"/>
To “You’re in love”, το εναρκτήριο τραγούδι του “Invasion of your privacy” και δεύτερο single, γράφτηκε από τους Croucier και Pearcy, ο οποίος το περιγράφει ως ένα «ερωτικό τραγούδι που δεν είναι ερωτικό τραγούδι», με στίχους πιο παιχνιδιάρικους και ανάλαφρα ειρωνικούς. Το βιντεοκλίπ του “You’re in love” περιλαμβάνει σκηνές από κλασικές ταινίες και καρτούν, καθώς και live πλάνα από τις συναυλίες τους, τον Αύγουστο του 1985. Μουσικά, το τραγούδι ξεχωρίζει για το δυνατό riff και το εκρηκτικό solo του Warren DeMartini, που δίνει απεριόριστο πόνο με την custom-made Charvel του, ακολουθώντας την κλασική συνταγή των RATT: ένταση, σεξουαλικότητα και ακατέργαστη ενέργεια. Έφτασε στο Νο. 89 του Billboard Hot 100 και στο Νο. 34 του Top Rock Tracks, ενώ στην Βρετανία έφτασε μέχρι το νο. 82.
Το πιο επιθετικό “What you give is what you get”, που γράφτηκε από τον Croucier, διαθέτει ένα κοφτερό εναρκτήριο riff και ένα ακόμη φοβερό σόλο από τον DeMartini, με τον Pearcy να μιλάει την φιλοσοφία του πεζοδρομίου. Σαν single δεν τα πήγε και πολύ καλά, χωρίς αυτό φυσικά να μειώνει την αξία του. Τα υπόλοιπα τραγούδια, σε ένα άλμπουμ που θα χαρακτήριζα δεκάρι για το είδος του, όλα τα μέλη του συγκροτήματος, πλην Blotzer (που απέκτησε το πρώτο του credit στο επόμενο άλμπουμ), έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά τόσο συνθετικά όσο και εκτελεστικά. Ο Pearcy έγραψε το “Never use love” σαν γέφυρα μεταξύ των δύο πρώτων single, που μιλά για την δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στην συναισθηματική σύνδεση και το σαρκικό πάθος, ενώ το “Give it all” έρχεται με πιο ανεβασμένη ενέργεια και ραδιοφωνική αισθητική, για μια ζωή χωρίς αναστολές. Η μπαλάντα “Closer to my heart” είναι η πιο ήρεμη και «ανθρώπινη» στιγμή του “Invasion of your privacy”, από τις ελάχιστες φορές που οι RATT δοκίμασαν την τύχη τους με αυτό το είδος κομματιού.
Το “Between the eyes” είναι ακόμη ένα τραγούδι που ξεχωρίζει. Κομμάτι-οδοστρωτήρας, με ένταση και ακρίβεια από το δίδυμο Crosby/DeMartini, ασχολείται με τις σκοτεινότερες πλευρές των επιθυμιών μας. Πιο ανάλαφρο, το “You should know by now” αστειεύεται με τις προσωπικές απογοητεύσεις στο ερωτικό παιχνίδι, ενώ το κολλητικό “Dangerous but worth the risk” ανεβάζει πάλι την ενέργεια πριν κλείσει το άλμπουμ με ένα φλογισμένο σόλο, σφιχτό rhythm section και στιχάκια που δοξάζουν την ζωή στα άκρα. Είναι τρομερό πως η αισθητική των RATT στο γράψιμο και τον ήχο τους αντικατοπτρίζει την ουσία του glam metal, ακριβώς στο μέσο των 80s και στην Πόλη των Αγγέλων. Κυριολεκτικά, παίζουν το καλοκαιρινό soundtrack του εφηβικού αμερικάνικου ονείρου της εποχής.
Προσωπικά, πιστεύω ότι το “Invasion of your privacy” ήταν το τέλειο «δύσκολο δεύτερο άλμπουμ» για τους RATT. Όταν κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1985 μπήκε κατευθείαν στο αμερικάνικο top-10 (νο. 7), ακριβώς στην ίδια θέση με το “Out of the cellar”, ενώ υπήρξε και το πρώτο άλμπουμ τους που μπήκε στα charts του Ηνωμένου Βασιλείου, συγκεκριμένα στο νο. 50. Μάλιστα, ήταν και το πιο επιτυχημένο τους άλμπουμ σε Γερμανία (νο. 3) και Αυστραλία (νο. 6), ενώ έγινε πλατινένιο σε Καναδά και χρυσό σε Ιαπωνία. Παράλληλα κυκλοφόρησε και η βιντεοκασέτα “RATT: The Video”, που περιείχε όλα τους τα βιντεοκλίπ μέχρι τότε, και αποτέλεσε την πρώτη τέτοια κυκλοφορία που έγινε χρυσή στις ΗΠΑ.
