αυτός παρότι έκλεισε τα 60, δεν καταλαβαίνει τίποτα και διδάσκει πως πρέπει να είναι ο σωστός μεταλλικός κιθαρίστας, γεμίζοντας τα κομμάτια τους όγκο, δύναμη και ριφφοσειρές που θα ζήλευαν και οι σπουδαιότεροι των δημιουργών. Με τη μπάντα να βαραίνει όλο και περισσότερο όσο περνάνε τα χρόνια και από ένα σημείο και μετά να είναι περισσότερο thrash παρά heavy/power, οι Helstar διέπρεψαν σε υψηλότερες και βαρύτερες συχνότητες, ίσως όχι όσο στα ‘80s αλλά δεν μπορεί κανείς να τους προσάψει μετριότητα κυκλοφορίας.
9 χρόνια μετά το “Vampiro” και με ενδιάμεση την εμβόλιμη κυκλοφορία του “Clad In Black” το 2021, το 10ο άλμπουμ τους με τίτλο “The Devil’s Masquerade” είναι έτοιμο να κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά, όπου δεν περιμένουμε τίποτα λιγότερο από το να μας καθηλώσουν ξανά, όπως μας έχει δείξει το πρώτο δείγμα με το τραγούδι “Seek Out Your Sins”. Ο Rivera είναι έτοιμος και πάλι να μας εξιστορήσει περιπέτειες βαμπιρικής τρέλας και το εξώφυλλο του δίσκου υπόσχεται νέα “σφαγή” και δόντια βαθιά μέσα στους λαιμούς των ανυποψίαστων. Ξεκινώντας στις 28 Νοεμβρίου από τη Θεσσαλονίκη, με ενδιάμεσο σταθμό τo Αγρίνιο στις 29 και τελικό προορισμό την Αθήνα και το AN Club στις 30 του μήνα, το τελευταίο τριήμερο του Νοεμβρίου ανήκει αποκλειστικά στους άρχοντες του Αμερικάνικου ήχου και είμαστε βέβαιοι ότι για άλλη μια φορά θα καταπλήξουν το κοινό, δείχνοντας πως μπορούν να τέμνουν την παρούσα βαρύτητα με τον αρχετυπικό τους ήχο στα ‘80s.
Σας περιμένουμε όλους να τιμήσετε όλοι μαζί αυτό το σπουδαίο συγκρότημα, το οποίο πάντα νιώθει πολύ φιλόξενα στη χώρα μας και έχει υμνήσει πολλάκις το Ελληνικό κοινό και είμαστε βέβαιοι ότι στο τέλος του τριημέρου, όλοι θα έχετε ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη, όπως κάθε φορά που μας επισκέπτονται.
Η φυσική προπώληση για το live της Αθήνας ξεκίνησε στα 22 Ευρώ σε Monsterville, Metal Era, Sirens, Top Man & Eat Metal
Support στους Helstar σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Αγρίνιο* οι δικοί μας Desert Near The End και οι The Silent Rage, συμπληρώνοντας ένα πακέτο US Power δυναμίτη!
Ύστερα από τέσσερα ολόκληρα χρόνια, οι Έλληνες dark heavy-rockers NIGHT RESIDENT επιστρέφουν με το τρίτο τους στούντιο άλμπουμ, “Total Obscurity”, το πιο ολοκληρωμένο και ώριμο έργο τους μέχρι σήμερα. Ακολουθώντας τους πιο σκοτεινούς και βαρείς τόνους του “Darkness Is My Home” (2021), το συγκρότημα κάνει τώρα ένα βήμα παραπέρα, ενσωματώνοντας ταχύτερους ρυθμούς και μια goth/dark-wave αισθητική, χωρίς να χάσει τα χαρακτηριστικά του δίφωνα φωνητικά και τους μελαγχολικούς στίχους του.
Με αφορμή την ανακοίνωση, οι NIGHT RESIDENT παρουσίασαν ένα ολοκαίνουργιο βίντεο για το πρώτο single “Into the Graveyard”, μια στοιχειωτική εισαγωγή στον κόσμο του “Total Obscurity”.
Το “Total Obscurity” κυκλοφορεί στις 7 Νοεμβρίου και αποτελεί τη σαφέστερη δήλωση μέχρι σήμερα για το ποιοι είναι οι NIGHT RESIDENT — αρκετά οικείο για να ικανοποιήσει τους παλιούς οπαδούς, αλλά και αρκετά τολμηρό ώστε να προσελκύσει νέους στο σκοτεινό τους σύμπαν.
