Το Σάββατο 25 Απριλίου 2026, σχεδόν 7 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση μπροστά στο αθηναϊκό κοινό, οι Caelestia θα μοιραστούν τη σκηνή του Piraeus Club Academy με τους θρυλικούς Death Courier και τους φερέλπιδες Faceless Envoy, σε μια μουσική διαδρομή που θα καλύψει το brutal, το extreme, το atmospheric και το melodic ιδίωμα του death metal.
Σχεδόν 13 χρόνια μετά την αρχική ίδρυσή τους ως symphonic / extreme metal σχήματος, οι Caelestia επαναπροσδιορίζονται σήμερα, με σημαντικές αλλαγές στην σύνθεση των μελών τους και την μουσική τους κατεύθυνση. Το πρόσφατο ΕΡ τους με τίτλο “Infernalia” (2025), τους τοποθετεί σταθερά στο μοντέρνο extreme metal ιδίωμα, συνδυάζοντας την τεχνική του death metal με ατμοσφαιρικά black metal περάσματα. Μετά την κυκλοφορία του “Infernalia”, ακολούθησαν 3 singles (Reflection Of The Beast, Jutland, Isolated) τα οποία προετοιμάζουν το έδαφος για την κυκλοφορία του 3ου album του συγκροτήματος, το οποίο αναμένεται εντός του 2026.
Οι Death Courier είναι από τα παλαιότερα death metal σχήματα της ελληνικής σκηνής, έχοντας συμπληρώσει σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ύπαρξης, από το 1987 μέχρι σήμερα, και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Το ακραίο, άμεσο και ιδιαίτερα τεχνικό στυλ τους είναι σήμα κατατεθέν και οι ζωντανές εμφανίσεις τους μένουν για καιρό στη μνήμη των θεατών. Αυτή την περίοδο, ετοιμάζουν τον πολυαναμενόμενο διάδοχο του “Necrotic Verses” (2020).
Οι Faceless Envoy μπορεί να δημιουργήθηκαν μόλις το 2024, αλλά σε λιγότερο από δύο χρόνια έχουν προλάβει να κυκλοφορήσουν ένα ΕΡ με τίτλο “Faceless Envoy” (2025) και ένα πλήρες album με τίτλο “Memoirs Within” (2026). Το στυλ τους κινείται στο μοντέρνο melodic death metal, συνδυάζοντας ακραία riffs, brutal και καθαρά φωνητικά και groove patterns στο rhythm section. Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως Thy Art Is Murder, Flamecore και Iotunn.
Ημερομηνία: Σάββατο 25 Απριλίου 2026
Τοποθεσία: Piraeus Club Academy
Ώρα έναρξης: 20:30
Τιμές εισιτηρίων: € 12 (early bird) € 15 (door)
Σημεία προπώλησης: Metal Era (Εμμ. Μπενάκη 22), Monsterville (Αγ. Ειρήνης 18)
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Raining Rocks Festival κάνει το ντεμπούτο του το Σάββατο 25 Απριλίου 2026 στο Brooklyn Live Stage, φέρνοντας μια νέα, δυνατή πρόταση στη μουσική σκηνή της Καλαμάτας.
Ροκ χαρακτήρας με ξεκάθαρο προσανατολισμό στην ποιοτική ζωντανή μουσική και συγκροτήματα που ξέρουν να στέκονται δυναμικά στη σκηνή.
Στην πρώτη του διοργάνωση, το RRF και η ομάδα του παρουσιάζουν τους Angel Gates (Καλαμάτα), τους Stray Dogs (Καλαμάτα), τους Entropy Devine (Αθήνα) και τους Damage Cult (Αθήνα), σε ένα line-up που καλύπτει διαφορετικές εκφάνσεις του σύγχρονου ροκ και όχι μόνο ήχου.
Η διοργάνωση σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας προσπάθειας στον χώρο των live events στην πόλη, με στόχο τη δημιουργία ενός σταθερού σημείου αναφοράς για το ροκ κοινό.
Για περισσότερες πληροφορίες/ενημερώσεις
Facebook: Raining Rocks Festival
Instagram: @rainingrocksfestival
Official Remake by Rock ‘N’ Roll Children & Guests!!!
50 εξαιρετικοί μουσικοί και τραγουδιστές της ελληνικής σκηνής ενώνουν δυνάμεις με τους ROCK ‘N’ ROLL CHILDREN για τον μοναδικό Ronnie James Dio σε μία παραγωγή με φιλανθρωπικό χαρακτήρα όπου όλα τα έσοδα θα διατεθούν στο Χριστοδούλειο Ίδρυμα
Επιστροφή της στήλης μετά την αργία του Πάσχα και αυτή την φορά έχουμε για εσάς μπόλικο και πλούσιο υλικό. VENOM, SHINEDOWN, VOIVOD με ορχήστρα, PRO-PAIN, THE QUILL, AMERIKAN KAOS, HECATE ENTHRONED, επιστροφές για VISION DIVINE, TERAMAZE, BATTLEROAR, FRAGILE VASTNESS μετά από χρόνια. Επίσης VALOR, SELF DECEPTION, GANZI GUN, PERFECT MESS, DEVILDRIVER, THE PRETTY RECKLESS αλλά και επιπλέον ΙCONIC, ALCESTICE, MEDUSA’S WRATH, ACID REIGN, ELECTRIC CALLBOY σε συνεργασία με το παιχνίδι Βrawl stars. Πολλά και διαφορετικά tracks για όλα τα γούστα. Enjoy!
Photo by Necroshorns
Το δεύτερο single από το επερχόμενο νέο άλμπουμ των VENOM “Into Oblivion” είναι το “Kicked Outta Hell”, ένα άγριο thrash κομμάτι που ενώ έχει νότες κλασσικών VENOM, έχει επίσης μια μοντέρνα πινελιά βαρβαρότητας. Προορισμένο να είναι ένα ακόμα τραγούδι που θα ευχαριστήσει το κοινό στις ζωντανές εμφανίσεις, είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο heavy κομμάτια που έχουν γράψει ποτέ οι VENOM. Ο Cronos χαμογελάει πονηρά: “Αυτό είναι εγώ που απλώς διασκεδάζω. Βάζω τον εαυτό μου πάνω από τον Διάβολο στους στίχους, κάτι που νομίζω ότι είναι μια ενδιαφέρουσα ανατροπή. Ο Διάβολος είναι τσαντισμένος μαζί μας!”. Ο Dante χειρονομεί “Δεν θα μείνεις στην κόλαση, φύγε!”. Ο Rage επιβεβαιώνει: “Είναι ένα από τα πιο heavy τραγούδια του άλμπουμ, είναι grinding & straight ahead”.
Το “Into Oblivion” είναι το δέκατο έκτο studio άλμπουμ των VENOM και περιλαμβάνει την μακροχρόνια σύνθεση των Cronos (μπάσο/φωνητικά και ιδρυτικό μέλος), Rage (κιθάρα) και Dante (ντραμς) και σηματοδοτεί τις πρώτες νέες ηχογραφήσεις τους από το “Storm The Gates” του 2018. Το “Into Oblivion” αποτελείται από δεκατρία τραγούδια που αποτελούν την υπογραφή της μπάντας: heavy, evil και catchy. Υπάρχει ένας συνδυασμός του κλασικού ήχου της δεκαετίας του ’80 με μια πιο μοντέρνα, προοδευτική προσέγγιση, αλλά χωρίς να χάνουν τίποτα από τη φωτιά και το θειάφι των παλιών τους.
Για να γιορτάσουν την κυκλοφορία του “Into Oblivion” οι VENOM θα διοργανώσουν πολλά party ακρόασης άλμπουμ σε όλο τον κόσμο μία ημέρα πριν από την κυκλοφορία, την Πέμπτη 30 Απριλίου. Θα υπάρχουν δωρεάν δώρα και η ευκαιρία να κερδίσουν οι παρευρισκόμενοι ένα υπογεγραμμένο set δοκιμαστικών εκδόσεων σε κάθε εκδήλωση.
Photo by Ryan Camp
Ένα από τα μεγαλύτερα rock συγκροτήματα στον κόσμο, οι SHINEDOWN κυκλοφόρησαν το νέο τους τραγούδι “Outlaw”. Το κομμάτι προέρχεται από το επερχόμενο άλμπουμ τους “EI8HT” το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 29 Μαΐου μέσω της Atlantic Records.
Αυτή η κυκλοφορία έρχεται μετά από ένα ακόμη ορόσημο στην καριέρα του συγκροτήματος, καθώς οι SHINEDOWN μόλις έλαβαν το βραβείο Rock Artist of the Year για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στα iHeartRadio Music Awards στις 26 Μαρτίου. “Rock καλλιτέχνης της χρονιάς… δύο συνεχόμενα χρόνια;!! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ iHeartRadio ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ SHINEDOWN NATION. Σας ευχαριστούμε όλους. Είμαστε τόσο απίστευτα ευγνώμονες και περήφανοι για αυτό το συγκρότημα, για αυτήν την κοινότητα, για αυτήν την ομάδα… ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ.”
Το “Outlaw” ακολουθεί μια σειρά από τραγούδια που κατέκτησαν την κορυφή των charts, όπως τα “Dance, Kid, Dance”, “Killing Fields”, “Three Six Five”, η πρόσφατη επιτυχία των Shinedown, “Searchlight”, και το πρόσφατα κυκλοφορήσαν τραγούδι “Safe and Sound”. Χτισμένο σε μια σκληρή βάση και γεμάτο ενέργεια ανοιχτού δρόμου, το “Outlaw” συνδυάζει την χαρακτηριστική ένταση του συγκροτήματος με μια οργανική, διακριτική αίσθηση, επεκτείνοντας το ηχητικό εύρος τoυ επερχόμενου “EI8HT” χωρίς να θυσιάζει τίποτα από την ακμή του.
Οι SHINEDOWN ανακοίνωσαν πρόσφατα το πρόγραμμα για την επερχόμενη παγκόσμια περιοδεία τους “Dance Kid Dance Act II” η οποία περιλαμβάνει δύο ημερομηνίες στη Γερμανία. Αυτό το φθινόπωρο, το συγκρότημα θα εμφανιστεί στο Βερολίνο (11 Νοεμβρίου) και στο Ντίσελντορφ (12 Νοεμβρίου) και τα εισιτήρια είναι ήδη διαθέσιμα για οποίον ενδιαφέρετε.
Photo by Pro-Pain
Οι hardcore juggernauts PRO-PAIN μοιράζονται το τρίτο single από το επερχόμενο άλμπουμ τους “Stone Cold Anger” που κυκλοφορεί στις 15 Μαΐου μέσω της Napalm Records. Το “Stone Cold Anger” ξεδιπλώνεται βαρύ, θυμωμένο και έτοιμο όπως πάντα, αποδεικνύοντας ότι οι PRO-PAIN δεν έχουν χάσει ούτε μια σταγόνα δύναμης
Το “Scorched Earth” δίνει τον τόνο για το μέλλον, συνοδευόμενο από βαριά riffs, πιασάρικες κιθάρες και bark-alongs. Ένα σκοτεινό αλλά έντονα anthemic κομμάτι, το “Scorched Earth” είναι μια συγκλονιστική επίδειξη δύναμης, ιδανική για το πρώτο album του συγκροτήματος μετά από 11 χρόνια. Tο νέο άλμπουμ ενισχύει τις groovy μελωδίες και τα συναρπαστικά riff της κιθάρας με μανιώδη και προκλητικά, υμνητικά φωνητικά, μετατρέποντας τα δέκα νέα τραγούδια σε άξιες διαδοχές της επιτυχίας τους “Voice Of Rebellion” (2015), η οποία έχει 3,5 εκατομμύρια streams. Οι PRO-PAIN επέστρεψαν και παρέμειναν στην κορυφή του heavy παιχνιδιού τους! Το πολυαναμενόμενο άλμπουμ “Stone Cold Anger” είναι ένα συναρπαστικό, αξέχαστο και θριαμβευτικό ορόσημο για τους PRO-PAIN, μια εντυπωσιακή επίδειξη δύναμης και περιλαμβάνει επίσης την επιστροφή στο σχήμα του πρώην κιθαρίστα Eric Klinger.
Οι Σουηδοί hard rockers THE QUILL κυκλοφορούν το “Light Turns Low”, το επόμενο single από το νέο studio άλμπουμ “Master Of The Skies”, που κυκλοφορεί στις 8 Μαΐου στο Metalville. Μια ηλιόλουστη, riff-φορτισμένη καταιγίδα που εδραιώνει τη θέση τους στη σκηνή της desert rock. Το κομμάτι κυλάει σαν μια ομίχλη θερμότητας στον ορίζοντα, και στη συνέχεια χτυπάει με ένα groove που μοιάζει ταυτόχρονα διαχρονικό και επικίνδυνο. Είναι οι THE QUILL που διοχετεύουν την ωμή ατμόσφαιρα σε ένα τραγούδι φτιαγμένο για ανοιχτούς ουρανούς και βρυχώμενες μηχανές.
Το “Master of the Skies” σηματοδοτεί ένα ακόμη κεφάλαιο σε μια μακροχρόνια συζήτηση μεταξύ groove, βάρους, μελωδίας και δύναμης, αυτή τη φορά με μια πιο σκούρα απόχρωση. Τα τραγούδια κινούνται μέσα στο φως και τη σκιά, σφίγγοντας τις βίδες τη μια στιγμή και ανοίγοντας το γκάζι την επόμενη. Είναι πιο βαρύ χωρίς να είναι απότομο, πιο μελαγχολικό χωρίς να χάνει το swing -heavy rock με γραμμές βάθους και χαρακτήρα, που κερδήθηκε με τον δύσκολο τρόπο.
Οι THE QUILL είναι μια μπάντα που νιώθει άνετα με τον εαυτό της, γράφοντας μουσική επειδή το εννοεί ακόμα, όχι επειδή το ζήτησε κάποιος. Σκεφτείτε την αίσθηση βαρύτητας των SABBATH, την έντονη groove-τραγουδιστική νότα του heavy rock και την έμφυτη αυτοπεποίθηση των μουσικών που ήταν εκεί, το έκαναν αυτό και κράτησαν τους ενισχυτές ανοιχτούς ούτως ή άλλως.
