Το τρίτο full length άλμπουμ των ARCTURUS, της πιο σημαντικής avant garde black metal μπάντας της Νορβηγίας είναι συνάμα και το τέλος μιας εποχής τόσο για τους ίδιους όσο και για το είδος που διαμόρφωσαν στα 90s με το “Aspera hiems symfonia”(1996) και “La masquerade infernale”(1997). Είναι ο τελευταίος τους δίσκος με τον Kristoffer “Garm” Rygg (Trickster G. στα credits του δίσκου), ο οποίος ήταν επιφορτισμένος στη, συνεχώς αυξανόμενη, στουντιακή δραστηριότητα των ULVER. Δήλωνε τότε ότι όπως αυτός ο δίσκος χρειάστηκε μια πενταετία για να βγει, έτσι και ο επόμενος θα χρειαζόταν ανάλογο χρονικό διάστημα. Όμως ο ηγέτης τους, Steinar Sverd Johnsen, είχε άλλο πλάνο για την μπάντα, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ανενεργή συναυλιακά. Έτσι στα επόμενα χρόνια οι ARCTURUS θα ξεκινούσαν να δίνουν συναυλίες με τον Simen Hestnæs, κυκλοφορώντας δίσκους που τους εμφάνιζαν πιο «γήινους» από ό,τι μέχρι και το “The sham mirrors”.
Κύρια διαφορά συγκριτικά με το παρελθόν τους, είναι η αμεσότητα και ευθύτητα στον τρόπο σύνθεσης. Η τρέλα του “La masquerade infernale” έχει ενταχθεί με πιο άμεσο τρόπο και το αποτέλεσμα είναι να είναι ο πιο metal – με την κλασική έννοια – δίσκος της, μέχρι τότε δισκογραφίας τους. Όλα τα μέρη του δίσκου είναι ισάξια αγγίζοντας τον συνθετικό οργασμό σε πολλά σημεία του, ειδικά όταν διαφωνούν μεταξύ τους τα μουσικά όργανα τους. Είναι το τελευταίο ρεσιτάλ ερμηνείας από τον Garm, ο οποίος έγραψε τους στίχους για τα 5 από τα 7 κομμάτια του άλμπουμ και ανέλαβε την παραγωγή, ακόμα και την φωτογράφιση του γκρουπ. Ουσιαστικά το κυκλοφόρησαν με δικά τους έξοδα, μιας και η Ad Astra Enterprises κυκλοφόρησε μόνο αυτόν τον δίσκο.
Μόνο η πρώτη θέση έχει τοποθετηθεί σαν πληρέστερο κομμάτι του “The sham mirrors” από τότε που κυκλοφόρησε. Οι υπόλοιπες θέσεις είναι απλά ενδεικτικές.
The “Sham mirrors” countdown:
“Radical cut” (5:08)
Ένα από τα πιο ευθύβολο κομμάτι του δίσκου με τα φωνητικά να αναλαμβάνει ο Ihsahn των EMPEROR. Η ιδιαιτερότητα του κομματιού είναι στα εμβόλιμα σημεία των πλήκτρων του Sverd, την μοναδική παρουσία στο δίσκο του Skoll στο μπάσο και τους στίχους που έχει γράψει ο Hellhammer. Πλούσιο σε εναλλαγές ρυθμών και σε ενορχήστρωση με το ubu horn να κλείνει ιδανικά το τελευταίο μέρος του κομματιού
“Kinetic” (5:26)
Ακόμα και οι πιο φανατικοί οπαδοί ψάρωσαν όταν έβαλαν να ακούσουν τον δίσκο και ήρθαν αντιμέτωποι με τα εκπληκτικά φωνητικά του Garm και την πομπώδη ατμόσφαιρα των πλήκτρων του Sverd.
“Nightmare heaven” (6:05)
Το πιο στρωτό κομμάτι του δίσκου με τον Garm να ακολουθεί με τις φωνητικές του γραμμές το μουσικό μέρος του κομματιού. Τα ηλεκτρονικά μέρη στη μέση του κομματιού δείχνουν ότι δεν ήταν απλά ένα πείραμα το “Disguised masters” άλμπουμ. Η ολοκλήρωσή τους οδηγεί σε ένα φοβερό lead θέμα στην κιθάρα που επαναλαμβάνεται δύο φορές σαν δομή και καταλήγει σε ένα καταιγιστικό τρελαμένο τέλος.
“Collapse generation” (4:13)
Εκπληκτική σύνδεση του grand piano του Sverd με τον καταιγιστικό ρυθμό από τα υπόλοιπα όργανα της rock ενορχήστρωσης. Μέσα σε 4 λεπτά συγχωνεύονται όλα τα στοιχεία του γκρουπ, έχοντας στο δεύτερο μέρος του ένα mid tempo intro που οδηγείται στο αρχικό μουσικό μέρος του κομματιού. Και εδώ στίχους έχει γράψει ο Hellhammer.
“Ad absurdum” (6:48)
Άλλο ένα κομμάτι – οδηγός για τα μεταγενέστερα άλμπουμs του γκρουπ. Τα πομπώδη πλήκτρα του Sverd δένουν άψογα με τα κιθαριστικά lead περάσματα του Knut και με τα πολύπλευρα φωνητικά του Garm.
“Star-crossed” (5:01)
Απλά οι ARCTURUS δεν έχουν κομμάτι με τόσο εκτεταμένα μέρη μόνο με πλήκτρα όπως συμβαίνει εδώ. Εκπληκτικές εναλλαγές ρυθμών και δομή που σε αναγκάζει να το ακούσεις ξανά και ξανά για να θαυμάσεις την μαεστρική συνθετική δεινότητα τους όταν φεύγουν από φόρμες. Είναι σίγουρα ένα από τα πιο ξεχωριστά κομμάτια της δισκογραφίας τους.
1.“For to end yet again” (10:33)
Ο δίσκος κλείνει θριαμβευτικά με αυτό το δεκάλεπτο κομμάτι, στο οποίο οι ARCTURUS δείχνουν πόσο πολυεπίπεδοι μπορούν να γίνουν, βάζοντας όλα τα στοιχεία τους σε ένα ολοκληρωμένο κομμάτι. Τα υμνικά φωνητικά του Garm καθηλώνουν, οι κιθάρες του Knut είναι εκπληκτικές και όταν διαφωνούν με τα πλήκτρα του Sverd. Στη μέση του κομματιού ο Sverd αποκαλύπτει με τον καλύτερο τρόπο τις νεοκλασικές και new age καταβολές του. Είναι σίγουρα το κομμάτι-οδηγός για τον τρόπο σύνθεσης μεγάλων σε διάρκεια συνθέσεων που είχαν στους επόμενους δίσκους τους.
Σοκ είχε προκληθεί στη Metal κοινότητα όταν ανακοινώθηκε ότι οι CANDLEMASS θα δώσουν μία και μοναδική συναυλία στο πρώτο ROCK HARD FESTIVAL GREECE, στις 13 Σεπτεμβρίου 2025, με τον πρώην τραγουδιστή Messiah Marcolin πίσω από το μικρόφωνο.
Θα είναι η πρώτη φορά εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια που αυτή η σύνθεση του συγκροτήματος θα παίξει ξανά μαζί.
Έκτοτε, το διαδίκτυο έχει κατακλυστεί από φήμες και αιτήματα για περισσότερες συναυλίες και πιθανές ηχογραφήσεις με αυτή τη συγκεκριμένη σύνθεση της μπάντας.
Σήμερα, ο μπασίστας Leif Edling απαντά σε αυτές τις φήμες με μία βιντεοσκοπημένη δήλωση.
Στο πλαίσιο του εορτασμού των 40 χρόνων των CANDLEMASS, θα πραγματοποιηθεί μόνο ΜΙΑ συναυλία μαζί με τον Messiah Marcolin. Καμία άλλη ημερομηνία, καμία περιοδεία, καμία ηχογράφηση – μόνο αυτή η μία και μοναδική εμφάνιση για να τιμηθεί εκείνο το κεφάλαιο της ιστορίας του συγκροτήματος.
Άρα, αν το να δείτε τον Messiah Marcolin να τραγουδά ξανά με τους CANDLEMASS (ή για μία τελευταία φορά) είναι στη δική σας προσωπική «bucket list», τότε αυτή είναι πιθανότατα η μοναδική ευκαιρία που θα έχετε.
Επιπλέον, ο Sascha Paeth, κιθαρίστας των HEAVENS GATE (καθώς και των AVANTASIA και MASTERS OF CEREMONY), έστειλε επίσης ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα για την ξεχωριστή εμφάνιση των θρυλικών Γερμανών power metallers με τα αυθεντικά μέλη στο ROCK HARD FESTIVAL GREECE, την ίδια μέρα που θα εμφανιστούν και οι CANDLEMASS, σηματοδοτώντας δύο παγκόσμιες αποκλειστικές ζωντανές εμφανίσεις μέσα σε μία μέρα!!! Ποιος θα ήθελε να χάσει ένα τέτοιο γεγονός;
ΟΝΟΜΑΑΛΜΠΟΥΜ: “Consign to oblivion” – EPICA ΕΤΟΣΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2005 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Transmission Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Sascha Paeth ΣΥΝΘΕΣΗΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά: Simone Simons
Φωνητικά/Κιθάρα : Mark Jansen
Κιθάρα: Ad Sluijter
Μπάσο: Yves Huts
Πλήκτρα: Coen Janssen
Drums: Jeroen Simons
Μετά το σκοτεινό ντεμπούτο τους “The phantom agony”, οι EPICA επέστρεψαν δυναμικά δύο χρόνια αργότερα και πιο συγκεκριμένα το 2005 με το “Consign to oblivion”, ένα άλμπουμ που εξερευνά πιο κινηματογραφικά, επικά και μελωδικά μονοπάτια, εμπνευσμένο από τον πολιτισμό και τις προφητείες των Mayas, δίνοντας ταυτόχρονα προεκτάσεις, βασιζόμενοι στη φιλοσοφία του αρχαίου αυτού πολιτισμού, σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Μία εξαιρετική σύμπτωση συναντάμε στο γεγονός ότι στο “Consign to oblivion” ξεκίνησε το saga των τραγουδιών “A new age dawns”, το οποίο συνεχίστηκε στο “Design your universe” και στο “Aspiral” που κυκλοφόρησε μόλις πριν από περίπου μία εβδομάδα.
