"/>
Το βουλώνω και περιμένω να ακούσω το δίσκο. Ο ηγέτης των ICED EARTH, κατονομάζει τον εαυτό του, εδώ και χρόνια, ως “history buff”, όσες φορές έχουμε συζητήσει (και είναι πάρα πολλές), νομίζω όμως ότι η «αμερικανιά» που βγάζει το “The glorious burden”, ξεχειλίζει. Και μιλάμε για κακώς εννοούμενη. Βλαχοαμερικανιά! Δεν είναι και το καλύτερό μου, να ακούω διάσπαρτα μέσα σε διαφορετικά τραγούδια, μέρη του Εθνικού Ύμνου των ΗΠΑ. Όπως, επίσης, δεν θα έλεγα ότι ήταν και το καλύτερο video clip (αλλά και τραγούδι) το “When the eagle cries”, για την τρομοκρατική ενέργεια της 11ης Σεπτεμβρίου. Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο στο κόλλημα του Schaffer με τη χώρα του (γιατί θυμάμαι το ντου στο Καπιτώλιο και συγχύζομαι, μεγάλος άνθρωπος), αλλά νομίζω ότι έστω κι εκ των υστέρων κατάλαβε το λάθος του με τους στίχους και το concept και δημιούργησε τους SONS OF LIBERTY, ένα project που ασχολήθηκε αποκλειστικά με τέτοια θέματα, σε στιχουργικό επίπεδο.
Σε ότι αφορά στα τραγούδια, οι μπαλάντες είναι αδιάφορες, το εναρκτήριο “Declaration day”, κλασικό ICED EARTH, το “Attila” (που έχουν συνθέσει από κοινού οι Schaffer/Barlow) νομίζω ότι είναι το καλύτερο τραγούδι του δίσκου. Συμπαθητικό το “The reckoning”, εντελώς αδιάφορο το “Red baron/Blue max” και το “Waterloo” λίγο καλύτερο (και σ’ αυτό συμμετείχε συνθετικά ο Barlow), αλλά όχι κάτι το συγκλονιστικό. Η μεγαλεπήβολη τριλογία του “Gettysburg”, που μιλά για τον αμερικάνικο εμφύλιο και διαρκεί 30 λεπτά, είναι ενδιαφέρουσα ιδιαίτερα στα σημεία που μπαίνει η συμφωνική ορχήστρα της Πράγας, αλλά τελικά ακούγεται υπερβολική σε διάρκεια, με το καλύτερο μέρος να είναι το μεσαίο, το “Hold at all costs”.
Απέλπιδες οι προσπάθειες να βαφτιστεί αριστούργημα, ένας –το λιγότερο- μέτριος δίσκος. Ταξίδεψαν για συνεντεύξεις στη χώρα μας οι Schaffer και Owens, έγινε ένας μικρός πανικός στην Ελλάδα, αλλά ο αρχικός ενθουσιασμός που έχεις σχεδόν πάντα όταν βγάζει δίσκο ένα αγαπημένο σου συγκρότημα, γρήγορα μετατράπηκε σε απογοήτευση και δεν είναι τυχαίο που το “The glorious burden”, για πολλά χρόνια, σάπιζε στις προσφορές των δισκοπωλείων, με απίστευτα χαμηλές τιμές (της τάξεως των 1-3 ευρώ). Μέχρι τότε, ήταν σίγουρα ο χειρότερος δίσκος των ICED EARTH. Δυστυχώς, στη συνέχεια, δέχθηκε πιέσεις και από άλλες δουλειές του συγκροτήματος, που προσπάθησαν να διεκδικήσουν τα πρωτεία στη μετριότητα… Αυτά όμως είναι κείμενα που θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια, στα αντίστοιχα επετειακά κείμενα…
Did you know that:
- Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το διπλό DVD “Gettysburg”, που ουσιαστικά ο Schaffer μας έδειχνε για μία ακόμη φορά το πάθος του για την ιστορία, καθώς περιείχε την τριλογία «ντυμένη» με εικόνες από τη μάχη του Gettysburg, συνεντεύξεις με τον Schaffer και διάφορα τέτοια «ωραία». Εντελώς ανούσια κυκλοφορία, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί υπάρχει στα ράφια της δισκοθήκης μου. Αμάν πια αυτό το συμπλήρωμα δισκογραφίας, που το έχουμε χρυσοπληρώσει…
- Το “When the eagle cries”, είτε επειδή ήταν μπαλάντα, είτε επειδή μιλούσε για την 11η Σεπτεμβρίου (είτε και για τους δύο λόγους), την έβγαλαν και σε unplugged version. Το video clip μάλιστα είχε αυτήν την έκδοση, καθώς πίστευαν ότι μπορούσε να κάνει το breakthrough. Τελικά, δεν κατάφερε τίποτα το ιδιαίτερο…
Σάκης Φράγκος
