Sunday, April 26, 2026




Home Blog Page 71

Weekly Metal Meltdown (14-20/6) – MOTLEY CRUE, MUSE, THE HALO EFFECT and more

0
Weekly

Weekly

Άλλη μια εβδομάδα στις επάλξεις με το Weekly Metal Meltdown, για να σας συγκεντρώσουμε όλα τα νέα κομμάτια από τις επερχόμενες hard rock και heavy metal κυκλοφορίες. Από τους ΜΟΤLEY CRUE feat Dolly Parton στους ΜUSE και από τους ΒΙΟΗΑΖARD και τους ΤΗΕ ΗΑLO EFFECT στους UNLEASHED. Eπιπλέον κομμάτια από τους δικούs μας BENEFACTOR DECEASE αλλά και τους AMBUSH, THREE DAYS GRACE και ΒΕΥΟΝD THE BLACK είναι σίγουρο ότι όλα τους θα σας κρατήσουν καλή παρέα ακούγοντάς τα. Scroll down and enjoy!

Photo by Ross Halfin

TLEY CRÜE ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του “From The Beginning”, μιας ολοκαίνουργιας συλλογής singles που θα κυκλοφορήσει στις 12 Σεπτεμβρίου μέσω της BMG, την ίδια ημέρα που οι θρυλικοί rockers θα ξεκινήσουν το πολυαναμενόμενο residency 10 συναυλιών τους στο Dolby Live at Park MGM στο Las Vegas.
Το “From The Beginning” είναι η απόλυτη συλλογή των MΟΤLEY CRUE και παρακολουθεί την ιστορική καριέρα του συγκροτήματος από το ξεκίνημά τους στο Sunset Strip στο Los Angeles  μέχρι την τρέχουσα κατάστασή τους ως παγκόσμιοι τιτάνες της rock.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει μια εκπληκτική νέα εκδοχή του κλασικού τραγουδιού του συγκροτήματος, “Home Sweet Home”, επανασχεδιασμένο ως ένα εγκάρδιο ντουέτο με κανέναν άλλο από την παγκοσμίως αγαπημένη σούπερ σταρ της country Dolly Parton.
Φέρνοντας κοντά δύο γίγαντες της αμερικανικής μουσικής, η νέα εκτέλεση του “Home Sweet Home feat Dolly Parton” προσφέρει μια ισχυρή ανατροπή στην επιτυχία του 1985. Για να περάσει το θετικό μήνυμα ελπίδας του τραγουδιού, ένα μέρος των εσόδων από το single θα διατεθεί στο Covenant House, έναν οργανισμό κοντά στις καρδιές των μελών των MOTLEY CRUE. Το Covenant House παρέχει ασφαλές καταφύγιο, γεύματα, ελπίδα και πολλά άλλα για να βοηθήσει τους νέους που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης.
Τα μέλη των MOTLEY CRUE μοιράστηκαν σε μια κοινή δήλωση: «Το “Home Sweet Home” κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1985 ως single από το άλμπουμ μας “Theatre Of Pain”. Για ένα είδωλο όπως η Dolly Parton να τραγουδήσει σε ένα τραγούδι που δεν σήμαινε μόνο τόσα πολλά για εμάς αλλά και για όλους τους οπαδούς όλα αυτά τα χρόνια, σημαίνει πολλά για εμάς. Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο χαρούμενοι που γιορτάζουμε την 40η επέτειο του “Home Sweet Home” με αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο και είμαστε ενθουσιασμένοι που μοιραζόμαστε αυτή την εκδοχή του τραγουδιού με όλους τους οπαδούς της Dolly και του MOTLEY σε όλο τον κόσμο».
To ακούμε παρακάτω.

Mε καινούργιο κομμάτι επανέρχονται οι Βρετανοί ΜUSE, τρία χρόνια από τον προηγούμενο τους δίσκο “Will of the people”. Προς το παρόν δεν υπάρχουν επιπλέον νέα για νέο δίσκο. Αναμένουμε.
“Το “Unravelling” δίνει μια νέα πινελιά στη δημιουργικότητα της σύγκρουσης ειδών που έχει γίνει σήμα κατατεθέν της εμπειρίας των MUSE. Στοιχειωτικά, arpeggiated synths δημιουργούν έναν προοδευτικό τόνο πριν εκραγεί ξαφνικά σε έναν κολοσσιαίο τοίχο από αγκαθωτά riffs και εξαπολύσει ένα γάντζο πλήρους δράματος που πάλλεται με τη διάσημη μαξιμαλιστική θεατρικότητά τους”. To “Unravelling” το ακούμε παρακάτω.

Οι Ελληνες thrashers  BENEFACTOR DECEASE αποκάλυψαν λεπτομέρειες για το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους που θα έχει τίτλο  “Abnormal Attachments” και το οποίο θα δει το φως στις 21 Αυγούστου μέσω της Xtreem Music. Το πρώτο single  μόλις κυκλοφόρησε και είναι για το κομμάτι “Archibishops of Death” που το ακούμε παρακάτω.
Η διαδικασία ηχογράφησης του 2ου άλμπουμ “Abnormal Attachments” ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2020  το οποίο και πάλι άργησε πολύ να ολοκληρωθεί μέχρι να ολοκληρωθεί τελικά την άνοιξη του 2025 και θα κυκλοφορήσει τον Αύγουστο όπως  αναφέραμε παραπάνω.  Η μπάντα όπως θα ακούσετε λατρεύει τις μουσικές των επιθετικών, έξαλλων και τεχνικών thrash metal συγκροτημάτων όπως οι CORONER, RIGOR MORTIS, DARK ANGEL, DEATHROW, SADUS και οι παλιοί KREATOR.

Οι Σουηδοί  heavy metallers AMBUSH κυκλοφόρησαν το δεύτερο single από το επερχόμενο ντεμπούτο τους στη Napalm Records που θα έχει τον τίτλο “Evil In All Dimensions” και θα κυκλοφορήσει στις 5 Σεπτεμβρίου. Ο ισχυρός ύμνος εμπνευσμένος από το metal της δεκαετίας του ’80 “Maskirovka” περιλαμβάνει μία από τις καλύτερες ερμηνείες του τραγουδιστή Oskar Jakobsson μέχρι στιγμής. Το mid-tempo groove του κομματιού εμπλουτίζεται από την αστρική παραγωγή, προσωποποιώντας τη δυσκολία υπεράσπισης της αλήθειας σε έναν κόσμο διαμορφωμένο από χειραγώγηση.
“Οι AMBUSH  σχηματίστηκαν το 2013 και έγιναν γρήγορα βασικό στοιχείο της σουηδικής metal σκηνής. Αντλώντας έμπνευση από τους JUDAS PRIEST, τους ACCEPTκαι τους IRON MAIDEN,  το μοναδικό μείγμα παραδοσιακού metal των AMBUSH με μια σύγχρονη πινελιά τους έχει κερδίσει αφοσιωμένους οπαδούς σε όλο τον κόσμο. Από riffs που σπάνε τα νύχια μέχρι σόλο και συναισθηματικούς στίχους, οι Σουηδοί αναδύθηκαν από την underground σκηνή δίνοντας παραστάσεις στα πιο διάσημα old school metal φεστιβάλ της Ευρώπης, όπως το Muskelrock, και περιοδεύοντας ως αγαπημένοι των θαυμαστών δίπλα σε ήρωες όπως οι ENFORCER και οι COBRA SPELL”.

Photo by Jens Rydén

Οι Σουηδοί death metallers UNLEASHED κυκλοφορούν το νέο τους κομμάτι  “Hold Your Hammers High!” που θα περιέχεται στον επερχόμενο δίσκο τους “Fire Upon Your Lands” που θα κυκλοφορήσει στις 15 Αυγούστου από την Napalm Records.
H μπάντα σχολιάζει για το “Hold Your Hammers High!”:
“Αν και πολλές μάχες έχουν κερδηθεί, το κυνήγι του Λευκού Χριστού απέχει πολύ από το να τελειώσει. Ο γιος του Τhor ρωτά τους Πολεμιστές του Midgard αν είναι ακόμα μαζί του, καθώς το ταξίδι συνεχίζεται τώρα στο σπίτι του Svithiod”. Χρόνια πολέμου και αγώνων μας έχουν αλλάξει όλους. Αλλά η ελπίδα πρέπει να επικρατήσει. Κρατήστε τα σφυριά ψηλά!”.