Το συγκρότημα συνεργάστηκε για άλλη μια φορά με τον Erik Nilsson στα 491 Studios, ένα μέρος που πλέον γνωρίζει τον ήχο τους σχεδόν τόσο καλά όσο και το συγκρότημα. Καμία ανανέωση. Κανένα νοσταλγικό ταξίδι. Απλώς οι THE QUILL κάνουν αυτό που πάντα έκαναν καλύτερα: γράφουν heavy rock τραγούδια που στέκονται στα πόδια τους.
Το αυστραλιανό progressive metal συγκρότημα TERAMAZE πλησιάζει στην κυκλοφορία του 13ου στούντιο άλμπουμ του “The Silent Architect” που αναμένεται στις 8 Μαΐου μέσω της Wells Music. Συνεχίζει μια παραγωγική περίοδο για το συγκρότημα, με 8 κυκλοφορίες από το 2019, συμπεριλαμβανομένων δύο το 2024. Μετά από δύο δυνατά single μέχρι στιγμής, τα “The Invisible Countdown” και “Mr. Crazy”, το συγκρότημα μοιράζεται τώρα το τρίτο single “Arrow”.
Ο τραγουδιστής Nathan Peachy εξηγεί: “Το “Arrow” είναι ένα από εκείνα τα τραγούδια που παρέμειναν πιστά στον εαυτό τους από την πρώτη μέρα. Πίσω στη φάση του demo, το ονομάσαμε “The Hit” και ειλικρινά δεν έχουν αλλάξει πολλά. Πάντα είχε αυτή την αναμφισβήτητη, άμεση ενέργεια, και εξακολουθεί να μεταφέρει το ίδιο πνεύμα τώρα. Αυτό το κομμάτι είναι το ερωτικό μας γράμμα στην εποχή της pop-rock της δεκαετίας του ’90, όταν τα τραγούδια κυριαρχούσαν στα ερτζιανά με έντονο συναίσθημα και ακόμη μεγαλύτερες πινελιές. Σκεφτείτε τoυς GΟΟ GΟΟ DΟLLS ή τους TONIC, αυτά τα πιο απαλά rock singles με μπαλάντες που χτυπούν εξίσου δυνατά με οτιδήποτε βαρύ. Το “Arrow” κλίνει σε αυτόν τον χώρο. Μελωδικό, ειλικρινές και φτιαγμένο για να σε συντροφεύει. Έχει εύκολα γίνει ένα από τα αγαπημένα μας τραγούδια που έχουμε γράψει, όχι μόνο λόγω του ήχου του, αλλά και λόγω του πόσο φυσικά συνδυάστηκε. Νιώθεις οικείος με τον καλύτερο τρόπο, και πιστεύουμε ότι θα σε χτυπήσει το ίδιo”.
Οι HECATE ENTHRONED, οι θρυλικοί αρχιτέκτονες της βρετανικής συμφωνικής black metal μουσικής, αναδύθηκαν από τις σκιές για να ανακτήσουν τη σκοτεινή τους κυριαρχία. Σήμερα, αποκαλύπτουν το επίσημο μουσικό video και single για το “Deathless in the Dryad Glade”, μια σπλαχνική κατάβαση στην αρχέγονη σκιά.
Αυτή η στοιχειωτική μαγεία χρησιμεύει ως η δεύτερη ματιά στο επερχόμενο έργο τους, “The Corpse of a Titan, A Lament Long Buried”, που πρόκειται να κυκλοφορήσει στον κόσμο στις 29 Μαΐου μέσω της M-Theory Audio.
“Το Deathless in the Dryad Glade είναι ένα χρονικό για το πώς παρασύρεσαι από κακόβουλες οντότητες του δάσους”, διακηρύσσει ο τραγουδιστής Joe Stamps. “Είναι μια ιστορία κοσμικού τρόμου και μιας μεταμόρφωσης όπου κάποιος γίνεται “ένα με τη φύση” με τον πιο ανησυχητικό και μόνιμο τρόπο.”
Καταγεγραμμένο μέσα από τον φακό του Jack Maguire, το μουσικό video για το “Deathless in the Dryad Glade” είναι ένα αριστούργημα ατμοσφαιρικού τρόμου. Συνυφαίνει άψογα το σήμα κατατεθέν συμφωνικό μεγαλείο του συγκροτήματος με μια ακατέργαστη, μοχθηρή ενέργεια.
Σε παραγωγή του συγκροτήματος μαζί με τον Dan Abela (AΚΕRCOCKE, ANAAL NATHRAKH), το άλμπουμ έχει υποστεί μίξη και mastering για να προσφέρει τη μέγιστη ηχητική καταστροφή. Η οπτική ταυτότητα του δίσκου σφυρηλατήθηκε από την Erskine Designs (INANIMATE EXISTENCE, BLEED THE SKY), αποτυπώνοντας τους αρχαίους μύθους και θρύλους που τροφοδοτούν τους στίχους.
“Αυτά είναι τεράστια, επικά, δυνατά τραγούδια σκαλισμένα με τον παραδοσιακό τρόπο της Εκάτης”, λέει ο μπασίστας Dylan Hughes. “Είναι ένα απειλητικό πέπλο που αποδίδεται με μια τραγανή, μοντέρνα ένταση”.
Photo by Evelina Szczesik
Οι πρωτοπόροι της μοντέρνας metal μουσικής της Σουηδίας SELF DECEPTION, κυκλοφόρησαν το νέο single “Don’t belong”, πριν από το επερχόμενο ντεμπούτο άλμπουμ τους με την Napalm Records “One Of Us” που θα κυκλοφορήσει στις 15 Μαΐου. Με το “Don’t belong” οι SELF DECEPTION παρουσιάζουν την γκάμα τους μέσα από έναν συνδυασμό μελωδιών που στοιχειώνουν την ομορφιά, πολύπλευρης φωνητικής ερμηνείας και ενός έντονου ρυθμού που καθοδηγεί αυτόν τον συναισθηματικό ύμνο της μοντέρνας rock μουσικής. Το νέο κομμάτι μεταφέρει ένα ισχυρό μήνυμα για το σπάσιμο κύκλων, τους χωριστούς δρόμους και τη σημασία της αυτοσυντήρησης.
Ο τραγουδιστής Andreas Clark σχολιάζει: Tο “Don’t belong” είναι βαθιά προσωπικό, αντανακλώντας τη μάχη μου με τον εθισμό και την ψυχική υγεία. Είναι μια υπενθύμιση ενός σκοταδιού που δεν θέλω ποτέ να ξαναζήσω. Μετατρέποντας τις πιο δύσκολες στιγμές μου σε μουσική, ελπίζω να συνδεθώ με άλλους που αντιμετωπίζουν παρόμοιους αγώνες και να τους δείξω ότι δεν το κουβαλούν μόνοι τους».
Photo by Michael Gardenia
Oι Ιταλοί VΙSIONDIVINE κυκλοφόρησαν ένα video για το τραγούδι “18 (It Feels Like Heaven)” το πρώτο single από το νέο EP “A Clockwork Reverie” που θα κυκλοφορήσει στις 22 Μαΐου από την Scarlet Records.
Μετά την επιστροφή του καταξιωμένου frontman Michele Luppi και του μάγου των πλήκτρων Oleg Smirnoff, αυτή η νέα κυκλοφορία των VISION DIVINE σηματοδοτεί την επιστροφή στον εμβληματικό ήχο που έκανε το συγκρότημα σημείο αναφοράς στην progressive και power metal σκηνή, ενώ παράλληλα αγκαλιάζει τη μοντέρνα χροιά και την παραγωγή των πιο πρόσφατων έργων τους. Ένα δυνατό μείγμα μελωδίας, τεχνικής και συναισθήματος, το “A Clockwork Reverie” αποτυπώνει την ουσία της κλασικής ταυτότητας των Ιταλών, επαναπροσδιορισμένης με ανανεωμένη ενέργεια και σύγχρονη στάση. Δεν είναι απλώς ένας φόρος τιμής στην κληρονομιά τους, είναι μια τολμηρή επιβεβαίωση του ποιοι είναι σήμερα!
Πρόκειται για την πρώτη κυκλοφορία μετά την επανένωση με τον Michele Luppi (πρώην backing vocalist και keyboardist των WHITESNAKE) και τον keyboardist Oleg Smirnoff (LABYRINTH, ELDRITCH).
Οι GANZIGUN επιστρέφουν με το νέο τους single “Bright Eyes”! Μετά την εντυπωσιακή τους παρουσία στο Masters of Rock Festival στην Τσεχία και στο Rock Hard Festival Greece το 2025, οι GANZI GUN έρχονται με ένα νέο single που σηματοδοτεί σημαντική καμπή στην πορεία τους. Το “Bright Eyes” κυκλοφορεί στις 16 Απριλίου και είναι ο προάγγελος του νέου τους άλμπουμ.
Το τραγούδι καταπιάνεται με την αίσθηση ενός μυαλού που χάνει τον έλεγχο, παγιδευμένου σε έναν βρόχο από τον οποίο δεν υπάρχει διέξοδος. Βαρύτερο και πιο αιχμηρό από ό,τι έχουν κυκλοφορήσει ως τώρα, το “Bright Eyes” αποτελεί τη φυσική εξέλιξη του “Aggressive Response” και θέτει τον ρυθμό για αυτό που έρχεται. Πίσω από την ηχογράφηση, τη μίξη, το mastering και την παραγωγή βρίσκεται για ακόμα μια φορά ο χρόνιος φίλος και συνεργάτης David Prudent από το Made In Hell Studio.
Οι GANZI GUN ξεκίνησαν το 2011 και τον Μάρτιο του 2014 η μπάντα μπήκε στο στούντιο για να ηχογραφήσει το πρώτο της άλμπουμ “Welcome to the Show” με την καθοδήγηση του Bob Katsionis (FIREWIND, OUTLOUD) και του David Prudent (ASTARTE, ROLLIN’ DICE). Τον Ιούνιο του 2020 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος με τίτλο “Time Is Now” με παραγωγό τον David Prudent.
Τα τελευταία χρόνια η μπάντα έχει κάνει σημαντικά βήματα στη live σκηνή. Το 2023 εμφανίστηκαν στο Rockwave Festival δίπλα στους 1000MODS και VIC, ενώ τον Ιούλιο του 2025 ταξίδεψαν στην Τσεχία για το Masters of Rock Festival, μοιραζόμενοι τη σκηνή με τους Till Lindemann, POWERWOLF, HAMMERFALL και ΑPOCALYPTICA. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου επέστρεψαν στην Αθήνα για το Rock Hard Festival Greece, δίπλα στους CANDLEMASS, HAMMERFALL και OVERKILL.
Photo by Stephanie Cabral
Μετά από πολυάριθμες παγκόσμιες περιοδείες, δέκα ολοκληρωμένα άλμπουμ και παγκοσμίως αναγνωρισμένη αναγνώριση, οι ασταμάτητοι θρύλοι του groove metal, DEVILDRIVER, παραμένουν ολοταχώς μπροστά στις εξελίξεις. Σήμερα, το συγκρότημα ανακοινώνει το εκρηκτικό ενδέκατο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους “Strike and Kill” που θα κυκλοφορήσει στις 10 Ιουλίου μέσω της Napalm Records. Με την all-star σύνθεση του frontman και mastermind Dez Fafara, το δεξιοτεχνικό ντουέτο κιθάρας των Alex Lee και Gabe Mangold, τον εκρηκτικό ντράμερ Davier Ortega Perez και την επιστροφή του ιδρυτικού θρύλου του μπάσου Jon Miller, το “Strike and Kill” βλέπει τους DEVILDRIVER να επιστρέφουν στην σαρκοβόρα καταγωγή τους, αναζωπυρώνοντας τον εμπρηστικό ήχο που θεμελίωσε την κληρονομιά τους, ένα τραγούδι που πρέπει οπωσδήποτε να ακούσουν όλοι οι οπαδοί του είδους.
Παράλληλα με την ανακοίνωση, εξαπολύουν το άγριο εναρκτήριο τραγούδι του άλμπουμ στις μάζες. Το “Dig Your Own Grave”, είναι μια καυστική επίθεση από riffs πολυβόλων και ασυμβίβαστη επιθετικότητα, που στιχουργικά κατακεραυνώνει τους ανόητους που είναι υπεύθυνοι για τη δική τους ανεπιθύμητη μοίρα.
Σχετικά με το κομμάτι, ο εγκέφαλος του συγκροτήματος, Dez Fafara, δηλώνει: “Το ‘Dig Your Own Grave’ αφορά το πώς μια λάθος απόφαση, μια λάθος κίνηση μπορεί να δει ολόκληρο τον κόσμο σου να ανατρέπεται, ουσιαστικά “σκάβοντας” τον δικό σου τάφο… είναι τόσο απλό. Μπορεί επίσης να αναφέρεται στο πώς οι αποφάσεις σου μπορούν να βάλουν σε κίνδυνο κάποιον άλλον. Γι’ αυτό υπάρχει η φράση «το ένα μέτρο δεν είναι αρκετά βαθύ για σένα», επειδή μόνο μια βαθιά, πολύ βαθιά τρύπα είναι κατάλληλη για αυτό που έχεις κάνει ή έχεις προσπαθήσει να κάνεις σε άλλους. Να είσαι προσεκτικός όταν επιλέγεις να παίρνεις αποφάσεις τα μεσάνυχτα».
Πρώτο single μετά από 9 χρόνια για τους FRAGILE VASTNESS. O αρχηγός της μπάντας Βαγγέλης Γιαλαμάς σχολιάζει: “Ένα κομμάτι το οποίο περιέχει στοιχεία και από τα τρία προηγούμενα άλμπουμ. Ένα καλό ζέσταμα για τα επόμενα που έρχονται. Στη φωνή η Danae Papadrossou, την οποία θεώρησα ιδανική για το συγκεκριμένο κομμάτι. Η ενέργεια της, το ανοιχτό μυαλό της για συνεργασία, η χροιά της έφεραν ένα επιθυμητό αποτέλεσμα το οποίο με άφησε ιδιαίτερα ικανοποιημένο. Το κιθαριστικό solo του George Bourogiannis είναι επίσης αυτό που ήθελα να ακούσω μέσα στο κομμάτι. Δεν αλλάξαμε νότα από αυτό που μου έδειξε όταν ήρθε στο studio. Πόσο ευχάριστη και εύκολη η συνεργασία και με τα δύο αυτά υπέροχα πλάσματα! Όσο για τον Mpampis Tsolakis, απλά να πω ότι μπορεί να του έδωσα μια ντραμιστική βάση αλλά τον άφησα να παίξει χωρίς περιορισμούς και έτσι το αποτέλεσμα που έφερε μου θύμισε ένα drumming που είχα να ακούσω από το πρώτο άλμπουμ “Excerpts…”. Ήταν μπορώ να πω συγκινητική η ηχογράφηση των τυμπάνων μαζί του γιατί το ιδιαίτερο παίξιμο του με ταξίδεψε περίπου 25 χρόνια πίσω στο παρελθόν. Σύντομα θα έρθει και ένα δεύτερο single με εκπλήξεις στις θέσεις της φωνής και κιθάρας. Μέχρι τότε εύχομαι να απολαύσετε την καινούρια μας μουσική του “Crash and Burn”.