Στο μουσικό κομμάτι το “Consign to oblivion” είναι μία πιο πολύπλοκη και θεατρική ηχητική σύλληψη, τόσο στη σύνθεση των τραγουδιών όσο και στην ενορχήστρωση τους, από ότι ο προκάτοχος του. Η Simone Simons απέκτησε περισσότερο χώρο, ενώ ο Mark Jansen περιόρισε τα brutal φωνητικά του σε αντίθεση με τις χορωδίες που εδώ χρησιμοποιήθηκαν πιο εκτεταμένα. Η συμφωνική αισθητική δεν έπαιξε υποστηρικτικό ρόλο, αλλά ενσωματώθηκε με τα metal στοιχεία ως ισότιμος πρωταγωνιστής. Η μπάντα δημιούργησε πιο επικές συνθέσεις, ανεβάζοντας περισσότερο το tempo, ενώ η παραγωγή του Sascha Paeth ανέδειξε κάθε στρώμα του ήχου ανεβάζοντας κατακόρυφα την ποιότητα.
Η Simone στο “Consign to oblivion” ακούστηκε πιο ώριμη φωνητικά, με περισσότερη αυτοπεποίθηση και εκφραστικότητα, ενώ οι συνθέσεις ήταν πιο ξεκάθαρες σε σχέση με το προηγούμενο άλμπουμ. Οι λυρικές μελωδίες, τα blastbeats, τα neoclassical στοιχεία, η ένταση και το τέλειο πάντρεμα του πομπώδες και κινηματογραφικού ήχου με το metal, δημιούργησαν μία άρτια εμπειρία.
Did you know that:
Ο τίτλος “Consign to οblivion” προέρχεται από το θέμα της λήθης και της πνευματικής αφύπνισης, βασισμένο στη φράση “να αφεθεί στη λήθη”.
Ο Sascha Paeth, παραγωγός του δίσκου, είναι πίσω από κλασικά άλμπουμ των AVANTASIA, RHAPSODY και KAMELOT – κι αυτό φαίνεται στον πλούσιο, μεγαλοπρεπή ήχο του άλμπουμ.
Στο τραγούδι “Trois vierges” συμμετέχει ο Roy Khan (ex-KAMELOT, CONCEPTION)
Στην έκδοση όπου υπήρχε bonus disc, το συγκρότημα διασκεύασε το “Crystal mountain” των DEATH, με τον Mark Jansen να αναλαμβάνει πλήρως τα φωνητικά
Το “Consign to oblivion” ήταν και το τελευταίο άλμπουμ του drummer Jeroen Simons με τους EPICA. Την θέση του ανέλαβε ο Ariën van Weesenbeek, ο οποίος είναι στο συγκρότημα μέχρι σήμερα.
Οι θρύλοι του μελωδικού death metal DARK TRANQUILLITY, επιστρέφουν στη χώρα μας με το πολύ καλό τελευταίο τους πόνημα “Endtime signals”, μαζί με τους MOONSPELL και τους HIRAES για δύο συναυλίες σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα (26 και 27 Απριλίου αντίστοιχα). Το Rock Hard, πετυχαίνοντας τους Σουηδούς εν μέσω της Ασιατικής τους περιοδείας, άδραξε την ευκαιρία να μιλήσει με τον λατρεμένο και λαλίστατο μπροστάρη Mikael Stanne, σε μια πραγματικά εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη.
Καλησπέρα Mikael και καλωσήρθες στο ROCK HARD. Το τελευταίο σας άλμπουμ “Endtime signals” βγήκε πέρυσι τον Αύγουστο. Ένα άλμπουμ που προσωπικά απόλαυσα, όντας χρόνια οπαδός σας. Όπως και μεγάλη μερίδα του τύπου που το αγκάλιασε ξεκάθαρα. Άλμπουμ του μήνα σε πολλά περιοδικά κατά τη κυκλοφορία του, όπως και βραβεία σε πολλές περιπτώσεις (στη Γερμανία αν δεν απατώμαι). Περιμένατε να έχει τέτοια επιτυχία; Γεια σου, σε ευχαριστώ πολύ! Α, δεν ξέρω, το ελπίζαμε, νιώθαμε πολύ σίγουροι ότι ήταν καλός δίσκος. Είχαμε μια πολύ μακρά συνθετική διαδικασία και νιώσαμε ότι ήταν ένα πολύ σημαντικό άλμπουμ για εμάς. Γιατί, ξέρεις, είχαμε αλλαγές στη σύνθεση, οπότε τώρα είναι κατά κάποιο τρόπο μια διαφορετική συνθετική ομάδα. Οπότε νιώσαμε ότι θα έπρεπε να αποδείξουμε γιατί υπάρχουμε ακόμα (γέλια), αλλά επίσης και ότι μπορούμε να παραδώσουμε κάτι που είναι στο ίδιο επίπεδο με το οτιδήποτε έχουμε κάνει, αν όχι να το ξεπεράσουμε. Είχαμε μια ιδέα, ένα κοινό όραμα o Johan, o Martin κι εγώ, το τι συναίσθημα θα βγάζει το άλμπουμ τουλάχιστον. Γιατί υπήρχαν πολλές συζητήσεις ως προς αυτό: “πως θα το κάνουμε αυτό το άλμπουμ;”, ”τι συναίσθημα πρέπει να βγάζει;”, “τι θέλουμε να πούμε σε αυτό;”. Και αυτό είναι μια μεγάλη πρόκληση, αλλά αυτό σήμαινε ότι είχαμε και ένα καθαρό όραμα το πως θέλαμε να είναι αυτό το άλμπουμ και προσπαθήσαμε να το πετύχουμε αυτό. Δεν είχαμε ξαναδουλέψει έτσι, οπότε ήταν ενδιαφέρον, μια πρόκληση για εμάς και εν τέλει, ήταν πολύ μεγάλη επιβράβευση. Οπότε ναι, υπήρχε πολλή πίεση, πιστεύω. Αλλά ξέραμε ότι είχαμε κάτι καλό μετά από λίγο καιρό. Έπειτα όταν μιξάραμε το άλμπουμ και τελειώσαμε με τα πάντα, είπαμε “ναι, αυτό είναι πολύ δυνατό, είμαστε πολύ περήφανοι γι’ αυτό”. Αλλά φυσικά, δεν ξέρεις ποτέ πως θα το πάρει ο κόσμος. Αλλά έχουμε μια φοβερή βάση οπαδών που είναι πολύ ανοιχτοί στα πράγματα που κάνουμε. Οπότε δεν ανησυχώ ποτέ, απλά είμαι πολύ περίεργος, ένα άγχος κατά κάποιο τρόπο (γέλια) πριν κυκλοφορήσουμε κάτι. Και είναι υπέροχο αυτό, είναι τόσο φοβερό να βλέπεις πόσο ωραία ανταποκρίνεται ο κόσμος σε αυτά τα κομμάτια όταν τα παίζουμε live. Οπότε ναι, είναι απίστευτο, αυτός ο κύκλος περιοδειών μέχρι στιγμής, που άρχισε τον Αύγουστο βασικά, είναι ένας από τους καλύτερους που είχαμε ποτέ.
Photo by Alessandro Di Martino
Περιοδεύετε για αυτό το δίσκο τους τελευταίους μήνες από τη κυκλοφορία του, συμπεριλαμβανομένης μιας Ευρωπαϊκής περιοδείαςμε MOONSPELL, WOLFHEART και HIRAES, μιας περιοδείας στην Αυστραλία και τη στιγμή που μιλάμε, φτάνετε στο τέλος της περιοδείας σας στην Ασία σήμερα. Πως το αντιμετωπίζετε τώρα που έχει περάσει κάποιος καιρός και που έχετε παίξει ένα μεγάλο μέρος του υλικού του επί σκηνής, σε σχέση με την υπόλοιπη δισκογραφία των DARK TRANQUILLITY; Νιώθω ότι μίλησε πολύ στους ανθρώπους, σε συναισθηματικό επίπεδο, με διαφορετικό τρόπο από ότι συνήθως. Είναι φανταστικό και μόνο το να γνωρίζουμε ανθρώπους που χρησιμοποίησαν αυτό το άλμπουμ σαν κάποιου είδους ανακούφιση από τα προβλήματα του κόσμου τη δεδομένη στιγμή. Επιστροφή από την πανδημία και επιστροφή στην κανονική ζωή εκ νέου, με ένα άλμπουμ που πραγματεύεται το τι έχει γίνει αυτός ο κόσμος. Το βλέπω στα μάτια του κοινού, όταν παίζουμε κάποια από τα κομμάτια, το βλέπω όταν γνωρίζουμε ανθρώπους μετά τις συναυλίες, το πόσο σημαντικό άλμπουμ ήταν αυτό για πολλούς ανθρώπους. Ήταν απίστευτο το να έχουμε απλά αυτές τις συζητήσεις και να γνωρίσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ήταν φανταστικό. Η πρώτη περιοδεία που κάναμε πριν την Ευρωπαϊκή ήταν μια στην Αμερική το Σεπτέμβριο, που ήταν επίσης φοβερή, γιατί ήταν οι πρώτοι στους οποίους παίξαμε αυτά τα νέα κομμάτια. Και μπορούσαμε να καταλάβουμε ότι η Αμερική επανερχόταν, γιατί τη τελευταία φορά που παίξαμε εκεί, ήταν λίγο μετά τη πανδημία, οπότε δεν ήταν ακόμα έτοιμος ο κόσμος. Οπότε ήταν ένα εντελώς διαφορετικό συναίσθημα, αλλά αυτό το άλμπουμ έκανε πράγματα σε πολύ κόσμο, είναι απίστευτο.