Η επανενωμένη κλασική σύνθεση του metal/hardcore συγκροτήματος BIOHAZARD κυκλοφόρησε την πρώτη της νέα μουσική μετά από πάνω από μια δεκαετία με τη μορφή ενός νέου τραγουδιού που ονομάζεται “Forsaken”. Το κομμάτι, το οποίο έκανε πρεμιέρα κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ευρωπαϊκής περιοδείας των BIOHAZARD, προσφέρει μια πρώτη γεύση από το επερχόμενο άλμπουμ του συγκροτήματος. Τιμώντας τις old-school ρίζες τους, το “Forsaken” έρχεται με ένα ενεργητικό live βίντεο σε σκηνοθεσία του κιθαρίστα/τραγουδιστή Billy Graziadei, που γυρίστηκε σε περιοδεία τον Μάρτιο του 2025, καθώς το συγκρότημα έκανε το ντεμπούτο του τραγουδιού σε κατάμεστα πλήθη σε όλη την Ευρώπη.
O μπασίστας/ τραγουδιστής Evan Seinfeld σχολιάζει το νέο single: “Γυρίσαμε αυτό το βίντεο στο Άmsterdam, στο Melkweg, έναν εμβληματικό χώρο όπου οι BIOHAZARD έκαναν για πρώτη φορά συναυλία στην Ευρώπη στα τέλη της δεκαετίας του ’80, αρχές ’90. Είναι πραγματικά οργανικό, και ένα μικρό δείγμα της ενέργειας του πρώτου μας νέου άλμπουμ μετά από δεκαπέντε χρόνια, που εκτελείται σε ζωντανό περιβάλλον. Βεβαιωθείτε ότι είστε δεμένοι και ετοιμαστείτε για κάποιο πραγματικό χάος όταν το νέο μας άλμπουμ κυκλοφορήσει!”.

Photo by Linda Florin

Mετά την εξαιρετικά επιτυχημένη κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ τους “March of the Unheard” τον Ιανουάριο του 2025 και την περίφημη πρώτη Ευρωπαϊκή headlining περιοδεία τους, οι μελωδικοί death metal αστέρες THE HALO EFFECT επιστρέφουν με μια δυναμική ερμηνεία του εμβληματικού κομματιού των DANZIG “How the Gods Kill” – που κυκλοφόρησε αρχικά στο κλασικό άλμπουμ “Danzig III: How the Gods Kill” του 1992.
Αυτή η διασκευή επιλέχθηκε από τον frontman Mikael Stanne, ο οποίος μας αναφέρει:
«Κατά τη διάρκεια των εφηβικών μου χρόνων, το σκοτάδι και η γοητεία των πρώτων άλμπουμ των DΑNZIG με εισήγαγαν σε έναν εντελώς νέο τρόπο σκέψης για το τι θα μπορούσε να είναι το rock και το metal. Τα φωνητικά και οι στίχοι του Glenn είχαν επίσης απίστευτη επιρροή σε αυτόν τον επίδοξο τραγουδιστή / στιχουργό».
Η μπάντα φέρνει ένα νέο βάρος διατηρώντας παράλληλα τη μελαγχολική μυσταγωγία του πρωτότυπου. Με εκρηκτικές κιθαριστικές αρμονίες, βροντερό ρυθμό και επιβλητικά φωνητικά τoυ Stanne, οι HALO EFFECT επανασυστήνουν  το κλασσικό μέσα από τον φακό του ήχου του Gothenburg. Το ακούμε παρακάτω.

OI Γερμανοί symphonic metallers  BEYOND THE BLACK είναι στην ευχάριστη θέση να αποκαλύψουν ένα ολοκαίνουργιο single σήμερα, το οποίο ακούει στο όνομα “Rising High”. Το εξαιρετικά μεταδοτικό τραγούδι είναι το πρώτο νέο υλικό που κυκλοφόρησε το συγκρότημα εδώ και σχεδόν δύο χρόνια. Μετά το εξαιρετικά επιτυχημένο ομώνυμο άλμπουμ από το 2023 που μπήκε στα γερμανικά charts στο νούμερο 2, το “Rising High” αποδεικνύει για άλλη μια φορά το μοναδικό ταλέντο των BEYOND THE BLACK να συνδυάζουν ενεργητικό μελωδικό metal με κομψές rock και pop αγκυλώσεις. Παράλληλα με το single, ένα συναρπαστικό μουσικό βίντεο έκανε πρεμιέρα το οποίο και μπορείτε φυσικά να παρακολουθήσετε παρακάτω.
Η τραγουδίστρια Jennifer Haben σχολιάζει: “Η σιωπή τελείωσε: “Rising high”! Μια νέα εποχή – και είμαστε έτοιμοι να πετάξουμε”.

Photo by Matt Barnes

To “Dominate” είναι άλλο ένα κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο των Αμερικάνων hard rockers THREE DAYS GRACE που θα κυκλοφορήσει στις 22 Αυγούστου με τον τίτλο “Alienation” από την RCA.
Το άλμπουμ σηματοδοτεί την επιστροφή του τραγουδιστή Adam Gontier, ο οποίος επέστρεψε στο συγκρότημα τον Οκτώβριο του 2024 μετά από έντεκα χρόνια απουσίας. Θα είναι επίσης το πρώτο τους άλμπουμ ως κουιντέτο και διφωνητικό συγκρότημα, καθώς ο Matt Walst, ο οποίος αντικατέστησε τον Gontier το 2013, παρέμεινε στους THREE DAYS GRACE.
Aκούμε το κομμάτι “Dominate” παρακάτω.

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα.

A day to remember… 23/6 [HIGH ON FIRE]

0
High

High

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ – “Luminiferous” – HIGH ON FIRE
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2015
ΕΤΑΙΡΙΑ: Century Media
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Kurt Ballou
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά / Κιθάρα – Matt Pike
Μπάσο – Jeff Matz
Τύμπανα – Des Kensel

Οι HIGH ON FIRE δεν υπήρξαν ποτέ το συγκρότημα που έδειχνε να συμβιβάζεται. Αντιθέτως, αποτελούν μια αμετακίνητη σταθερά στο σύμπαν του σύγχρονου heavy metal. Με κάθε τους κυκλοφορία, σκάβουν βαθύτερα στα έγκατα του ωμού ήχου και το έβδομο τους άλμπουμ, “Luminiferous”, δεν αποτελεί εξαίρεση. Αντιθέτως, καταγράφεται ως μία από τις εκκωφαντικές κορυφές της δισκογραφικής τους πορείας.

Με τον Kurt Ballou των CONVERGE να επιστρέφει στην παραγωγή για δεύτερη συνεχόμενη φορά, η ηχογράφηση στα GodCity Recording Studio χαρίζει στο άλμπουμ την οργανική βρωμιά και την ακατέργαστη ενέργεια που χαρακτηρίζει τον ήχο των HIGH ON FIRE. Ο Ballou δεν εξομαλύνει τίποτα, αντίθετα αναδεικνύει τις γωνίες, τις αιχμές, τα τσιτωμένα ξεσπάσματα και τη βρώμικη ριφολογία του Matt Pike, που εδώ εμφανίζεται πιο εξαγριωμένος και συνειδητοποιημένος από ποτέ.

Το “Luminiferous” δεν είναι απλώς μια συνέχεια. Είναι ταυτόχρονα σύνοψη και αναβάθμιση της εξελικτικής πορείας της μπάντας, που ξεκίνησε έντονα από το “Snakes for the divine” και πέρασε μέσα από το “De vermis mysteriis”. Ο ήχος είναι πιο σφιχτός, πιο τραχύς και πιο επιθετικός, με το εναρκτήριο “The black plot” να σε πετάει κατευθείαν στα βαθιά, μαύρα νερά της αβύσσου. Οι στίχοι του Pike βυθίζονται σε θεοκρατικές και πολιτικές θεωρίες συνωμοσίας, μιλούν για εξωγήινες παρεμβάσεις και μηχανισμούς ελέγχου από παγκόσμιες ελίτ που διαπλέκονται με θρησκείες, μέσα ενημέρωσης και κυβερνήσεις, όλα ειπωμένα με τη γνώριμη, τραχιά φωνή του Pike.

Η ψυχεδελική παράνοια κορυφώνεται σε στιγμές όπως το ατμοσφαιρικό χάος του “The cave”, ενώ στα “Carcosa” και “Slave the hive” οι HIGH ON FIRE θερίζουν με καταιγιστικά ξεσπάσματα. Τα ανατολίτικα περάσματα, το βαρύ μπάσο του Jeff Matz και τα τύμπανα–πολιορκητικοί κριοί του Des Kensel χτίζουν ένα ηχητικό τείχος που δεν αφήνει περιθώρια ανάσας.

Το “Luminiferous” είναι από τις αξιόλογες κυκλοφορίες των HIGH ON FIRE, αποτελώντας μια τελετουργική επίθεση ενάντια στον σύγχρονο κόσμο και το αποστειρωμένο metal. Το “The black plot” γυρίστηκε σε video και για την προώθησή του άλμπουμ η μπάντα περιόδευσε το καλοκαίρι του 2015 ως headliners στις Η.Π.Α., μαζί με τους PALLBEARER, LUCIFER και VENOMOUS MAXIMUS. Ακολούθησε περιοδεία με τους CROWBAR, καθώς και συμμετοχή στην Decibel Magazine Tour πλάι στους ABBATH, SKELETONWITCH και TRIBULATION. Αργότερα άνοιξαν για τους MESHUGGAH, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησαν headline περιοδεία στην Ευρώπη με πρώτο σταθμό τη χώρας μας, στις 20/11/2016.

