"/>
Ο βασικός λόγος που συνέβη αυτό δεν άλλος από το γεγονός, ότι με την απουσία των Gray και Jordison, πέρασε σχεδόν σε αποκλειστικότητα η συνθετική διαδικασία στους Corey Taylor και Jim Root, οι όποιοι έβαλαν πολλά στοιχεία των STONE SOUR στην μουσική των SLIPKNOT. Αυτό είναι κακό; Εξαρτάται πως το βλέπει κανείς. Για παράδειγμα εγώ γουστάρω πολύ τους STONE SOUR. Όταν ακούω όμως SLIPKNOT θέλω να βγαίνει από τα ηχεία μου αυτή η τρέλα και η ενέργεια που χαρακτήριζε το συγκρότημα και πόσο μάλλον σε ένα άλμπουμ που θα ήταν αφιερωμένο στον εκλιπόντα μπασίστα τους. Αυτή η ακατέργαστη ενέργεια και ο ιδιαίτερα βαρύς και χαοτικός ήχος τους, αλλοιώθηκε, αφήνοντας χώρο στα πιο μελωδικά και δομημένα χαρακτηριστικά των STONE SOUR.
Το “.5: The gray chapter” ήταν ένας μεταβατικός δίσκος και συνολικά δεν είναι κακό άλμπουμ, αλλά σίγουρα δεν πλησιάζει το επίπεδο των καλύτερων δίσκων τους. Είναι ένα άλμπουμ που προσπαθεί να βρει την ταυτότητά του, αλλά καταλήγει να είναι μια μίξη μεταξύ δύο κόσμων, χωρίς την ένταση και την ωμή ενέργεια που τους χαρακτήριζε στο παρελθόν.
Did you know that:
- Ο ντράμερ που αντικατέστησε των Joey Jordison ήταν ο Jay Weinberg, γιος του Max Weinberg, του ντράμερ του Bruce Springsteen, ένας εξαιρετικός ντράμερ που έπρεπε να πάρει την θέση ενός θρύλου.
- Ένας εκ των ιδρυτών των SLIPKNOT, ο κιθαρίστας και μπασίστας για την περιοδεία που ακολούθησε μετά τον χαμό του Paul Gray, o Donnie Steele, συμμετείχε σε μερικές ηχογραφήσεις για το άλμπουμ, αλλά τελικά ο Steele αρνήθηκε να ξαναμπεί στο συγκρότημα, καθώς είχε πάρει απόφαση να δώσει χρόνο στην οικογένεια του. Ο μπασίστας Alessandro Venturella των KROKODIL ήταν αυτός που ανέλαβε τον ρόλο.
Δημήτρης Μπούκης