Mikael, αγγίζεις πολύ βαθιά θέματα με τους στίχους σου κατά την καριέρα των DARK TRANQUILLITY. Θα έλεγα πως είσαι σχεδόν ποιητικός κάποιες φορές. Σκεφτήκατε ποτέ σαν μπάντα ή και εσύ προσωπικά, να φτιάξετε ένα concept άλμπουμ; Αν ναι, τι θα πραγματευόταν ένα τέτοιο άλμπουμ; Ωωω, φυσικά το έχω σκεφτεί! Λατρεύω τα concept άλμπουμ, λατρεύω τα prog rock άλμπουμ, λατρεύω αυτές τις μεγαλεπήβολες ιδέες. Και όταν ξεκινήσαμε εγώ και ο Niklas, αυτό σκεφτόμασταν. Λατρεύουμε αυτά τα άλμπουμ με τις μεγάλες ιδέες. Μου αρέσει να έχω μια ιδέα του πως θα έπρεπε να είναι ένας δίσκος, μια συγκεκριμένη διάθεση ή ένα θέμα. Αλλά όχι κάτι σαν ιστορία. Τα περισσότερα concept άλμπουμ είναι εκ προοιμίου λίγο γλυκανάλατα, πρέπει να είναι σχεδόν οπερατικό σε φύση. Σαν θεατρική παράσταση που πρέπει να υποδυθείς διάφορους χαρακτήρες. Και όσο κι αν το αγαπάω αυτό, δεν είμαι σίγουρος αν θα ήθελα να το κάνω. Αλλά θα είχε ενδιαφέρον. Το πρώτο άλμπουμ των IN FLAMES που έγραψα τους στίχους, το “Lunar strain”, προοριζόταν αρχικά να γίνει concept άλμπουμ, γιατί γούσταρα τόσο πολύ εκείνον τον Σουηδό συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας. Ήθελα να γράψω για τα ταξίδια του και για τη σειρά βιβλίων του. Νομίζω ότι θα ήταν κάτι παράξενο μα ρεαλιστικό πράγμα σε στυλ επιστημονικής φαντασίας, γιατί λατρεύω το είδος και πιστεύω ότι θα ήταν πολύ ωραίο. Ταυτόχρονα ωστόσο, δεν ξέρω κατά πόσον θα δούλευε για τους DARK TRANQUILLITY. Ίσως σε κάποιο project μελλοντικά, ποιος ξέρει;
Γυρίσατετέσσερα video clip γι’ αυτόντονδίσκο(“Unforgiveable”, “Not nothing”, “Wayward eyes”, “Neuronal fire”), συνέναvisualizer video γιατο “The last imagination”. Τα περισσότερα video που είχατε ποτέ για την προώθηση ενός δίσκου σας. Υπήρχε κάποιο συγκεκριμένο όραμα πίσω από αυτά, ή είναι απλά ένα αποτέλεσμα της εμπιστοσύνης που σας δείχνει η Century Media, δεδομένου ότι είστε στο δυναμικό της για πάνω από 25 χρόνια; Μεγάλο μέρος αυτού είναι η εμπιστοσύνη για την ακρίβεια. Ξέρουν τι έχουν στα χέρια τους. Και ήταν πολύ, πολύ χαρούμενοι, όταν τους στείλαμε το άλμπουμ, θέλανε να σιγουρευτούν ότι θα έχουμε μια όσο το δυνατόν καλύτερη καμπάνια προώθησής του. Ήταν φανταστικό, έκαναν μια τόσο τρομερή δουλειά σε όλα τα επίπεδα. Δεν θα μπορούσα να είμαι περισσότερο χαρούμενος. Θέλαμε επίσης, να αποδώσουμε και το δικό μας συναίσθημα και την οπτική ταυτότητα της μπάντας, λίγο δυνατότερα με αυτή την κυκλοφορία. O Niklas ήταν μέρος της δημιουργίας των περισσότερων videos. Ακόμα κι αυτά που γυρίστηκαν στο Goteborg, ο Niklas έκανε κάποια από τα εφέ και το γενικότερο θέμα τους. Είναι ωραίο να μπορείς να βάλεις το εξώφυλλο ενός δίσκου, τα video και επίσης τα οπτικά εφέ επί σκηνής. Και όλα τα έκανε ο Niklas, οπότε είναι μια επέκταση της μπάντας μας. Είναι σημαντικό επομένως να το διατηρήσουμε συνεπές όλο αυτό μέχρι τέλους.
Είσαι πολυάσχολος, έξω από τους DARK TRANQUILLITY, με διάφορες μπάντες. Μια από αυτές, είναι οι THE HALO EFFECT, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν το “March of the unheard”. Καταρχάς, συγχαρητήρια και γι’ αυτό το άλμπουμ. Οι THE HALO EFFECT έχουν συμμετάσχει σε δυνατές περιοδείες από την ίδρυση τους με MESHUGGAH, AMON AMARTH, MACHINE HEAD και ούτω καθεξής. Περίμενες, όταν ξεκινούσατε αυτή τη μπάντα με τα λοιπά πρώην μέλη των IN FLAMES, ότι θα γινόταν τόσο επιτυχημένη αυτή η μπάντα τόσο νωρίς; Ευχαριστώ, ευχαριστώ! Όχι, δεν είχαμε ιδέα. Ξέραμε ότι είχαμε κάτι καλό όταν ξεκινήσαμε να γράφουμε κομμάτια και όταν τα τελειώσαμε ήμασταν σε φάση “αυτό θα δουλέψει, αυτό είναι φοβερό” και απλά περνάγαμε υπέροχα γράφοντας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ήταν μια δικαιολογία για εμάς να βρεθούμε, να δούμε ο ένας τον άλλον και να μπούμε στο studio για να κάνουμε κάτι. Και άμα κάνουμε περιοδείες και άμα κάνουμε συναυλίες, πρέπει να είναι κάτι που μας κάνει να νιώθουμε ωραία. Τα άλλα παιδιά είναι πολύ απασχολημένα, όπως είμαι κι εγώ. Είπαμε ότι “αν κάνουμε κάτι, θα πρέπει να νιώθουμε καλά με αυτό”. Δεν θα το κάνουμε για λεφτά, δεν θα το κάνουμε εκτός αν πιστεύουμε ότι θα κάνει καλό στη μπάντα εν γένει. Οπότε αυτό ήταν το σκεπτικό. Φυσικά, γνωρίζουμε πολύ κόσμο, πολλοί παλιοί μας φίλοι και παλιοί φίλοι των IN FLAMES, που ενδιαφέρονταν και ήταν περίεργοι “ΟΚ, ώστε επιστρέψατε. Ας ξαναβγούμε στο δρόμο όπως παλιά”, οπότε κι αυτό ήταν μέρος του. Φυσικά, συνεργαζόμασταν με φοβερούς ανθρώπους στο management, το οποίο το κάνει ακόμα πιο εύκολο για μας. Είναι πολύ, πολύ ωραίο και ενδιαφέρον, γνωρίσαμε πολύ καινούργιο κόσμο μέσω αυτής της μπάντας. Καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της χρονιάς μου (γέλια), αλλά ήταν φανταστικά. Η Ευρωπαϊκή περιοδεία που κάναμε ήταν απίστευτη.
Photo by Krichan Wihlborg
Άλλη μια μπάντα, που ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα προσωπικά, ήταν οι GRAND CADAVER. Ξέρεις, στις αρχές του 2000, μέλη των OPETH και KATATONIA δημιούργησαν τους BLOODBATH σαν φόρο τιμής στην death metal σκηνή της Στοκχόλμης (ENTOMBED, GRAVE, DISMEMBER κλπ.). Συνέβη το ίδιο και με τους GRAND CADAVER ή υπήρχε εντελώς διαφορετικό σκεπτικό πίσω από τη δημιουργία τους; Ε, κάτι τέτοιο. O Alex γράφει τα πάντα. Ζούμε στον ίδιο δρόμο και γίναμε πιο κοντινοί φίλοι κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Απλά πετυχαίναμε ο ένας τον άλλον συνέχεια και καταλήξαμε να αράζουμε να πίνουμε μπύρες και να μιλάμε για metal! Είναι από τη Στοκχόλμη, αλλά ζει στο Goteborg εδώ και πολλά χρόνια. Και ήταν σε φάση “σκέφτομαι να ξεκινήσω μια μπάντα σε φάση παλιομοδίτικο death metal, ξέρεις Boss HM-2 πετάλι και τέτοια πράγματα”. Μιλούσε σε ένα παλιό του φίλο που έπαιζε στους TIAMAT. Του είπα “τέλεια, καλή φάση” και μου κάνει “Θέλεις να τραγουδήσεις;”, “Αμέ, στείλε μου κομμάτια!”. Κάπως έτσι ξεκίνησε και έχει γίνει κάτι μεγαλύτερο, έχουμε δύο άλμπουμ, ένα EP και έπεται συνέχεια. Είναι σούπερ διασκεδαστικό, είναι κάτι που μπορείς να κάνεις πολύ γρήγορα, μπορείς να κάνεις ένα κομμάτι μέσα σε μια μέρα και να ηχογραφήσεις σε ένα Σαββατοκύριακο. Είναι η απόλυτη αντίθεση με αυτό που είναι οι DARK TRANQUILLITY. Μου παίρνει όλο το στρες. Είναι χαζοί στίχοι αλλά φοβερά κομμάτια (γέλια), γκρουβάτα και πραγματικά απότιση φόρου τιμής σε αυτόν τον ήχο. Οπότε είναι κατά κύριο λόγο Στοκχόλμη, με μερικές επιρροές από Goteborg, φυσικά. Αλλά είναι κάτι που μου αρέσει πολύ.
Ναι, ναι, στις μελωδίες. Θυμάμαι όταν είχε βγει το “Madness comes” EP (2021), το άκουσα και είπα “Ο Mikael Stanne είναι αυτός;” (γέλια) Ήταν φοβερό που σε άκουσα σε κάτι τέτοιο, νόμιζα ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ! Ναι, ναι, αλλά συνέβη εξαιτίας της πανδημίας. Πραγματικά, είχαμε λίγο χρόνο οπότε το κάναμε. Ξέρεις το να είσαι στο studio είναι ένα ελεγχόμενο περιβάλλον. Οι τέσσερις μας μόνο. Κι αυτό το έκανε εύκολο. Είχε πλάκα να τραγουδάω αυτούς τους γελοίους στίχους, να προσπαθώ να ακούγομαι όσο πιο brutal γίνεται, πάνω από αυτές τις κιθάρες – αλυσοπρίονα! Το λατρεύω!
Και ήταν και κοντά στη περίοδο που ο Tomas Lindberg έκανε τους THE LURKING FEAR, που πάλι ήταν σε φάση παλιομοδίτικο death metal. Ναι, ναι, αυτό ήταν λίγο νωρίτερα, αλλά παρόμοιο πνεύμα. “Για να δούμε, τι μπορούμε να κάνουμε για πλάκα” (γέλια).