Did you know that:

  • Όταν ρώτησαν τον drummer των HIGH ON FIRE, Des Kensel, πώς θα ακούγεται το “Luminiferous”, εκείνος απάντησε: «Όλοι ρωτούν πώς ακούγεται η νέα μουσική των HIGH ON FIRE. Μασήστε λίγη μεσκαλίνη και βάλτε τη Β πλευρά του “Master of reality” των Sabbath να παίζει ανάποδα στις 78 στροφές και ίσως πάρετε μια ιδέα».
  • Στο τραγούδι “The Cave”, ο Jeff Matz παίζει σάζι, παραδοσιακό έγχορδο όργανο της Ανατολής. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι η ενασχόλησή του με την τουρκική παραδοσιακή μουσική και το bağlama —όπως αποκαλείται στην Τουρκία— τον ενέπνευσε να ενσωματώσει αυτόν τον ήχο στη μουσική των HIGH ON FIRE.
  • Το video για το “The Black Plot” φέρει την υπογραφή του Skinner, ενός από τους πιο αναγνωρίσιμους σύγχρονους εικαστικούς καλλιτέχνες. Mε έδρα το Oakland, έχει καθιερωθεί με το σουρεαλιστικό του ύφος που συνδυάζει έντονα χρώματα και κοσμικό τρόμο. Είναι επίσης υπεύθυνος για το εξώφυλλο του “Electric Messiah” των HIGH ON FIRE καθώς και για το artwork του “Once more ’round the sun” των MASTODON, αλλά και για το video του “Asleep in the deep” των τελευταίων.

Κώστας Αλατάς

OPETH | Αλλαγή συναυλιακού χώρου | Νέος χώρος Universe, Λεωφόρος Κηφισού 87 | Τετάρτη 25 Ιουνίου

0
Opeth

Opeth

Αλλαγή Συναυλιακού Χώρου 

OPETH

Special Guests
MOTHER OF MILLIONS

Τετάρτη 25 Ιουνίου 2025

νέος χώρος

Universe Multivenue
 Λεωφόρος Κηφισού 87, Αθήνα

Η συναυλία των Opeth με special guests τους Mother of Millions μεταφέρεται στο Universe (αίθουσα Saturn, Λεωφόρος Κηφισού 87, Αθήνα) και θα πραγματοποιηθεί κανονικά την Τετάρτη 25 Ιουνίου.

Τα εισιτήρια ισχύουν ως έχουν και δεν απαιτείται καμία περαιτέρω ενέργεια από τους κατόχους τους.

Η συναυλία ήταν προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού.

Τιμές εισιτηρίων

Προπώληση:  49,50 ευρώ
Ταμείο: 55 ευρώ

 

Σημεία προπώλησης

Ηλεκτρονικά: more.com

Metal Era Εμμανουήλ Μπενάκη 22, Αθήνα
Monsterville Αγίας Ειρήνης 13, Αθήνα
Music Corner Πανεπιστημίου 56, Αθήνα

 

Στις 26 Ιουνίου, οι Opeth εμφανίζονται στο ΠΡΩΤΟ Rockwave Festival του Βορρά, στο Terra Republic!

Μαζί τους, και για πρώτη φορά στην Ελλάδα, θα είναι οι The Halo Effect και Iotunn, αλλά και οι δικοί μας Longshots και Venus Effect.

Τιμές εισιτηρίων

26.06.25 Terra Republic
Προπώληση: 49,50 ευρώ
Ταμείο: 55 ευρώ

Ηλεκτρονικά: more.com
Ticket House στη Θεσσαλονίκη (Αριστοτέλους 5)
λειτουργεί: Πέμπτη – Παρασκευή – Σάββατο | 11:00 – 15:00

Σημεία προπώλησης στη Θεσσαλονίκη

NEPHILIM Πατριάρχου Ιωακείμ 17, Θεσσαλονίκη
ALONE music store Γ Θεοχάρη 2, Θεσσαλονίκη
ΔΙΩΡΟΦΟΝ café-bar Κερασούντος 81, Καλαμαριά

Απόλαυσε το αγαπημένο σου φεστιβάλ πιο άνετα από ποτέ!

Ζήσε την εμπειρία του Rockwave στο έπακρο, φτάνοντας κυριολεκτικά στην καρδιά της δράσης — με το όχημά σου παρκαρισμένο μέσα στο Terra Vibe!

Προμηθεύσου εισιτήριο με πρόσβαση στον περιφραγμένο και φωτισμένο χώρο στάθμευσης του φεστιβάλ, και άφησε πίσω σου το άγχος της μετακίνησης και της στάθμευσης.

Μία θέση στάθμευσης για όλη την παρέα!

Το καλύτερο; Χρειάζεστε μόνο ένα εισιτήριο στάθμευσης ανά όχημα, είτε πρόκειται για μοτοσυκλέτα, αυτοκίνητο ή βαν. Δηλαδή, μία και μόνο αγορά αρκεί για να επωφεληθούν 2, 3 ή και έως 9 άτομα – όλη η παρέα που έρχεται μαζί!

Οργανωθείτε έξυπνα:
Συμφωνήστε να έρθετε όλοι μαζί με ένα όχημα
Μοιραστείτε το κόστος του εισιτηρίου στάθμευσης
Φτάστε άνετα και γρήγορα στον χώρο, χωρίς ταλαιπωρία

Κερδίζεις σε όλα:
✔ Εξοικονομείς χρήματα (ένα εισιτήριο στάθμευσης αντί για περισσότερα)
✔ Προστατεύεις το περιβάλλον μειώνοντας τις μετακινήσεις και τις εκπομπές ρύπων.
✔ Απολαμβάνεις άμεση πρόσβαση στον συναυλιακό χώρο, χωρίς μεγάλες αποστάσεις και αναμονή.

Μην το σκέφτεσαι – συνδύασε την εμπειρία του Rockwave με άνεση, οργάνωση και οικολογική συνείδηση!
Δες όλες τις διαθέσιμες επιλογές εισιτηρίων και κλείσε τη θέση σου – και τη θέση του οχήματός σου – τώρα!

 

Πήγαινε στο Rockwave Festival εύκολα, άνετα και με παρέα!

🚌 Όλες οι πληροφορίες για τη μεταφορά προς το Terra Republic από Θεσσαλονίκη

Έχεις τη δυνατότητα να φτάσεις στο Terra Republic στη Θεσσαλονίκη, χωρίς άγχος, με οργανωμένες μετακινήσεις από το κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης! Επίλεξε το πακέτο που σου ταιριάζει, μπες στο κλίμα της γιορτής από την πρώτη στιγμή και απόλαυσε τη διαδρομή με ασφάλεια και παρέα. Παρακάτω θα βρεις όλες τις χρήσιμες πληροφορίες για τα διαθέσιμα δρομολόγια, τα σημεία αναχώρησης, τις ώρες, καθώς και τους τρόπους κράτησης θέσης. Οργανώνονται ειδικά δρομολόγια από το κέντρο της Θεσσαλονίκης προς τον χώρο του φεστιβάλ. Ημερομηνίες: 21 Ιουνίου και 26 –27 – 28 Ιουνίου. Αναχωρήσεις: Από Λευκό Πύργο προς Terra Republic.

Κρατήσεις: giorgos_matanakis@hotmail.com | 6931 812121

Σημεία προπώλησης (για κρατήσεις θέσεων): στο Πάρδαλο Κατσίκι, Κομνηνών 32 (Λουλουδάδικα), 11:00 – 17:00 και στο Rehab Pub, Βαλαωρίτου 19, ισόγειο, μετά τις 19:00.

Η αγορά θέσης μεταφοράς είναι διαθέσιμη ανεξάρτητα από το αν έχεις ήδη προμηθευτεί το εισιτήριό σου για το φεστιβάλ. Συνιστάται η προσέλευση στο σημείο αναχώρησης 15 λεπτά νωρίτερα. Μια διαδρομή – λιγότερα αυτοκίνητα, λιγότερο στρες, πιο πράσινο Rockwave!

Terra Republic
Παράδρομος Εθν. Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης
στο ύψος της Δ.Κ. Πύδνας

https://www.rockwavefestival.gr/

OPETH: A sun-setting setlist

0
photo by Terhi Ylimainen
photo by Terhi Ylimainen

Οι Σουηδοί progressive death metal πιονέροι OPETH μας επισκέπτονται στο Λυκαβηττό για δεύτερη σερί καλοκαιρινή εμφάνιση μετά την περσινή με τους LEPROUS. Όχι για μια, αλλά για δύο συναυλίες (Τετάρτη 25 Ιουνίου, Αθήνα / Πέμπτη 26 Ιουνίου, Terra Republic) στα πλαίσια του Rockwave. Το ROCK HARD δράττεται της ευκαιρίας και φτιάχνει ένα ιδανικό setlist που καλύπτει όλη τη 30ετή δισκογραφία τους, όσο είναι εφικτό αυτό. Κανόνας; Ένα κομμάτι από κάθε δίσκο. Απολαύστε το, κάνοντας ζέσταμα για την εμφάνισή τους!

Γιάννης Σαββίδης

Ο Gus G. (Firewind) και ο Ronnie Romero (Rainbow) ενώνουν τις δυνάμεις τους στο νέο video single, “My Premonition”

0
Gus
Photo by Corina Mindha
Gus
Photo by Corina Mindha

Μετά το πρόσφατο, επικό σόλο κομμάτι “Advent”, o θρυλικός κιθαρίστας και ιδρυτής των Firewind, Gus G., συνεργάζεται με τον εξαιρετικό τραγουδιστή Ronnie Romero (Rainbow, πρώην Michael Schenker Group κ.ά.) όχι μόνο για μια μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία και εμφανίσεις σε φεστιβάλ, αλλά και για το ολοκαίνουργιο video single “My Premonition”!