Οι Startthemonkey και οι Sevengill, οι δύο post metal μπάντες από την Αθήνα, είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν την πρώτη τους κοινή περιοδεία στα Βαλκάνια.
Η περιοδεία περιλαμβάνει εννέα συνεχόμενες εμφανίσεις σε πέντε διαφορετικές χώρες, προσφέροντας στο κοινό την ευκαιρία να ζήσει την εκρηκτική ενέργεια και το ιδιαίτερο μουσικό ύφος των δύο σχημάτων, που συνδυάζουν με μοναδικό τρόπο στοιχεία από το post, το progressive και το doom/sludge metal.
Η περιοδεία αυτή σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα για τις δύο μπάντες, καθώς πρόκειται για την πρώτη φορά που ενώνουν τις δυνάμεις τους για ένα εκτεταμένο ταξίδι εκτός συνόρων. Ανυπομονούν να μοιραστούν τη σκηνή, να συλλέξουν ιστορίες του δρόμου και να γνωρίσουν από κοντά το βαλκανικό κοινό που στηρίζει με πάθος τη μουσική σκηνή της κάθε περιοχής.
Περισσότερες πληροφορίες για τις ημερομηνίες και τους σταθμούς της περιοδείας θα βρείτε παρακάτω, καθώς και στις επίσημες σελίδες των συγκροτημάτων.
30 Οκτ. Ελλάδα, Λαμία, The Blind Pig
31 Οκτ. Ελλάδα, Ξάνθη, Nostos bar
1 Νοέ. Βουλγαρία, Καζανλούκ, Hope club with S.E.E. band
2 Νοέ. Σερβία, Βελιγράδι, Klub Fest
3 Νοέ. Σερβία, Κρούσεβατς, Alternativni Kulturni Centar Gnezdo
4 Νοέ. Κόσοβο, Πρίστινα, Termokiss
5 Νοέ. Βόρεια Μακεδονία, Σκόπια, Dze Pub with Morsrot band
6 Νοέ. Βουλγαρία, Σόφια, Swingin Hall with Paracosm band
7 Νοέ. Ελλάδα, Θεσσαλονίκη, Eighthball
This mode enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode
Improves website's visuals
This mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode
Helps to focus on specific content
This mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode
Reduces distractions and improve focus
This mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode
Allows using the site with your screen-reader
This mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Online Dictionary
Readable Experience
Content Scaling
Default
Text Magnifier
Readable Font
Dyslexia Friendly
Highlight Titles
Highlight Links
Font Sizing
Default
Line Height
Default
Letter Spacing
Default
Left Aligned
Center Aligned
Right Aligned
Visually Pleasing Experience
Dark Contrast
Light Contrast
Monochrome
High Contrast
High Saturation
Low Saturation
Adjust Text Colors
Adjust Title Colors
Adjust Background Colors
Easy Orientation
Mute Sounds
Hide Images
Hide Emoji
Reading Guide
Stop Animations
Reading Mask
Highlight Hover
Highlight Focus
Big Dark Cursor
Big Light Cursor
Cognitive Reading
Virtual Keyboard
Navigation Keys
Voice Navigation
Accessibility Statement
rockhard.gr
April 25, 2026
Compliance status
We firmly believe that the internet should be available and accessible to anyone, and are committed to providing a website that is accessible to the widest possible audience,
regardless of circumstance and ability.
To fulfill this, we aim to adhere as strictly as possible to the World Wide Web Consortium’s (W3C) Web Content Accessibility Guidelines 2.1 (WCAG 2.1) at the AA level.
These guidelines explain how to make web content accessible to people with a wide array of disabilities. Complying with those guidelines helps us ensure that the website is accessible
to all people: blind people, people with motor impairments, visual impairment, cognitive disabilities, and more.
This website utilizes various technologies that are meant to make it as accessible as possible at all times. We utilize an accessibility interface that allows persons with specific
disabilities to adjust the website’s UI (user interface) and design it to their personal needs.
Additionally, the website utilizes an AI-based application that runs in the background and optimizes its accessibility level constantly. This application remediates the website’s HTML,
adapts Its functionality and behavior for screen-readers used by the blind users, and for keyboard functions used by individuals with motor impairments.