Τέλος, η πιο διαφορετική όλων, οι CEMETERY SKYLINE και το “Nordic gothic”. Από τότε που άκουσα τα καθαρά φωνητικά σου στο “The mundane and the magic” (από το “Fiction”) το 2007, ευχόμουν μια μέρα να κάνεις ένα side project σε πιο gothic μονοπάτια. Είχες μήπως μια παρόμοια ιδέα όταν ξεκινούσες αυτό το σχήμα; Όχι, εννοώ πάντα μου άρεσε αυτό το στυλ τραγουδιού, μεγάλωσα με αυτό. Είναι κάτι με το οποίο πειραματιστήκαμε με τους DARK TRANQUILLITY από παλιά, από το “Haven” για παράδειγμα, που έχει αυτή την ατμόσφαιρα σε σημεία. Οπότε πάντα υπήρχε εκεί. Οπότε όταν ο Markus και ο Santeri είχαν την ιδέα “ας κάνουμε κάτι σε φάση 80s goth” με ρωτήσανε και ήμουν σε φάση “ακούγεται ενδιαφέρον”. Ήταν 4 χρόνια που το δουλεύαμε, όταν ήμασταν σπίτι και είχαμε χρόνο για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ξέρεις παίζεις λίγο με τα κομμάτια, στέλνετε demo ο ένας στον άλλο, βλέπεις τι δουλεύει. Ήταν πολύ ενδιαφέρον, αλλά το φοβόμουν πολύ! Ένα rock άλμπουμ, καθαρά φωνητικά…εντελώς έξω από τα νερά μου! Αλλά δεν το βιαστήκαμε καθόλου, γράφαμε και ξαναγράφαμε τραγούδια για χρόνια. Εν τέλει καταλήξαμε σε κάτι για το οποίο είμαι πάρα πολύ περήφανος. Ήταν πολύ ωραίο, ήταν μια πολύ διασκεδαστική εμπειρία. Παίξαμε και headline συναυλία στη Φινλανδία, ήταν φοβερό!
Συμφωνώ, το γούσταρα πολύ! Mikael, επειδή ξέρω ότι ψάχνεσαι με μουσική σαν οπαδός: είμαστε ήδη στους πρώτους 2,5 μήνες του 2025 και έχουν βγει ήδη σπουδαίοι δίσκοι. Ποιοι δίσκοι σου κέντρισαν το ενδιαφέρον και για ποιους δίσκους ανυπομονείς φέτος; ΟΚ, το τελευταίο που άκουσα και που μου έχει γίνει εμμονή τις τελευταίες δύο μέρες, είναι το καινούργιο άλμπουμ του Steven Wilson, “The overview”. Επιστρέφει πάλι σε ατόφιες prog φόρμες, δύο κομμάτια, 24 λεπτά το καθένα. Φοβερός δίσκος, είμαι μεγάλος οπαδός του Steven Wilson για χρόνια και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος. Μου αρέσει επίσης το καινούργιο άλμπουμ των MOTORCYCLE, δεν θυμάμαι πως λέγεται αυτή τη στιγμή, αλλά το ακούω πολύ στο σπίτι. Αγαπάω τους MOTORCYCLE παραπάνω από πολλές άλλες μπάντες! Το καινούργιο άλμπουμ των KAL SASUI, μια Δανέζικη experimental μπάντα που λατρεύω. Βασικά, έχω τόσους δίσκους που με περιμένουν και δεν έχω την ευκαιρία να τους παίξω γιατί όταν ακούω ένα δίσκο θέλω να κάτσω με το πικάπ μου με τα ακουστικά μου και να το νιώσω πραγματικά. Γι’ αυτό ανυπομονώ πραγματικά όταν γυρίσω σπίτι. Υπάρχουν δέκα βινύλια που με περιμένουν εκεί (γέλια) είναι απίστευτο συναίσθημα!
Mikael, επιστρέφετε στην Ελλάδα, μετά από 3 χρόνια, με τους MOONSPELL και HIRAES, στα πλαίσια του δεύτερου σκέλους της Ευρωπαϊκής περιοδείας για το “Endtime signals”. Τι μπορούν να περιμένουν οι οπαδοί σας σε αυτές τις συναυλίες; Ω, θα είναι πολύ ενδιαφέρον! Στο πρώτο σκέλος της περιοδείας, αποφασίσαμε να παίξαμε παλιά και νέα κομμάτια που απλά δεν είχαμε παίξει εδώ και κάποιο καιρό. Παράξενα, ξεχασμένα κομμάτια και ωραία αγαπημένα κομμάτια των οπαδών. Οπότε ήταν πολύ ωραίο το να αλλάζεις κομμάτια κάθε βράδυ, να προσπαθείς ώστε κάθε κοινό που μας βλέπει να ακούει κάτι καινούργιο. Τώρα, θα προβάρουμε ορισμένα ακόμα καινούργια κομμάτια, οπότε θα έχει μεγάλη ποικιλία. Πολλά αφανή κομμάτια και φυσικά υλικό από το καινούργιο άλμπουμ. Θα είναι φοβερό γιατί σκεφτήκαμε να ανεβάσουμε επίπεδο όλη τη παραγωγή, με τα φώτα επί σκηνής και τα video wall και όλα αυτά. Θα είναι σε ένα επίπεδο στο οποίο δεν έχουμε ξαναπάει στο παρελθόν. Ειλικρινά, αυτό το πρώτο σκέλος της περιοδείας, ήταν ένα από τα καλύτερα που έχουμε κάνει ποτέ. Και έχω την αίσθηση ότι το δεύτερο θα είναι ακόμα καλύτερο.
Είστε γνωστοί με τις μπάντες πλέον, είναι οι ίδιες μπάντες, μείον τους WOLFHEART, οπότε θα είναι μια παρέα φίλων που ξαναβγαίνει στο δρόμο. Ναι, ακριβώς αυτό! Ξέρεις, με τους MOONSPELL περιοδεύσαμε στο παρελθόν ξανά μαζί στην Αμερική και πολλά festival. Γνωριζόμαστε εδώ και πολύ καιρό, οπότε τους λατρεύουμε αυτούς τους τύπους. Είναι φανταστικό να περιοδεύουμε παρέα.
Αυτά από εμένα Mikael. Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου, ήταν τεράστια τιμή να μιλάω σε μια από τις αγαπημένες μου death metal φωνές της σκηνής του Goteborg. Ο επίλογος είναι δικός σου! Είμαστε πάντα ευγνώμονες που έχουμε τέτοια βάση από οπαδούς στην Ελλάδα, γιατί την λατρεύουμε! Μερικές από τις καλύτερες μας συναυλίες είναι στην Ελλάδα και ανυπομονούμε να επιστρέψουμε!
ΟΝΟΜΑΑΛΜΠΟΥΜ: “Once upon the cross” – DEICIDE ΕΤΟΣΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1995 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Roadrunner ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Scott Burns ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Μπάσο, φωνητικά – Glen Benton
Κιθάρες – Brian Hoffman
Κιθάρες – Eric Hoffman
Drums – Steve Asheim
“FATHER, WHY HAVE YOU FORSAKEN ME?”
30 χρόνια πριν, αυτό το απόσπασμα από την ταινία του Martin Scorsese “The last temptation of Christ” (1988) (βασισμένη στο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη “Ο τελευταίος πειρασμός” – ο οποίος σημειωτέον, αφορίστηκε από την Ορθόδοξη εκκλησία για τον λόγο αυτό. Τι πιο ταιριαστό γι’ αυτό το κείμενο!), δια στόματος του τιτάνα Willem Dafoe, εκκινούσε ένα από τα πέντε αγαπημένα death metal άλμπουμ κατά τον γράφοντα. To ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ “Once upon the cross” των DEICIDE. Ένας δίσκος που είναι ο αγαπημένος μου των Φλοριδιανών θρύλων, εκτός του τρομακτικού περιεχομένου του, γιατί πολύ απλά, θέλει ΑΠΕΙΡΑ κότσια για να βγάλεις κάτι ΤΕΤΟΙΟ, μετά τον διπλό ορυμαγδό που λέγεται “Deicide” (1990) και “Legion” (1992). Και σκεφτείτε ότι σε αυτό το δίσκο, αναγκάστηκαν να μαζέψουν το πόσο φρενήρεις είναι, προκειμένου να φτάσει σε διάρκεια δίσκου. Τι εννοώ;
O καταστροφέας Steve Asheim θυμάται καλύτερα από εμένα: “Ξανακούγοντας το δίσκο, φαίνεται πολύ αργός. Ζωντανά τα παίζουμε πολύ πιο γρήγορα αυτά τα κομμάτια. Για την ακρίβεια, πάντα τα παίζαμε πιο γρήγορα από τον δίσκο. Όταν μπήκαμε στο studio το ‘94 και ηχογράφησα τα τύμπανα στις ταχύτητες που τα παίζαμε στις πρόβες, είχαμε μόλις 22 λεπτά με τον ίδιο αριθμό κομματιών. 22 λεπτά ωστόσο, δεν είναι διάρκεια δίσκου, οπότε τα επανηχογράφησα σε έναν πιο ελεγχόμενο (!!!) ρυθμό και πάλι φτάσαμε στα 28 λεπτά.”. Θα προτιμούσα το δίσκο στη διάρκεια του 22λέπτου; Όχι, είναι η απάντηση μου, διότι θεωρώ ότι πολλά riffs θα έχαναν την γοητεία που αποκτούν στο 28λεπτο. Νιώθω ότι εδώ, έχουμε να κάνουμε με το δικό τους “South of heaven” ή “Seasons in the abyss”, δηλαδή το δίσκο εκείνο όπου έκοψαν ελάχιστα από το γκάζι, προκειμένου να δώσουν κάτι διαφορετικό συνθετικά στον ακροατή.
Οι DEICIDE κατάφεραν δηλαδή, να γίνουν πιο “μουσικοί”, παρά τη ξεροκεφαλιά τους, χωρίς να χάνουν την ανίερη λύσσα που τους έκανε τόσο μα τόσο ξεχωριστούς. Ακούστε π.χ. το εισαγωγικό riff του “Trick of betrayed” (THEIR FAITH ENDS IN PAIN), δείγμα ωρίμανσης των παικτών και του πως ένα μέρος αναδεικνύεται με έναν διαφορετικό τρόπο από πλευράς μουσικότητας. Το ομώνυμο από την άλλη, σε καλωσορίζει συγκεκαλυμμένα στο σφαγείο, όπως και το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ εξώφυλλο, που όποιος ανοίξει το booklet βλέπει τη πλήρη “δόξα” του με τον διαμελισμένο Χριστό, εν αντιθέσει με το ματωμένο σάβανο που τον έχει σκεπάσει. Εξαίρετα έξυπνο εξώφυλλο, ταιριαστό με την πιο μεστωμένη φύση της μπάντας. Όπως πανέξυπνο και το “They are the children of the underworld”, όχι μόνο συνθετικά, αλλά και που σπάει την ανίερη θεματική, καταπιανόμενο με την Μεσοποταμιακή μυθολογία καταλήγοντας σε ΑΥΤΟ το απίστευτο σημείο:
Lords of the plague, seven are they!
