"/>
Στο μουσικό κομμάτι τώρα υπάρχουν στιγμές που πραγματικά κόβουν την ανάσα. Μπορεί να φαίνονται πιο μεμονωμένες απ’ ότι θα ήθελε κάποιος, αλλά τα είπαμε και παραπάνω. Ακούς το “It’s What We Do” και νιώθεις ότι είναι το ξαδερφάκι του “Welcome to the Machine”, με την κιθάρα του Gilmour να κόβει την ανάσα. Ακούς το πάτημα της κάθε νότας που κάνει αυτός ο τεράστιος μουσικός και σου έρχεται να δακρύσεις. Δεν υπάρχει άλλωστε άλλος κιθαρίστας με τόσο χαρακτηριστικό πάτημα.
Στο “Allons-Y (2)”, ακούς άλλο ένα χαρακτηριστικό σόλο κιθάρας του Gilmour, πραγματικά να το πιείς στο ποτήρι. Τα “Sum” και “Skins”, δείχνουν μια εικόνα της μπάντας που σε μεταφέρει πίσω στις αρχές της δεκαετίας των 70s, όταν ακόμα οι Βρετανοί επιδίδονταν σε άκρατους πειραματισμούς. Στο “Talkin’ Hawkin’” ακούμε τον μεγάλο θεωρητικό φυσικό Stephen Hawking να μιλάει, σε μια ιδιότυπη συνέχεια του “Keep Talking” από το “The Division Bell”. Το μοτίβο με τα ορχηστρικά κομμάτια εναλλάσσεται συνεχώς μέχρι και το “Louder Than Words”, που κλείνει το άλμπουμ και είναι το μοναδικό κομμάτι με φωνητικά. Ένα γλυκό κομμάτι που σου δίνει πιο έντονα την αίσθηση πως ακούς PINK FLOYD.
Πέραν της μουσικής ένα άλλο κομμάτι που πάντα χαρακτήριζε έντονα την μπάντα ήταν το οπτικό κομμάτι. Μνημειώδη έχουν μείνει άλλωστε όλα τα artworks που είχε η μπάντα στους δίσκους της, αλλά και οτιδήποτε άλλο ακολουθούσε δορυφορικά τις εμφανίσεις τους ή οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητά της. Η εταιρεία σχεδιασμού Hipgnosis και ο Storm Thorgerson έκαναν θαύματα ακόμα και σε εποχές που τα φωτογραφικά μέσα και δυνατότητες ήταν αρκετά περιορισμένα σε σχέση με τα αντίστοιχα σημερινά, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει κάτι σαν το μόνιμο και αφανές μέλος των PINK FLOYD, με το έργο τους να είναι αναπόσπαστο κομμάτι των μουσικών έργων της μπάντας. Εάν πετύχετε πουθενά το βιβλίο “Mind Over Matter: The Images of Pink Floyd”, όπου περιέχει όλο το οπτικό υλικό που χρησιμοποίησαν οι Βρετανοί στην πορεία τους, απλά πάρτε το και κάντε ένα μοναδικό δώρο στον εαυτό σας.
Πίσω στο “The Endless River” όμως… Μετά το θάνατο του Storm Thorgerson το 2013 προέκυψε ένα μεγάλο κενό στο πως θα ντυνόταν οπτικά το άλμπουμ. Φυσικά η Hipgnosis συνέχιζε την πορεία της και ο συνιδρυτής της Aubrey Powell ανέλαβε να καλύψει το κενό που άφησε ο χαμός του Thorgerson. Ο Powell ανακάλυψε τον 18χρονο Αιγύπτιο καλλιτέχνη Ahmed Emad Eldin και του ζήτησε να χρησιμοποιήσει το concept από το έργο του “Beyond the Sky”, για το εξώφυλλο του “The Endless River”. Ο Eldin, όντας και θαυμαστής των PINK FLOYD, δέχτηκε μονομιάς. Ο Powell ένιωσε ότι το concept του Ahmed είχε «άμεση σύνδεση με το ύφος των Floyd» και το περιέγραψε ως «αινιγματικό και ανοιχτό σε ερμηνείες». Το τελικό εξώφυλλο είναι μια αναδημιουργία του έργου του Eldin. Ο Powell θεώρησε ότι το εξώφυλλο συμπύκνωνε τον τίτλο και τη μουσική του άλμπουμ.
Σήμερα συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την κυκλοφορία του “The Endless River”, της τελευταίας κυκλοφορίας των PINK FLOYD με πρωτότυπο υλικό. Το άλμπουμ έχει τη μοναδική του ιστορική σημασία μιας και δουλεύτηκε και κυκλοφόρησε σαν τον ελάχιστο φόρο τιμής στον μεγάλο Richard Wright. Μπορεί αρκετοί να δυσαρεστήθηκαν γιατί ενδεχομένως να περίμεναν κάτι άλλο, αλλά μικρή σημασία έχει αυτό. Το “The Endless River” τιμά τη μουσική κληρονομιά των Βρετανών και ήταν η τελευταία μας ευκαιρία να ζήσουμε λίγη ακόμα από τη μουσική μαγεία αυτής της μπάντας πριν η αυλαία πέσει άπαξ δια παντός…
Θανάσης Μπόγρης