Οι PΕRFECT MESS παρουσιάζουν το νέο τους music video “Mind Path”, το οποίο έκανε πρεμιέρα στις 17 Απριλίου. Το κομμάτι αποτελεί το πρώτο single από το επερχόμενο EP της μπάντας, “Armed Tension”, που θα κυκλοφορήσει στις 24 Απριλίου.
Οι PERFECT MESS τέσσερα χρόνια μετά το τελευταίο τους studio άλμπουμ και πλέον με νέο line up και τον Γιώργο Μαρουφίδη στο μπάσο ανακοίνωσαν τον ερχομό του νέου τους EP με τίτλο “Armed Tension” αποτελούμενο από πέντε κομμάτια. Το νέο EP, με την μπάντα πλέον ως τρίο, ηχογραφήθηκε εξολοκλήρου στο Wreck it Sound Studios στην Κόρινθο, live και αναλογικά, από τον Johnny S.A., ο οποίος αναλαμβάνει και την μίξη του άλμπουμ. Το Mastering επιμελήθηκε ο George Bokos στα Grindhouse Studios Athens.
Oι VALOR κυκλοφόρησαν επίσημα το νέο τους single “Warship, Our God” σε όλες τις μεγάλες πλατφόρμες ψηφιακής ροής στις 17 Απριλίου. Το κομμάτι είναι το δεύτερο single από το επερχόμενο concept άλμπουμ τους “Ark of Time”, το οποίο έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 15 Μαΐου 2026, μετά το πρώτο single “Wings of Steel”.
Σχετικά με το “Warship, Our God”: “Το “Warship, Our God” είναι ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της ιστορίας “Ark of Time”, ένα επικό heavy metal κομμάτι με μια δραματική, σχεδόν τελετουργική ατμόσφαιρα που εξερευνά πώς οι δομές εξουσίας χειραγωγούν την πίστη και την ιστορία για να διατηρήσουν τον έλεγχο. Στην αφήγηση του concept άλμπουμ, η άρχουσα τάξη δημιουργεί μια ψεύτικη θρησκεία γύρω από την Κιβωτό, πείθοντας τον πληθυσμό ότι το διαστημόπλοιο είναι μια θεϊκή οντότητα και ότι η υπακοή είναι ο μόνος δρόμος για την επιβίωση. Το τραγούδι αποτυπώνει τη στιγμή που η εξουσία μετατρέπεται σε θρησκεία και η Κιβωτός γίνεται σύμβολο απόλυτης εξουσίας και επιβαλλόμενης πίστης. Το κομμάτι είναι εμπνευσμένο από δυστοπικές ιστορίες επιστημονικής φαντασίας για προπαγάνδα, αυταρχικά καθεστώτα και χειραγώγηση της αλήθειας. Μουσικά, συνδυάζει την επική heavy metal με μια δραματική, σχεδόν τελετουργική ατμόσφαιρα, αντανακλώντας τη στιγμή που η Κιβωτός γίνεται σύμβολο απόλυτης εξουσίας και επιβαλλόμενης πίστης μέσα στην ιστορία. Το ‘Warship, Our God’ αντιπροσωπεύει τη στιγμή που η δύναμη μετατρέπεται σε θρησκεία. Μέσα στην Κιβωτό, οι ηγεμόνες μεταμορφώνουν το ίδιο το διαστημόπλοιο σε θεό και απαιτούν τυφλή αφοσίωση από τον λαό”.
Photo by Justin Roszkowski
Η Frontiers Music Srl είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την επιστροφή του hard rock supergroup ICONIC, με τους Michael Sweet (κιθάρες), Joel Hoekstra (κιθάρες), Marco Mendoza (μπάσο), Tommy Aldridge (ντραμς) και Nathan James (φωνητικά), για το δεύτερο άλμπουμ τους “II”, που έχει προγραμματιστεί για τις 31 Ιουλίου. Για να γιορτάσουν την ανακοίνωση, το συγκρότημα μοιράζεται το νέο single και το συνοδευτικό βίντεο με τους στίχους, “Cry No More”, που είναι παρακολουθούμε παρακάτω.
Ο Michael Sweet σχολίασε: “Πέρασε πολύς καιρός και η ώρα έφτασε επιτέλους! Είναι απόλυτη τιμή να είμαι μέρος ενός τόσο απίστευτου συγκροτήματος και το “Cry No More” είναι η τέλεια αναπαράσταση του ποιοι είναι οι ICONIC. Μουσική που σε γυρίζει πίσω στις καλύτερες εποχές και σου υπενθυμίζει ότι η rock μουσική είναι ακόμα ζωντανή και καλά στην υγεία της!”
“Είναι χαρά μου να συνεργάζομαι με αυτούς τους φανταστικούς μουσικούς στους ICONIC. Το “Cry No More” θα πρέπει να δώσει στους οπαδούς της κλασικής ροκ κάτι ωμό και αληθινό τόσο στο παίξιμο όσο και στην παραγωγή. Δυναμώστε!”, πρόσθεσε ο Joel Hoekstra.
Ο Nathan James δήλωσε επίσης: “Είμαι πολύ χαρούμενος που έφτιαξα άλλο ένα άλμπουμ με αυτούς τους απίστευτους μουσικούς. Ελπίζω όλοι να απολαύσουν αυτό το πρώτο single και ολόκληρο το άλμπουμ”.
«Λοιπόν, ήρθε η ώρα, παιδιά, επιτέλους το Iconic – «II» έρχεται σε εσάς, με το πρώτο single «Cry No More» να έρχεται σύντομα!», αναφώνησε ο Marco Mendoza. «Όπως πάντα, είναι υπέροχο και μεγάλη τιμή να είμαι μέρος ενός τέτοιου project, με όλους αυτούς τους μουσικούς! Ακούστε το και απολαύστε το! Viva la ROCK!!!
photo by Stratos Giannatsis
Μετά το εκρηκτικό ντεμπούτο τους “Watch Me” (2024), οι Αθηναίοι ALCESTICE επιστρέφουν με το νέο τους single “Ham of the Crowd”: δυνατά rock riffs, pop μελωδίες που ξεσηκώνουν, το πιο εθιστικό ρεφρέν τους, κοφτεροί, σαρκαστικοί στίχοι, ξεσπάσματα heavy metal επιθετικότητας και η καθηλωτική τραγουδίστρια και συνθέτριά τους Άλκηστις Ιωαννίδου καλύτερη από ποτέ.
Το τραγούδι συνοδεύεται από ένα video clip σε σενάριο και σκηνοθεσία της Μαρίνας Μέλη και μοντάζ της Άλκηστης Ιωαννίδου. Πλάνα της μπάντας να παίζει συνδυάζονται με μία διασκεδαστική πλοκή για μία τρομακτική σούπερ φαν. Με δυναμικές γωνίες λήψης και ενεργητικά cuts, αποτυπώνει τέλεια τη μουσική και στιχουρχική ισχύ του τραγουδιού.
Οι επιρροές από το φάσμα του rock, heavy rock, alternative metal, grunge και punk περνάνε μέσα από το προσωπικό πρίσμα των συνθέσεων, στίχων και αναγνωρίσιμων φωνητικών της Άλκηστης Ιωαννίδου σε ένα ηχητικό αποτέλεσμα με τη δική του ιδιοσυγκρασιακή προσωπικότητα, που χαρακτηρίζεται από αυθεντικότητα, θεατρικότητα και αναπάντεχες εναλλαγές, από τις pop μελωδίες μέχρι τις heavy εξάρσεις, μέσα σε ένα πλαίσιο rock δυναμισμού.
Photo by Dajo Eberlei
Οι ELECTRICCALLBOY ανακοινώνουν το πολυαναμενόμενο νέο τους άλμπουμ “Tanzeid” το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 7 Αυγούστου μέσω της Century Media Records. Ταυτόχρονα, το συγκρότημα ενώνει τις δυνάμεις του με το παγκόσμιο παιχνίδι gaming Brawl Stars για το εκρηκτικό νέο τους single και βίντεο “Hypercharged”, το οποίο εισάγει επίσης τον νέο χαρακτήρα “Damian” στο σύμπαν του Brawl Stars.
Οι ELECTRIC CALLBOY για το νέο τους single και τη συνεργασία τους με το Brawl Stars: “Πάντα ήμασταν μεγάλοι θαυμαστές των gaming, οπότε η συνεργασία με το Brawl Stars ήταν ιδανική από την αρχή. Το κομμάτι δημιουργήθηκε φυσικά και μας άρεσε πολύ να το βλέπουμε να παίρνει μορφή ως θέμα του Damian. Ο Damian ταιριάζει στον ήχο μας σαν να ήταν φτιαγμένος γι’ αυτό. Βαρύ, εκρηκτικό και αδύνατο να το αγνοήσεις. Είναι πίεση, groove και τρέλα ταυτόχρονα. Το λατρεύουμε!”
Μαζί με την ανακοίνωση, οι ELECTRIC CALLBOY ξεκινούν την προπαραγγελία του “Tanzeid” με μια σειρά από αποκλειστικές συλλεκτικές εκδόσεις. Η κυκλοφορία θα κορυφωθεί με μια μεγάλη γιορτή στο Escalation Fest 2026, όπου το συγκρότημα θα ερμηνεύσει το νέο άλμπουμ για πρώτη φορά, μετατρέποντας το festival σε μια μοναδική ζωντανή πρεμιέρα που θα περιλαμβάνει ένα Electric Bassboy DJ Set με νέα remix, ένα Loveboat, πολλούς καλεσμένους εκτός από τους Evil Jared και Krogi, ένα πραγματικό TEKKNO TRAIN και την εμφάνιση στο Wuhlheide στο Βερολίνο.
Το πολυπλατινένιο hard rock συγκρότημα THE PRETTY RECKLESS αποκάλυψε ένα ακόμη τραγούδι από το επερχόμενο άλμπουμ του, το “Love Me” που παρακολουθούμε παρακάτω.
Το “Love Me” αποδεικνύεται ένα τολμηρό, συναισθηματικό κομμάτι που συνδυάζει εκρηκτικές κιθάρες με μια έντονη χροιά και τα αδιαμφισβήτητα φωνητικά της Taylor Momsen. Σε παραγωγή των Taylor Momsen, Ben Philips και Jonathan Wyman, το κομμάτι ακούγεται εκλεπτυσμένο αλλά και δυνατό, και για άλλη μια φορά οι PRETTY RECKLESS λάμπουν με την έντασή τους.
“Το “Love Me” προήλθε από ένα μέρος στο οποίο δεν ήθελα να παραδεχτώ ότι βρισκόμουν”, λέει η Taylor Momsen. “Υπάρχει αυτή η στιγμή στη ζωή σου όπου είσαι τόσο κούφιος που αρχίζεις να διαπραγματεύεσαι με τον Θεό, ούτε καν για την ευτυχία, απλώς για την απόδειξη ότι κάποιος σε βλέπει. Αυτό είναι αυτό το τραγούδι. Δεν είναι όμορφο. Είναι απλώς μια ακατέργαστη, άσχημη ανάγκη, και νομίζω ότι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που οι άνθρωποι συνδέονται με αυτό.”
Το τραγούδι ακολουθεί το “When I Wake Up” (αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο #10 στα Mediabase Active Rock Charts και στο #16 στα Billboard Mainstream Rock Charts) και είναι η τρίτη προεπισκόπηση του πέμπτου άλμπουμ της μπάντας με τίτλο “Dear God” το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Ιουνίου μέσω της Fearless Records. Το ‘Dear God” παρουσιάζει το συγκρότημα σε πλήρη δημιουργική ελευθερία: ευάλωτο, ακατέργαστο, ασυμβίβαστο και αφιλτράριστο.
Oι AMERIKAN KAOS του Jeff Waters, μόλις κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους single, το “(I Wish I Could) Talk to the dead” από το τρίτο και τελευταίο άλμπουμ της τριλογίας ‘The sheeple swing” που εξερευνά τον φόβο του θανάτου και την άγνωστη μετά θάνατον ζωή μέσα από την οπτική γωνία ενός ετοιμοθάνατου, θύματος ατυχήματος σε κώμα, που είναι παγιδευμένη στο ίδιο της το μυαλό, ανίκανη να κινηθεί ή να μιλήσει.
Αντιμετωπίζοντας τις τελευταίες τους στιγμές, η τελευταία τους απεγνωσμένη επιθυμία είναι να μπορέσουν να μιλήσουν στους νεκρούς, ελπίζοντας ότι αν η επικοινωνία με τους νεκρούς είναι δυνατή, αυτό θα χρησιμεύσει ως απόδειξη ότι υπάρχει μετά θάνατον ζωή.
Μουσικά, το τραγούδι αντικατοπτρίζει σκόπιμα αυτή τη χαοτική και τρομακτική ψυχολογική κατάσταση μέσα από απότομες, “σχιζοφρενικές” αλλαγές διάθεσης, που κινούνται από funky μπάσο, σε θλιβερό πιάνο, σε heavy rock και τέλος σε ένα “ψυχο-τσίρκο” finale.
Photo by Stéphane Bourgeois
Μετά από περισσότερα από 40 χρόνια γεμάτης δράση, οι καναδοί VOIVOD, πρωτοπόροι της προοδευτικής επιστημονικής φαντασίας metal, επιστρέφουν με το “Symphonique” μια ειδική ζωντανή κυκλοφορία σε συνεργασία με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Κεμπέκ, που θα κυκλοφορήσει στις 5 Ιουνίου παγκοσμίως μέσω της Century Media Records. Το “Symphonique”, το οποίο λειτουργεί σαν ένα επικό κομμάτι κινηματογράφου, παρουσιάζοντας το πρωτοποριακό φουτουριστικό metal των VOIVOD με τους ήχους μιας συμφωνικής ορχήστρας, περιλαμβάνει μια προσεκτικά επιμελημένη λίστα με τα καλύτερα τραγούδια της μπάντας που αποτελείται από 12 τραγούδια σε 73 λεπτά, ηχογραφημένα ζωντανά στις 4 Ιουνίου 2025 στο Grand Théâtre στην πόλη του Κεμπέκ στον Καναδά.