Born in the mountain of Mashu’s magic!
Spirits of hate, they have no name!
Withered and wicked, the liars in wait!
Ξεχωριστά θέλω να σταθώ στο “When Satan rules his world”, ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια και ρεφρέν στην ιστορία του death metal. Τεχνικό, με δυναμικές για σεμινάριο, σαρωτικό όσο τίποτα χωρίς να ανεβάζει ιδιαίτερα γκάζια, με τον Benton να ωρύεται και να κατακεραυνώνει τους ουρανούς “WHY TRY? WORLD DIES, CHRIST HIDES, WHEN SATAN RULES HIS WORLD! DISEASE, RUN FREE, KILLING, WHEN SATAN RULES HIS WORLD! RELIGION, INFLICTION, OBSCENE, WHEN SATAN RULES HIS WORLD! WITNESS, DISMISSED, EXECUTED, WHEN SATAN RULES HIS WORLD!” σε συνδυασμό με αυτό το τόσο εθιστικό riff που σε κάνει να ουρλιάζεις μαζί του για τον Σατανά που βασιλεύει σε αυτόν και τον άλλο κόσμο! Από τα κομμάτια που συνοψίζουν τους λόγους που λατρεύω τους DEICIDE τόσο πολύ. Και έρχεται η σολάρα και βάζει το κερασάκι στη τούρτα!
Ο ορυμαγδός που λαμβάνει χώρα στα (RESURRECTION) “Christ denied”, “Kill the Christian”, (MASTER LORD LUCIFER FROM) “Behind the light thou shall rise” δείχνει μια μπάντα που, όχι μόνο δεν έχει το Θεό της, αλλά μεταξύ μας, μάλλον δεν την ένοιαξε να τον βρει και ποτέ! Οι DEICIDE ρίχνουν τίτλους τέλους στον δίσκο με δύο κρυφά διαμαντάκια: το τεχνικότατο και πανέξυπνο “To be dead” και το mid-tempo “Confessional rape” όπου ο Steve Asheim πρωταγωνιστεί (ειδικά στο δεύτερο όπου το εισαγωγικό θέμα του, κλείνει κυκλικά το άλμπουμ) παραδίδοντας σεμινάρια δυναμικών. Αποδεικνύει εμπράκτως γιατί θεωρείται από τους κορυφαίους drummer στον ακραίο ήχο, αλλά για ποιον λόγο, ενώ η σύνθεση της μπάντας στις θέσεις των κιθαριστών έχει αλλάξει πλείστες όσες φορές, αυτός παραμένει ακούνητος!
30 χρόνια “Once upon the cross”. Μια ακόμα ακρόαση έχει λάβει τέλος, που συνέπεσε κατά σατανική σύμπτωση με την Μεγάλη Εβδομάδα! Δεν έχει χάσει ούτε ελάχιστη από την ανίερη γοητεία του, ούτε ελάχιστη από τη συνθετική του μεστότητα, το πόσο φάρος είναι για τους ίδιους τους DEICIDE (διαπιστώθηκε στο περσινό άλμπουμ επανόδου “Banished by sin”) και φυσικά για το death metal συνολικά. Τελεία.
Blasphemy laughs at thee, Jesus you’ve been deceived
Struggling on the cross, gagging to breathe
Despise your god, question why
You were retrieved by the angel of light
ONCE UPON THE CROSS!
Did you know that?
– Στο “Trick or betrayed” έχουμε άλλο ένα απόσπασμα από το “The last temptation of Christ” σαν εισαγωγή. Όπως προείπα, άκρως ταιριαστή ταινία για να επηρεάσει με τον τρόπο της αυτό το διαμάντι.
– To εξώφυλλο, στην Αμερική είχε στην έκδοση του CD ένα μεγάλο αυτοκόλλητο να καλύπτει την επιφάνεια επισημαίνοντας ότι είναι πολύ προκλητικό. Φυσικά, είναι κολλημένο στο jewel case, οπότε αφαιρείται εύκολα.
– Ο δίσκος επανακυκλοφόρησε με το “Serpents of the light” σε έκδοση διπλού CD από την Dissonance Productions πριν 2 χρόνια στα πλαίσια των επανακυκλοφοριών του καταλόγου της μπάντας από τα χρόνια στην Roadrunner. Tο 2002 η Metal Mind, είχε βγάλει σε ένα διπλό πακέτο αυτό και το “Amon: feasting the beast”. Υπάρχει επίσης, μια bootleg κασέτα από την Ουκρανική Moon records, που η μια πλευρά έχει το “Once upon the cross” και η άλλη το “Legion”.
ΟΝΟΜΑΑΛΜΠΟΥΜ: “Burnt offerings” – ICED EARTH ΕΤΟΣΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1995 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Century Media ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Tom Morris / Jon Schaffer ΣΥΝΘΕΣΗΜΠΑΝΤΑΣ:
Matthew Barlow – φωνητικά
Jon Schaffer – κιθάρες
Dave Abell – μπάσο
Randall Shawver – κιθάρες
Rodney Beasley – τύμπανα
Howard Helm – πλήκτρα
– I, who served the cross, I who commanded nations, hundreds of years before you born!
– Your armies were defeated… You tortured and impaled thousands of people…
– I was betrayed…
Look what your God has done to me…”
Ας αρχίσει αυτός ο παροξυσμός κάπως έτσι.
ΤΡΙΑΝΤΑ, ΧΡΟΝΙΑ, BURNT, OFFERINGS!
Ο καλύτερος δίσκος των ICED EARTH. Ο αγαπημένος μου δίσκος των ICED EARTH. Η κασέτα που έκανε κατάληψη στο walkman μου σχεδόν 2 χρόνια και με υποχρέωσε να μάθω με τον δύσκολο τρόπο ότι από την πολλή χρήση, κάποια στιγμή, όλα χαλάνε. Ο δίσκος που προσκύνησαν και παραδέχτηκαν ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως, άσχετα από το τι υποείδος metal άκουγαν. Ο δίσκος με ένα από τα καλύτερα intro σε ολόκληρο το μέταλλο. Ο δίσκος με ένα από τα καλύτερα outro σε ολόκληρο το μέταλλο. Ο δίσκος που κάτσε να τα πάρουμε από την αρχή γιατί έχω υπερενθουσιαστεί και αν συνεχίσουμε έτσι προβλέπεται μέγα μπάχαλο.
18 Απριλίου του 1995 κυκλοφόρησε ο τρίτος δίσκος των αγαπημένων μας Αμερικανών ICED EARTH. Ο ηγέτης της μπάντας Jon Schaffer παίρνει τον χρόνο του μένοντας ήσυχος για 3 χρονάκια από τον προηγούμενο δίσκο “Night Of The Stormrider”, κάνει μια μεταγραφή (αεροδρομίου όπως αποδείχθηκε) δίνοντας το μικρόφωνο σε έναν άσημο περίεργο κοκκινοτρίχη μακρυμάλλη, που έμελλε να γίνει ένας από τους κορυφαίους frontmen, κάνει και μια βουτιά στα βαθιά όσον αφορά σκοτάδι και βάρος στη μουσική του, παίρνει κι ένα έργο τέχνης για εξώφυλλο, και εκεί όπου πολλά μαγικά πράγματα ζωντάνεψαν, στα Morrisound studios της Φλόριδας, γράφει το μέγα έπος του.
Ο Jon και οι ICED EARTH με το “Burnt Offerings” περνάνε εύκολα στο επόμενο επίπεδο στο οποίο θα παραμείνουν για αρκετά χρόνια, κάνοντας τους ιδιαίτερα αγαπητούς τόσο στη χώρα μας όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Αρκετοί από τους φίλους μου το ζήσαμε ζωντανά όλο αυτό που συνέβη όταν ακούσαμε πρώτη φορά τον δίσκο, ήταν κάτι το ανεξήγητο, κάτι που μας ισοπέδωσε από την πρώτη ακρόαση, κάτι που όλοι ξέραμε θα κουβαλάμε πάντα μέσα μας. Και ακριβώς επειδή έτυχε καθολικής αποδοχής, ήταν το καταφύγιο μας. Όλοι από κάπου ξεκινούσαμε, περνούσαμε στάδια και φάσεις, αλλά καταλήγαμε σε αυτό. Δεν ξέρω πως κατάφερε ο Jon να συσπειρώσει τόσα διαφορετικά είδη μεταλλάδων σε ένα κοινό παρονομαστή, όχι μόνο με το “Burnt Offerings”, αλλά και με τους επόμενους δίσκους των ICED EARTH. Και όσο μπούφος αποδείχτηκε στην πορεία, αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε και να τον ευχαριστήσουμε.
Από τις πρώτες νότες καταλαβαίνεις ότι εδώ υπάρχει μια μυστήρια σκοτεινή ατμόσφαιρα, κι από το πρώτο ριφφ της κιθάρας ότι ο ήχος θα είναι ασήκωτος. Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου ξεκινάει με ένα αυτούσιο απόσπασμα από τον Δράκουλα του F.F.Coppola, το οποίο καταφέρνει μέχρι και σήμερα να μου χαρίζει απλόχερα την ίδια ανατριχίλα όπως την πρώτη φορά που το άκουσα τότε. Από εκεί και έπειτα, και μέχρι το τέλος του δίσκου, επικρατεί ένας χαμός με αλλαγές στις ταχύτητες, ιδέες, ξεδιπλώματα και δομές, ένα σκασμό ριφφ, τυμπανάρες (κάποιοι καλοπροαίρετοι θα πούνε ότι ορισμένα σημεία είναι ίσως και Ιάπωνας βοηθός ντράμερ…) και εκείνος ο κοκκινοτρίχης που λέγαμε νωρίτερα, ονόματι Matt Barlow να μας συστήνεται με τον πιο ένδοξο τρόπο.
Σκέφτομαι καμιά φορά ότι αυτά τα άρθρα που κάνουμε εδώ στο Rock Hard Greece, είτε είναι a day to remember είτε είναι worst to best υποτίθεται ότι γίνονται για να θυμηθούμε και να τιμήσουμε σημαντικούς δίσκους που κυκλοφόρησαν πριν 20-30 χρόνια, αλλά όταν έρχεται η σειρά μου να γράψω κάτι, συνήθως θα είναι για κάτι που αγαπώ πολύ, που βίωσα έντονα και προφανώς δεν θα το ξεχάσω μέχρι να παραδώσω το πνεύμα μου, και όλα αυτά συνοψίζονται πλήρως στο πως αισθάνομαι το “Burnt Offerings”.