If you’ve found a malfunction or have ideas for improvement, we’ll be happy to hear from you. You can reach out to the website’s operators by using the following email
Screen-reader and keyboard navigation
Our website implements the ARIA attributes (Accessible Rich Internet Applications) technique, alongside various different behavioral changes, to ensure blind users visiting with
screen-readers are able to read, comprehend, and enjoy the website’s functions. As soon as a user with a screen-reader enters your site, they immediately receive
a prompt to enter the Screen-Reader Profile so they can browse and operate your site effectively. Here’s how our website covers some of the most important screen-reader requirements,
alongside console screenshots of code examples:
Screen-reader optimization: we run a background process that learns the website’s components from top to bottom, to ensure ongoing compliance even when updating the website.
In this process, we provide screen-readers with meaningful data using the ARIA set of attributes. For example, we provide accurate form labels;
descriptions for actionable icons (social media icons, search icons, cart icons, etc.); validation guidance for form inputs; element roles such as buttons, menus, modal dialogues (popups),
and others. Additionally, the background process scans all the website’s images and provides an accurate and meaningful image-object-recognition-based description as an ALT (alternate text) tag
for images that are not described. It will also extract texts that are embedded within the image, using an OCR (optical character recognition) technology.
To turn on screen-reader adjustments at any time, users need only to press the Alt+1 keyboard combination. Screen-reader users also get automatic announcements to turn the Screen-reader mode on
as soon as they enter the website.
These adjustments are compatible with all popular screen readers, including JAWS and NVDA.
Keyboard navigation optimization: The background process also adjusts the website’s HTML, and adds various behaviors using JavaScript code to make the website operable by the keyboard. This includes the ability to navigate the website using the Tab and Shift+Tab keys, operate dropdowns with the arrow keys, close them with Esc, trigger buttons and links using the Enter key, navigate between radio and checkbox elements using the arrow keys, and fill them in with the Spacebar or Enter key.Additionally, keyboard users will find quick-navigation and content-skip menus, available at any time by clicking Alt+1, or as the first elements of the site while navigating with the keyboard. The background process also handles triggered popups by moving the keyboard focus towards them as soon as they appear, and not allow the focus drift outside it.
Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Disability profiles supported in our website
Epilepsy Safe Mode: this profile enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode: this mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode: this mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode: this mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode: this mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Keyboard Navigation Profile (Motor-Impaired): this profile enables motor-impaired persons to operate the website using the keyboard Tab, Shift+Tab, and the Enter keys. Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Additional UI, design, and readability adjustments
Font adjustments – users, can increase and decrease its size, change its family (type), adjust the spacing, alignment, line height, and more.
Color adjustments – users can select various color contrast profiles such as light, dark, inverted, and monochrome. Additionally, users can swap color schemes of titles, texts, and backgrounds, with over seven different coloring options.
Animations – person with epilepsy can stop all running animations with the click of a button. Animations controlled by the interface include videos, GIFs, and CSS flashing transitions.
Content highlighting – users can choose to emphasize important elements such as links and titles. They can also choose to highlight focused or hovered elements only.
Audio muting – users with hearing devices may experience headaches or other issues due to automatic audio playing. This option lets users mute the entire website instantly.
Cognitive disorders – we utilize a search engine that is linked to Wikipedia and Wiktionary, allowing people with cognitive disorders to decipher meanings of phrases, initials, slang, and others.
Additional functions – we provide users the option to change cursor color and size, use a printing mode, enable a virtual keyboard, and many other functions.
Browser and assistive technology compatibility
We aim to support the widest array of browsers and assistive technologies as possible, so our users can choose the best fitting tools for them, with as few limitations as possible. Therefore, we have worked very hard to be able to support all major systems that comprise over 95% of the user market share including Google Chrome, Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera and Microsoft Edge, JAWS and NVDA (screen readers).
Notes, comments, and feedback
Despite our very best efforts to allow anybody to adjust the website to their needs. There may still be pages or sections that are not fully accessible, are in the process of becoming accessible, or are lacking an adequate technological solution to make them accessible. Still, we are continually improving our accessibility, adding, updating and improving its options and features, and developing and adopting new technologies. All this is meant to reach the optimal level of accessibility, following technological advancements. For any assistance, please reach out to