Ο Gus G. δηλώνει:
«Έχει περάσει καιρός από τότε που συνεργάστηκα με κάποιον άλλο καλλιτέχνη και είμαι πραγματικά χαρούμενος που ενώνω τις δυνάμεις μου με έναν από τους καλύτερους ροκ τραγουδιστές αυτής της γενιάς, τον εκπληκτικό Ronnie Romero. Με τον Ronnie είμαστε φίλοι εδώ και μερικά χρόνια και χαίρομαι που επιτέλους φτιάξαμε μουσική μαζί. Είχα μόλις ολοκληρώσει αυτό το κομμάτι, σε συνεργασία με τον παραγωγό μου Dennis Ward (Magnum, Unisonic κ.ά.), και πίστεψα ότι ήταν ιδανικό για το φωνητικό του στυλ. Αν είστε φαν των Black Sabbath (εποχές Dio & Tony Martin), τότε νομίζω θα σας αρέσει πολύ!.

Μπορείτε να περιμένετε να παίξουμε το “My Premonition” στις φετινές καλοκαιρινές φεστιβαλικές μας εμφανίσεις, αλλά και στην κοινή μας ευρωπαϊκή περιοδεία αυτό το φθινόπωρο.»

Οι Gus G. & Friends θα εμφανιστούν στο Rock Hard Festival Greece, στις 13 Σεπτεμβρίου, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, μαζί με τη μοναδική, παγκόσμια αποκλειστική εμφάνιση των Candlemass με τον Messiah Marcolin στα φωνητικά.

Ο Gus G. κατέκτησε τις παγκόσμιες σκηνές ως κιθαρίστας του Ozzy Osbourne από το 2009 έως το 2017, συμμετέχοντας και στο υποψήφιο για Grammy άλμπουμ “Scream” (2010). Ως ιδρυτής των Firewind, της μελωδικής power metal μπάντας, έχει στο ενεργητικό του δύο δεκαετίες επιτυχίας, δέκα στούντιο άλμπουμ και αμέτρητες περιοδείες. Ως σόλο καλλιτέχνης, έχει κυκλοφορήσει πολυσυζητημένα άλμπουμ όπως τα “I Am the Fire” (2014) και “Brand New Revolution” (2015), με την πιο πρόσφατη δουλειά του να είναι το “Quantum Leap” (2021).

Ως περιζήτητος μουσικός, έχει συμμετάσχει ως guest σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών όπως οι Bruce Dickinson, Arch Enemy, Doro Pesch, In This Moment κ.ά.

Ο Gus έχει επίσης αφήσει το στίγμα του στον κόσμο του εξοπλισμού μουσικής, συνεργαζόμενος με κορυφαίες εταιρείες για την κυκλοφορία signature προϊόντων. Ανάμεσά τους οι Jackson Guitars, Blackstar Amps, Seymour Duncan, Randall κ.ά. Το 2020, ίδρυσε τη δική του εταιρεία μαγνητών για κιθάρα, Blackfire Pickups.

Έχει κοσμήσει τα εξώφυλλα όλων των μεγάλων κιθαριστικών περιοδικών (Guitar World, Young Guitar, Total Guitar κ.ά.), ενώ έχει τιμηθεί με βραβεία όπως το Golden God “Best Shredder” και το God of Riffs από το γερμανικό Metal Hammer. Σε έναν κόσμο όπου μόνο οι κορυφαίοι ξεχωρίζουν, ο Gus G. είναι ένας από τους πιο σεβαστούς και αναγνωρίσιμους rock/metal κιθαρίστες της εποχής μας.

Μετά το “Advent”, το “My Premonition”, με τη συμμετοχή του Ronnie Romero – γνωστός από τη συμμετοχή του σε Rainbow, Michael Schenker Group, Lords of Black, Elegant Weapons αλλά και συνεργασίες με τους Simon Phillips (Toto), Steve Morse (Deep Purple), Robby Krieger (The Doors) – αποτελεί το νέο σόλο single του Gus G. και αναδεικνύει τις εξαιρετικές, πολυδιάστατες ικανότητες και των δύο καλλιτεχνών.

Μην τους χάσετε live!

Περισσότερες πληροφορίες:

A day to remember… 21/6 [MOTLEY CRUE]

0
Motley

Motley

ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “Theatre of pain” – MÖTLEY CRÜE
ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1985
ΕΤΑΙΡΙΑ: Elektra Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Tom Werman
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Vince Neil
Κιθάρες – Mick Mars
Mπάσο – Nikki Sixx
Τύμπανα – Tommy Lee

Η διετία 1983-1985 θα μπορούσε να είναι μία πολύ καλή περίοδος για τα κακά παιδιά της Sunset Strip, τους glam metal αλητάμπουρες MÖTLEY CRÜE. Έχοντας εμφανιστεί στο περίφημο “US Festival” τον Μάϊο του 1983 και κυκλοφορώντας το “Shout at the devil” τον Σεπτέμβρη του 1983, κατάφεραν να καθιερωθούν ως η πιο δυνατή glam metal μπάντα των ΗΠΑ, ακολουθώντας τον δρόμο που άνοιξαν οι DEF LEPPARD και οι QUIET RIOT στην αρχή της χρονιάς, με τα αριστουργηματικά “Pyromania” και “Metal health”, αντίστοιχα. To “Shout at the devil”, ένα εκρηκτικό μίγμα από heavy metal μουσικές, punk νοοτροπία, σκοτεινά ερμαφρόδιτα look, προκλητικούς στίχους και μία πεντάλφα να εμφανίζεται εδώ κι εκεί, μάζεψε όλα τα κλισέ της εποχής σε μία δουλειά, που μέχρι και σήμερα θεωρείται από πολλούς ως η καλύτερη τους, ενώ εκτός από το παραδοσιακό εφηβικό αγορίστικο metal κοινό, κατάφεραν να βάλουν και τα κορίτσια στο παιχνίδι, ως ανδρόγυνα poster boys, όπως οι glam rockers στις αρχές της δεκαετίας του ’70 στην Βρετανία. Ο κόσμος ήταν επιτέλους έτοιμος για τους MÖTLEY CRÜE  και για τα νέα επίπεδα αμαρτωλού ηδονισμού στους οποίους θα κήρυσσε παθιασμένα το συγκρότημα. Με το “Shout at the Devil” είχαν κάνει τόσο μεγάλη αίσθηση, που έφτασαν άνετα στο αμερικάνικο top-20 (νο.17 – 60 θέσεις πιο πάνω από το ντεμπούτο τους), πούλησαν κοντά 4 εκ. δίσκους μόνο στην χώρα τους, ενώ τα τρία single του άλμπουμ μπήκαν όλα στο top-30 του Billboard US Mainstream Rock chart. Έλα όμως που η Μοίρα, την οποία, η αλήθεια είναι, προκαλούσαν ολοένα και περισσότερο, τους επεφύλασσε δυσάρεστες εκπλήξεις.

Η μπάντα έσπερνε τον όλεθρο στο πέρασμα της, χάρη στην αγάπη που είχαν στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Και υπήρχαν στιγμές που το παρατραβούσαν, με συνέπειες εξαιρετικά αρνητικές και αμφιλεγόμενες. Χαρακτηριστικά ήταν τα σκηνικά που έλαβαν χώρα στο Monsters of Rock του 1984, στο Donington της Αγγλίας. Οι MÖTLEY CRÜE , που εμφανίζονταν πρώτοι εκείνη την μέρα, φρόντισαν να προκαλέσουν ανοιχτά τα μεγάλα συγκροτήματα εκείνης της ημέρας, τους VAN HALEN και τους AC/DC. Ο τραγουδιστής των CRÜE, Vince Neil, δάγκωσε τον Eddie Van Halen κατά την διάρκεια ενός γεύματος (πεινούσε πολύ φαίνεται), ενώ το ίδιο έκανε ο ντράμερ Vince Neil στον Malcolm Young. O Lee δεν σταμάτησε εκεί, αλλά πλακώθηκε στο ξύλο και με τον frontman των VAN HALEN, David Lee Roth. Τόσο οι VAN HALEN, όσο και οι AC/DC απαίτησαν εν εξάλλω την απομάκρυνση των MÖTLEY CRÜE  από το φεστιβάλ, ενώ τους πέταξαν έξω και από το ξενοδοχείο που έμεναν, λόγω των γεγονότων. Γενικά, στα ξενοδοχεία έβγαζαν τα απωθημένα τους οι φίλοι μας, σε σημείο που ο μάνατζερ τους, ο διαβόητος Doc McGhee, πλήρωνε προκαταβολή 40 χιλ. σημερινά Ευρώ, για ό,τι ζημιά μπορούσαν να κάνουν τα μέλη του συγκροτήματος. Ήταν, και με την βούλα πλέον, η πιο επικίνδυνη μπάντα της Αμερικής.

