"/>
Και σε αυτό το άλμπουμ, ο ακροατής θα άκουγε συνθέσεις απλά δομημένες, χωρίς κανένα ηχητικό φανφαρονισμό, καμία απολύτως πολυπλοκότητα ή τάση για κάτι διαφορετικό από ότι περίμενε. Τραχείς και στακάτες συνθέσεις με ένα ή δυο χαρακτηριστικά riff σαν βασική ιδέα, βασισμένες όλες στον Γερμανικό (κυρίως) heavy metal ήχο, έχοντας και αρκετά πιο power μέρη «έντυσαν» ηχητικά και το νέο τότε πόνημα τους. Τραγούδια που ο καθένας θα «τα έκανε δικά του», πολύ γρήγορα και θα τα άκουγε πολλές φορές, για το riff, το ρεφρέν, την μελωδία, ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο επιθυμούσε, χωρίς να υπάρχει μια συγκεκριμένη αιτία. Για ακόμα μια δουλειά υπήρχαν συνθέσεις αρκετά άμεσες προς τον οπαδό, αποτελώντας «εύκολο» πόλο ηχητικής έλξης, αφού ήταν ως επί το πλείστον άκρως πορωτικές, με κύριο γνώμονα την δυναμική και το τσαγανό, ειδικά όταν το tempo ήταν σε πιο γρήγορους ρυθμούς.
Συνθέσεις όντας για ακόμα μια φορά δομημένες στο γνώριμο μουσικό ύφος του συγκροτήματος, που δεν θα σε αφήναν αδιάφορο σε κάποιο σημείο της ακρόασης. Σίγουρα δεν ήταν σε σύνολο η καλύτερη δισκογραφική τους προσπάθεια αλλά θεωρώ ότι όταν έχεις μια τόσο μεγάλη γκάμα κυκλοφοριών, κάποιες θα είναι ένα κλικ πιο κάτω. Ακόμα και ήδη παιγμένα μέρη σε παρελθοντικούς δίσκους, να ανακάλυπτε κάποιος, δε νομίζω να τον ενοχλούσε, αφού ήταν άλλη μια κυκλοφορία με τα συν και τα πλην της.
Οι GRAVE DIGGER στο «Τελευταίο δείπνο», όπως κάνουν άλλωστε σε κάθε δίσκο τους, δεν δυσαρέστησαν, πρωτίστως, όσους αρέσκονται σε αυτό που εκφράζονται συνθετικά. Η εμπειρία και φυσικά το ταλέντο που υπάρχει έμφυτο στους μουσικούς που απαρτίζουν το γκρουπ, λειτούργησαν ιδανικά έτσι ώστε και αυτό το άλμπουμ να έχει τραγούδια που έχριζαν από τότε αρκετές ώρες ακροάσεων και προσέφεραν άμεσα ευχαρίστηση και διαρκή διασκέδαση στον ακροατή. Το γκρουπ είναι ένας από τους πιο άξιους πρεσβευτής της heavy metal μουσικής, κάθε φορά κυκλοφορεί ωραία τραγούδια και δεν έχει εξοκείλει ποτέ από το στυλ του, παίζοντας αυτό που γουστάρει. Δεν είναι τυχαία η εκτίμηση του κόσμου, που τους έχει κάνει τόσο αγαπητούς.
Did you know that:
– Μετά την αποκάλυψη του εξωφύλλου τον Νοέμβριο του 2004, το οποίο έλαβε θετικά σχόλια, αρκετοί οπαδοί όμως απογοητεύτηκαν από αυτό λόγω του κινήτρου που σε κάποιους φαινόταν ότι υπήρχε. Το συγκρότημα δήλωσε ότι το εξώφυλλο δεν είναι ένα μήνυμα του Διαβόλου και εναντίον των Χριστιανών, αλλά μια αναπαράσταση ενός καταθλιπτικού Ιησού Χριστού τις τελευταίες μέρες πριν από το θάνατό του.
– Το άλμπουμ παρόλο που στιχουργικά δείχνει το αντίθετο, δεν είναι θεματικό, με ένα κεντρικό θέμα να κυριαρχεί, αλλά πολλά τραγούδια, απλά, είναι βασισμένα στις τελευταίες μέρες του Ιησού Χριστού. Το “The last supper”, όπως δηλώνει ο τίτλος, αναφέρεται στο τελευταίο δείπνο του Ιησού και την προδοσία του Ιούδα, το “Soul savior” αναφέρεται στον Χριστιανισμό, το “Crucified” αναφέρεται στα συναισθήματα που είχε ο Ιησούς όταν σταυρώθηκε, το “Divided cross” αναφέρεται στις στιγμές που ο Ιησούς ήταν σταυρωμένος και τα συναισθήματα του κόσμου και το “Always and eternally” αναφέρεται στις μνήμες και για τις αναμνήσεις και τις προσωπικές πεποιθήσεις που μένουν μετά τον θάνατο του Χριστού.
– Στην limited digipack έκδοση του άλμπουμ σε CD, υπάρχουν δυο επιπλέον τραγούδια, τα “Sleepless” και “Jeepers creepers”
– Το αρχικό format του βινυλίου ήταν σε picture disc, και όχι μονόχρωμο όπως τα περισσότερα, δηλαδή σε βινύλιο όπου και το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο είναι τυπωμένα πάνω του, χωρίς να υπάρχει έξτρα εξώφυλλο να καλύπτει το βινύλιο.
– Η δισκογραφική τους εταιρία, στα πλαίσια της προώθησης του δίσκου, είχε βγάλει μπουκάλια με κόκκινο κρασί και ως ετικέτα το εξώφυλλο του άλμπουμ, κάνοντας τους απαραίτητους συνειρμούς με τον «Μυστικό Δείπνο».
Θοδωρής Μηνιάτης