Η επερχόμενη ζωντανή κυκλοφορία, η οποία παραδοσιακά συνοδεύεται από artwork που δημιουργήθηκε από τον Michel “Away” Langevin θα είναι διαθέσιμη ως CD Jewelcase σε O-Card, Gatefold 2LP (είτε σε απεριόριστο μαύρο διπλό βινύλιο 180g, είτε σε 300 αντίτυπα κίτρινο διπλό βινύλιο 180g περιορισμένης κυκλοφορίας από το Sony Music Canada Shop and EMP, είτε σε 300x αντίτυπα πορτοκαλί διπλό βινύλιο 180g περιορισμένης κυκλοφορίας.
Ο ντράμερ και ιδρυτικό μέλος των VΟΙVOD Michel “Away” Langevin, σχολίασε για την κυκλοφορία του “Symphonique” ως εξής: “Αυτό το ζωντανό άλμπουμ με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Κεμπέκ είναι ένα μακροχρόνιο όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ευτυχώς, θα το ξαναζήσουμε το 2027 με την Συμφωνική Ορχήστρα του Saguenay-Lac-St-Jean, ακριβώς στην περιοχή όπου σχηματίστηκαν οι VOIVOD το 1983. Θέλουμε να μεταφέρουμε αυτή την παράσταση σε όλο τον κόσμο με τοπικές ορχήστρες κάποια μέρα, αλλά εν τω μεταξύ, ελπίζω να απολαύσετε αυτή την επική κυκλοφορία. Είναι το πιο κοντινό που έχουμε φτάσει ποτέ στο να ακούγεται σαν soundtrack δυστοπικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας, ένα ακόμη όνειρό μας!”
Και ο μπασίστας των VOIVOD, Dominic “Rocky” Laroche πρόσθεσε τα εξής για το πρώτο single “Forgotten in Space (Symphonique)” που παρακολουθούμε παρακάτω: “Βασισμένο στο άλμπουμ ‘Killing Technology’, το “Forgotten in Space” μας μεταφέρει σε ένα σύμπαν επιστημονικής φαντασίας τύπου Mad Max. Ο Denis “Piggy” D’Amour εμπνεύστηκε από αυτό ακόμη και όταν συνέθεσε μέρη της αρχικής έκδοσης. Αυτό το απίστευτο συμφωνικό αριστούργημα, σε ενορχήστρωση του Hugo Begin, προσφέρει μια δυνατή ορχηστρική εισαγωγή που μας ταξιδεύει σε ένα μουσικό ταξίδι όπου η σύντηξη της metal και της κλασικής μουσικής μας προσκαλεί να φανταστούμε, για 6 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα, ότι η ίδια η ανθρωπότητα μπορεί να έχει ξεχαστεί στο διάστημα…”
Photo by Elena Vasilaki
Kοντεύουν οι ημέρες για το νέο άλμπουμ των BATTLEROAR με τίτλο “Petrichor” που πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 24 Απριλίου. To lyric video για το κομμάτι “What is best in life?” που παρακολουθούμε παρακάτω το δημιούργησε η “δική μας” Έλενα Βασιλάκη.
Σχηματισμένοι το 2000 στην Αθήνα, οι BATTLEROAR έχουν χαράξει την πορεία τους ως μία από τις κορυφαίες δυνάμεις του ευρωπαϊκού epic metal. Εμπνευσμένοι από θρυλικά συγκροτήματα όπως οι MΑΝΙLLA ROAD και οι OMEN (τόσο ο Mark Shelton όσο και ο Kenny Powell έχουν εμφανιστεί ως guests σε προηγούμενα άλμπουμ των BATTLEROAR) το ελληνικό συγκρότημα θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά epic metal συγκροτήματα της τρέχουσας χιλιετίας. Με το “Petrichor” οι BATTLEROAR παραμένουν πιστοί στον χαρακτηριστικό τους ήχο, προσφέροντας ατμοσφαιρικά περάσματα, δυνατές μελωδίες και έναν δυνατό, δραματικό χαρακτήρα που διαμορφώνεται από την εμπειρία και την πεποίθηση. H παραγωγή έγινε από τον Κώστα Τζώρτζη. Η ηχοληψία από τους Θύμιο Κρίκο, Στάμο Βασιλάκη και Στάθη Παυλάντη. Μίξη & mastering επιμελήθηκε ο Arthur Rizk και το εξώφυλλο o Mars Triumph.
Οι συμπατριώτες μας, MEDUSA’S WRATH, θα βγάλουν το “The seventh plague of Babylon” στις 5 Ιουνίου από τη Sleaszy Rider SRL και το πρώτο single/lyric video που δόθηκε στη δημοσιότητα είναι για το τραγούδι “Breaking the spell”, που μπορείτε να το παρακολουθήσετε από κάτω:
Οι Βρετανοί thrashers, ACID REIGN, που θα μας επισκεφθούν μαζί με τους SACRED REICH και THE TROOPS OF DOOM στις 30 Αυγούστου, έχουν έτοιμο το νέο άλμπουμ τους, με τίτλο “Daze of the week” στις 15 Μαΐου, έξι χρόνια μετά το “The age of entitlement”. Το νέο single/lyric video, είναι για το τραγούδι “Fantastic passion”.
Το “The great mass” των SEPTICFLESH κυκλοφόρησε το 2011 και είναι από τις πιο χαρακτηριστικές δουλειές της μπάντας στη φάση που είχε ήδη καθιερώσει τον συμφωνικό της ήχο. Πρόκειται για συνέχεια της πορείας που είχαν ξεκινήσει με το “Communion”, αλλά εδώ το πράγμα γίνεται πιο βαρύ και πιο επιβλητικό. Ο τίτλος δεν είναι τυχαίος. Ο δίσκος είναι μια σκοτεινή τελετουργία και φυσικά οι στίχοι δεν θα μπορούσαν παρά να είναι τελετουργικοί.
Η βασική ιδέα του άλμπουμ κινείται γύρω από θρησκευτικά και υπαρξιακά θέματα, με μια ενδιαφέρουσα, όσο και απόκοσμη ματιά πάνω στην πίστη και τη δύναμη που μπορεί να ασκήσει. Οι FLESH δεν το προσεγγίζουν επιφανειακά. Υπάρχει μια ένταση που βγαίνει τόσο από τη μουσική όσο και από τον τρόπο που είναι στημένο το σύνολο. Οι ενορχηστρώσεις παίζουν ήδη πολύ σημαντικό ρόλο από τον προκάτοχο του “The great mass”, όχι σαν διακόσμηση αλλά σαν βασικό κομμάτι της ταυτότητας του δίσκου αλλά, πλέον, και της μπάντας της ίδιας. Δίνουν όγκο και δημιουργούν αυτή την μεγαλοπρεπή αίσθηση που κουβαλάει όλο το άλμπουμ.
Μέσα στον δίσκο υπάρχουν κομμάτια που έχουν ξεχωρίσει και τιμώνται αβέρτα από τους FLESH συναυλιακά, όπως το “The vampire from Nazareth”, το “Pyramid God” και το “Five-pointed star”. Αυτό φυσικά κάνει το κάτωθι countdown ιδιαίτερα δύσκολο, αλλά ας πάμε να δούμε τι θα δούμε.
“The great mass” countdown:
“Rising” (03:16)
Είναι από τα πιο σύντομα και πιο “περαστικά” κομμάτια του δίσκου. Δίνει μια ανάσα μέσα στη ροή, αλλά δεν μένει ιδιαίτερα στο μυαλό. Λειτουργεί περισσότερο σαν γέφυρα παρά σαν αυτόνομη στιγμή. Αν έλειπε, δύσκολα θα το καταλάβαινες.
“Oceans of grey” (5:11)
Κινείται σε πιο αργό και βαρύ ρυθμό, αλλά δεν έχει την ένταση που χρειάζεται για να σε κρατήσει μέχρι το τέλος. Έχει καλή βάση, όμως δεν κορυφώνεται ποτέ όπως περιμένεις. Μένει κάπου στη μέση, χωρίς να ξεχωρίζει πραγματικά. Είναι από τα κομμάτια που τα θυμάσαι αόριστα.
“The undead keep dreaming” (04:29)
Έχει ενδιαφέρουσα ατμόσφαιρα, αλλά μοιάζει λίγο τραβηγμένο σε διάρκεια. Κάποιες ιδέες επαναλαμβάνονται περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Παρ’ όλα αυτά, έχει σημεία που δείχνουν τι θα μπορούσε να γίνει αν ήταν πιο σφιχτό. Δεν είναι κακό, απλώς δεν φτάνει πιο ψηλά.
7 “Mad architect” (03:36)
Ένα κομμάτι που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε ένταση και μελωδία. Έχει καλές στιγμές, αλλά και σημεία που μοιάζουν πιο επίπεδα. Δεν βρίσκει πάντα τον ρυθμό του. Ακούγεται ευχάριστα, χωρίς όμως να ξεχωρίζει έντονα.
“Apocalypse” (03:55)
Πιο άμεσο και πιο “σφιχτό” κομμάτι, με ξεκάθαρη κατεύθυνση. Δεν μπλέκει σε πολλές αλλαγές και αυτό το βοηθάει να κρατάει ρυθμό. Δεν έχει μεγάλο βάθος, αλλά λειτουργεί καλά μέσα στο σύνολο. Είναι από τα κομμάτια που ακούγονται εύκολα.
“A great mass of death” (04:46)
Το ομώνυμο κομμάτι δίνει καλά το κλίμα του δίσκου, αλλά δεν είναι από τα πιο δυνατά του σημεία. Έχει βάρος και σοβαρότητα, όμως δεν έχει εκείνη τη στιγμή που θα σε “πιάσει”. Λειτουργεί περισσότερο σαν δήλωση συμφωνικού ύφους και κατεύθυνσης. Στέκεται καλά, χωρίς να ξεχωρίζει πολύ.
“Therianthropy” (04:28)
Έχει μια πιο ιδιαίτερη αίσθηση και ξεφεύγει λίγο από τη βασική γραμμή του δίσκου. Κρατάει το ενδιαφέρον γιατί δεν είναι προβλέψιμο. Είναι από τα πιο δυνατά κομμάτια, και έχει χαρακτήρα. Είναι από αυτά που τα εκτιμάς περισσότερο με δεύτερη ακρόαση.
“Five-pointed star” (04:33)
Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια του δίσκου. Έχει ένταση και καλή ισορροπία ανάμεσα στα στοιχεία του ήχου τους. Σε κρατάει από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς να χάνει ρυθμό. Είναι από τα σημεία που ανεβάζουν τον δίσκο.
“Pyramid God” (05:13)
Εδώ η μπάντα δείχνει καθαρά τι μπορεί να κάνει όταν όλα δένουν σωστά. Έχει δύναμη και ξεκάθαρη ταυτότητα. Δεν βασίζεται σε ένα μόνο σημείο, αλλά κρατάει συνολικά. Είναι από τα πιο δυνατά και ολοκληρωμένα κομμάτια.
“The vampire from Nazareth” (4:08)
Το νούμερο ένα θα μπορούσε να είναι δυο και αντίστροφα. Από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια του δίσκου και από αυτά που μένουν εύκολα. Μπαίνει κατευθείαν στο θέμα και δεν χάνει χρόνο. Έχει ένταση και καθαρή κατεύθυνση από την αρχή μέχρι το τέλος. Είναι το κομμάτι που πολλοί θυμούνται πρώτο όταν σκέφτονται τον δίσκο. Αυτό από μόνο του, του χαρίζει μια περήφανη πρωτιά.
Πριν από εφτά μήνες, ήταν λίγοι οι τυχεροί οι οποίοι απόλαυσαν ένα εξαιρετικό ακουστικό show του Roy Khan με τον Tory Ostby, όπου ερμήνευσαν τραγούδια των CONCEPTION και λίγες ώρες μετά, πολλοί περισσότεροι έμειναν με το στόμα ανοιχτό όταν κατά την διάρκεια της εμφάνισης του Gus G, άκουσαν την φωνή του Roy Khan στο “Roll the fire”. Σίγουρα ήταν πολλοί αυτοί που ονειρεύονταν και θα ήθελαν να ακούσουν από αυτό το λαρύγγι, να βγαίνουν οι στίχοι από τραγούδια των KAMELOT για μία ακόμη φορά.. Η ευκαιρία αυτή λοιπόν ήρθε, οι πιστοί άκουσαν το κάλεσμα και παρευρέθηκαν σε ένα μαγικό live, που για όσους δεν είχαν δει ποτέ KAMELOT με Roy Khan, ένιωσαν μία μοναδική μαγεία και όσοι είχαν καταφέρει το αντίθετο, να αναβιώσουν μνήμες μοναδικές.
SEVEN SPIRES
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή, καθώς πριν από τον Roy Khan, προηγούταν οι SEVEN SPIRES οι οποίοι ήταν και η backing μπάντα του Roy Khan που τον συνόδευσε στο set του. Μπαίνοντας λοιπόν στο Gagarin, οι SEVEN SPIRES έπαιζαν μπροστά σ’ ένα μισογεμάτο Gagarin. Για όσους δεν γνωρίζουν τους SEVEN SPIRES, να πούμε ότι είναι ένα Αμερικάνικο symphonic metal συγκρότημα, με γυναικεία φωνητικά, έχοντας αρκετά στοιχεία τόσο από συμφωνικές μπάντες όπως οι EPICA αλλά και στοιχεία από melodic death metal και black metal.
Η απόδοση του συγκροτήματος ήταν μεστή και φάνηκε πως υπήρχε κόσμος από το κοινό που γνώριζε αρκετά τραγούδια τους. Με μια πρώτη ματιά, πέρα από την τραγουδίστρια Adrienne Cowan, που πολλοί θα την θυμούνται από την εμφάνιση της στο Rock Hard festival στο reunion των HEAVENS GATE και στην εμφάνιση των MASTERS OF CEREMONY, η οποία συνδύαζε καθαρά μελωδικά φωνητικά και growls, ξεχώριζαν αμέσως και ειδικά για την άρτια τεχνική τους, ο μπασίστας Peter de Reyna και ο κιθαρίστας Jack Kosto.
Οι SEVEN SPIRES έπαιξαν τραγούδια σχεδόν από το σύνολο του καταλόγου τους, έχοντας τέσσερα άλμπουμ στην φαρέτρα τους. Ο ήχος βέβαια ήταν σε κάποια σημεία προβληματικός, παρόλα αυτά, ανταποκρίθηκαν τίμια και με επαγγελματισμό λαμβάνοντας το θερμό χειροκρότημα από τον κόσμο.
ROY KHAN
Ευλαβικά τηρήθηκε το πρόγραμμα και στις 22:30, με ένα Gagarin που πλέον ήταν σχεδόν γεμάτο, ήταν η στιγμή του Roy Khan να ανέβει στη σκηνή μαζί με τους SEVEN SPIRES, αυτή την φορά όμως με δύο επιπλέον μουσικούς, τον Lars Andre Kvistum, γνωστός ως πληκτράς στα live των CONCEPTION και τον Caio Kehyayan ως δεύτερη κιθάρα. Το “When the lights are dawn” από το “The black halo” άνοιξε τον χορό με το “Soul society” να ακολουθεί. Από τα πρώτα λεπτά καταλάβαμε ότι ο Roy Khan ήταν σε απίστευτη φόρμα. Έχοντας προσέξει πολύ την φωνή του, η απόδοση του, η ερμηνείες του, η θεατρικότητα του, σε συνδυασμό με την άνεση που είχε, εκτόξευσαν το live σε άλλο επίπεδο. Αν και στην αρχή ο ήχος είχε πάλι θέματα, στη συνέχεια έστρωσε αρκετά, αφήνοντας να μας μαγέψει η φωνή του ολοκληρωτικά.
Σε πολύ ευχάριστη διάθεση, φρόντισε να μας θυμίσει ότι από την τελευταία εμφάνιση του με τους KAMELOT στην Αθήνα πέρασαν 20 χρόνια και 8 ημέρες, στρίβοντας το μαχαίρι στην καρδιά καθώς με έκανε να συνειδητοποιήσω πως όταν τους είχα δει τότε ήμουν 18 χρονών και είχαμε και οι δύο μαλλιά. Σε κάθε περίπτωση, καθώς το “The black halo” είχε την τιμητική του, συνέχισαν με το “Moonlight”, με την πρώτη παράκαμψη να έρχεται αμέσως μετά με το “Center of the universe” με τον κόσμο να τραγουδά κάθε στίχο. To “Abandoned” ήρθε να ηρεμήσει τα πνεύματα αλλά για πολύ λίγο καθώς ακολούθησε το “The haunting”, σε ένα ωραίο ντουέτο με την Adrienne Cowan. Αλήθεια όμως, ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνο το εκπληκτικό ντουέτο με την Simone Simmons που ήταν μαζί τους σε εκείνο το live;
Η συναυλία συνεχίστηκε με ένα υπέροχο σερί αποτελούμενο από τα τραγούδια “Rule the world”, “Memento mori”, “Karma” στο οποίο έγινε πανικός στο ρεφραιν και κλείνοντας με ακόμα μεγαλύτερο χαμό με τον ύμνο “Forever”, με τον Roy Khan να παίζει με το κοινό και αυτό να ανταποδίδει δυνατά και φωναχτά κάθε νότα και όπως έπρεπε.
Φυσικά ακολούθησε encore με το “Ghost opera” και έκλεισε με το “March of Mephisto”. Αν αραδιάσω τα “θέλω” μου, θα έπρεπε ο άνθρωπος να τραγουδάει τουλάχιστον για μία ώρα ακόμα. Αλλά με τέτοια εμφάνιση, πραγματικά δεν μπορούσες να τον χορτάσεις και το “Edge of paradise” θα ήθελα πολύ να είχε βρει τον χώρο του στο setlist. Αχάριστος όμως δεν μπορώ να είμαι καθώς αυτό που είδα και άκουσα, με αποζημίωσε στο απόλυτο όπως και όλο τον κόσμο που παρευρέθηκε αυτό το όμορφο βράδυ στο ιστορικό club της Λιοσίων. Εις το επανιδείν.
«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.
Σας έχουν λείψει οι MERCYFUL FATE; Και εμένα! Προφανώς όμως έχουν λείψει και σε αυτούς εδώ τους Ιταλούς λεβέντες, τους DEMON SPELL που, μετά από ένα E.P. με τίτλο “Evil nights” του 2024, κυκλοφορούν το πρώτο τους full length άλμπουμ. “Blessed by the dark” ο τίτλος του και ακούγοντας το, είναι ηλίου φαεινότερο ότι τα τέσσερα παλικάρια που αποτελούν τους DEMON SPELL, ζουν και αναπνέουν για τους MERCYFUL FATE και προσκυνούν ευλαβικά τη δισκογραφία τους.
Αν και με μία μόνο κιθάρα, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δημιουργήσουν ένα πολύ εφιαλτικό συναίσθημα με κολασμένα riffs, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ένας δεύτερος κιθαρίστας δεν είναι απαραίτητος για έναν πιο συμπαγή ήχο και για να προσεγγίσουν ακόμα περισσότερο το συναίσθημα που προκαλούν οι μέντορες τους.
Τα χαρακτηριστικά που αγαπήσαμε (και αγαπάμε!) από τον Βασιλιά Διαμαντή και την ομάδα του, είναι εδώ: Λυσσασμένα riffs και solos, φωνητικά που παραπέμπουν ξεκάθαρα στον King Diamond, τι άλλο να ζητήσει κανείς! Ο πολύ προσεκτικός ακροατής, μάλιστα, θα διαπιστώσει και μερικές διακριτικές πινελιές που παραπέμπουν στους συμπατριώτες τους DEATH SS, προσδίδοντας ένα επιπλέον ενδιαφέρον.
Τα πολύ αγαπημένα μου κομμάτια από αυτό το δισκάκι είναι τα “Curse of the undead” και “Dive the hellfire”, ειδικά δε το πρώτο, θα μπορούσε να ανήκει άνετα στο tracklist του “Don’t break the oath”. Ξεχωριστό επίσης και το “The tolling”, πολύ ατμοσφαιρικό, που θυμίζει περισσότερο τους KING DIAMOND με τη θεατρικότητα του, ενώ και τα υπόλοιπα κομμάτια στέκονται σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο. Πολλοί μπορεί να πουν ότι οι DRAGON SPELL κοπιάρουν ξεδιάντροπα τους MERCYFUL FATE και ενδεχομένως να έχουν και δίκιο.
Όμως το κάνουν με τόσο δυναμισμό, όρεξη και αγάπη που προσωπικά δεν μπορώ να τους κρατήσω κακία. Και όχι μόνο αυτό, αλλά προσωπικά θα ανατρέχω πολύ συχνά στο μέλλον στο “Blessed be the dark” , προσπαθώντας να τιθασεύσω την ακόρεστη πείνα μου για μια νέα δουλειά των αγαπημένων μου Δανών. Ο βαθμός που ακολουθεί είναι καθαρά αντικειμενικός και αν, όπως είπα και στην αρχή, υπήρχε και μια δεύτερη κιθάρα για να απολαύσουμε περισσότερα σολίδια, θα ήταν σαφέστατα υψηλότερος!
(8/10)
Θοδωρής Κλώνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: GRAVEMASS ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “This is the way” ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Endgame Records ΣΥΝΘΕΣΗ:
Chris “Lorde Heathen” Valagao – Φωνητικά
Ricardo “Mayan Horde” Forrester – Κιθάρα
Cambie “Murderer of Colonizers” Kroetsch – Κιθάρα
Walter “Bowels of Hell” Mason – Μπάσο
Ashley “Destroyer of Souls” Pearson – Τύμπανα ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Officialsite Bandcamp Facebook Spotify Instagram Deezer
Πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση ετούτοι εδώ οι Καναδοί λεβέντες. Με ιδρυτικά μέλη τον Chris Valagao (τραγουδιστή των ZIMMERS HOLE μεταξύ άλλων) και τον Ash Pearson (βασανιστή τυμπάνων στους ZIMMERS HOLE και στους 3 INCHES OF BLOOD) οι GRAVEMASS κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους με τίτλο “Thisistheway”. Όχι, δεν έχει σχέση με την σειρά “The Mandalorian” αλλά με διαβόλια και τριβόλια!
Αφού καλύψαμε άμεσα το στιχουργικό κομμάτι, πάμε και στο μουσικό. Οι GRAVEMASS παίζουν death metal. Απλά και λιτά. Μιλάμε για αργόσυρτο, λασπώδες death, αναδυόμενο θαρρείς από τους βάλτους της Florida (σ. Δ.Τ: Σάκη έχει βάλτους η Φλόριδα; σ. Σ.Φ.: όπως πάει, θα έχει και το Λονδίνο Καλαμάτα), χωρίς όμως να λείπουν τα απαραίτητα γρήγορα ξεσπάσματα. Τα riffs είναι τραχύτατα και ογκώδη, όπως πρέπει να είναι, και τα φωνητικά του Valagao ακούγονται σαν ένα τέρας που βρυχάται.
Πολύ καλές συνθέσεις, σύντομες σε διάρκεια, με το ενδιαφέρον του ακροατή να παραμένει αμείωτο σε όλη τη διάρκεια της ακρόασης, που σε σημεία μου θύμισαν DEICIDE και MORBID ANGEL στις πιο αργές στιγμές τους, ενώ όταν μιλάμε για αργόσυρτο death metal δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στους DEATH εποχής “Leprosy” αλλά και στους παντοτινούς θεούς BOLT THROWER.
Προσωπικά ξεχώρισα τα στακάτα “Harvest of souls” και “Fallen” με τα άκρως πωρωτικά riffs τους , ενώ αξιοσημείωτο είναι και το σχεδόν doom “Black bell”, που παρασέρνει τα πάντα στο διάβα του σαν οδοστρωτήρας. Από εκεί και πέρα, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στην εκτελεστική δεινότητα των μελών της μπάντας, καθώς όλοι τους είναι πεπειραμένοι μουσικοί και δείχνουν να βρίσκονται με κλειστά μάτια.
Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι το death metal των GRAVEMASS δεν είναι για όλους. Θέλω να πω ότι αν ψάχνετε ιλιγγιώδεις ταχύτητες, καλό θα είναι κοιτάξετε αλλού. Αν όμως όσα διαβάσατε σας ιντρίγκαραν έστω και ελάχιστα, τότε είναι απαραίτητο να τους τσεκάρετε. Σε γενικές γραμμές το “This is the way”είναι ένα πολύ ελπιδοφόρο ντεμπούτο και σίγουρα θα παρακολουθώ τους GRAVEMASS πολύ στενά περιμένοντας τις επόμενες κινήσεις τους. Εξάλλου…. this is the way!
(8/10)
Θοδωρής Κλώνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: MIDRYASI’S KVLT ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Italian dark sound” ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Dying Victims Productions ΣΥΝΘΕΣΗ:
Avenir – Κιθάρες
Geilt – Φωνητικά, σύνθεση
Dull the Dog – Μπάσο
WrathLord – Τύμπανα
Gabry ”The Way” Strada – Fx, ενορχηστρώσεις ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Bandcamp Spotify Instagram YouTube
Απορώ πώς ξέφυγε αυτό το άλμπουμ από τον Δημήτρη (σ. Δ.Τ: Δε μου ξέφυγε), καθώς ανήκει ξεκάθαρα στο δικό του target group. Όχι ότι με χάλασε, το αντίθετο θα έλεγα! Ετούτο εδώ το σχήμα με το μυστήριο όνομα αποτελεί το project των The Kult και Alberto Coerezza και αν δεν σας λένε τίποτα αυτά τα ονόματα, τότε ίσως τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιούσαν ως Geilt και Guardian Angel αντίστοιχα στους DOOMSWORD (με τον πρώτο να παραμένει στις τάξεις τους και τον δεύτερο να έχει αποχωρήσει μετά το ντεμπούτο τους) να σας χτυπήσουν ένα καμπανάκι. Ακούστε λοιπόν πώς έχει η ιστορία. (σ. Δ.Τ: Καλό κουράγιο)
Ο Geilt, πριν ενταχθεί στους DOOMSWORD, έφτιαξε το 2002 μια μπάντα με το όνομα MIDRYASI κάτω από το ψευδώνυμο Convulsion (κρίση ταυτότητας αυτό το παιδί!) και κυκλοφόρησε μαζί τους ένα demo και δύο άλμπουμ. Οι MIDRYASI’SKVLT, όπως καταλαβαίνει κανείς και από το όνομα, αποτελούν τη φυσική συνέχεια του προηγούμενου σχήματος του Geilt (ή καλύτερα The Kult – αρχίζω και μπερδεύομαι…) και αν περιμένετε με ένα πρώην και ένα νυν μέλος των DOOMSWORD να ακούσετε κάτι ανάλογο, έχετε αυταπάτες.
Στο ντεμπούτο άλμπουμ τους που τιτλοφορείται “Italiandarksound” οι MIDRYASI’S KVLT παίζουν doom metal. Doom metal που δεν έχει καμία σχέση με το επικό doom των DOOMSWORD. Για την ακρίβεια μιλάμε για πρωτόλειο, σχεδόν vintage doom που έχει τις βάσεις του φυσικά στους BLACK SABBATH, στους CATHEDRAL εποχής “The carnival bizarre” αλλά και στους πολύ αγαπημένους μου MAUSOLEUM GATE, ενώ δεν θα μπορούσαν να λείπουν από την εξίσωση και οι DEATH SS.
Στα επτά (τυπικά οκτώ αλλά το τελευταίο είναι ένα μονόλεπτο ψυχεδελικό instrumental) κομμάτια του “Italian dark sound”, οι ταχύτητες κινούνται σε mid-tempo ρυθμούς [με εξαίρεση το πιο αργόσυρτο “The Slow-ther (of Genius/Lunacy)“] και είναι όλα κομματάρες! Πρωτόλειο, όπως είπα, ατμοσφαιρικό doom, με εθιστικά riffs που σου καρφώνονται στο μυαλό από το πρώτο κιόλας άκουσμα. Τα solos του Avenir (ή Guardian Angel – και το μπέρδεμα συνεχίζεται!) αναβλύζουν λυρισμό και συναίσθημα.
Προσωπικά πωρώθηκα άσχημα με όλον τον δίσκο, και πώς γίνει διαφορετικά όταν ακούς για παράδειγμα το “Mountain devil” που σκάει με μια riff-άρα που θα μπορούσε να προέρχεται από τον Lee Dorian και τους CATHEDRAL ή το υποβλητικό “Hypnopriest” (το οποίο είναι διασκευή στους… MIDRYASI – είπαμε, μύλος!). Όσο για το ομώνυμο έπος που ανοίγει τον δίσκο, ουσιαστικά αποτελεί ένα φόρο τιμής στον Ιταλικό ήχο (pun intended!) με αναφορές σε μπάντες του που επηρέασαν και εξακολουθούν να επηρεάζουν πολύ κόσμο.
Πολύ μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη οι MIDRYASI’S KVLT! Αν σας λείπουν οι CATHEDRAL και λατρέψατε το περσινό έπος των MAUSOLEUM GATE, μην ψάξετε παραπέρα. Στο “Italian dark sound” θα βρεθείτε στο στοιχείο σας!
Ακολουθεί μια από τις πιο άνετες και σίγουρες παρουσιάσεις δίσκων σε ολόκληρη τη μέχρι τώρα πορεία μου ως συντάκτης. Δε θα βάλω καν βαθμό! Άλλωστε, όταν το συναίσθημα και η λατρεία εκφράζονται με τέτοιον τρόπο, νικούν κατά κράτος οποιαδήποτε θέληση προς βαθμολογική αξιολόγηση. Τούτων λεχθέντων, ειδοποιώ και προειδοποιώ όλους έχουν ΨΥΧΩΣΗ με το γερμανικό heavy/power/speed metal της δεκαετίας του ’80, να διαβάσουν οπωσδήποτε το κείμενο που ακολουθεί. Οι υπόλοιποι, αν έχουν την περιέργεια, ας ακολουθήσουν. Αν όχι, κάθε μήνα κυκλοφορούν αμέτρητοι δίσκοι, όλο και κάτι θα τους κινήσει το ενδιαφέρον.
Οι WHIRLWIND είναι ένα studio project του Mark Wild των KÖRGULL THE EXTERMINATOR, που δημιουργήθηκε από την υπέρμετρη, όπως φαίνεται, αγάπη του φίλου μας, προς το metal που άκουγε στην παιδική και εφηβική του ηλικία. Ο πρώτος τους δίσκος, το “1714”, κυκλοφόρησε 308 χρόνια αργότερα (το 2022) από την πολιορκία και την πτώση της Βαρκελώνης κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1701-1714), την οποία και εξιστορούσε. Ο δεύτερος, το “1640”, μας πάει ακόμη πιο πίσω, στον Τριακονταετή Πόλεμο (1618 – 1648), στον οποίο ενεπλάκη σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη και στοίχισε τη ζωή σε κάτι εκατομμύρια στρατιώτες και αμάχους.
Μεταξύ όμως του “1714” και του “1640”, μεσολάβησε η αλλαγή στο status των WHIRLWIND οι οποίοι πλέον από studio project, θέλουν να λογίζονται κανονικό συγκρότημα. Έχουν πια σταθερή σύνθεση και οι συναυλίες που έδωσαν, πιστοποίησαν πως δικαιούνται να βλέπουν το μέλλον με πιο σίγουρη ματιά. Ας δούμε λοιπόν και τι είδους «γερμανικό heavy/power/speedmetal της δεκαετίας του ’80» παίζουν οι Καταλανοί… όχι πώς δεν έχουμε ήδη ψυλλιαστεί!
Η εισαγωγή κάνει ξεκάθαρες τις όποιες προθέσεις: Κάποιος Mark δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τους RUNNING WILD! Και η διακήρυξη αυτή γίνεται ακόμη πιο εκρηκτική, όσο περνά η ώρα. Ακούγοντας τα τραγούδια του “1640”, θα γνωρίσεις τα παιδιά του “Diabolic force”, του “Masquerade”, του “Port Royal”, του “Powder & iron”, του “Chains and leather”, με ό,τι αυτό συνεπάγεται… Μόνο σε κάποιες, λίγες στιγμές, μπαίνουν στο παιχνίδι οι ACCEPT και οι STORMWITCH και (ω, τι έκπληξη!) οι «αλλοεθνείς» AIR RAID.
Όσο για το δεκατριάλεπτο finale του δίσκου, “Marching to victory”, θέλει μεν να ακολουθήσει τα χνάρια των μεγάλων επών που κάποτε έκλειναν τους δίσκους των Γερμανών πειρατών, κυρίως του “Treasure island”, ωστόσο έχει λίγο από τον βαρβαρικό χαρακτήρα των RAVENSIRE και κάποιες SCANNER πολυφωνίες (και ουχί παραφωνίες), που δεν το αφήνουν να γίνει 100% RUNNING WILD αλλά, σύμφωνα με υπολογισμούς του φίλου Σάκη Νίκα, 92,4%.
Μην τα πολυσκοτίζουμε τα πράγματα. Κουκιά μετρημένα είναι. Αν η πολυετής έλλειψη πραγματικά καλών δίσκων από την αρμάδα του Kasparek σου έχει στοιχίσει και ψάχνεις τη μεθαδόνη σου σε μπάντες σαν τους BLAZON STONE, τότε πρόσθεσε και τους WHIRLWIND στα placebo που παίρνεις με τις χούφτες. Προσωπικά, δεν τους ήξερα, μου είχαν ξεφύγει. Ακούγοντάς τους όμως, πέρασα τέλεια και ψέματα δε λέω! Τώρα, αν δε μπορείς να ανεχτείς το καλοπροαίρετο τάλε κουάλε της υπόθεσης… κάνε τους μήνυση, τι να σου πω!
Σε λίγους μήνες από τώρα και για να είμαι ακριβής, την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, οι εμβληματικοί Νορβηγοί Black metallers, SATYRICON, έρχονται στην Αθήνα και το Floyd Live Music Venue για μια εμφάνιση που σίγουρα θα μας μείνει αξέχαστη.
Εκτός όμως από την επερχόμενη συναυλία τους, έχουμε και την εικοστή επέτειο ενός από τα πιο εμπορικά και επιτυχημένα άλμπουμ τους.
Ομιλώ φυσικά για το αξεπέραστο “Now, Diabolical” που εδραίωσε ένα άλλο ύφος μέσα στο black metal που πολλοί το ονόμασαν Black ‘n Roll!
Οι SATYRICON έδειξαν από νωρίς πως δεν είναι ένα συγκρότημα που θα μείνει στα γνωστά και τα σίγουρα. Πάντα ανήσυχοι, (κυρίως ο Satyr) έδειξαν διάθεση για πειραματισμό σε όλα τα επίπεδα. Από το dress code μέχρι και τη μουσική τους. Σιγά σιγά άφησαν πίσω τους το κλασικό βάψιμο (corpse painting), τα τσεκούρια, το χαοτικό και ατμοσφαιρικό black metal της δεκαετίας του ‘90 και κατέληξαν σε πιο ρεαλιστικό και rock ύφος πάντα όμως με τη δυναμική του ακραίου ήχου που αγαπάμε!
Έτσι, στις 17 Απριλίου του 2006 κυκλοφόρησαν το έκτο στούντιο άλμπουμ τους, στο οποίο αναφερόμαστε σε τούτες εδώ τις γραμμές, με τίτλο “Now, Diabolical”. Έχουν δείξει ήδη την αλλαγή ύφους, από το “Volcano” του 2002, αλλά αυτή τη φορά είναι τρομερά βελτιωμένοι. Βαριά heavy metal riffs, mid-tempo τις περισσότερες φορές, κρυστάλλινη παραγωγή, εκπληκτικές συνθέσεις σε τραγούδια που έγιναν σημαίες του συγκροτήματος όπως τα “K. I. N. G”, “The Pentagram Burns”, το ομώνυμο φυσικά και έναν τρομερό δυναμισμό που σε καθηλώνει!
Θεματολογικά περιστρέφεται γύρω από τον αποκρυφισμό, την δύναμη, την κυριαρχία, (χαρακτηριστικά του Satyr), τον ατομικισμό και μια πιο φιλοσοφική προσέγγιση του κακού!
Το άλμπουμ όπως γίνεται αντιληπτό, με τον πιο προσβάσιμο ήχο του, προσέλκυσε νέο ακροατήριο, νέους οπαδούς, όπως επίσης δίχασε και τους οπαδούς που ακολουθούσαν το συγκρότημα από τα πρώτα χρόνια της πορείας του. Σίγουρα όμως οι SATYRICON έχουν αποδείξει πως δημιουργούν αυτό που θέλουν και όχι αυτό που πιθανόν να αρέσει στο κόσμο, αυτό άλλωστε κάνει ένας πραγματικός καλλιτέχνης.
Συμπέρασμα! Το Now, Diabolical σε σχέση με προηγούμενες δουλειές, όπως το θρυλικό “Nemesis Divina”, έχει περισσότερη απλότητα, λιγότερα blast beats, περισσότερη rock αισθητική και σίγουρα είναι ένα άλμπουμ σταθμός στη πορεία των SATYRICON!
Το νέο άλμπουμ των CRIMSON GLORY, με τίτλο “Chasing the hydra”, μόλις κυκλοφόρησε ύστερα από αναμονή 27 ετών και ο Σάκης Φράγκος, συνομίλησε με τον κιθαρίστα του συγκροτήματος, Ben Jackson, για όλα όσα συμβαίνουν στο στρατόπεδο των αγαπημένων Αμερικάνων metallers, που θα εμφανιστούν φέτος σε δύο φεστιβάλ στην επαρχία, το Golden R. και το Chania Rock Festival.
Λοιπόν, εδώ είμαστε στο RockHardGreece με τον BenJackson από τους CRIMSONGLORY. Καλώς ήρθες στο RockHard.
Ευχαριστώ, χαίρομαι που είμαι μαζί σας σήμερα. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε ήταν στη Γερμανία, στο RockHardFestival, και πρέπει να πω ότι από εμφάνιση σε εμφάνιση γίνεστε όλο και καλύτεροι live. Ήταν καταπληκτικό το show όταν σας είδα τον περασμένο Ιούνιο.
Ναι, ευχαριστώ που το λες. Συμφωνώ. Νομίζω ότι από την πρώτη εμφάνιση που κάναμε με τα νέα μέλη, στο Keep It True Rising, γινόμαστε όλο και καλύτεροι σε κάθε show. Και μέχρι να φτάσουμε στο Rock Hard τον Ιούνιο, ναι, νομίζω ότι το συγκρότημα άρχισε πραγματικά να “δένει” ως live μονάδα. Ήταν πολύ καλή εκείνη η μέρα, νιώσαμε ότι δώσαμε μια πολύ καλή εμφάνιση.
26 χρόνια χωρίς νέο στούντιο άλμπουμ των CRIMSONGLORY. Πώς είναι το συναίσθημα τώρα που επιτέλους κυκλοφορείτε ή είστε έτοιμοι να κυκλοφορήσετε το “ChasingtheHydra”; Το άλμπουμ δεν έχει βγει ακόμα.
Νιώθουμε πολύ ωραία. Έχουμε όλοι τεράστιο ενθουσιασμό αυτή τη στιγμή. Έχει πάρει πολύ χρόνο να φτάσουμε εδώ. Πριν μερικά χρόνια, εγώ, ο Dana και ο Jeff αποφασίσαμε ότι θέλουμε να δώσουμε στο συγκρότημα μια νέα αρχή. Μίλησα με διάφορους τραγουδιστές πριν γνωρίσουμε τον Travis και τώρα είμαστε εδώ, χαρούμενοι που επιστρέψαμε, ειδικά με νέο δίσκο αυτή τη φορά.
Photo by Lisa Larkin
Σε ποιο σημείο η ιδέα για νέο άλμπουμ των CRIMSONGLORY έγινε πραγματικό πλάνο και όχι απλώς μια πιθανότητα;
Όπως είπα, πριν περίπου τρία χρόνια, όταν αρχίσαμε να το συζητάμε με τον Jeff και τον Dana, υπήρχε ενδιαφέρον να επανενεργοποιήσουμε το συγκρότημα. Από την πρώτη κιόλας κουβέντα νομίζω ότι καταλάβαμε πως αυτός είναι ο δρόμος. Πίσω στο 2010-12 είχαμε τον εξαιρετικό Todd La Torre στο συγκρότημα και περάσαμε πολύ καλά μαζί του. Θέλαμε να κάνουμε άλμπουμ, αλλά δεν προχώρησε. Αυτή τη φορά όμως αποφασίσαμε ότι αν επιστρέψουμε, δεν θέλουμε να είμαστε μια “nostalgia band” που παίζει μόνο παλιά κομμάτια σε φεστιβάλ. Έπρεπε να υπάρξει νέος δίσκος. Αυτός ήταν ο στόχος: να κάνουμε ένα πραγματικά δυνατό νέο άλμπουμ.
Ποια ήταν τα βασικά εμπόδια στα παρασκήνια που καθυστέρησαν πάνω από δύο δεκαετίες την κυκλοφορία;
Το έχω εξηγήσει και άλλες φορές. Ένα μέλος μας, ο Jon Drenning, κατά καιρούς έχανε το ενδιαφέρον του για το συγκρότημα και απομακρυνόταν, μερικές φορές για σχεδόν μια δεκαετία. Εκείνες τις περιόδους δεν τον πιέζαμε, απλώς κάναμε άλλα πράγματα μουσικά. Δεν θέλω να ρίξω όλη την ευθύνη πάνω του, αλλά έτσι ήταν η κατάσταση. Υπήρχαν περίοδοι που πηγαίναμε πολύ καλά, και μετά κάτι συνέβαινε και αποσυρόταν για 8-10 χρόνια. Μετά επέστρεφε, λέγοντας ότι θέλει να ξανακάνει το συγκρότημα, και νομίζαμε ότι θα συνεχίσουμε δυνατά, αλλά μετά από λίγο πάλι έχανε το ενδιαφέρον του. Αυτός είναι ο απλός λόγος για τα “πήγαινε-έλα” του συγκροτήματος.
Θεωρείς ότι το “ChasingtheHydra” είναι συνέχεια της κληρονομιάς των CRIMSONGLORY ή μια επανεκκίνηση;
Από λίγο και τα δύο. Ίσως με έναν τρόπο είναι μια αναγέννηση, αλλά σίγουρα είναι συνέχεια της κληρονομιάς μας. Υπάρχουν ήδη τέσσερα άλμπουμ και το καθένα είναι ξεχωριστό. Εγώ, ο Dana και ο Jeff είμαστε από τα ιδρυτικά μέλη, οπότε η νέα δουλειά συνεχίζει αυτή την πορεία. Κοιτάξαμε πίσω και είδαμε ότι τα δύο πρώτα άλμπουμ είναι αυτά που αγαπά περισσότερο ο κόσμος, οπότε γράψαμε το νέο δίσκο προσπαθώντας να επιστρέψουμε σε εκείνη την αίσθηση και τη “μεγαλοπρέπεια” εκείνης της εποχής.
Γι’ αυτό και το ομώνυμο κομμάτι “ChasingtheHydra” θυμίζει το “RedSharks”; Ήταν συνειδητό;
Ναι, σίγουρα. Ο Jeff έγραψε τα riffs και ήταν σκόπιμο. Κι εγώ έχω ένα σημείο σε ένα κομμάτι που κάνει ένα μικρό “νεύμα” στο “Red Sharks”. Χαρήκαμε που ο κόσμος το κατάλαβε.
Το “BrokenTogether” έχει επίσης έντονη αύρα από τα δύο πρώτα άλμπουμ.
Ναι, είναι ένα από τα κομμάτια που συν-έγραψα. Έχει αυτή την παλιά αίσθηση. Χαίρομαι που το λένε κι άλλοι, ότι θυμίζει παλιούς CRIMSON GLORY.
Είναι κάτι που βγαίνει φυσικά όταν έχεις μεγαλώσει με αυτά τα άλμπουμ.
Ακριβώς. Το ακούς και το πιάνεις αμέσως.
Υπήρχαν παλιές ιδέες ή γράψατε τα πάντα από την αρχή;
Ξεκινήσαμε από το μηδέν πριν τρία χρόνια. Ανταλλάσσαμε riffs και demos με νέες ιδέες. Όλα στο νέο άλμπουμ είναι φρέσκα. Δεν υπάρχει τίποτα από παλιό υλικό.
Ο τίτλος “ChasingtheHydra” είναι πολύ χαρακτηριστικός. Τι τον ενέπνευσε;
Ο Jeff πρότεινε τον τίτλο, βασισμένος στη Λερναία Ύδρα της ελληνικής μυθολογίας. Αλλά ο Travis έδωσε άλλη διάσταση στους στίχους. Εμπνεύστηκε από την εμπειρία του φροντίζοντας τη βαριά άρρωστη μητέρα του. Οπότε το τραγούδι έχει πιο προσωπικό χαρακτήρα παρά μυθολογικό.
Υπάρχει και άλλο κομμάτι με ελληνική αναφορά, το “Triskaideka”.
Ήταν δική μου ιδέα. Ήθελα να γράψουμε για τη δεισιδαιμονία γύρω από τον αριθμό 13. Μετά το επεκτείναμε γενικά στις προλήψεις. Από εκεί ήρθε και ο τίτλος, από την “triskaidekaphobia”, τον φόβο του αριθμού 13.
Ξέρεις τι σημαίνει “Triskaideka” στα ελληνικά;
Ναι, σημαίνει δέκα και τρία.
Photo by Lisa Larkin
Πώς προέκυψε ο Travis ως τραγουδιστής;
Μας τον πρότεινε ο Jeff μέσω Facebook. Μιλήσαμε και με άλλους τραγουδιστές, ακόμα και Έλληνες. Του στείλαμε ένα κομμάτι, μας άρεσε, και μετά τραγούδησε το “Painted Skies”. Εκεί πραγματικά εντυπωσιαστήκαμε και αποφασίσαμε ότι είναι ο κατάλληλος.
Πώς είναι η επιστροφή στις σκηνές με νέα μέλη;
Εξαιρετική. Υπάρχει χημεία, ενέργεια και όλοι λειτουργούμε σαν ομάδα. Δεν υπάρχουν “ντίβες” όπως ίσως στο παρελθόν. Όλα κυλούν πολύ πιο ομαλά.
Σκεφτήκατε να επιστρέψετε στις μάσκες;
Το δοκιμάσαμε στις πρώτες εμφανίσεις, αλλά δεν συμφωνούσαν όλοι. Αποφασίσαμε να επικεντρωθούμε στη μουσική. Ίσως τις χρησιμοποιήσουμε περιστασιακά, αλλά όχι μόνιμα.
Ίσως σε ένα encore, π.χ. στο “Lonely”;
Ναι, το έχουμε σκεφτεί. Ίσως για encore ή για κάποιο concept.
Θυμάμαι ότι ο JonDrenning μου έλεγε πόσο δύσκολο ήταν να παίζετε με τις μάσκες.
Ισχύει. Οι πρώτες εκδοχές ήταν πολύ δύσκολες. Δεν μπορούσες να αναπνεύσεις, τα μάτια και η μύτη έτρεχαν. Ήταν μαρτύριο.
Ο κόσμος νομίζει ότι είναι απλές μάσκες σαν του Halloween.
Ναι, αλλά δεν είναι έτσι. Στο “Transcendence” με τις μισές μάσκες ήταν πολύ καλύτερα. Αλλά οι full-face μάσκες στην αρχή ήταν ανυπόφορες.
Η παραγωγή των άλμπουμ των ‘80s είχε μια πολύ ξεχωριστή ατμόσφαιρα. Δουλεύοντας στο “ChasingtheHydra”, προσπαθήσατε να αποτυπώσετε αυτόν τον ηχητικό χαρακτήρα ή επιλέξατε να κινηθείτε προς έναν πιο σύγχρονο ήχο;
Νομίζω κινηθήκαμε περισσότερο προς έναν σύγχρονο ήχο και παραγωγή. Αυτό που κρατήσαμε από το παλιό vibe έχει να κάνει κυρίως με τη σύνθεση – τα τραγούδια, τις μελωδίες και τη γενική αίσθηση. Θέλαμε να θυμίζει τους παλιούς CRIMSON GLORY, αλλά θα ήταν κάπως περίεργο να προσπαθήσουμε σήμερα να αναπαράγουμε ακριβώς τον ήχο των ‘80s. Τα τύμπανα, για παράδειγμα, ακούγονται πιο σύγχρονα, όπως πρέπει. Η παραγωγή είναι πιο καθαρή, πιο σημερινή. Είναι μια καλή power metal παραγωγή – ακούγονται όλα καθαρά. Αλλά συνολικά, ναι, είναι πιο σύγχρονη από ό,τι ‘80s.
Πολλοί fans θεωρούν την κιθαριστική “συνομιλία” ανάμεσα σε εσένα και τον JonDrenning ως βασικό στοιχείο του ήχου των CRIMSONGLORY. Στον νέο δίσκο προσπαθήσατε συνειδητά να το αναπαράγετε αυτό;
Ναι, σίγουρα.
Photo by Lisa Larkin
Και πόσο δύσκολο ήταν να συνεργαστείς με τον νέο κιθαρίστα, τον Borgy;
Ήταν πολύ εύκολο. Είμαστε φίλοι χρόνια και ξέρει πολύ καλά το συγκρότημα – τη δυναμική, τον ήχο, τον τρόπο που γράφουμε. Έχει παίξει και μαζί μου σε solo δουλειές, οπότε έχουμε ήδη χτίσει μια “κιθαριστική χημεία”. Του βγήκε φυσικά να μπει στον ρόλο και να παίξει όλες αυτές τις αρμονίες. Και όταν γράφαμε, είχαμε πάντα στο μυαλό ότι υπάρχουν δύο κιθάρες, άρα γράφαμε μέρη που να το αναδεικνύουν αυτό. Ήταν συνειδητή επιλογή να συνεχίσουμε αυτή την παράδοση.
Πώς βλέπεις σήμερα άλμπουμ όπως τα “StrangeandBeautiful” και “Astronomica”;
Νομίζω και τα δύο είναι καλά άλμπουμ. Το “Astronomica” ήταν μια επιστροφή στον prog/power ήχο των πρώτων δίσκων, αλλά με διαφορετικό τραγουδιστή, τον Wade Black, που έκανε εξαιρετική δουλειά, αν και είχε πιο “επιθετικό” ύφος από τον Midnight. Είναι ένα πολύ ιδιαίτερο άλμπουμ.
Το “Strange and Beautiful” είναι επίσης ένας δίσκος που πάντα μου άρεσε. Έχει πολύ ωραία τραγούδια, αν και ήταν μεγάλη αλλαγή ύφους. Δεν συμμετείχα τότε, δεν ήμουν σύμφωνος με την κατεύθυνση, αλλά παρ’ όλα αυτά το θεωρώ καλό δίσκο. Ίσως να μην ήταν η καλύτερη επιλογή μετά την επιτυχία των δύο πρώτων άλμπουμ. Αν είχαμε παραμείνει στην αρχική κατεύθυνση και πιο συνεπείς, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Αλλά όλα αυτά είναι μέρος της ιστορίας μας.
Είχατε πάντα θρυλική φήμη αλλά μικρή δισκογραφία. Νιώσατε ποτέ ότι δεν πετύχατε όσα αξίζατε;
Έχουμε μια πολύ δυνατή και πιστή βάση οπαδών, και αυτό μας ικανοποιεί. Ίσως να είχαμε μεγαλύτερη επιτυχία αν ήμασταν πιο συνεπείς – αν είχαμε βγάλει περισσότερους δίσκους μέσα σε 40 χρόνια και δεν κάναμε τόσο μεγάλα διαλείμματα. Αυτός είναι βασικά ο λόγος. Από την άλλη, πολλές φορές η ποιότητα είναι πιο σημαντική από την ποσότητα.
Η παρουσία ενός τόσο εμβληματικού τραγουδιστή όπως ο Midnight ήταν ευλογία ή και “κατάρα” με την έννοια ότι δυσκόλευε τη συνέχεια του συγκροτήματος;
Δεν θα το έλεγα ποτέ κατάρα. Ήταν ευλογία. Ήταν μοναδικός καλλιτέχνης, εξαιρετικός τραγουδιστής και στιχουργός. Είχε βέβαια προσωπικά προβλήματα και αυτό επηρέαζε την κατάσταση. Υπήρχαν στιγμές που ήταν μαγικός και άλλες που δυσκολευόταν. Όταν έφυγε από τη ζωή, ήταν πολύ δύσκολο για όλους μας. Αλλά είμαστε περήφανοι για όσα κάναμε μαζί.
Καταλαβαίνεις όμως τι εννοώ.
Ναι, εννοείς ότι ήταν τόσο σπουδαίος που είναι σχεδόν αδύνατο να αντικατασταθεί. Και ισχύει. Ο Wade έκανε εξαιρετική δουλειά, ο Todd επίσης – ειδικά εκείνος έφερε περισσότερο το “πνεύμα” του Midnight. Και τώρα ο Travis κάνει εξαιρετική δουλειά. Μάλιστα, κάποιοι λένε ότι πλησιάζει ακόμη περισσότερο εκείνο το vibe. Αυτό δείχνει ότι το συγκρότημα μπορεί να συνεχίσει. Βέβαια, Midnight υπάρχει μόνο ένας.
Photo by Lisa Larkin
Πρέπει να πω ότι ο Travis πλέον στέκεται μόνος του, με αυτοπεποίθηση και δικό του χαρακτήρα.
Συμφωνώ απόλυτα. Γίνεται όλο και καλύτερος, πιο άνετος στη σκηνή και δείχνει ποιος είναι. Έχει ταλέντο, προσωπικότητα και αξίζει όσα λέγονται για εκείνον.
Ποια είναι τα σχέδια για το μέλλον; Υπάρχει η βάση για μια πιο σταθερή πορεία;
Ναι, πιστεύω ότι αυτή η σύνθεση είναι πολύ σταθερή. Όλοι θέλουν να είναι εδώ και να συνεχίσουν. Σίγουρα θα υπάρξει επόμενος δίσκος. Δεν είμαστε πια νέοι για να πούμε ότι θα βγάλουμε άλλους δέκα δίσκους, αλλά δεν επιστρέψαμε για κάτι προσωρινό. Δεν θα βγάλουμε ένα άλμπουμ, θα κάνουμε δύο χρόνια περιοδεία και μετά θα εξαφανιστούμε. Υπάρχει πάθος και ήδη έχουμε υλικό για το επόμενο. Θα είμαστε εδώ για αρκετό καιρό.
Φανταστικά. Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου.
Κι εγώ ευχαριστώ, το χάρηκα πολύ.
ΟΝΟΜΑΑΛΜΠΟΥΜ: “Evil Empire” – RAGE AGAINST THE MACHINE ΕΤΟΣΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Epic ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Brendan O’ Brien ΣΥΝΘΕΣΗΜΠΑΝΤΑΣ: Zach de la Rocha – φωνητικά Tom Morello – κιθάρα Tim Bob – μπάσο Brad Wilk – τύμπανα
Είναι κάποιες μπάντες που έχουν ορίσει συγκεκριμένες δεκαετίες στη “σκληρή μουσική”. Είτε λέγεται rock, είτε metal, είτε κάποιο μπαστάρδεμά τους, παρακλάδι τους, ότι θέλετε. Και αυτό ξεπερνάει προσωπικά γούστα, αλλά αποτελεί δεδομένα. Μία από αυτές, φυσικά και είναι οι RAGE AGAINST THE MACHINE. Ειδικά με το ομότιτλο ντεμπούτο άλμπουμ τους, το οποίο και μόνο το “Killing in the name” να είχε, που αποτελούσε ύμνο εκατομμυρίων (κυριολεκτικά) εφήβων τότε στον πλανήτη, άφησαν το στίγμα τους στη δεκαετία. Και μπορεί να έβγαλαν μόλις 3 δίσκους στη σύντομη πορεία τους (το “Renegades” δεν πιάνεται, αφού είναι άλμπουμ διασκευών), αλλά είναι τόσο ταραχώδης και με εικονικές στιγμές, που δικαίως τους έχουν βάλει στο πάνθεον. Ξαναλέω, άλλα τα γούστα του καθενός μας, άλλο τα δεδομένα.
Η μαύρη μου η αλήθεια, είναι πως το “Evil empire”, είναι το λιγότερο αγαπημένο μου άλμπουμ τους. Σίγουρα δεν μπορώ να το βάλω ισάξιο με το ντεμπούτο, όπου πρέπει να μην είχε ούτε περιττή νότα, όχι να έχει μέτρια στιγμή. Ούτε όμως ισάξιο του “The battle of Los Angeles”. Μόνο τα “χιτς” του τελευταίου να πάρεις, σε πλήθος, υπερτερούν του “Evil empire”. Όμως, όταν μιλάμε για άλμπουμ που έχει γίνει τριπλά πλατινένιο, καταντάει και γραφικό να πεις ότι δεν είναι καλό. Κάθε άλλο! Απλά πάντα γουστάρουμε να συγκρίνουμε δισκογραφίες, να τις βάζουμε και σειρά, έτσι δεν είναι;
Πίσω στο χρόνο λοιπόν και η τετράδα των RATM κάπου στο 1994, έδειχνε ότι μπορεί και να διαλυόταν (δεν είναι τυχαίο ότι κράτησαν χοντρικά 10 χρόνια σαν μπάντα, όταν από την αρχή υπήρχαν διάφορες φήμες περί διάλυσης, που δεν ήταν μακριά από την αλήθεια). Είχαν ήδη κάνει παύση από συναυλίες, πάνω που είχαν να ανεβαίνουν κατακόρυφα, γιατί η επιτυχία δεν τους ήρθε με την κυκλοφορία του “Rage against the machine”, αλλά μετά την περίφημη συναυλία στο Lollapalooza και τις περιοδείες που ακολούθησαν. Τελικά, ευτυχώς και για αυτούς και για τους τόσους οπαδούς τους, η μπάντα άλλαξε παραγωγό και πήρε τον LARGER THAN LIFE για τον Αμερικάνικο ήχο κυρίως των 90s, Brendan O’ Brien, άνθρωπο που είχε δουλέψει με καλλιτέχνες όπως οι BRUCE SPRINGSTEEN, AC/DC, BOB DYLAN, SOUNDGARDEN, RED HOT CHILI PEPPERS, PEARL JAM, SOUNDGARDEN και πόσους αντίστοιχους ακόμα, ενώ έβαλε φαρδιά πλατιά και τη σφραγίδα του στο ανερχόμενο τότε είδος του ονομαζόμενου nu metal, παίρνοντας από το χεράκι LIMP BIZKIT, KORN, PAPA ROACH κλπ. Και αυτός τους έβαλε ξανά στις ράγες. Και έτσι, στις 16 Απριλίου 1996, κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ του σχήματος, “Evil Empire”.
H βάση της μουσικής παρέμεινε ίδια, όμως εδώ, οι RATM πάνε ακόμα παραπάνω προς τη hip-hop μεριά τους. Το πρώτο δείγμα όμως της νέας δουλειάς της μπάντας, είχε έρθει το 1995, όταν το τελευταίο κομμάτι του δίσκου, το “Year of tha Boomerang”, κυκλοφόρησε στο soundtrack της ταινίας “Higher learning” (για όποιον ενδιαφέρεται, τίμια ταινία τότε εποχής, με Ice Cube στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, μαζί με Omar Epps και Tyra Banks μεταξύ άλλων). Δείγμα που τελικά έδειχνε πολλά για την ηχητική προσέγγιση του άλμπουμ. Το πρώτο single του δίσκου όμως, ήταν το μεγάλο χιτ του, το “Bulls on parade” φυσικά, που βγήκε την Πρωταπριλιά του 1996. Σοφή κίνηση, αφού μιλάμε για κομμάτι που ταίριαζε γάντι και στο ντεμπούτο και δεν έδειχνε τις αλλαγές που είχαν κάνει στον ήχο τους.
Η “φόρα” που είχαν πάρει από το ντεμπούτο τους, το status που είχαν ήδη δημιουργήσει, το “φρέσκο” μουσικά που πούλαγαν και η απήχηση που είχαν στους έφηβους αρχικά της εποχής, αλλά και τη νεολαία γενικότερα, εκτόξευσε το “Evil empire”! Με το “καλημέρα”, 250.000 πωλήσεις δίσκων (!!!), πρωτιά εννοείται στο Billboard 200 της Αμερικής, ενώ μόλις λίγα χρόνια αργότερα, το 2000, θα γινόταν και τριπλά πλατινένιο… δηλαδή ξεπέρασε τα 3 εκατομμύρια πωλήσεων… στην Αμερική.
Φυσικά η επιτυχία του δίσκου θα προκαλέσει και την κυκλοφορία δύο ακόμη singles: πρώτα του “People of the sun” (Αύγουστος 1996) και μετέπειτα του “Vietnow” (Οκτώβριος 1997), το οποίο όμως κυκλοφόρησε μόνο σε κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες. Το πιάνουμε σαν single; Δεν το πιάνουμε; Σίγουρα πιάνουμε σαν επιτυχία το Grammy που κέρδισαν για το… “Tire me”. Από όλο το δίσκο, με τα κομμάτια που έχει, Grammy πήραν για αυτό, που μια χαρά είναι, αλλά κατώτερο από τουλάχιστον όλα τα προαναφερθέντα. Και προτεινόμενα για Grammy ήταν και τα “Bulls on parade” και “People of the sun”. Ακόμα χειρότερο, είναι πως το “Tire me” πήρε το Grammy για “Best metal performance”, ενώ τα άλλα δύο, που δεν κέρδισαν, ήταν στην κατηγορία “Best Hard Rock performance”… Και μιλάμε για το 1996. Απλά δείτε τι δίσκοι και τραγούδια βγήκαν τότε!!! Γλαφυρά τα Grammys, θεσμός που είναι εδώ και πάμπολλα χρόνια ιεροσυλία της μουσικής μας κυρίως (δεν με απασχολεί σε άλλα είδη) και τα σημάδια υπήρχαν από τότε. Αλλά μικρή σημασία έχει αυτό.
Η πιο περίεργη περιοδεία που ακολούθησε το δίσκο, ήταν αυτή ως support στους… U2! Τα έσοδα των RATM πήγαν σε οργανισμούς για την ιστορία. Φυσικά, το επιστέγασμα των συναυλιών τους μετά από αυτόν το δίσκο, είναι το περίφημο Woodstock ’99 με όσα πασίγνωστα συνέβησαν εκεί και το άφησαν στην ιστορία.
Οι RAGE AGAINST THE MACHINE είναι από τις μπάντες που έχουν πολύ ζουμί, είτε με κυκλοφορίες, είτε με συναυλίες, είτε με κινήσεις τους. Αλλά αυτό είναι σχεδόν ατελείωτο και κάπου θα γίνει κουραστικό, οπότε το κλείνω κάπου εδώ. Ξαναλέω, ασχέτως προσωπικών γούστων του καθενός, μιλάμε για μία από τις πλέον σημαντικές και σημαδιακές μπάντες των 90s, τόσο μουσικά, αλλά και στιχουργικά. Και δεν είναι τυχαίο πως έγιναν για πολλούς νέους σημαία της επανάστασης τότε (όποιας επανάστασης θεωρούσε ο καθένας, αφού τα 90s ήταν και μία δεκαετία που “έβραζε το αίμα” της νεολαίας και αυτό φαίνεται και στη rock/metal μουσική και τους στίχους).
Did you know that:
O τίτλος του δίσκου, δεν θα μπορούσε να μην είναι πολιτικοποιημένος. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Zach de la Rocha, πήραν την έκφραση που στην ουσία είχε θεσπίσει η διακυβέρνηση Ρίγκαν στα 80s για να περιγράφουν την τότε Σοβιετική Ένωση (“evil empire”) και με αυτήν περιέγραψαν οι RATM την Αμερική της εποχής τους.
Δεν φτάνει που είχαν τον Brendan O’ Brien σαν παραγωγό, έδωσαν τη μίξη και στον Andy Wallace. Αυτού μωρέ, που είχε ήδη κάνει κάτι SLAYER (“Reign in blood”, “Seasons in the abyss”), THE CULT, SEPULTURA (“Arise”, “Chaos AD”, “Roots”), NIRVANA (“Nevermind”), FAITH NO MORE (“King for a day…”) και πόσα κλασικά άλμπουμ ακόμα. Μάζωξη κυριολεκτικά μεγαθήριων πίσω από την κονσόλα. Πως να πάει στραβά ο δίσκος;;;
Ο Ο’ Brien, στα μέσα των 90s έγινε και αντιπρόεδρος της παντοδύναμης τότε Epic Records, επηρεάζοντας έτσι πάμπολλες μπάντες, πέραν από τη βασική του ενασχόληση σαν παραγωγός. Και για να δούμε πάλι τη φαιδρότητα των Grammys, ΑΥΤΟΣ ο παραγωγός πήρε ένα το… 2002 (για το “The rising” του SPRINGSTEEN)… γελάει το σύμπαν με αυτόν το θεσμό.
This mode enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode
Improves website's visuals
This mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode
Helps to focus on specific content
This mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode
Reduces distractions and improve focus
This mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode
Allows using the site with your screen-reader
This mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Online Dictionary
Readable Experience
Content Scaling
Default
Text Magnifier
Readable Font
Dyslexia Friendly
Highlight Titles
Highlight Links
Font Sizing
Default
Line Height
Default
Letter Spacing
Default
Left Aligned
Center Aligned
Right Aligned
Visually Pleasing Experience
Dark Contrast
Light Contrast
Monochrome
High Contrast
High Saturation
Low Saturation
Adjust Text Colors
Adjust Title Colors
Adjust Background Colors
Easy Orientation
Mute Sounds
Hide Images
Hide Emoji
Reading Guide
Stop Animations
Reading Mask
Highlight Hover
Highlight Focus
Big Dark Cursor
Big Light Cursor
Cognitive Reading
Virtual Keyboard
Navigation Keys
Voice Navigation
Accessibility Statement
rockhard.gr
April 25, 2026
Compliance status
We firmly believe that the internet should be available and accessible to anyone, and are committed to providing a website that is accessible to the widest possible audience,
regardless of circumstance and ability.
To fulfill this, we aim to adhere as strictly as possible to the World Wide Web Consortium’s (W3C) Web Content Accessibility Guidelines 2.1 (WCAG 2.1) at the AA level.
These guidelines explain how to make web content accessible to people with a wide array of disabilities. Complying with those guidelines helps us ensure that the website is accessible
to all people: blind people, people with motor impairments, visual impairment, cognitive disabilities, and more.
This website utilizes various technologies that are meant to make it as accessible as possible at all times. We utilize an accessibility interface that allows persons with specific
disabilities to adjust the website’s UI (user interface) and design it to their personal needs.
Additionally, the website utilizes an AI-based application that runs in the background and optimizes its accessibility level constantly. This application remediates the website’s HTML,
adapts Its functionality and behavior for screen-readers used by the blind users, and for keyboard functions used by individuals with motor impairments.
If you’ve found a malfunction or have ideas for improvement, we’ll be happy to hear from you. You can reach out to the website’s operators by using the following email
Screen-reader and keyboard navigation
Our website implements the ARIA attributes (Accessible Rich Internet Applications) technique, alongside various different behavioral changes, to ensure blind users visiting with
screen-readers are able to read, comprehend, and enjoy the website’s functions. As soon as a user with a screen-reader enters your site, they immediately receive
a prompt to enter the Screen-Reader Profile so they can browse and operate your site effectively. Here’s how our website covers some of the most important screen-reader requirements,
alongside console screenshots of code examples:
Screen-reader optimization: we run a background process that learns the website’s components from top to bottom, to ensure ongoing compliance even when updating the website.
In this process, we provide screen-readers with meaningful data using the ARIA set of attributes. For example, we provide accurate form labels;
descriptions for actionable icons (social media icons, search icons, cart icons, etc.); validation guidance for form inputs; element roles such as buttons, menus, modal dialogues (popups),
and others. Additionally, the background process scans all the website’s images and provides an accurate and meaningful image-object-recognition-based description as an ALT (alternate text) tag
for images that are not described. It will also extract texts that are embedded within the image, using an OCR (optical character recognition) technology.
To turn on screen-reader adjustments at any time, users need only to press the Alt+1 keyboard combination. Screen-reader users also get automatic announcements to turn the Screen-reader mode on
as soon as they enter the website.
These adjustments are compatible with all popular screen readers, including JAWS and NVDA.
Keyboard navigation optimization: The background process also adjusts the website’s HTML, and adds various behaviors using JavaScript code to make the website operable by the keyboard. This includes the ability to navigate the website using the Tab and Shift+Tab keys, operate dropdowns with the arrow keys, close them with Esc, trigger buttons and links using the Enter key, navigate between radio and checkbox elements using the arrow keys, and fill them in with the Spacebar or Enter key.Additionally, keyboard users will find quick-navigation and content-skip menus, available at any time by clicking Alt+1, or as the first elements of the site while navigating with the keyboard. The background process also handles triggered popups by moving the keyboard focus towards them as soon as they appear, and not allow the focus drift outside it.
Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Disability profiles supported in our website
Epilepsy Safe Mode: this profile enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode: this mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode: this mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode: this mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode: this mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Keyboard Navigation Profile (Motor-Impaired): this profile enables motor-impaired persons to operate the website using the keyboard Tab, Shift+Tab, and the Enter keys. Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Additional UI, design, and readability adjustments
Font adjustments – users, can increase and decrease its size, change its family (type), adjust the spacing, alignment, line height, and more.
Color adjustments – users can select various color contrast profiles such as light, dark, inverted, and monochrome. Additionally, users can swap color schemes of titles, texts, and backgrounds, with over seven different coloring options.
Animations – person with epilepsy can stop all running animations with the click of a button. Animations controlled by the interface include videos, GIFs, and CSS flashing transitions.
Content highlighting – users can choose to emphasize important elements such as links and titles. They can also choose to highlight focused or hovered elements only.
Audio muting – users with hearing devices may experience headaches or other issues due to automatic audio playing. This option lets users mute the entire website instantly.
Cognitive disorders – we utilize a search engine that is linked to Wikipedia and Wiktionary, allowing people with cognitive disorders to decipher meanings of phrases, initials, slang, and others.
Additional functions – we provide users the option to change cursor color and size, use a printing mode, enable a virtual keyboard, and many other functions.
Browser and assistive technology compatibility
We aim to support the widest array of browsers and assistive technologies as possible, so our users can choose the best fitting tools for them, with as few limitations as possible. Therefore, we have worked very hard to be able to support all major systems that comprise over 95% of the user market share including Google Chrome, Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera and Microsoft Edge, JAWS and NVDA (screen readers).
Notes, comments, and feedback
Despite our very best efforts to allow anybody to adjust the website to their needs. There may still be pages or sections that are not fully accessible, are in the process of becoming accessible, or are lacking an adequate technological solution to make them accessible. Still, we are continually improving our accessibility, adding, updating and improving its options and features, and developing and adopting new technologies. All this is meant to reach the optimal level of accessibility, following technological advancements. For any assistance, please reach out to