Η έμφυτη τάση τους για καταχρήσεις και φασαρίες δεν είχε καλό τέλος. Τον Δεκέμβριο του 1984, στη μέση ενός ακόμα οργιαστικού πάρτι, ο Vince Neil μπήκε στο αυτοκίνητο του με συνοδηγό τον φίλο του και ντράμερ των HANOI ROCKS, Nicholas “Razzle” Dingley, για να πεταχτούν στην κοντινότερη κάβα για να πάρουν κι άλλα ποτά. Όντας τέρμα σουρωμένος, ο Neil ανέπτυξε ταχύτητα και έπεσε πάνω σε ένα άλλο αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο Razzle, ενώ τραυματίστηκαν σοβαρά και οι δύο επιβάτες του άλλο οχήματος, εκ των οποίων μία δεκαοχτάχρονη κοπέλα που έπεσε σε κώμα ένα μήνα. Μέσα σε μία νύχτα, ο τραγουδιστής των MÖTLEY CRÜE  βρέθηκε κατηγορούμενος για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και φόνο εξ αμελείας σε τροχαίο. Από τα αποτελέσματα των αιματολογικών εξετάσεων, προέκυψε ότι το αλκοόλ στο αίμα του ήταν περίπου δύο φορές επάνω από το επιτρεπόμενο όριο. Τελικά την γλύτωσε με ποινή-χάδι, πέντε χρόνια με αναστολή, τελικά καταδικασμένος σε 30 μέρες φυλάκιση (από τις οποίες έμεινε μόνο τις 15), αποζημίωση 2,6 εκ. δολαρίων (σε σημερινά χρήματα 7,2 εκ. Ευρώ) στις οικογένειες των θυμάτων και 200 ώρες κοινωνικής εργασίας. Ταυτόχρονα, έβαλε μπρος και την πτώση των ανερχόμενων, τότε, HANOI ROCKS, οι οποίοι σοκαρίστηκαν τόσο πολύ με τον θάνατο του ντράμερ τους, που δεν ανέκαμψαν ποτέ.

Εκτός από τις περιπέτειες του Neil, οι MÖTLEY CRÜE  είχαν να αντιμετωπίσουν και άλλες προκλήσεις. Κάποια στιγμή, μετά την κυκλοφορία του “Shout at the Devil”, οι τρεις νεότεροι του συγκροτήματος σκέφτηκαν να αντικαταστήσουν τον αρκετά μεγαλύτερο σε ηλικία κιθαρίστα τους, Mick Mars, με κάποιον πιο νέο και τεχνικό shredder, όπως ο Yngwie Malmsteen ή ο Jake E. Lee. Δεν προχώρησαν σε κάτι τέτοιο, καθώς ο βετεράνος Mars τους έκοψε την φόρα μονομιάς. Από την άλλη, o μπασίστας και σχεδόν αποκλειστικός συνθέτης της μπάντας, Nikki Sixx, είχε βυθιστεί στην κινούμενη άμμο της ηρωίνης, χάνοντας σταδιακά κάθε έλεγχο πάνω στην εξάρτησή του.

Μέσα σε αυτό το δυσάρεστο κλίμα, το συγκρότημα έπρεπε να μπει στο στούντιο για να ηχογραφήσει ένα ακόμη άλμπουμ. Μπορεί να ήταν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα (όχι με την καλή έννοια) και επιτυχημένα νέα συγκροτήματα, όμως η πραγματικότητα τους είχε χτυπήσει κατάμουτρα και τίποτα δεν εγγυόταν την συνέχεια σε αυτό το καταστροφικό σήριαλ. Η ορμή από το “Shout at the Devil” δεν έπρεπε να χαθεί με τίποτα, όλα κρέμονταν από μια κλωστή.

Το project θα το αναλάμβανε ο Tom Werman, πρώην στέλεχος της Epic Records  που ξεκίνησε να κάνει παραγωγή σε άλμπουμ το 1983. Το “Shout at the Devil” ήταν από τις πρώτες του δουλειές, ενώ το 1984 ανέλαβε την παραγωγή των πασίγνωστων “Stay hungry” (TWISTED SISTER) και του “Tooth and nail” (DOKKEN). Τον Ιανουάριο του 1985 κλήθηκε να βάλει μία τάξη στο χάος των MÖTLEY CRÜE  και, έτσι, τους μάζεψε στα Pasha Studios (στουντιακό σπίτι των QUIET RIOT) στην Λεωφόρο του Melrose. Οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν υπό τον τίτλο εργασίας “Entertainment or Death”, αρκετά διαφωτιστικός για την διάθεση της μπάντας εκείνη την εποχή.

Σύμφωνα με τον Greg Leon, πρώτο κιθαρίστα των MÖTLEY, πριν έρθει ο Mars στο προσκήνιο, ο Nikki Sixx δεν έπαιξε ούτε μία νότα στο στούντιο. Κατά τα λεγόμενά του, ήταν παρών στις ηχογραφήσεις και έκπληκτος βρήκε κάποιον άλλο μπασίστα (που δεν κατονόμασε) στη θέση του Sixx, ο οποίος, δεν ήταν σε θέση να παίξει, σύμφωνα με τον Werman. Από την πλευρά του Sixx, βέβαια, προκύπτει μία κόντρα μεταξύ του μπασίστα και του παραγωγού που κατηγορούσαν ο ένας τον άλλο για κακή συνεργασία. O μπασίστας, στο βιογραφικό “The heroin diaries” του 2007 είπε πως ο Werman δεν μπορούσε να τους κουμαντάρει για να κάνουν το επόμενο μεγάλο βήμα μετά το “Shout at the Devil”, ενώ ο παραγωγός τον αντέκρουσε λίγο καιρό αργότερα, λέγοντας πως ο Sixx αποφεύγοντας να αναλάβει τις ευθύνες του, τις μετέθετε στον ίδιο, που ήταν ο εύκολος στόχος.

Από όλη αυτή την δύσκολη διαδικασία, βγήκαν δέκα τραγούδια για την νέα κυκλοφορία. Το δυναμικό “City boy blues” ανοίγει το άλμπουμ επιτυχημένα, ενώ το σύντομο αλλά περιεκτικό “Louder than hell” ακούγεται λες και βγήκε από το προηγούμενο άλμπουμ τους και αυτό γιατί…όντως ήταν ένα τραγούδι που ξέμεινε από το “Shout at the Devil”, με τίτλο “Hotter than hell”. Στο “Keep your eye on the money”, o Sixx μιλάει για το πόσο σημαντικό είναι να μην χάνει κάποιος την στοχοπροσήλωσή του, προσπαθώντας ίσως να ξορκίσει τις δικές τους κακές συνήθειες που τους κρατούσαν πίσω.

Πολύ καλό και το “Tonight (We need a lover)” που μαγνητίζει με το riff και τον ρυθμό του, με άκρως σεξουαλικά προκλητικό στίχο. Για μένα, είναι από τις δυνατότερες στιγμές του άλμπουμ. Το “Use it or lose it” έχει ένα riff που για κάποιο λόγο μου θυμίζει κάτι από το “Child of the damned” των WARLORD (!) και σπιντάρει αρκετά, παίζοντας πολύ στον ρυθμό του “Red hot” από το προηγούμενο άλμπουμ τους. Από την άλλη, το Sabbath-ικό “Save our souls” είναι, μάλλον, μία έμμεση έκκληση του Sixx για σωτηρία από την ηρωίνη και όλο το καταστροφικό lifestyle τους. Για τους fans των θρίλερ, το τραγούδι υπάρχει και στο soundtrack του “Demons”, του πρωτοπόρου Dario Argento. Το ανάλαφρο “Raise your hands to rock” μπλέκει λίγο BAD COMPANY με ρεφρέν από TWISTED SISTER, όμως το πολιτικής χροιάς “Fight for your rights” έχει σίγουρα κάτι από τον ύμνο “Balls to the wall” των ACCEPT, τόσο μουσικά όσο και θεματικά. Ίσως το καλύτερο κλείσιμο για το άλμπουμ.

Φυσικά, τα δυο τραγούδια που έμελλε να σημαδέψουν το άλμπουμ ήταν τα δύο κύρια single του. Πρώτο εξ αυτών, η διασκεδαστική glam διασκευή στο “Smokin’ in the boys room” των BROWNSVILLE STATION, ενός αμερικάνικου συγκροτήματος των 70s που είχαν κάνει αυτή την μία και μοναδική επιτυχία. Η ιδέα να το διασκευάσουν ήρθε από τον Vince Neil, πάνω στην απαίτηση να ηχογραφήσουν ένα hit single άμεσα. Το γνώριζαν καλά τούτο το τραγούδι, αφού είχαν προσπαθήσει να το εντάξουν στο ρεπερτόριό τους με κάποιο τρόπο όταν πρωτοέπαιξαν μαζί, αλλά τότε δεν τους έκατσε και πολύ καλά. Μετά από λίγα χρόνια όμως είπαν να το ξαναδοκιμάσουν και δικαιώθηκαν. Το “Smokin’ in the boys room” έγινε το πρώτο επιτυχημένο τους single στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νο. 16 του Billboard Hot 100. Η αλήθεια είναι πως βοήθησε πολύ και το video clip, που διαδραματίζεται σε ένα σχολείο (όπως και τα “We’re not gonna take it” και “I wanna rock” των TWISTED SISTER, ένα χρόνο πριν) με τον γνωστό από τα 80s ηθοποιό Michael Berryman στον ρόλο του αυστηρού διευθυντή! Να σημειωθεί πως αυτό το video clip, που έπαιζε κατά κόρον στο MTV, δεν γλύτωσε από το άγρυπνο βλέμμα της πουριτανικής οργάνωσης PMRC, η οποία έκανε γνωστά κάμποσα metal τραγούδια μέσω των αρνητικών συστάσεων της.

