
Κύριο χαρακτηριστικό στα riffs τους είναι η έμπνευση που υπάρχει διάχυτη στις 9 δικές τους συνθέσεις και η προσέγγιση στο “Power from hell” των ONSLAUGHT, με το οποίο κλείνει ο δίσκος. Η περίοδος που κυκλοφόρησε ήταν μεταβατική κυρίως για τον Σάκη Τόλη, ο οποίος άφηνε πίσω του μια αμφιλεγόμενη συνεργασία των ROTTING CHRIST με τη Century Media. Αντίστοιχα ο The Magus περνούσε μια αντίστοιχη μεταβατική περίοδο με τους NECROMANTIA. Αμφότεροι δύο χρόνια μετά κυκλοφόρησαν δίσκους των οποίων στοιχεία έμπνευσης θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχουν στο “Orgia daemonicum”. Οι lead κιθάρες από τη μια πλευρά και το μπάσο όποτε πρωταγωνιστεί, δείχνουν έμπνευση και ικανότητα να ακροβατούν ανάμεσα στο old school και στην πιο σύγχρονη πλευρά τους.
Μετά την κυκλοφορία του το project αυτό θα έμπαινε στον πάγο για 8 ολόκληρα χρόνια μέχρι να κυκλοφορήσει το εκπληκτικό “The regal pulse of Lucifer”. Και ναι, σε αυτό το δίσκο είναι προφανές ότι έβγαλαν έναν δίσκο μέσα από την τρέλα τους με χαρακτήρα και ήχο που τον καθιστά αντιπροσωπευτικό των mid 00s. Ανακαλύψτε τον!
Λευτέρης Τσουρέας















