A day to remember… 19/3 [KISS]

0
2








"/>



Το “C’mon and love me”, ένα από τα χαρακτηριστικότερα και καλύτερα τραγούδια από τα πρώτα χρόνια των KISS, γράφτηκε σε λιγότερο από μία ώρα από τον Stanley, επηρεασμένος από το “Question” των MOODY BLUES. Μάλιστα είναι και το τραγούδι όπου ο Paul παίζει lead κιθάρα για πρώτη φορά, αντί του Ace. Το τραγούδι κυκλοφόρησε και σαν το δεύτερο single από αυτή την δουλειά των KISS (με b-side το “Getaway”) αλλά δεν πήγε πουθενά. Ο Stanley, μέσα από τους στίχους του, υποδύεται έναν παιχνιδιάρικο Αιγόκερω γόη (παρόλο που είναι Υδροχόος στην πραγματικότητα) που την πέφτει σε μία ρομαντική Καρκίνο. Σημειώνεται πως είναι το μόνο τραγούδι με διάρκεια άνω των 3 λεπτών σε ένα άλμπουμ που παίζει περίπου μισή ώρα.

Παρά την υπερπροσπάθεια και την συγκέντρωση αρκετών κομματιών, κάτι έλειπε από το άλμπουμ. Κάτι που ίσως να το έδινε το “C’mon and love me” αλλά δεν αρκούσε στην μπάντα και στον Bogart, ο οποίος τους προέτρεπε να γράψουν έναν μοναδικό, πιασάρικο rock ύμνο, ένα τραγούδι που θα τους όριζε σαν οντότητα και θα αντιπροσώπευε αυτό που έκαναν, όπως ήταν το “I want to take you higher” των SLY & THE FAMILY STONE, κατά τον Bogart. Το μανιφέστο τους, αν θέλετε.

Σε μία στιγμή έμπνευσης, πατώντας και στο “Mama weer all crazee now” των Άγγλων glam rockers SLADE,  οι Simmons και Stanley συνδύασαν κάποια riff και ρεφραίν που είχαν γράψει ξέχωρα ο καθένας λίγο καιρό πριν, στο Los Angeles όταν ακόμα περιόδευαν για το “Hotter than hell”. Αφού έβαλαν κάτω τις μελωδίες, ξεκίνησαν την ηχογράφηση, ενσωματώνοντας το τύπου Chuck Berry σόλο από τον Ace και προσκαλώντας κόσμο στο στούντιο για να τραγουδήσουν όλοι μαζί και να χειροκροτούν ρυθμικά. Πρακτικά, επρόκειτο για άτομα από το road crew τους, άλλους μουσικούς που βρισκόντουσαν στο στούντιο και την τότε σύζυγο του Peter Criss.

Το τραγούδι αυτό πήρε τον τίτλο “Rock and roll all nite” και θα τους σημάδευε μια και καλή, καθώς ένα χρόνο αργότερα θα έκανε τεράστια επιτυχία. Όταν, όμως, κυκλοφόρησε σαν το πρώτο single του νέου δίσκου, ο οποίος με την σειρά του ονομάστηκε “Dressed to kill”, ψιλοπάτωσε στα αμερικάνικα singles charts, φτάνοντας μέχρι το νο. 68. Καλύτερα πάντως από το πρώτο single τους που μπήκε στο Billboard Hot 100, το “Kissin’ time”, από το πρώτο άλμπουμ και τον Μάϊο του 1974. Γεγονός είναι πως το “Rock and roll all nite” ένωσε αυτές τις τέσσερεις διαφορετικές περσόνες, τον Starchild, τον Demon, τον Spaceman και τον Catman, κάτω από το λάβαρο των KISS και σε απόλυτη σύνδεση με το κοινό τους, που με τα χρόνια θα δημιουργούσε ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά fan club παγκοσμίως: τον περίφημο KISS Army. Για την ιστορία, η τελική δικαίωση θα ερχόταν από την κυκλοφορία του εν λόγω τραγουδιού στην live εκτέλεση του, από την περιοδεία που ακολούθησε και την εμφάνιση τους στο Cobo Hall του Detroit τον Μάιο του 1975. Το συγκεκριμένο single, που προέκυψε από το τέταρτο και ζωντανό άλμπουμ τους “Alive!” (1975), θα έκανε χαμό στα charts και θα τους έδινε τα πρώτα χρυσά hit τους, τόσο σε single όσο και σε άλμπουμ. Σήμερα, θεωρείται απλά ένας από τους μεγαλύτερους rock ύμνους όλων των εποχών.

Πριν 50 χρόνια, την 19η Μαρτίου 1975, το “Dressed to kill” βρέθηκε για πρώτη φορά στα ράφια των δισκοπωλείων. Ήταν το τρίτο άλμπουμ τους σε λιγότερο από 13 μήνες. Στο εξώφυλλο, η μπάντα χρησιμοποίησε μία φωτογραφία τους με κοστούμια από τον Οκτώβριο του 1974, στη Νέα Υόρκη και συγκεκριμένα στην συμβολή της δυτικής 23ης Οδού με την 8η Λεωφόρο. Όλα τα ρούχα, πλην αυτά του Peter Criss, ήταν δανεικά από τον manager τους, Bill Aucoin. Αυτή την φορά, κάτι φάνηκε να κινείται. Η φήμη των KISS είχε πλέον εξαπλωθεί αρκετά για να ωθήσει τον κόσμο να αγοράσει το “Dressed to kill” και να ανεβαίνει αρκετά ψηλά στα charts, στο νο. 32 του αμερικάνικου Billboard και στο νο. 26 στον Καναδά (από τα αντίστοιχα νο. 100 και νο. 91 του “Hotter than hell”). Εν μέρει, ο στόχος είχε επιτευχθεί.

Αυτή την φορά, το συγκρότημα βγήκε σε περιοδεία, η οποία διένυσε μόνο τις ΗΠΑ, με ό,τι είχε και δεν είχε, από την μέρα κυκλοφορίας του άλμπουμ μέχρι τα τέλη Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Οι KISS, όπως και στις προηγούμενες δύο περιοδείες, μοιράστηκαν την σκηνή με αρκετά ανερχόμενα συγκροτήματα εκείνης της εποχής, όπως οι RUSH, οι ZZ TOP, οι REO SPEEDWAGON, οι JOURNEY και οι MONTROSE. Όταν δε άνοιξαν για τους BLACK SABBATH σε τρείς συναυλίες τους, ο Ozzy ομολόγησε σε όλους τους τόνους πως συγκλονίστηκε από το σόου τους. Στον τύπο ήδη είχαν αρχίσει να τους παρομοιάζουν με τους ALICE COOPER και τους NEW YORK DOLLS. Και δεν είχαν και πολύ άδικο εδώ που τα λέμε. Όμως απείχαν πολύ ακόμα από την μεγάλη επιτυχία. Μία επιτυχία που την χρειαζόντουσαν απεγνωσμένα για να επιβιώσουν, τόσο οι ίδιοι όσο και η Casablanca Records του Neil Bogart που είχε φτάσει στα όρια της. Αυτή η επιτυχία θα ερχόταν ανέλπιστα από ένα διπλό live άλμπουμ. Μία ιστορία που καλύτερα θα την ακούσετε μέσα από το ίδιο το άλμπουμ και ίσως την διαβάσετε και από εδώ μελλοντικά!

Κώστας Τσιρανίδης