Αναμφίβολα, όμως, το πιο γνωστό τραγούδι του άλμπουμ και μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συγκροτήματος, ήταν το “Home sweet home”. Αυτή θα ίσως η πιο αναπάντεχη στροφή των MÖTLEY CRÜE  στο ευρύ κοινό και επέβαλλε την power ballad ως το όπλο που θα έφερνε την σκληρή μουσική στις μάζες τα χρόνια που ακολούθησαν. Αυτό που έκαναν οι REO SPEEDWAGON με το “Keep on loving you”, οι JOURNEY με τα “Open arms” και “Faithfully”, και φυσικά οι τεράστιοι SCORPIONS με το “Still loving you” (μεταξύ άλλων), το δοκίμασαν και οι MÖTLEY CRÜE το ‘85, με επιτυχία. Κάποιοι έκραξαν το συγκρότημα για χλιαρότητα και ξεπούλημα, με τον Sixx να απαντάει «στην αρχή μας θεωρούσαν δολοφόνους λόγω του “Helter Skelter”, μετά μας είπαν σατανιστές και τώρα μας λένε ξενέρωτους!».

Το “Home sweet home” έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των 80s, με το video clip να είναι στην κορυφή των πιο περιζήτητων τραγουδιών στο MTV για … ένα τρίμηνο (με το ίδιο το κανάλι να αλλάζει τους κανόνες του εξαιτίας τους και να κρατάει μόνο ένα μήνα τις top παραγγελιές). Επιπλέον, επέβαλλε ως άτυπο κανόνα, την συμπερίληψη ενός τέτοιου τραγουδιού σε κάθε glam metal (και όχι μόνο) άλμπουμ, με αποτέλεσμα να διεισδύσει το είδος ακόμα περισσότερο στο mainstream, στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα. Το “Home sweet home”, έφτασε μέχρι το νο. 89 στα αμερικάνικα charts όταν κυκλοφόρησε, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασε ακόμη ψηλότερα, στο νο. 51. Το συγκρότημα το επανηχογράφησε για τους σκοπούς της συλλογής του “Decade of decadence” (1991), όπου σημείωσε ακόμα μεγαλύτερο επιτυχία, αγγίζοντας το νο. 37 στις ΗΠΑ.

Το νέο άλμπουμ βαφτίστηκε “Theatre of pain”, χρησιμοποιώντας τον τίτλο που φύλαγαν για την δεύτερη δουλειά τους πριν τελικά την ονομάσουν “Shout at the Devil”. Στο εξώφυλλο δύο θεατρικές μάσκες, που δείχνουν την κωμωδία (της Μούσας Θάλειας) και την τραγωδία (της Μούσας Μελπομένης), με την τραγική μάσκα, ωστόσο, που φέρει την πεντάλφα, να δακρύζει αίμα, συνειρμικό, πιθανόν, με το δράμα που οι ίδιοι, μέσω των τύψεων και των ανεξέλεγκτων καταχρήσεων, είχαν προκαλέσει στους εαυτούς τους.

Το αφιέρωσαν στην μνήμη του εκλιπόντος και αδικοχαμένου φίλου τους, του Razzle και ήταν ακόμα μία μεγάλη επιτυχία, πηγαίνοντας ακόμα πιο ψηλά στα αμερικάνικα charts και μέσα στο top-10, στο νο. 7, ενώ πούλησε και αυτό πάνω από 4 εκ. αντίτυπα, όσο και το προηγούμενό τους. To “Theatre of pain” έγινε, επίσης, η πρώτη τους κυκλοφορία που μπήκε στα βρετανικά chart, στο νο. 36., ενώ στον Καναδά έγινε τρεις φορές πλατινένιο. Και, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσε τον λόγο που πολλά σχήματα στο metal άρχισαν να ενδιαφέρονται λίγο παραπάνω με την φροντίδα και την κυκλοφορία δυνατών singles. Με αυτά τα εφόδια, οι MÖTLEY CRÜE  βγήκαν σε παγκόσμια περιοδεία, σαρώνοντας την Ιαπωνία και κλείνοντας στο Παρίσι τον Μάρτιο του 1986.

Παρά την αδιαμφισβήτητη εμπορική επιτυχία του, το “Theatre of pain” δεν έχει πάρει πολλή αγάπη σε σχέση με τα υπόλοιπα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν οι CRÜE, τόσο από τους fans, όσο και από την ίδια την μπάντα. Οι πρώτοι το θεωρούσαν κάπως γλυκανάλατο, πολύ «ποζεράδικο» και χωρίς έμπνευση και πρωτοτυπία. Το συγκρότημα μπορεί να είχε κακές αναμνήσεις από την συγκεκριμένη περίοδο ή ίσως να μετάνιωσαν που φαίνονταν πιο glam και ακουγόντουσαν λιγότερο metal σε σχέση με τα δύο πρώτα. Κάποια πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει καλύτερα και σίγουρα κάποια άλλα πιο δυσάρεστα να είχαν αποφευχθεί. Παρόλα αυτά, θεωρώ πως τέσσερις δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του, το “Theatre of pain” σίγουρα αξίζει μία φρέσκια ακρόαση.

Κώστας Τσιρανίδης

A day to remember… 21/6 [REDEMPTION]

0
Redemption

Redemption

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The fullness of time” – REDEMPTION
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2005
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Sensory Records / Massacre
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Tommy Newton
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Ray Alder
Κιθάρες – Bernie Versailles / Nick Van Dyk
Πλήκτρα – Nick Van Dyk
Μπάσο – James Sherwood
Drums – Chris Quirarte

Αφού πρώτα μπάντες όπως οι DREAM THEATER, SYMPHONY X, FATES WARNING, QUEENSRYCHE είχαν κυκλοφορήσει τα άπαντά τους, με τη νέα χιλιετία ήρθε η ώρα των REDEMPTION να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στο οικοδόμημα που λέγεται Progressive Metal. Έχοντας κυκλοφορήσει το ομότιτλο ντεμπούτο τους το 2003, δύο χρόνια μετά επιστρέφουν με μία πολύ δυνατή κυκλοφορία, η οποία τους βρίσκει με μεταγραφή Α’ κατηγορίας στο μικρόφωνο, με τον Ray Alder των FATES WARNING να αναλαμβάνει χρέη τραγουδιστή. 

Το “The fullness of time” είναι μία εξ ολοκλήρου, καθαρόαιμη, Progressive δουλειά, απ’ όπου και να το πιάσεις. Πρώτο κύριο γνώρισμα το tracklist, όπου έχουμε πέντε τραγούδια συνολικής διάρκειας σχεδόν μίας ώρας. Μπορεί το ομώνυμο να είναι σπασμένο σε τέσσερα μέρη, αλλά στην ουσία για μία σύνθεση πρόκειται, τουλάχιστον στα αυτιά μου. Μετά είναι η μουσική που έχει όλα τα χαρακτηριστικά του είδους. Τα τύμπανα παίζουν πολύπλοκους ρυθμούς, οι κιθάρες είναι τελείως ανήσυχες ενώ τα ίδια τα τραγούδια είναι τίγκα στις εναλλαγές. Μπορεί να μην είμαι ο μεγαλύτερος οπαδός του Progressive, αλλά ο δίσκος αποφεύγει κάποιες παγίδες που με κάνει εν τέλει να τον εκτιμώ και με το παραπάνω. Παρά τις μεγάλες διάρκειες και το δαιδαλώδες των συνθέσεων, νιώθω πως δεν υπάρχει φλιαρία στο ορχηστρικό κομμάτι ας πούμε, σίγουρα υπάρχουν αρκετά σόλο αλλά δεν ένιωσα στιγμή πως ακούω μπουρμπουλήθρες. Επιπλέον ο δίσκος είναι γεμάτος με ωραίες φωνητικές γραμμές, ακούς κουπλέ, ρεφραίν και γέφυρες που ευχαριστιέσαι, υπήρχε ξεκάθαρα μεγάλη έμπνευση και σε αυτό το κομμάτι. 

Σε άλλα γνωρίσματα που με κέρδισαν, έχουμε την εξαιρετική άρθρωση του Ray, που κάνει τους στίχους εύκολα διακριτούς χωρίς να χρειάζεται να έχεις και το βιβλιαράκι (ή τον browser) δίπλα σου. Αν και το αποκορύφωμα, είναι αυτές οι άτιμες οι κιθάρες. Υπάρχουν στιγμές όπως στα “Scarred” και “Fullness of time (Part 1: Rage)” όπου η μόνη διαχωριστική γραμμή μεταξύ Progressive και Thrash είναι ο ρυθμός των τυμπάνων. Γενικά τα έγχορδα κρατάνε το Heavy κομμάτι του άλμπουμ σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ως προοδευτικό σχήμα που σέβεται τον εαυτό του, εννοείται πως οι REDEMPTION κάνουν και χρήση πλήκτρων, αλλά ευτυχώς δεν γίνεται κατάχρηση. Συνολικά δηλαδή έχουμε πολλά μικρά πράγματα που η μπάντα κάνει καλά, όπου σε συνδυασμό την ανθισμένη έμπνευση οδήγησαν σε κάτι εξαιρετικό. 

