>
Το να είσαι συντάκτης έχει ένα πολύ σημαντικό προσόν: όταν ακούς ένα πολύ καλό δίσκο έχεις την ευκαιρία να μοιραστείς τις σκέψεις και τον ενθουσιασμό σου με περισσότερο κόσμο από το συνηθισμένο, ειδικά τώρα με την έξαρση των social media η κριτική «ταξιδεύει» σε κάθε γωνιά της χώρας μας. Αν συναντάς παρόμοιες σκέψεις και συναισθήματα η χαρά διπλασιάζεται.
Οι Σουηδοί ECLPSE σε κάθε δίσκο έδειχναν τις τεράστιες δυνατότητες τους και παράλληλα συνεχώς βελτιωνόντουσαν, με αποκορύφωμα τον εκπληκτικό δίσκο “Are you ready to rock” ο οποίος μετά από 4 χρόνια συνέχιζε να έχει θέση στο προσωπικό μου playlist. Φέτος κυκλοφορούν το “Bleed and scream”, με τον οποίο θέλουν να συνεχίσουν την πετυχημένη πορεία στη δισκογραφία. Με το πρώτο άκουσμα γίνεται ευδιάκριτο ότι έχουμε να κάνουμε με τρανταχτό δείγμα «καραδίσκαρου» με «παντελονάτα» τραγούδια στο χώρο του heavy melodic rock.
Η συνέχεια του “Are you ready to rock” διαθέτει έντεκα μελωδικές συνθέσεις με απίστευτες δυναμικές κιθάρες (για το είδος) και τα υπέροχα φωνητικά του βασικού συνθέτη Erik Martensson, ο οποίος ήταν αρκετά απασχολημένος τα προηγούμενα χρόνια συμμετέχοντας σε δίσκους των W.E.T., GIANT και Jimi Jamison. Επίσης το γεγονός ότι τα περισσότερα τραγούδια αγγίζουν το heavy metal μου θυμίζουν την περίπτωση των παλιών υπέροχων, επί εποχής Deris, PINK CREAM 69, ενώ δεν λείπουν οι αναφορές στους πολύ αγαπημένους WHITESNAKE (δεκαετίας ‘80). Τέλος τα χορωδιακά φωνητικά με τα πλήκτρα προσφέρουν μοναδική ατμόσφαιρα ικανή να σε ξεσηκώσει όπου και να είσαι. Ειδικά όταν ακούς το δίσκο με ακουστικά και αντιλαμβάνεσαι το παραμικρό solo και lead γέμισμα καταλαβαίνεις για τι υψηλή ποιότητα συνθέσεων αναφέρομαι.
Αγαπημένο τραγούδι δεν μπορώ να βρω ακόμα, καθώς τα θεωρώ ισάξια όλα. Συγκριτικά με τον τρίτο τους δίσκο “Are you ready to rock” μετά από κάποια ακούσματα έχω την εντύπωση ότι το “Bleed and scream” κερδίζει στα σημεία. Συγκριτικά με όποιες άλλες κυκλοφορίες στο συγκεκριμένο είδος για το 2012 υπερέχει επίσης. Μέτρια στιγμή δεν υφίσταται και οι μπαλάντες ανύπαρκτες (ένα γεγονός που με κάνει να λατρεύω ακόμη περισσότερο τους Σουηδούς), αν εξαιρέσεις τα “A bitter taste” και About to break” τα οποία δεν τα λες και κλασσικές μπαλάντες, καθώς έχουν τα ξεσπάσματά τους. Ελπίζω να μην καθυστερήσει για άλλα 4 χρόνια ο Erik Martensson να μας παραδώσει ένα ακόμη αριστούργημα. Παραδοθείτε στην ενέργεια και την δύναμη των ECLIPSE. Άνετα ανάμεσα στους 10 καλύτερους δίσκους της χρονιάς!
9 / 10
Παναγιώτης Δημητρόπουλος