Το “Burnt offerings” το ευχαριστιόμουν πάντα λίγο παραπάνω στις συναυλίες των ICED EARTH και όλοι τότε τραγουδούσαμε (γκαρίζαμε) όλους τους στίχους, όχι μόνο αυτά που μας καθοδηγούσε ο Matt να φωνάζουμε, και ειδικά στο σημείο εκεί στη μέση, που γκρεμίζαμε το μαγαζί ουρλιάζοντας “CAST THEIR BODIES TO THE FLAMES!” είχα αφησει στην Υδρόγειο μία από τις δύο αμυγδαλές μου και ένα μικρό κομμάτι πνεύμονα.
Αν καταφέρεις να επιβιώσεις του πρώτου σοκ με το ξεκίνημα του δίσκου και τα πολλαπλά εγκεφαλικά από τις συνεχόμενες αλλαγές, έρχεται το πιο μικρό σε διάρκεια και πιο απλό σε δομή αλλά εξίσου πωρωτικό “Last December”. Μεγαλειώδης συνέχεια με ένα από τα κορυφαία κομμάτια των ICED EARTH, είναι φυσικά το “Diary”, το οποίο θυμάμαι όταν ήταν ο Barlow να το προλογίσει, έλεγε ότι ήταν ένα τραγούδι για την αγάπη. Αγνή βαμπιρική αγάπη και περιττό να αναφέρω τι γινόταν στα live όταν ξεκινούσε το γύρισμα στα τύμπανα και η τσιρίδα του Matt έσκιζε τον χώρο στα δύο. “I will have her, she’s mine!” και αλλόφρονες έφηβοι σε αμόκ! Αυτό το περίεργο συναίσθημα με κάποιο μαγικό τρόπο το νιώθω ακόμα και σήμερα που ακούω το δίσκο μόνος μου στα γεράματα.
Συνέχεια με κομματάρες “Brainwashed”, “Burning oasis” και φυσικά το αγαπημένο μου “Creator failure” για να περάσουμε σιγά σιγά στο κλείσιμο του δίσκου…
“The pierced spirit”, 1μιση λεπτάκι ακουστικής μουσικής για να περάσεις ορθόδοξα στο επόμενο επίπεδο. Αυτό των αιώνων βασανιστηρίων.
Χωρίς να το έχεις καταλάβει, εισέρχεσαι στην κόλαση του Δάντη. Βασισμένο στο ποίημα του Dante Alighieri, “The Divine Comedy”, εκεί όπου περιγράφονται όλα τα στάδια της κολάσεως και υποφέρεις κι εσύ μαζί με τους αιώνιους καταραμένους. Εκεί είναι βασισμένο και το εξώφυλλο του δίσκου, ένα έργο τέχνης του Gustavo Dore με τον Εωσφόρο σε πρώτο πλάνο και την επιγραφή
“Abandon all hope ye who enter here”. Και αυτό ακριβώς παθαίνεις. Με το ξεκίνημα του “Dante’s inferno” έχεις χάσει κάθε ίχνος ελπίδας. Το μεγαλύτερο σε διάρκεια τραγούδι των ICED EARTH, 16 λεπτά και 26 δεύτερα, είναι ένα μεγαλειώδες έπος της μουσικής. Όχι απλώς του heavy metal. Όλης της μουσικής.
“ABANDON ALL HOPE YE WHO ENTER HERE, for this is where all things are left behind!”. Στην αρχική έκδοση το κομμάτι αποτελούνταν από τρία μέρη, “I. Denial, lust, greed”, “II. The prodigal, the wrathful, Medusa” και “III. The false witness, Angel of light”.
Φαντάσου ένα μέρος όπου κάθε τρόμος ζωντανεύει, κάθε βασανιστήριο είναι αληθινό, και ο χρόνος είναι σταματημένος. Και όλα αυτά τα βιώνεις έντονα για όσο διαρκεί το τραγούδι. Το οποίο τελειώνει όπως ξεκινάει ο δίσκος, με την ίδια μελωδία, καθιστώντας τον έναν φαύλο κύκλο χωρίς αρχή και τέλος, καταραμένο έτσι να παίζει για πάντα…
Μεγάλη Παρασκευή 18 Απριλίου 2025 σήμερα, με αυτό το a day to remember τιμούμε τα 30 χρόνια του “Burnt Offerings” των ICED EARTH.
Μια φορά στη ζωή μου αισθάνθηκα την ανάγκη να πιάσω στο χέρι μου σπρέι και να διακοσμήσω τοίχο, αυτόν του σχολείου μου, ήμουν Β’ ή Γ’ γυμνασίου και έγραψα στη μόστρα:
“and there they wept…
crucified…
damned for all time…”.
Ο παραδοσιακός heavy metal ήχος σε καθορίζει ανάλογα με την ηλικία, τα βιώματα και τα μουσικά ρεύματα που επικρατούν την εκάστοτε εποχή που τον βιώνεις. Με τα θεμέλια να παραμένουν αναλλοίωτα στο χρόνο αυτό δε σημαίνει πως το heavy metal οικοδόμημα δεν χρειάζεται νέα συγκροτήματα που λειτουργούν ως σκυρόδεμα για να παραμείνει βιώσιμο. Οι NITE από το San Fransisco κατάφεραν με το ντεμπούτο τους “Darkness silence mirror flame” να ξεχωρίσουν με το ταλέντο τους και τον τρόπο που επέλεξαν να μεταλαμπαδεύσουν μέσω των grim φωνητικών το μήνυμά τους.
Ταυτόχρονα αναδείκνυαν την σκοτεινή πτυχή της μουσικής τους, η οποία ως πύρινη γλώσσα κήρυττε το λόγο των IN SOLITUDE, έχοντας το μαγικό άγγιγμα των GHOST και την υποβόσκουσα ακρότητα των TRIBULATION, με το εκπληκτικό “Voices of the Kronian Moon” να παίρνει όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους όπως η εξαίσια κιθαριστική δουλειά και οι πιασάρικες μελωδίες και να τα βγάζουν στο φως στον υπερθετικό βαθμό, όντας αρκετά πιο εξωστρεφές άλμπουμ από τον προκάτοχό του.
Το “Cult of the serpent sun” αποτελεί τον ορισμό του σημαντικού τρίτου άλμπουμ που κάθε συγκρότημα έρχεται αντιμέτωπο και πρέπει να σταθεί αντάξιο των συνθηκών. Αυτό που θα τους ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα σχήματα της γενιάς τους σαν την ήρα από το στάρι και θα επισφραγίσει την μέχρι τώρα πορεία τους. Τα φωνητικά ακούγονται πιο βαθιά, έχοντας το δικό τους χώρο και διάσταση στη μυσταγωγική μουσική των NITE, με αδιανόητες κιθαριστικές μελωδίες που δεν πρόκειται να ξεκολλήσουν από το μυαλό σου ακόμα κι αν βρίσκεσαι στο πρώτο άκουσμα.
Ο τραγουδιστής/κιθαρίστας Βαγγέλης Λαμπράκης αποτελεί έναν από τους πιο ουσιώδεις lead κιθαρίστες που υπάρχουν εκεί έξω, σε βαθμό που κατά τη διάρκεια του κάθε solo του νιώθεις πως η ζωή του εξαρτάται από την αμέσως επόμενη νότα και μονάχα κιθαρίστες σαν τον Adrian Smith έχουν καταφέρει να βγουν αλώβητοι στο παρελθόν, αν και χρήσιμο σε αυτό το σημείο θα ήταν αναφέρουμε και τα ονόματα των Criss Oliva και Marty Friedman αλλά και τη μεγαλύτερη συνεισφορά αυτή τη φορά του έτερου κιθαρίστα, Scott Hoffman.
To heavy metal κρύβει μέσα του τόσο πλούτο που είναι πραγματικά κρίμα που ελάχιστα συγκροτήματα πλέον καταφέρνουν να εξορύξουν και να τον εκμεταλλευτούν προς όφελος όλων μας ενώ την ίδια στιγμή τα “Seventh son of a seventh son” και “Somewhere in time” των IRON MAIDEN λειτουργούν ως φάρος για τους NITE επιδεικνύοντας όμως μη στερεοτυπικές επιρροές.
Το συγκρότημα ακούγεται αρκετά σφιχτοδεμένο, με άρτιο παίξιμο και περισσότερη αυτοπεποίθηση αλλά είναι τα βινυλιακής προσέγγισης και ροής τραγούδια που προκαλούν αυτό το πρωτόλειο heavy metal αίσθημα ψυχικής εξύψωσης, ελευθερίας και ξεγνοιασιάς που τόσο λείπει από το σύγχρονο heavy metal και οι NITE μας το προσφέρουν απλόχερα. Παρότι το “Cult of the serpent sun” αποτελεί την κορυφαία τους στιγμή δισκογραφικά, το γεγονός ότι το κάνουν να ακούγεται τόσο απλό, μας αφήνει με την ανυπομονησία για το τι μας επιφυλάσσουν στο μέλλον.
Να πω την αμαρτία μου, όντας απορροφημένος με τους PHANTOM SPELL, το άλλο project του πολυτάλαντου κιθαρίστα/τραγουδιστή/πληκτρά Kyle McNeill, είχα σχεδόν ξεχάσει τους SEVEN SISTERS! Μου τους θύμισε ο Νίκας, που του αρέσουν εξίσου και είχε ασχοληθεί με το προηγούμενο άλμπουμ τους, το “Shadow of a fallen star Pt.1”. Ένα άλμπουμ που μου είχε κάνει πολύ θετική εντύπωση και που, όπως θα διαπιστώσεις πατώντας το link, είχε αφήσει πλήρως ικανοποιημένο και τον Σάκη, τον οποίον τον λες και «απαιτητικό» ακροατή.
Με αυτήν την καλή εικόνα ως οδηγό, πήρα στα χέρια μου το “Shadow of a Fallen Star Pt. 2”. Ξεκινάμε από το πλέον αναμενόμενο χαρακτηριστικό του δίσκου: Το όμορφο εξώφυλλο του Ryan T. Hancock, παραπλήσιο με την αντίστοιχη δημιουργία του στο “Shadow of a Fallen Star Pt. 1”. Περνώντας στα «ενδότερα», διαβάζουμε τους τίτλους μόνο τεσσάρων τραγουδιών: “Astral prophecies”, “Solar winds”, “Heart of the Sun”, “Andromeda descending (A fallen star rises)”, τα οποία φτάνουν τη διάρκεια του δίσκου λίγο πάνω από τα 38 λεπτά. Δε χρειάζεται λοιπόν ιδιαίτερη πονηράδα για να υποθέσει κανείς πως ή όλα τα τραγούδια θα είναι εκτενή σε διάρκεια, ή θα υπάρχουν 1-2 (πολύ) μεγάλα έπη, με τα υπόλοιπα να είναι πιο άμεσα.