Μιας και δεν έχουμε πολλά τραγούδια ας τα δούμε ένα προς ένα. Το “Threads” που μας καλωσορίζει μπαίνει κιθαριστικά και με τα μπούνια, ενώ στρατολογεί όλα τα κλισέ του είδους. Πάρε τουλάχιστον 4-5 εναλλαγές με το καλημέρα, σόλο πλήκτρων και φωνητικά μετά από ενάμιση λεπτό. Παρόλα αυτά είναι σχετικά ευθύ τραγούδι για τα δεδομένα και πολύ ωραίο. Συνέχεια με το εξάλεπτο “Parker’s eyes” όπου δεν έχω να πω και πάρα πολλά καθώς είναι το μόνο κομμάτι που δεν με τρέλανε, αν και φωνητικά έχει πολλά ωραία σημεία. Το “Scarred” είναι ίσως η αγαπημένου μου στιγμή του δίσκου, ίσως φταίει που είναι αρκετά βαρύ κομμάτι και φέρνει λίγο από SYMPHONY X σε σημεία, ενώ έχει τόσο φοβερό ρεφραίν, όσο και instrumental γέφυρα. 

Τα ζαφείρια μπορεί να μην θεωρούνται διαμάντια, αλλά το δεκαέξι λεπτών διάρκειας “Sapphire” σίγουρα μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι! Εξαιρετικό καθ’ολη τη διάρκειά του μέσα από την οποία παρελαύνουν όλα τα χαρακτηριστικά του δίσκου, ενώ οι στίχοι του το καθιστούν ώς ένα από τα καλύτερα τραγούδια που μιλούν περί αγάπης με άδοξο τέλος (αν παιχτεί αυτό back to back με το “Space-dye vest” θα αναστενάξουν μέχρι και τα τσιμέντα). Κλείσιμο με το “The Fullness of Time”, όπου ο τίτλος κάθε μέρους του εκφράζεται και μουσικά με μεγάλη επιτυχία. Το “Rage” είναι όντως μία επιθετική σύνθεση, το “Despair” είναι εύθραυστο με μπαλαντωειδή αρχή, στο “Release” ακούμε την μπάντα να ξεφαντώνει με αποκορύφωμα τα κουπλέ, ενώ στο “Transcendence” κυριαρχεί η μελωδία και τα πλήκτρα, με τους στίχους να ολοκληρώνουν το συναίσθημα της λύτρωσης και ολοκλήρωσης.

Εν κατακλείδι, όπως έχει γίνει κατανοητό μιλάμε για πολύ αξιόλογη δουλειά. Σίγουρα δεν είναι για όλους, το Progressive είναι αρκετά δύσκολο είδος, θέλει προσοχή και υπομονή. Αλλά ανταμείβει και με το παραπάνω. Ίσως θεωρηθεί αμαρτία, αλλά από αυτό το ιδίωμα δεν ακούω τόσο συγκροτήματα, όσο δίσκους. Παραδείγματι δεν δηλώνω φανατικός ολόκληρης της δισκογραφίας των DREAM THEATER, λατρεύω όμως κάτι “Awake”, “Images & words” και “Train of thought”. Το “The fullness of time” λοιπόν εύκολα συγκαταλέγεται στα άλμπουμ που θα βάλω και θα ευχαριστηθώ αβίαστα. Για τους πιο πιστούς φίλους του Progressive, μόνο ως μία τεράστια παιδική χαρά που μοιράζει απλόχερα χαμόγελα και πώρωση μπορώ να το δω. 

Παύλος Παυλάκης

A day to remember 21/6 [CLUTCH]

0
Clutch

Clutch

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Robot Hive/ Exodus” – CLUTCH
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2004
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: DRT Entertainment
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: J.Robbins
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά/κιθάρες – Neil Fallon
Kιθάρες – Tim Sult
Μπάσο – Dan Maines
Drums – Jean-Paul Gaster
Πιάνο/Keyboards – Mick Schauer

Το αίσθημα της απρόσμενης, εμπορικής επιτυχίας, η αλλαγή του μουσικού status και πολύ περισσότερο η προοπτική για την συνέχεια που απλωνόταν σαν κόκκινο, μακρόστενο, μεταξένιο χαλί, έμοιαζε να ίπταται πάνω από το όνομα των CLUTCH σαν το Zeppelin με την επιγραφή “The world is yours” που περνούσε μπροστά από τα αδηφάγα μάτια του Tony Montana στο θρυλικό “Scarface” καθώς πίσω από τη ναρκωτική παραζάλη και το σύννεφο της νικοτίνης, σχεδίαζε πως να βάλει εμπρός την αυτοκρατορία του.

Και όλα αυτά χάρη στο αριστουργηματικό “Blast Tyrant” που το 2004 είχε μπάσει υποχθόνια το συγκρότημα από το Maryland στα υψηλά πατώματα του heavy rock, εγκαινιάζοντας συγχρόνως ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα τους και μια απήχηση που εκτός από τα ραδιοφωνικά airplays, τροφοδοτήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό και από την ιντερνετική Νέμεση της μουσικής βιομηχανίας, που δεν ήταν άλλη, εκείνη την εποχή, από το περιβόητο Napster και το σαρωτικό κύμα διαμοιρασμού αρχείων που αυτό επέφερε.

Αντί όμως να στρογγυλοκαθίσει στις δάφνες της επιτυχίας και να πάρει τον χρόνο της για να αποκρυπτογραφήσει αυτό που είχε συμβεί, η μπάντα προτίμησε να αξιοποιήσει στο έπακρο το τέλειο μομέντουμ που είχε δημιουργηθεί και να επιστρέψει σύντομα στο στούντιο προκειμένου να ετοιμάσει το επόμενο δισκογραφικό της χτύπημα. Μιλάμε άλλωστε για μια μπάντα που μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο είχε στην πλάτη της έξι δίσκους, τον έναν θεαματικά καλύτερο από τον προηγούμενο, γεγονός που της επέτρεπε πια να κοντρολάρει και να κατευθύνει το rock ‘n’ roll ένστικτό της με οξυδέρκεια και περίσσεια ωριμότητα.

Γι’ αυτό ακριβώς ακόμα και σε αυτή την σούπερ επιτυχημένη μουσική συνταγή που λάνσαραν με το “Blast Tyrant”, διέκριναν ότι τελικά κάτι έλειπε. Φρόντισαν επομένως να το συμπληρώσουν φέρνοντας αρχικά στην θέση του συμπαραγωγού τον J. Robbins. Τόσο ο Gene “Machine” Freeman όσο και ο Larry “Uncle Punchy” Packer, είχαν κάνει κάτι παραπάνω από εκπληκτική δουλειά στους προηγούμενους δίσκους, αλλά αυτή την φορά φαίνεται πως οι CLUTCH ήθελαν ένα fit που θα μπορούσε να λειάνει και τις τελευταίες τραχιές γωνίες και λεπτομέρειες που είχαν απομείνει και να κουμπώνει στο 110% στη «νέα τάξη πραγμάτων» που φιλοδοξούσαν να θεμελιώσουν. Ωστόσο, το πιο σημαντικό κομμάτι που ήρθε για να συμπληρώσει το πάζλ, ήταν δίχως άλλο η προσθήκη του πληκτρά Mick Schauer ως πέμπτου μέλους, με σαφή στόχευση στην ανάδειξη και την ενίσχυση του blues στοιχείου που είχε πλέον παρεισφρήσει για τα καλά στις φλέβες του συγκροτήματος.

Το “Robot Hive/ Exodus” προσφέρει μια θεαματική όσο και αναζωογονητική συνέχεια στο όραμα του “Blast Tyrant”. Οι heavy rock νόρμες που έφεραν τους CLUTCH σε αυτό το (υψηλό πια) επίπεδο βροντοφωνάζουν ξανά παρών ενώ το γκρουβάρισμα αποκτά μεγαλύτερη φόρα όσο και πιστοποίηση προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης. Το μεγαλύτερο ποντάρισμα όμως πέφτει δεδομένα αυτή την φορά στον πειραματισμό και την ποικιλομορφία, γύρω από την οποία στήνουν πυρετώδη χορό οι blues, southern/stoner και funk επιρροές που θεμελιώνονται πλέον ως αναπόσπαστο κομμάτι της ιδιοσυγκρασίας και της ψυχοσύνθεσης τους. Πάνω απ’ όλα δεσπόζει η τρομακτική φόρμα στην οποία βρίσκονται άπαντες μέσα στο συγκρότημα, προεξάρχοντος φυσικά του Tim Sult που χτίζει έναν ολόκληρο καθεδρικό ναό από riffs και solos, που βρίσκουν την λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην δύναμη και την πολυπλοκότητα, και η οποία συνθέτει μια αδάμαστη, οργανική συναστρία που διακρίνεται για την συνοχή και την φρεσκάδα της.

