>
Τα mid-90’s ήταν μια περίοδος όπου μπορούσες να πεις ότι γουστάρεις metalcore χωρίς να χρειάζεται να σκύβεις το κεφάλι από ντροπή και οι EARTH CRISIS από το Syracuse της Νέας Υόρκης από τους αξιότερους πρεσβευτές του εν λόγω ιδιώματος με βασικό χαρακτηριστικό τους για το οποίο ήταν και αρκετά γνωστοί τότε, ο straight edge και vegan τρόπος ζωής τους όπως επίσης και η ευαισθητοποίησή τους για τα δικαιώματα των ζώων κάτι που δεν δίσταζαν να εκφράζουν περίτρανα μέσω των στίχων τους. Με τη διάλυσή τους να έρχεται το 2001, την επανασύνδεσή τους το 2007 και την κυκλοφορία του “To the death” δύο χρόνια μετά, οι EARTH CRISIS δυστυχώς φαίνεται να είναι διαφορετική μπάντα από αυτή που είχαμε συνηθίσει, έχοντας χάσει την αίγλη του παρελθόντος κι αυτό το λέω συνειδητά γνωρίζοντας ότι έχουν περάσει 18 χρόνια από το “Gomorrah’s season ends” και οι μέρες του “Destroy the machines” έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αλλά ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την περίπτωση του “Breed the killers” όταν το 1998 προσέγγισαν ακόμη περισσότερο τον metal ήχο κατηγορώντας τους κάποιοι ότι συμβιβάστηκαν με τον ήχο της εποχής, με παραγωγό τον Andy Sneap και ανήκοντας στο roster της Roadrunner τότε, όταν ο χαρακτήρας της μπάντας είχε μείνει άθικτος; Το “Salvation of innocents” δεν είναι τραγικό άλμπουμ, αλλά δυστυχώς πατάει στην ίδια φόρμουλα των υπολοίπων δύο άλμπουμ της μετά reunion περιόδου τους. Δεν αισθάνομαι την οργή στα φωνητικά του Karl Buechner, ούτε τον hardcore τσαμπουκά που τους χαρακτήριζε και αν αρέσκονται στο να γεμίσουν το κενό των επίσης «άγευστων» εδώ και χρόνια HATEBREED, το καταφέρνουν μια χαρά. Στα θετικά ότι συνεχίζουν να διαδίδουν το μήνυμά τους, γεγονός που συνέβαλε στην συνεργασία τους με τον Matt Miner, δημιουργό του Liberator comic, όπου παράλληλα με την κυκλοφορία του “Salvation of innocents” θα κυκλοφορήσει ένα τεύχος που θα είναι βασισμένο στο concept του δίσκου και στον ακτιβιστικό χαρακτήρα της μπάντας.
6 / 10
Κώστας Αλατάς