Τελικά, ισχύει η δεύτερη περίπτωση. Σε παραγωγή του ιδίου του Kyle και mastering από τον Terry Waker (ANGEL WITCH, WYTCH HAZEL, BIRTH), το “Shadow of a Fallen Star Pt. 2” είναι ένα εξαιρετικά φιλόδοξο και τολμηρό άλμπουμ. Εκτός του ότι αποτελεί την συνέχεια του μέχρι τώρα πιο επιτυχημένου δίσκου της μπάντας, έχει αναλάβει την αποστολή να φέρει στην ίδια ευθεία τους SEVEN SISTERS με τους PHANTOM SPELL, πιστώνοντας στον Kyle την ισόποση διοχέτευση έμπνευσης και προσήλωσης. Ξέχωρα από αυτά, μόνο και μόνο το να γράψεις κομμάτι διάρκειας άνω των 20 λεπτών (το “Andromeda…”), απαιτεί κότσια! Ευτυχώς, η πρώτη κιόλας ακρόαση, επιφυλάσσει την αποκάλυψη ενός πραγματικού magnum opus ευφάνταστης συνθετικής άποψης και σαγηνευτικής προοδευτικής τάσης!
Ενώ πρόκειται σαφώς για το δεύτερο μισό της ιστορίας που ξεκίνησε στο Pt.1, το Pt.2 έχει τη δική του ταυτότητα ως δίσκος και μπορεί να σταθεί και ως αυτόνομη κυκλοφορία. Αυτό συμβαίνει διότι έχει αρκετά rock, ambient στοιχεία που δεν υπήρχαν στον προκάτοχό του, με τα αντίστοιχα prog να είναι και αυτά ενισχυμένα. Έπιασα αρκετές φορές τον εαυτό μου να μονολογεί, λέγοντας «να, αυτό εδώ το σημείο θα μπορούσε να είναι γραμμένο από τους WYTCHHAZEL» ή «εδώ ο Kyle μπερδεύτηκε και νομίζει πως συνθέτει για τους PHANTOMSPELL». Διόλου άσχημα, έτσι δεν είναι;
Δύο πράγματα με άφησαν έκπληκτο με το “Shadow of a Fallen Star Pt. 2”, κατά την ακρόασή του: Το πρώτο είναι οι απίθανες κιθάρες του. Δίχως να θέλω να μειώσω την συνεισφορά και την απόδοση των Gaz Martin (μπάσο) και Sammy Christou (τύμπανα), αυτά που έχουν γράψει και παίξει ο Kyle με τον Graeme Farmer, ειδικά στο 20λεπτο “Andromeda descending…”, είναι ονειρικά! Το δεύτερο είναι η αφηγηματικότητά του. Το “Shadow of a Fallen Star Pt. 2” είναι σαν μια νουβέλα που αποκαλύπτει την πλοκή της κεφάλαιο προς κεφάλαιο, με τα τραγούδια να είναι τοποθετημένα άψογα ώστε να μην χάνεται στιγμή το ενδιαφέρον της «ανάγνωσης». Ο Kyle είναι τελικά μέγας μάστορας σε αυτό!
Μετά τα δύο πρώτα άλμπουμ (“Seven Sisters” και “The Cauldron and the Cross”), όπου η μπάντα του ακουγόταν σαν ένα ακόμη τυπικό NWOTHM συγκρότημα στο στυλ των ENFORCER, ο Kyle McNeill προέβη σε μια πανέξυπνη κίνηση: Συνδύασε το βρετανικό heavy metal με το βρετανικό progressive hard rock και έδωσε πλήρη μουσική υπόσταση στο όνομα του group του (“Seven Sisters” είναι η άλλη ονομασία των Πλειάδων), ολοκληρώνοντας ένα υπέροχο sci-fi concept. Είμαι σίγουρος πως θα δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας, πολύ σύντομα.
“SEVEN SISTERS are one of British Metal’s shining new lights!”. Τάδε έφη Brian Tatler, ο αρχηγός των ιστορικών DIAMOND HEAD και κιθαρίστας των τεράστιων SAXON. Κάτι θα ξέρει παραπάνω!
ΥΓ: Ο Steve Harris να ακούσει οπωσδήποτε αυτόν τον δίσκο!
Κάτι ενδιαφέρον συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στο στρατόπεδο των JETHRO TULL καθώς από το 2022, ύστερα από δεκαεννιά χρόνια δισκογραφικής απουσίας, παρατηρούμε μια ξαφνική επαναδραστηριοποίηση που ξεκίνησε με το “The zealot gene” και συνεχίστηκε το 2023 με το “RökFlöte”. Με τον Ian Anderson να έχει ξεπεράσει τα 75 και το όποιο συγκρότημα που έχει μείνει απλώς να τον συνοδεύει, δεν υπήρχαν πολλές προσδοκίες. Ενώ το “The zealot gene” δεν ήταν κακό, δεν ήταν και ιδιαίτερα καλό για λόγους που αφορούν τις συνθέσεις, τον ήχο, την παραγωγή, λες και ο Anderson αρκείται σε μια πολύ βασική και επιφανειακή αντιπροσώπευση του κλασσικού folk/prog rock που κατέστησε τους JETHRO TULL ίσως το νούμερο ένα γκρουπ που κατάφερε να συνδυάσει το prog και blues rock με την βρετανική folk μουσική.
Ο διάδοχος του εν λόγω δίσκου ήταν σαφώς πιο εμπνευσμένος αλλά και πάλι, είχα την αίσθηση πως λείπει ο Martin Barre στη κιθάρα, αφού οι δυο τους πήραν διαφορετικά μονοπάτια το 2003. Το όλο αποτέλεσμα ήταν αξιοπρόσεχτο αλλά και κάπως ρηχό, λες και δεν θα έπρεπε να έχουμε όντως κάποιες προσδοκίες από αυτό το όνομα, αυτή τη μάρκα. Οι JETHRO TULL όμως είναι πλέον μόνο ο Ian Anderson και για πολλούς από μας ήταν πάντοτε ένα σύνολο υπό την εποπτεία του και όχι απλά ένα γκρουπ για να τον συνοδεύει.
Έτσι λοιπόν, με την όρεξη και την έμπνευση να ρέουν ακόμα, στα 77 του χρόνια, ο Ian Anderson και το γκρουπ του επανέρχονται το 2025 με το “Curious ruminant”. Με το άλμπουμ αυτό, δεν σκοπεύει να κάνει κάτι ρηξικέλευθο ούτε να επαναπροσδιορίσει όλα όσα γνωρίζαμε γύρω από το μουσικό σύμπαν των JETHRO TULL. Και επιπλέον, δεν χρειάζεται να αποδείξει πλέον τίποτα, σωστά; Ή μήπως ναι; Διότι ακούγοντας το τρίτο άλμπουμ του γκρουπ στα 20s υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκα, σχεδόν αυθόρμητα, πως δεν γίνεται αυτή η ιστορική φιγούρα να γράφει μουσική με την οποία απλά κοτσάρει τα βασικά κουτάκια: μπόλικο φλάουτο, μια υποτυπώδη ροκ συνοδεία με μια ξύλινη ηχητικά κιθάρα, η γνωστή χροιά του Anderson, μερικές εναλλαγές με σόλο κιθάρα/φλάουτο και το γνωστό folk στοιχείο στο ύφος ενός “Heavy horses”.
Ακούγοντας για παράδειγμα το 16λεπτο “Drink from the same well” απόρησα πως γίνεται για πάνω από οχτώ λεπτά να ακούω μια κακή εκδοχή μιας περουβιανής pan flute μουσικής, χωρίς την απαραίτητη συμμετοχή μιας μπάντας που να απογειώσει το folk μέρος πάνω από τη σφαίρα μιας απλής αιθέριας μουσικής σαν soundtrack ενός ντοκιμαντέρ για τη φύση. Βαριά λόγια θα μου πείτε αλλά συνειδητοποιώ πως ακόμα και στα γεράματά του, έχω μεγάλες προσδοκίες από τον Anderson και θα τον κρίνω για το σύνολο του έργου του και για τις γνωστές του και αδιαμφισβήτητες δεξιότητες. Και σ’ αυτό δεν λογαριάζω το γεγονός πως δεν μπορεί πλέον να τραγουδήσει και ουσιαστικά απαγγέλει, διότι ενώ οι φωνητικές μελωδίες είναι σχεδόν ανύπαρκτες, το πρόβλημα εδώ είναι κυρίως η μουσική και οι επισφαλείς επιλογές όπως το να τραβήξεις ένα κομμάτι στα δεκαέξι λεπτά όταν θα μπορούσε να είναι με το ζόρι έξι.
Εντάξει, δεν κινείται όλος ο δίσκος σ’ αυτό το μήκος κύματος ευτυχώς. Το πρώτο μισό είναι καλό και σε φάσεις εκπλήσσει καθώς το ομολογουμένως μελωδικό και πανταχού παρών φλάουτο παρασέρνει μαζί με την υπόλοιπη μπάντα στις διάσπαρτες στιγμές όπου δίνεται ένας παλμός, ένα δυναμικό tempo, ένα rock και prog feeling με πολλαπλά επίπεδα και εναλλαγές που θυμίζουν ακόμα και “Thick as a brick”, ειδικά στο κομμάτι “Over Jerusalem”. Αλλά προς το τέλος, το όλο αποτέλεσμα κρίνεται άνισο και άνευρο.
Επιπλέον, δεν γίνεται να μην αναφερθώ σε ένα σοβαρό θέμα που συνάντησα και στα άλλα δύο άλμπουμ και αυτό είναι ότι τα κομμάτια κλείνουν συχνά χωρίς πολλή σκέψη. Η μουσική απλά σταματάει, έτσι. Αντί να σε χαιρετάνε με μια ιδανική κατακλείδα, απλώς σβήνουν, σαν να μην ξέρουν πώς να συνεχίσουν. Ούτε καν fade out. Αυτό, αν μη τι άλλο, δείχνει τεμπελιά. Από την άλλη, υπάρχουν αρκετές στιγμές στο “Curious ruminant” που θυμίζουν, σε όλους εμάς που μεγαλώσαμε με αυτό το γκρουπ, τι σημαίνει JETHRO TULL και γιατί αυτό το γκρουπ έχει πολλούς μιμητές αλλά κανέναν που να το ξεπέρασε. Λέτε να φταίνε τα γεράματα; Θαρρώ πως όχι και αυτό είναι κάτι που αποδεικνύουν πολλά συγκροτήματα παλαίμαχων. Το πρόβλημα για μένα έγκειται στην επιλογή του Ian Anderson να ονομάσει JETHRO TULL ένα γκρουπ που έχει αποκλειστικά συνοδευτικό χαρακτήρα ενώ εκείνος αρκείται να παίζει όμορφο μεν, ρηχό και πολύ βασικό δε folk χωρίς ιδιαίτερη περισυλλογή και φιλοδοξία.
