"/>
H Γερμανία είναι τεράστια μεταλομάνα και μας έχει προσφέρει πάμπολλες σπουδαίες μπάντες. Στο melodic death όμως, πλην κάποιων λίγων εξαιρέσεων όπως οι NIGHT IN GALES ή οι FRAGMENTS OF UNBECOMING, δεν είχανε σπουδαία και πολλά πράγματα να παρουσιάσουν. Και από το πουθενά έρχονται κάτι τύποι που λέγονται DARKEST HORIZON.
Τo “The grand continuum” είναι το πρώτο πλήρες άλμπουμ τους. Είχαν προηγηθεί δύο EPs, το 2011 και το 2013, αλλά δεν είχε τύχει να ακούσω κάποιο από αυτά. Βάζοντας λοιπόν από περιέργεια βασικά το “The grand continuum”, το συμφωνικό intro του μου κέντρισε με τη μία το ενδιαφέρον. H αλά “Ov fire and the void” των BEHEMOTH εισαγωγή του εναρκτήριου ουσιαστικά τραγουδιού του δίσκου, “A universe reborn”, αλλά και η αλληλουχία των riff που ακολούθησε, με κέρδισε με το «καλημέρα».
Οι τύποι παίζουν ένα μοντέρνο και πολύ Φινλανδικό melodic death metal με επικό χαρακτήρα, με πολύ groove, ωραίες ατμόσφαιρε, μελωδίες, lead, πιο extreme περάσματα με κάποια blast-beats, κάποιες πινελιές από πιο 90s καταστάσεις και αποτελούν μία μίξη σχημάτων όπως οι INSOMNIUM, WINTERSUN, DARK TRANQUILLITY και ENSIFERUM, χωρίς όμως να σε παραπέμπουν ευθέως σε κάποια από αυτές τις μπάντες, καθώς το κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει και κάτι το ξεχωριστό να δώσει και καταφέρνοντας να έχουν ως ένα βαθμό προσωπικό ήχο. Τα φωνητικά του Aurelius Lie είναι σούπερ, ενώ και η χρήση των πλήκτρων από τον Christian Muhlbauer πολύ καλή, χωρίς να υπερφορτώνει τα κομμάτια, αλλά να είναι ουσιαστικός και με άποψη. Και τα υπόλοιπα μέλη όμως είναι μια χαρά, με ωραία παιξίματα, ωραίες ιδέες και ένα σύνολο που δεν παρατάει τη μουσικότητα στον βωμό της όποιας πιθανής ή απίθανης επιτυχίας.
Και τα επτά τραγούδια του “The grand continuum” (έχει και ένα intro και ένα outro) έχουν, όπως είπα και παραπάνω, να δώσουν και αξίζουν πραγματικά. Η λιγότερο καλή στιγμή του δίσκου είναι το 10-λεπτο “Interdimensional”, που έχει ωραία μέρη, αλλά κάπου σε κουράζει με τη διάρκειά του, αφού δεν είναι κάτι το τρομερό. Από τα υπόλοιπα έξι, ένα κλικ πάνω είναι τo “A thousand dreams”, το “Utopia” με την εισαγωγή από ακουστικές κιθάρες και την mid και groove-άτη συνέχειά του, το “Evolution’s downfall” με τα ωραία πλήκτρα και το ωραίο μελωδικό ρεφρέν, αλλά και το up tempo και straight Σουηδικό “The hourglass”, με το πολύ ωραίο συνοδευτικό πιάνο στο ρεφρέν.
Δε νομίζω ότι αυτή η μπάντα θα μείνει για πολύ καιρό χωρίς δισκογραφικό συμβόλαιο. Ποιοτικό μοντέρνο melodic death metal, με καταγωγή από τη Γερμανία μεν, αλλά τόσο Σκανδιναβικό και καλό! Τσεκάρετέ τους, γιατί πιστεύω ότι έχουν δυνατότητες για μεγαλύτερα πράγματα στο μέλλον. Ωραίο άλμπουμ!
7.5 / 10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
