Είναι γεγονός πως η heavy metal κοινότητα, σε επίπεδο οπαδών, θρέφει ανάμεικτα συναισθήματα για το πρόθημα «επαν». Επανασυνδέσεις, επανασυστάσεις εκ του μη όντος, επανηχογραφήσεις, επανακυκλοφορίες, όλα τους μπαίνουν στην «παλάντζα» και είτε αποθεώνονται, είτε αντιμετωπίζονται ως μίασμα. Λίγοι είναι αυτοί που παραμένουν ψύχραιμοι – διατηρώντας έστω έναν σκεπτικισμό – αναμένοντας αρχικά να δουν «πως θα δουλέψει αυτό» και κατόπιν, έρχονται να κρίνουν διά του αποτελέσματος.
Δε θα «βγάλω την ουρά μου απ’ έξω». Αν και ανήκω στους υποτιθέμενους ψύχραιμους, έχω υπάρξει αφοριστικός, έχω διαγράψει από τα κιτάπια μου συγκροτήματα, καλλιτέχνες και κυκλοφορίες, μόνο και μόνο στο άκουσμα μιας τέτοιας είδησης. Και φυσικά, θα υπάρξω και στο μέλλον, το παραδέχομαι! Με μια διαφορά: Ήμουν σίγουρος για το αποτυχημένο αποτέλεσμα, εκ των προτέρων. Θες από ένστικτο; Θες από γνώση καταστάσεων; Το έβλεπα το «κάζο» να έρχεται. Τα παραδείγματα πάντοτε απολύτως χαρακτηριστικά, δεν είναι όμως της παρούσης να μιλήσουμε για αυτά.
Ένας αντίστοιχος διαχωρισμός γνωμών, έγινε και στην περίπτωση των Ρώσων SCALD, έστω κι αν το status της μπάντας αδυνατούσε (ευτυχώς) να θρέψει εκτεταμένη τοξικότητα στο διαδίκτυο. Οι οπαδοί χωρίστηκαν. Η μια μερίδα θεωρούσε πως SCALD χωρίς τον Agyl, τον αυθεντικό τραγουδιστή του γκρουπ, ήταν αδύνατον να υπάρξουν, εκλαμβάνοντας την είδηση ως «ιεροσυλία». Η άλλη, χάρηκε που οι δημιουργοί του ιστορικού cult αριστουργήματος “Will of the Gods is a great power” ήταν ξανά ενεργοί, αρκεί βέβαια ο αντικαταστάτης του αυθεντικού frontman να ήταν ο κατάλληλος.
To EP “There flies our wail!” και το άλμπουμ “Ancient doom metal” έδειξαν δύο πράγματα: Πρώτον, ότι ο ήχος του “Will of the gods is a great power” είναι μάλλον αδύνατον να προσεγγιστεί ξανά και δεύτερον ότι είναι εξίσου αδύνατο να βρεθεί ένας νέος Agyl. O μακαρίτης δεν τραγουδούσε απλά, «έμπαινε» μέσα στις συνθέσεις και η φωνή του ήταν μοναδική, ακόμη και στα τεχνικά της χαρακτηριστικά. Ως προς το πρώτο, οι SCALD έπραξαν σοφά και παραμένοντας στη φιλοσοφία “MANOWAR meets BATHORY meets CANDLEMASS”, ανανέωσαν τον ήχο τους, αφήνοντας το “Will of the Gods…” στην ησυχία του.
Ως προς το δεύτερο, φάνηκε πως η φάση χώλαινε. Ο Felipe Plaza των PROCESSION και CAPILLA ARDIENTE, ήταν μια ασφαλής, θεωρητικά, μεταγραφή, μα πρακτικά δεν «κούμπωσε» τέλεια. Το δικό του υλικό το είπε μια χαρά, αλλά τις ερμηνείες του Agyl στο παλαιό υλικό ήταν αδύνατον να τις προσεγγίσει. Οπότε οι SCALD, δίχως να χρειάζονται έναν κλώνο, έπρεπε να βρουν κάποιον ερμηνευτή όσο γινόταν εγγύτερα στο στυλ του αειμνήστου frontman τους. Σωστή η αντικατάσταση λοιπόν του Felipe από τον Hrafn των VENDEL. Επικό heavy/doom παίζουν κι αυτοί, Ρώσοι είναι, με SCALD μεγάλωσαν, έχουν την απαιτούμενη mentalité και από ικανότητες, ο νέος ταιριάζει πολύ καλύτερα.