Μετά από 34 χρόνια, οι πρωτοπόροι του thrash metal από την Καλιφόρνια, DARK ANGEL, αναμένεται να κυκλοφορήσουν το πρώτο τους νέο άλμπουμ με τίτλο, “Extinction Level Event”, μέσα στη χρονιά που διανύουμε, από την Reversed Records.
Μάλιστα το συγκρότημα έδωσε στη δημοσιότητα και το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, που μπορείτε να ακούσετε παρακάτω. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε και μιξαρίστηκε στα Armoury Studios του Καναδά με παραγωγή των Gene Hoglan, ντράμερ της μπάντας, και Rob Shallcross, ενώ τη μίξη επιμελήθηκε ο Mike Fraser.
Ο Hoglan τόνισε ότι:
«Μουσικά, στιχουργικά και φωνητικά, είμαι ενθουσιασμένος με αυτό το άλμπουμ. Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος με τους DARK ANGEL αυτή τη στιγμή, και όλοι όσοι έχουν ακούσει το νέο άλμπουμ τρελαίνονται!»
Το ομότιτλο κομμάτι ,”Extinction Level Event”, γράφτηκε από τον κιθαρίστα των DARK ANGEL, Jim Durkin, πριν από μια δεκαετία — πολύ πριν εμφανίσει σοβαρά προβλήματα με το συκώτι του και, προς έκπληξη όλων, φύγει από τη ζωή το 2023.
«Ο Jim Durkin μας άφησε αυτό το φοβερό κομμάτι. Είναι τόσο DARK ANGEL και είμαι απλά ενθουσιασμένος μ’ αυτό. Το κάναμε το εναρκτήριο τραγούδι του δίσκου, όχι ως φόρο τιμής στον Jim ή για συναισθηματικούς λόγους — τύπου ‘ορίστε το τραγούδι που μας άφησε ο Jim’ — αλλά επειδή είναι απλά ένα καταπληκτικό κομμάτι. Το έγραψε πριν δέκα χρόνια, και ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα, εξακολουθεί να είναι αδιανόητα σκληρό και συντριπτικό.»
Νωρίτερα μέσα στον μήνα, ο Hoglan δήλωσε στο podcast “Everblack” σχετικά με το άλμπουμ:
«Είναι ένας αρκετά άγριος δίσκος. Είμαι ενθουσιασμένος. Πήρε αρκετό χρόνο για να κυκλοφορήσει, αλλά τώρα που πλησιάζουμε στην κυκλοφορία, τα πράγματα αρχίζουν και ολοκληρώνονται. Οπότε, κρατήστε τα μάτια σας ανοιχτά. Μόλις κυκλοφορήσαμε το εξώφυλλο, και όταν έχουμε την πραγματική ημερομηνία κυκλοφορίας, θα τη μοιραστούμε με όλους. Παρακολουθείτε τα social των DARK ANGEL και όλα αυτά, θα υπάρξει επίσημη ημερομηνία. Προς το παρόν το δίνουμε μια πρόγευση ότι έρχεται το 2025 — οπότε, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, θα έχουμε στα χέρια μας νέο άλμπουμ από τους DARK ANGEL.»
Τον Ιούλιο του 2024, οι DARK ANGEL μπήκαν επίσημα στο στούντιο για να ξεκινήσουν την ηχογράφηση του νέου τους άλμπουμ. Δύο μήνες νωρίτερα, ο Hoglan είχε δηλώσει στο Rocking With Jam Man:
«Δουλεύω εντατικά τα τελευταία χρόνια πάνω σε κάποια projects που νομίζω θα κάνουν πολύ χαρούμενους τους fans των DARK ANGEL. Οπότε, όλοι καθίστε αναπαυτικά.»
This mode enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode
Improves website's visuals
This mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode
Helps to focus on specific content
This mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode
Reduces distractions and improve focus
This mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode
Allows using the site with your screen-reader
This mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Online Dictionary
Readable Experience
Content Scaling
Default
Text Magnifier
Readable Font
Dyslexia Friendly
Highlight Titles
Highlight Links
Font Sizing
Default
Line Height
Default
Letter Spacing
Default
Left Aligned
Center Aligned
Right Aligned
Visually Pleasing Experience
Dark Contrast
Light Contrast
Monochrome
High Contrast
High Saturation
Low Saturation
Adjust Text Colors
Adjust Title Colors
Adjust Background Colors
Easy Orientation
Mute Sounds
Hide Images
Hide Emoji
Reading Guide
Stop Animations
Reading Mask
Highlight Hover
Highlight Focus
Big Dark Cursor
Big Light Cursor
Cognitive Reading
Virtual Keyboard
Navigation Keys
Voice Navigation
Accessibility Statement
rockhard.gr
April 27, 2026
Compliance status
We firmly believe that the internet should be available and accessible to anyone, and are committed to providing a website that is accessible to the widest possible audience,
regardless of circumstance and ability.
To fulfill this, we aim to adhere as strictly as possible to the World Wide Web Consortium’s (W3C) Web Content Accessibility Guidelines 2.1 (WCAG 2.1) at the AA level.
These guidelines explain how to make web content accessible to people with a wide array of disabilities. Complying with those guidelines helps us ensure that the website is accessible
to all people: blind people, people with motor impairments, visual impairment, cognitive disabilities, and more.
This website utilizes various technologies that are meant to make it as accessible as possible at all times. We utilize an accessibility interface that allows persons with specific
disabilities to adjust the website’s UI (user interface) and design it to their personal needs.
Additionally, the website utilizes an AI-based application that runs in the background and optimizes its accessibility level constantly. This application remediates the website’s HTML,
adapts Its functionality and behavior for screen-readers used by the blind users, and for keyboard functions used by individuals with motor impairments.
If you’ve found a malfunction or have ideas for improvement, we’ll be happy to hear from you. You can reach out to the website’s operators by using the following email
Screen-reader and keyboard navigation
Our website implements the ARIA attributes (Accessible Rich Internet Applications) technique, alongside various different behavioral changes, to ensure blind users visiting with
screen-readers are able to read, comprehend, and enjoy the website’s functions. As soon as a user with a screen-reader enters your site, they immediately receive
a prompt to enter the Screen-Reader Profile so they can browse and operate your site effectively. Here’s how our website covers some of the most important screen-reader requirements,
alongside console screenshots of code examples:
Screen-reader optimization: we run a background process that learns the website’s components from top to bottom, to ensure ongoing compliance even when updating the website.
In this process, we provide screen-readers with meaningful data using the ARIA set of attributes. For example, we provide accurate form labels;
descriptions for actionable icons (social media icons, search icons, cart icons, etc.); validation guidance for form inputs; element roles such as buttons, menus, modal dialogues (popups),
and others. Additionally, the background process scans all the website’s images and provides an accurate and meaningful image-object-recognition-based description as an ALT (alternate text) tag
for images that are not described. It will also extract texts that are embedded within the image, using an OCR (optical character recognition) technology.
To turn on screen-reader adjustments at any time, users need only to press the Alt+1 keyboard combination. Screen-reader users also get automatic announcements to turn the Screen-reader mode on
as soon as they enter the website.
These adjustments are compatible with all popular screen readers, including JAWS and NVDA.
Keyboard navigation optimization: The background process also adjusts the website’s HTML, and adds various behaviors using JavaScript code to make the website operable by the keyboard. This includes the ability to navigate the website using the Tab and Shift+Tab keys, operate dropdowns with the arrow keys, close them with Esc, trigger buttons and links using the Enter key, navigate between radio and checkbox elements using the arrow keys, and fill them in with the Spacebar or Enter key.Additionally, keyboard users will find quick-navigation and content-skip menus, available at any time by clicking Alt+1, or as the first elements of the site while navigating with the keyboard. The background process also handles triggered popups by moving the keyboard focus towards them as soon as they appear, and not allow the focus drift outside it.
Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Disability profiles supported in our website
Epilepsy Safe Mode: this profile enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode: this mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode: this mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode: this mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode: this mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Keyboard Navigation Profile (Motor-Impaired): this profile enables motor-impaired persons to operate the website using the keyboard Tab, Shift+Tab, and the Enter keys. Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Additional UI, design, and readability adjustments
Font adjustments – users, can increase and decrease its size, change its family (type), adjust the spacing, alignment, line height, and more.
Color adjustments – users can select various color contrast profiles such as light, dark, inverted, and monochrome. Additionally, users can swap color schemes of titles, texts, and backgrounds, with over seven different coloring options.
Animations – person with epilepsy can stop all running animations with the click of a button. Animations controlled by the interface include videos, GIFs, and CSS flashing transitions.
Content highlighting – users can choose to emphasize important elements such as links and titles. They can also choose to highlight focused or hovered elements only.
Audio muting – users with hearing devices may experience headaches or other issues due to automatic audio playing. This option lets users mute the entire website instantly.
Cognitive disorders – we utilize a search engine that is linked to Wikipedia and Wiktionary, allowing people with cognitive disorders to decipher meanings of phrases, initials, slang, and others.
Additional functions – we provide users the option to change cursor color and size, use a printing mode, enable a virtual keyboard, and many other functions.
Browser and assistive technology compatibility
We aim to support the widest array of browsers and assistive technologies as possible, so our users can choose the best fitting tools for them, with as few limitations as possible. Therefore, we have worked very hard to be able to support all major systems that comprise over 95% of the user market share including Google Chrome, Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera and Microsoft Edge, JAWS and NVDA (screen readers).
Notes, comments, and feedback
Despite our very best efforts to allow anybody to adjust the website to their needs. There may still be pages or sections that are not fully accessible, are in the process of becoming accessible, or are lacking an adequate technological solution to make them accessible. Still, we are continually improving our accessibility, adding, updating and improving its options and features, and developing and adopting new technologies. All this is meant to reach the optimal level of accessibility, following technological advancements. For any assistance, please reach out to
