Monday, April 27, 2026




Home Blog Page 85

Weekly Metal Meltdown (19-25/4)

0
weekly

weekly

Μετά από μια μικρή αποχή λόγω Πάσχα επιστρέφουμε με ένα πολύ πλούσιο Weekly Metal Meltdown αυτήν την εβδομάδα, τα κομμάτια που παρατίθενται συνηγορούν σε αυτόν τον ισχυρισμό. Οπότε scroll-άρουμε και απολαμβάνουμε καταλλήλως.

Photo by Stella Mouzi

Οι SSENGERS IN PANIC επιστρέφουν δυναμικά έναν χρόνο μετά τη κυκλοφορία της διασκευής του ρεμπέτικου κομματιού “Καϊξής” (Kaixis) και μας αποκαλύπτουν το νέο κεφάλαιο του επερχόμενου δίσκου τους “Amnesia” που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 6 Ιουνίου 2025 μέσω της Sleaszy Rider Records. Το νέο τους αυτό κομμάτι έχει τίτλο “Echoes Of Death” και το συνοδεύει ένα lyric video που είναι αφιερωμένο στη μνήμη των θυμάτων των μαζικών πυρκαγιών της Ελλάδας:
“Το Echoes Of Death ξεκλειδώνει ένα νέο κεφάλαιο, μια ιστορία που πρέπει να ειπωθεί. Πρόκειται για τις θανατηφόρες και καταστροφικές πυρκαγιές που συνεχίζει να βιώνει η Ελλάδα, οι οποίες έχουν αλλάξει τη ζωή μας για πάντα. Πρόκειται για την απώλεια, για το πώς τα όνειρα και οι ελπίδες για μια ζωή τόσων ανθρώπων έγιναν στάχτη μέσα σε μια στιγμή, για τον αβάσταχτο πόνο της Μητέρας Φύσης, η οποία με τη σειρά της θρηνεί για όλες εκείνες τις αθώες ψυχές ζώων που χάθηκαν στις φλόγες, για τη γη που παραδόθηκε στο χάος, για έναν τόπο που αντί να είναι γεμάτος ζωή έχει μετατραπεί σε έναν τόπο που μυρίζει θάνατο. Αναφέρεται στην παραμέληση και την εγκατάλειψη. Τα δάκρυα δεν μπορούν να σβήσουν τη φωτιά, και η μυρωδιά του καμένου θα φέρνει πάντα πίσω στη μνήμη μας αυτές τις εφιαλτικές αναμνήσεις της πύρινης κόλασης.”
“Δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ!”

Photo by Catherine Deslauriers

Αρκετά και ωραία νέα από το στρατόπεδο των Καναδών VOIVOD. Θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τους επίσημο video game, γράφουν τον νέο τους concept δίσκο , ετοιμάζονται για πολλές συναυλίες και επιπλέον θα κυκλοφορήσει μια βιογραφία του σχήματος και ένα documentary. Για αρχή όπως βλέπουμε και στο video παρακάτω ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν το πρώτο τους video game που έχει τίτλο Voivod: The Nuclear Warrior.
Ένας πολεμιστής που οδηγείται από το κατεστραμμένο του μυαλό το Nothingface, μάχεται σε περίεργα μέρη με μεταλλαγμένα όντα και με κομμάτια της χαμένης του συνείδησης. Οι φίλοι της μπάντας μπορούν να καταλάβουν τι θα συναντήσουν. Το soundtrack του παιχνιδιού θα αποτελείτε από επανεκτελέσεις κομματιών τους ώστε να ταιριάζουν με το feeling των 16-bit video games των 90s.
Eπίσης το σχήμα θα περιοδεύσει τους επόμενους μήνες σε Καναδά, Ευρώπη και Χιλή, και στο διάστημα αυτό γράφουν τον νέο τους δίσκο που θα είναι concept. Ετοιμάζεται επίσης η επίσημη βιογραφία του σχήματος από τον Jeff Wagner με τίτλο “Always Moving – The Strange Multiverse of Voïvod” που θα κυκλοφορήσει το καλοκαίρι. Αργότερα στην χρονιά ο κινηματογραφιστής Felipe Belalcazar θα κυκλοφορήσει το “Voïvod: We Are Connected”, το πολύ αναμενόμενο documentary με σπάνιο footage, συνεντεύξεις και αρχειακό υλικό. Πλούσια χρονιά για τους φίλους της μπάντας λοιπόν.

Photo by Linda Florin

Το Σουηδικό melodic metal supergroup CYHRA (περιλαμβάνει τον Jake E από τους AMARANTHE και επιπλέον μέλη από τους THE HALO EFFECT, KAMELOT, THE CROWN και SUBURBAN TRIBE) κυκλοφορούν το νέο τους single “Mark Of My Sins”. To video σκηνοθέτησε ο Patric Ullaeus που έχει κάνει ανάλογα clips για τους ARCH ENEMY, IN FLAMES και είχε κερδίσει και ένα Νορβηγικό Grammy (Spellemannprisen) για το “The Serpentine Offering” των DIMMU BORGIR. Ο frontman της μπάντας Jake E αναφέρει σχετικά: Το “‘Mark Of My Sins” είναι ένα από τα πιο δυνατά κομμάτια ου έχουμε γράψει. Είναι ωμό, έντονο και γεμάτο ένταση, ότι αγαπάμε στους CYHRA. To κομμάτι βουτάει βαθιά στις δυσκολίες που κουβαλάμε και το θάρρος που χρειάζεται για να βγεις δυνατός από αυτές. Δεν μπορούμε παρά να είμαστε υπερήφανοι για αυτό και ανυπομονούμε να το ακούσετε όλοι”. Παρακολουθούμε το clip παρακάτω.