Το “Relics” είναι η κυκλοφορία που μας τον συστήνει στο νέο του πόστο. Περιέχει πέντε τραγούδια: Τρία από αυτά, τα “Master of Tundra”, “Ravens” και “Flame”, γράφτηκαν αρχικά μεταξύ της άνοιξης του 1996 και του φθινοπώρου του 1997, όταν ο Agyl έφυγε τραγικά από τη ζωή, στις ράγες των τραίνων. Το δε “Falcon”, χρονολογείται από το 1991-1992, είναι δική του σύνθεση από την εποχή των ROSS (project πριν τους SCALD και εν πολλοίς, βάση αυτών) και επανηχογραφήθηκε στα Αγγλικά και στα Ρωσικά, για να τιμηθεί η μνήμη του σπουδαίου τραγουδιστή.
Τα έπη αυτά δεν ηχογραφήθηκαν ποτέ ως τώρα επίσημα αλλά για την αξία τους, ούτε λόγος. Είναι παραπάνω από βέβαιο πως θα ενθουσιάσουν αφενός τους οπαδούς των Ρώσων, αφετέρου κάθε λάτρη του επικού doom metal. Η μπάντα είναι εγγύηση σε αυτό που υπηρετεί και ο Hrafn δικαιώνει πλήρως την επιλογή και εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του, απ’ όσο έκρινα και από την εμφάνισή της ενδεκάτης Ιουλίου, στη Μόσχα. Εγώ αλλού όμως θέλω να σταθώ. Σε κάτι περισσότερο ουσιώδες, κάποιες φορές, από τις νότες.
Η προσέγγιση από πλευράς SCALD της επανόδου τους, η διαχείριση της είδησης, η ποιότητα του post – 2020 υλικού και η εμφανέστατη θέληση για συνεχή, αδιάκοπη βελτίωση, δείχνει μια μπάντα που δεν επέστρεψε για να «αρμέξει την αγελάδα του underground», στοχεύοντας στις τσέπες μας. Δείχνει ένα συγκρότημα το οποίο ήρθε με καθαρές, αγαθές προθέσεις, να διορθώσει μια ιστορική αδικία. Και μάλιστα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δε θα λάβει στον βαθμό που δικαιούται την όποια αναγνώριση, κάτι που το ανεβάζει κι άλλο στην υπόληψή μου.
Ως λάτρης του επικού doom metal, περιμένοντας το επόμενο full length, ακούω το “Relics” και δηλώνω πίστη στο υπέροχο αυτό συγκρότημα. Σε μια σύγχρονη μεταλλική βιομηχανία, η οποία κατακλύζεται και πνίγεται από την πλημμυρίδα της μετριότητας και της ανικανότητας, επειδή ακριβώς δίνει πανεύκολα βήμα στον κάθε τυχαίο να εκφραστεί (δε φαντάζεσαι πόσες φορές έχω πει «αναθεματισμένο διαδίκτυο»), περιπτώσεις σαν τους SCALD δεν είναι απλώς καλοδεχούμενες… Είναι ως και σωτήριες.
Για την ακοή και τα νεύρα μου.
Ίσως και για τα δικά σου.
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Hrafn – Φωνητικά
Harald – Κιθάρα
Karry – Κιθάρα
Velingor – Μπάσο
Ottar – Τύμπανα, κρουστά
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Cruz del Sur Music
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Facebook
Bandcamp
Instagram
Spotify
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:
“Will of the Gods is a great power” (MetalAgen Records, 1996)
“There flies our wail!” (EP, High Roller Records, 2021)
“Ancient doom metal” (High Roller Records, 2024)
“Relics” (EP, Cruz del Sur Music, 2026)
Δημήτρης Τσέλλος