Κατά τ’ άλλα το άλμπουμ συνεχίζει επάξια την παράδοση των φουριόζικων openers που θεμελιώθηκε από τους δυο προκατόχους του. Τα “Incorporable Mr. Flannery” και “Burning beard” σε πείθουν εξ αρχής ότι κουβαλάνε την αύρα του κλασικού αλλά και κλασάτου, με το δεύτερο ειδικά να αποτελεί μια μεγαλόστομη δήλωση heavy rock πρόζας δια της ερμηνείας του Neil Fallon που αναδεικνύεται μέσα σε πάταγο ως το trademark της μπάντας και η επιτομή του μοντέρνου rock ‘n’ roll βάρδου, που εκτός από μουσικά γνωρίζει άριστα πως να ελίσσεται χαμαιλεοντικά και στο στιχουργικό σκέλος. Η heavy rock ταλάντωση συνεχίζεται και στα “Gullah” και “Mice and Gods”, από εκεί και πέρα όμως ξεδιπλώνεται περίτρανα το πραγματικό νόημα του άλμπουμ.

Το “Never be moved” και το funky “10001110101” σηματοδοτούν την μεταστροφή προς ένα πιο low-tempo, υπνωτικό όσο και πολυδιάστατο μοτίβο, με τις Hammond-ικές παρεμβάσεις και εξάρσεις του Mick Schauer να πιστοποιούν πως ο ρόλος του στο ευρύτερo μουσικό πλάνο ήταν εκτός από προσχεδιασμένος και βαρύνουσας σημασίας. Αντιλαμβάνεσαι δε πολύ γρήγορα πόσο ιδανικά κουμπώνει με τις funky/blues μπασογραμμές του Dan Maines και το στιβαρό, μετρονομικό παίξιμο του Jean Paul Gaster στα drums, όταν σκάει η τριπλέτα των “Small upsetters”, “Circus maximus” και “Tripping the alarm” όπου το songwriting και η δημιουργικότητα περνάνε στο επόμενο επίπεδο, αφήνοντας σε με ανοικτό το στόμα. Όπως ακριβώς κάνει και το προσωπικά αγαπημένο μου, “Land of pleasant living”, που σε ωθεί να αγκαλιάσεις ακόμα πιο σφιχτά την μποτίλια με το bourbon, μέχρι να έρθουν και να τα κάνουν όλα ίσιωμα οι μερακλήδικες διασκευές στα “Gravel road” του Fred McDowell και “Who’s been talking?” του Howlin’ Wolf, όπου οι CLUTCH βγάζουν στην φόρα τα ύστατα blues/southern γούστα τους.

Σε τελική ανάλυση, όσα παραπάνω και να πεις και να γράψεις για ετούτο το άλμπουμ, η μουσική του είναι εκείνη που μιλάει από μόνη της και προσφέρει πολύτιμες εμπειρίες και απαντήσεις. Μια εικοσαετία συμπληρώνεται φέτος από την κυκλοφορία του, φρονώ όμως ότι, χωρίς ίχνος υπερβολής, ανήκει στην συνομοταξία των δίσκων που πρόκειται να αντηχεί το ίδιο ζεστό, ζωντανό και θελκτικό και για τα επόμενα τριάντα, σαράντα και βάλε χρόνια. Πρόκειται συγχρόνως για έναν ιδιαίτερα κομβικό δίσκο για την καριέρα και την γιγάντωση της μπάντας, το playbook με τα riffs όσο και το image του οποίου, επηρέασαν στον υπερθετικό βαθμό ένα σωρό heavy rock/stoner συγκροτήματα (ονόματα δεν λέμε) και λειτούργησαν ταυτοχρόνως ως το starter pack για το εκκλησίασμα των φασαίων της περιόδου 2009-2015.

Did you know that:

  • Τα “10001110101” και “Burning Beard” συμπεριλήφθηκαν στα soundtracks των video games “Prey” και “MX vs. ATV Reflex” αντίστοιχα.
  • Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2022 σε remastered μορφή, μέσα από την δισκογραφική του συγκροτήματος, την Weathermaker Music, στο πλαίσιο της σειράς «Clutch Collector’s», έχοντας διαφορετικό εξώφυλλο αλλά και δυο επιπλέον κομμάτια, τα “What would a wookie do?” και “Bottoms up, Socrates”. Τα συγκεκριμενα κομμάτια ήταν μέρος της συλλογής “Pitchfork & lost needles” που είχε κυκλοφορήσει το 2005.

Πάνος Δρόλιας

A day to remember… 20/6 [SPIRITUAL BEGGARS]

0
Spiritual

Spiritual

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Demons” – SPIRITUAL BEGGARS
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2005
ΕΤΑΙΡΙΑ: Inside Out
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Michael Amott
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – JB Christoffersson
Κιθάρα – Michel Amott
Μπάσο – Sharlee D’Angelo
Τύμπανα – Ludwig Witt
Πλήκτρα – Per Wiberg

Από το 2002 κι έπειτα η σύνθεση της μπάντας είχε τον JB Christoffersson (GRAND MAGUS) στα φωνητικά ο οποίος είχε προσθέσει στον ήχο της μπάντας μια πιο κλασσική ροκ/μέταλ αύρα ενώ στο μπάσο προστέθηκε αργότερα και ο σύντροφος του ιδρυτή και συνθέτη Michel Amott στην άλλη μπάντα του, ARCH ENEMY. Με αυτή την σύνθεση λοιπόν μας προσέφεραν το 2005, τον έκτο τους δίσκο, ο οποίος αν και συνέχιζε στα γνώριμα ηχητικά μονοπάτια με μια παραγωγή καθαρή αλλά “ζεστή” την ίδια στιγμή. Διατηρούσαν εκείνο το vintage feeling που παραπέμπει σε εποχές DEEP PURPLE και URIAH HEEP, τώρα όμως ακούγονταν πιο σκοτεινοί, πιο απειλητικοί. Αυτό όχι μόνο λόγω του εξώφυλλου (μια παραλλαγή της μάσκας του Green Goblin, του εχθρού του Spiderman) αλλά και των στίχων που είναι σε μεγάλο βαθμό υπαρξιακοί και μυστηριώδεις, ενίοτε φιλοσοφικοί, με θέματα όπως η εσωτερική διαμάχη (όπως μαρτυρά και ο τίτλος “Demons”) και η αναζήτηση μιας ταυτότητας και ενός νοήματος στην ζωή.

Η παρουσία του Per Wiberg στα πλήκτρα είναι καθοριστική — προσφέρει θαυμάσια ηχητικά στρώματα  με το Hammond που επαυξάνουν την δραματικότητα των συνθέσεων. Η κιθάρα του Michael Amott είναι στιβαρή αλλά παιχνιδιάρα την ίδια στιγμή, με riff που ακροβατούν μεταξύ SABBATH-ικής βαρύτητας και ψυχεδέλειας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ο πιο ώριμος δίσκος τους, ο πιο σοβαρός και σκοτεινός και που παραμένει ως ένα ιδανικό άκουσμα για τους φίλους του 70s revival heavy rock, του stoner metal και όσους εκτιμούν μπάντες που ισορροπούν ανάμεσα σε σκληρό ήχο και την ψυχεδελική ατμόσφαιρα.

Επειδή οι ARCH ENEMY ήταν ανέκαθεν η προτεραιότητα του Amott, κι επειδή εκείνη την εποχή οι ARCH ENEMY ήταν στο ζενίθ της δημοφιλίας τους, εκείνο σήμαινε ότι δεν υπήρχε πολύ χρόνος στην ατζέντα του Amott να βγει σε περιοδεία για να προμοτάρει τον δίσκο. Ως αποτέλεσμα, ένας από τους καλύτερους δίσκους της μπάντας παίχτηκε ζωντανά μονάχα τέσσερις φορές: τρεις φορές στην Ιαπωνία ως support στην τότε περιοδεία του Dio και μια φορά ως headliners στο Λονδίνο.

Γιώργος Γκούμας

GUS G: Instagram Live Chat στο Rock Hard

0
Gus

Gus

Ασφαλώς και θυμάστε τα Instagram Live Chat που είχαμε κάνει με πάρα πολλούς καλλιτέχνες μέσα στην πανδημία πριν λίγα χρόνια.

Με αφορμή, λοιπόν, το Rock Hard Festival Greece, όπου θα έχουμε -εκτός των άλλων- τους Gus G & Friends, την Κυριακή 22/6, στις 18.00 ώρα Ελλάδας, θα έχουμε ένα Instagram Live Chat με τον μοναδικό Gus G, όπου είναι έτοιμος να μας λύσει όλες τις απορίες σχετικά με το φεστιβάλ, την καριέρα του, τους Firewind, τις γάτες του, τον εξοπλισμό του… Μπορείτε να ρωτήσετε live, οτιδήποτε θελήσετε, ακόμα και να στείλετε από πριν τις ερωτήσεις σας στο Instagram @RockHardGreece κι εμείς θα τις κάνουμε!!!

Σας περιμένουμε στην παρέα μας, λοιπόν και δεν θα είναι το μόνο Live Chat που θα κάνουμε!!!

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece