
Όσοι «μεγάλωσαν» μουσικά στα 80s ή/και στα 90s, θα θυμούνται και θα συμφωνούν ότι η είδηση της δημιουργίας ενός super group, όπως ονομάζονταν δικαίως οι συνάξεις αστέρων πρώτου μεγέθους, ήταν πρώτη είδηση στα «μεταλλικά tabloids» και όλοι κάναμε σαν τρελοί για να μάθουμε οτιδήποτε γύρω από αυτό, περιμένοντας την επόμενή του κίνηση με περισσή ανυπομονησία.
Αντιθέτως, στην «πεζή» εποχή της γρήγορης και άπλετης πληροφορίας, η δημιουργία μιας τέτοιας all star μπάντας δεν κάνει ούτε στο ελάχιστο την ίδια, ιδιαίτερη αίσθηση. Αυτό οφείλεται σε δύο λόγους, κυρίως: Ο πρώτος, έχει να κάνει με την απώλεια πάσης φύσεως ιδιωτικότητας των μουσικών, μέσω των social media. Με καθαρά δική τους ευθύνη, ξέρουμε ανά πάσα ώρα και στιγμή τι κάνουν και πού. Έτσι, φτάνουμε στη σμίκρυνση του όποιου status.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε και τον δεύτερο λόγο, τις πιο πιθανές και απίθανες συνεργασίες να συμβαίνουν. Πλέον είναι πανεύκολο να τραγουδήσει ο Bruce Dickinson σε δίσκο του Μάκη από το Μπραχάμι, εφόσον ο Μάκης έχει το «μαρούλι». Ο Μάκης που άλλοτε, αν κατέθετε την ίδια πρόταση, το πολύ-πολύ να λάμβανε μια κάρτα από το management του Bruce με την αφιέρωση “to Makis, chase your dreams and godspeed!”. Αφιέρωση την οποία εννοείται δεν θα είχε γράψει καν ο Bruce, αλλά η γραμματέας του Rod Smallwood.
Ορίστε όμως, αγαπητέ αναγνώστη, ένα πραγματικό super group, κι ας έχουμε 2026! Ο λόγος για τους LEX LEGION των Mikkey Dee, Pete Blakk, Andy La Rocque, Hal Patino και Nils K. Rue. Δηλαδή, με άλλα λόγια, της μπάντας που είχε ο King Diamond στα αριστουργήματα “Them”, “Conspiracy” και “The Eye” (εδώ στο «περίπου», μιας και στα τύμπανα δεν συμμετείχε ο Mikkey Dee αλλά ο Snowy Shaw), με τραγουδιστή τον frontman των PAGAN’S MIND. Και κατ’ επέκταση, μιλάμε για ένα σχήμα τα μέλη του οποίου έχουν περάσει, μεταξύ άλλων, από τις τάξεις των MOTORHEAD, SCORPIONS, DEATH και DOCTOR BUTCHER.
Όπως έγραψα στην αρχή, στις μέρες μας αυτά όλα δεν κάνουν πια την αίσθηση που έκαναν στο παρελθόν. Και επί προσωπικού, δε θαμπώνομαι από τέτοιες κινήσεις, ο φίλος μου ο Νίκας δε, με λέει «κλινικό» και απορεί πως γίνεται να μην αφήνω το συναίσθημα να με παρασύρει («όσοι είναι αισθηματίες την πατάνε στη ζωή»). Αλλά ρε διάολε, αν τα κάνω πενηνταράκια, οι LEX LEGION είναι μια μπάντα που ναι, γεννά προσδοκίες!
Ξέρεις γιατί τις γεννά; Γιατί τα μέλη της δεν είναι παρηκμασμένοι “has been” μουσικοί που βγήκαν από την καμφορά και τη ναφθαλίνη επειδή θυμήθηκαν πως υπάρχει εκεί έξω μια πίτα από την οποία μπορούν να τσιμπήσουν κανένα ψίχουλο. Είναι ακμαίοι και ζουν την «ώριμη νιότη» τους. Οι προσδοκίες μου λοιπόν δεν έχουν να κάνουν με ένα ακόμη “Them”, για παράδειγμα, αλλά σίγουρα με έναν δίσκο ποιοτικό, στον οποίο να αποτυπώνεται η αξία και το ταλέντο των δημιουργών του και να τιμάται το παρελθόν και το παρόν τους. Και τελικά, οι LEX LEGION μου δίνουν, απλόχερα, περισσότερα απ’ όσα ζητώ!
Το “Lex Legion” είναι γραμμένο «ακριβώς όπως σκεφτόμασταν στα ‘80s», λέει ο Mikkey Dee. Και μόνο άδικο δεν έχει! Οι συνθέσεις του, έρχονται «από τότε», με τη διαφορά ότι δεν ακούγονται σαν ένα σκόπιμο, εκ του πονηρού βήμα προς τα πίσω, ένα «λείψανο» που σέρνεται για να εκβιάσει/εκμαιεύσει το βαλάντιο του ακροατή. Ούτε πρόκειται περί «νοσταλγίας για τη νοσταλγία». Πρόκειται για στάση ειλικρινή, αυθόρμητη, προερχόμενη από μουσικούς που δεν έχουν να αποδείξουν απολύτως τίποτα και σε κανέναν, απλά, αυτό ξέρουν να παίζουν και αυτό παίζουν.
Ευθύβολο heavy metal με καλαίσθητες, λιτές ενορχηστρώσεις, μουσικότητα, υψηλή τεχνική κατάρτιση δίχως εγωκεντρικές επιδείξεις, φωνητικές ερμηνείες α’ διαλογής, μελωδικό και αρμονικό, γυαλισμένο όσο πρέπει δίχως να στερείται όγκου και δύναμης, με συναυλιακό χαρακτήρα και ολίγη από την απαιτούμενη αύρα της Ανατολής, να του προσθέτει τους τελευταίους καλλωπισμούς. Σε έναν δίσκο που θα μπορούσε πανεύκολα να είναι η καινούργια δουλειά του King Diamond κι αν όντως ήταν, θα είχε χ@σει σώβρακο όλος ο Μεταλλικός Τύπος! Χεχε, βάλε όποιο από τα τρία πιθανά γράμματα θες στη θέση του @, δε με απασχολεί!
Μην τυχόν και μιλήσει κανείς για «αντιγραφή», του δάγκωσα τον καρίτσαφλο! Δε δικαιούνται να ακουστούν σαν τους KING DIAMOND, οι άνθρωποι που έγραψαν τρεις δισκάρες για τον Βασιλιά; Εννοείται πως όχι απλά δικαιούνται, αλλά επιβάλλεται! Όσο κι αν υπάρχουν και κάποια, λίγα, στοιχεία δω κι εκεί, που δηλώνουν άλλα ακούσματα, τύπου GHOST, Bruce Dickinson, Halford. Έλα ‘νταξ’, δε θα ψάξω για ψεγάδια τώρα, δεν υπάρχει λόγος. Ευχαριστήθηκα πολύ το άλμπουμ και τους συγχωρώ ως και το ΑΙ video clip για το “Gypsy tears”.
Στις 28 Νοεμβρίου, οι LEX LEGION, θα εμφανιστούν για πρώτη φορά (τουλάχιστον αυτό ισχύει ως τώρα που γράφεται το κείμενο) στο Filmstudion, στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Είμαι πολύ περίεργος να δω την εμφάνισή τους αυτή. Λες να έχουμε και καμιά έκπληξη;
8,5 / 10
Δημήτρης Τσέλλος