Δυστυχώς έπεσε κοντά ένα μύριο χαμηλότερα από το προηγούμενο άλμπουμ τους (πουλώντας 2 αντί 3 εκ.) και λέω δυστυχώς διότι το θεωρώ πιο ολοκληρωμένη κυκλοφορία από το “Out of the cellar”. Δεν ξέρω αν ήταν ο φόρτος εργασίας από την προηγούμενη περίοδο, η σταδιακή απομάκρυνση των μελών της μπάντας μεταξύ τους που άρχισε να δημιουργεί προβλήματα ή η περισσότερο γυαλισμένη παραγωγή σε σχέση με την πιο street αισθητική του EP και του ντεμπούτου τους, που δεν έκατσε με τον κόσμο. Όπως και να έχει, καλλιτεχνικά θεωρώ ότι είναι το καλύτερο τους άλμπουμ και άνετα το ανακηρύσσω ως το καλύτερο glam metal άλμπουμ του 1985.
Πλέον οι RATT ήταν ένα από τα καυτά ονόματα στο αμερικάνικο συναυλιακό κύκλωμα και στο δεύτερο εξάμηνο του ’85 ξεκίνησαν περιοδεία στις ΗΠΑ με support τους BON JOVI, οι οποίοι είχαν κυκλοφορήσει τότε το αδικημένο κατ’ εμέ, “7800 Fahrenheit”. Στις 85 συναυλίες που έδωσαν παρέα (από τις συνολικά 112 της περιοδείας σε Αμερική και Ιαπωνία), υπήρχε σαφής ανταγωνισμός μεταξύ των δύο, που οφειλόταν κυρίως στην προσωπική κόντρα μεταξύ Stephen Pearcy και Jon Bon Jovi. Όχι πως ήταν κάτι ασυνήθιστο για τα δεδομένα της εποχής, όμως οι RATT ως headliners, θεωρούσαν πως το support σχήμα έπρεπε να έχει κάποιους περιορισμούς, όπως να μην χρησιμοποιούν τον εξοπλισμό και ό,τι υπήρχε πάνω στην σκηνή, μιας και το πρώτο όνομα πλήρωνε για όλα αυτά και αυτή θεωρούνταν η «κανονική» πρακτική εκείνο τον καιρό. Φαίνεται πως ο Jon δεν υπάκουε και πολύ σε αυτό τον κανόνα και είχε μεγάλο θέμα όταν η άλλη πλευρά τους έκανε φάρσες για αντίποινα. Ο ορισμός του bullying, αν με ρωτάτε. Η κορύφωση των κοινών τους εμφανίσεων ήταν στο περίφημο Monsters Of Rock τον Αύγουστο του 1985, στο Donington της Αγγλίας, όπου για πρώτη φορά οι ρόλοι αντιστράφηκαν: οι RATT εμφανίστηκαν πέμπτοι ανάμεσα σε έξι συγκροτήματα που αποτέλεσαν το line-up εκείνης της ημέρας, μετά τους MAGNUM αλλά κάτω από τους τέταρτους METALLICA, ενώ οι BON JOVI βγήκαν τρίτοι, πριν από τους MARILLION και τους headliners της βραδιάς, ZZ TOP.
Οι RATT είχαν την μοναδική ευκαιρία να «διαφημιστούν» από την διαβόητη PMRC (Parents Music Resource Center), αλλά πέρα από το ειρωνικό της υπόθεσης, τα ναρκωτικά και το αλκοόλ άρχισαν να γίνονται μέρος της καθημερινότητας τους, μέσα στα πάρτι και στην τρέλα του rock n’ roll lifestyle, βυθιζόμενοι αργά και βασανιστικά σε έναν αέναο κύκλο καταχρήσεων προκειμένου να διαχειριστούν την κόπωση της περιοδείας. O Pearcy έπινε και ο Crosby με τον Blotzer έδιναν πόνο με κοκαΐνη, ηρωίνη και τσιγαριλίκια, κάτι που για όλους τελικά δεν πήγε και πολύ καλά, όπως αποδείχτηκε στο μέλλον.
Σημασία πάντως έχει πως το “Invasion of your privacy” αποτελεί σημείο αναφοράς για το glam metal των ‘80s, εδραιώνοντας τους RATT στην Sunset Strip. Το συγκρότημα φίλτραρε πολύ επιτυχημένα την μουσική νοοτροπία των AEROSMITH, των VAN HALEN, των SCORPIONS και των JUDAS PRIEST εδώ. Μαζί με τους Mötley Crüe, τους Bon Jovi και τους Dokken, κυριάρχησαν στο MTV και στα charts, και σαν μπάντα πρόσφεραν ποιοτικό glam metal με αστείρευτη ενέργεια, πιασάρικο ύφος και φοβερή μουσικότητα, κάτι που καθιστά το “Invasion of your privacy” ως το ιδανικό καλοκαιρινό soundtrack και εξίσου διασκεδαστικό, τέσσερις δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του.
Κώστας Τσιρανίδης
