"/>
Γι’ αυτό και μια άλλη φράση που υπάρχει στον δίσκο είναι εξίσου ταιριαστή, ίσως και περισσότερο: Είναι ο τίτλος του τετάρτου κατά σειρά τραγουδιού, “Muscle memory”. Η μυϊκή μνήμη, είναι αυτή που ενεργοποιείται όταν οι μύες ενός πρώην αθλητή ή αθλούμενου, επανέρχονται σε προπονητική κατάσταση μετά από μεγάλη παύση. Η μυϊκή μνήμη είναι που τον βοηθά να επανέλθει αν όχι στην πρότερη κατάσταση, σε μια αρκετά κοντά σε αυτήν που είχε όταν σταμάτησε. Έτσι συμπεριφέρθηκε και το «μυϊκό σύστημα» των ARMORED SAINT.
Με όλους τους συντελεστές σε τρομερή φόρμα, παραγωγή από αυτές που τις ζηλεύεις, συνθέσεις για “best of” και την απαιτούμενη ποικιλία με πολλές αλλαγές (από γρήγορους, in your face δυναμίτες μέχρι μπαλάντες), οι Καλιφορνέζοι φάνταζαν ξανά ως οι παντοδύναμοι metalheads των early 90s, όταν κυκλοφορούσαν ένα από τα καλύτερα metal άλμπουμ όλων των εποχών και έσπερναν δέος σε κάθε σκηνή των Η.Π.Α και της Ευρώπης. Βασικά, μόνη της η Pearl «βάζω κάτω δέκα άνδρες» Aday, κόρη του Meatloaf και γυναίκα του Scott Ian των ANTHRAX, στέλνει για χόρτα όλα τα «τσουτσέκια», στο ντουέτο του “With a head full of steam”!
Αυτά έγιναν το 2015. Με το “Win hands down” ενθουσιάστηκαν όλοι οι οπαδοί του γκρουπ που «ζούσαν στο σήμερα», ήξεραν πως οι μέρες των 80s είχαν πια παρέλθει ανεπιστρεπτί και επιζητούσαν έναν δίσκο αντάξιο του ονόματός του. Ενθουσιάστηκαν επίσης οι πιο «αποστασιοποιημένοι», που συμπαθούσαν τη μπάντα και αναζητούσαν κλασσικομεταλλική ποιότητα, από όπου αυτή κι αν προερχόταν. Το heavy metal του 21ου αιώνα απέκτησε άλλο ένα άλμπουμ – σημείο αναφοράς και εγώ έβγαζα αφρούς από τα αυτιά… αλλά αυτή η πληροφορία μάλλον ήταν περιττή.
Τώρα, για αυτούς που ακόμη περιμένουν ένα νέο “March of the Saint” ή “Raising fear”… «ε, τι να κάνουμε», που έλεγε και ο Κατέλης, άλλαξαν οι καιροί, πέρασαν τα χρόνια, άλλαξε και η μπάντα, έβγαλε τα σίδερα και τα δέρματα, φόρεσε πουκάμισα και κυριλέ παντελόνια. “Maybe another time, another place, but not here not now” που λέει και το σοφό ρητό.
Ή και όχι.
Δημήτρης Τσέλλος