Photo by Heiko Roith

Οι Γερμανοί PRIMAL FEAR μόλις κυκλοφόρησαν το νέο τους single με τίτλο “Far away”, ένα κομμάτι από τον επερχόμενο τους δίσκο που θα κυκλοφορήσει στις 5 Σεπτεμβρίου από την RPM και θα έχει τίτλο “Domination”. To “Far away” σκηνοθετήθηκε από τον Dennis Ward στα Kangaroo Studios στο Karlsdorf-Neuthard της Γερμανίας, εκεί που έγιναν και οι ηχογραφήσεις του “Domination” στα τέλη του 2024. Ο Ralf Scheepers μας εξηγεί το νόημα πίσω από τον τίτλο του κομματιού. “Eίναι μια έκφραση πίστης και εμπιστοσύνης, δεν έχει σημασία που ή με ποιόν. Όλοι ξέρουμε το αίσθημα του να σου λείπει κάποιος πάρα πολύ, να μην μπορείς να τον δεις ή να τον/την ακούσεις κάθε μέρα, ειδικά αν είσαι μουσικός και περιοδεύεις. Ακούμε νέους PRIMAL FEAR παρακάτω.

Photo by Ben Alexis

Οι Σουηδοί SABATON υπέγραψαν με την Better Noise Music και κυκλοφορούν το νέο τους single “Templars” σαν πρώτο δείγμα από τον επερχόμενο 11ο studio άλμπουμ τους. Πέρα από την κυκλοφορία του single η μπάντα θα κυκλοφορήσει ένα special 12“ vinyl single σε 1.000 μόλις κομμάτια παγκοσμίως στις 27 Ιουνίου.
«Το “Templars” είναι το πρώτο κομμάτι που γράψαμε για τον νέο μας δίσκο και πραγματικά έχει όλη αυτή την θεατρική πλευρά των SABATON,» αναφέρει ο μπασίστας Pär Sundström. “Από την στιγμή που ξεκινήσαμε να δουλεύουμε σε αυτό είχαμε πολλές ιδέες και πως αυτές θα τις εφαρμόσουμε πάνω στην σκηνή. Δεν θέλαμε απλά να τις παίξουμε αλλά να τις δείξουμε κιόλας”. Το video γυρίσθηκε σε δύο μεγάλα και ιστορικά Βυζαντινά κάστρα στην Σερβία (το κάστρο του Bελιγραδίου και το κάστρο στο Σμεντέρεβo) τα οποία και τα δύο ήταν ιδανικά τοπία για την αναπαράσταση των επικών μαχών. Για πιο ρεαλιστικό αποτέλεσμα το σχήμα προσέλαβε ηθοποιούς που είχαν και στο παρελθόν συμμετάσχει σε ανάλογες ταινίες ώστε οι μάχες να αποτυπώνονταν με την μεγαλύτερη ακρίβεια. Το video clip για το “Templars”, το παρακολουθούμε παρακάτω.

Photo by Jenny Risher

Η αυθεντική ALICE COOPER BAND ξαναφτιάχνεται μετά από πενήντα χρόνια και ένα νέο άλμπουμ που θα έχει τίτλο “The revenge of Alice Cooper” θα κυκλοφορήσει από την earMUSIC στις 2 Ιουλίου. Για πρώτο single μας προσφέρουν το κομμάτι “Black mamba” στο οποίο συμμετέχει και ο Robby Krieger των DOORS. Να θυμίσουμε ότι αυτό το line up έχει ηχογραφήσει τα θρυλικά άλμπουμ όπως τα “Schools Out,” “Billion Dollar Babies”, “Love It to Death,” και “Killer”. Τo αναμένουμε με ανυπομονησία φυσικά!

Photo by Lisa Holt

Μόλις λίγο πριν ξεκινήσουν τις συναυλίες για τα 40 χρόνια του Θρυλικού “Bonded By Blood” που θα πραγματοποιηθούν φέτος, οι ΕΧΟDUS κυκλοφορούν την διασκευή στο “He’s A Woman – She’s A Man” των SCORPIONS στο οποίο συμμετέχει ο Mark Osegueda των DEATH ANGEL στα φωνητικά. Πολύ ευχάριστη έκπληξη από τους κορυφαίους Αμερικάνους thrashers. Ο κιθαρίστας Gary Holt αναφέρει:
“Αποφασίσαμε να διασκευάσουμε ένα από τα αγαπημένα μας συγκροτήματα όλων των εποχών, και ακόμα καλύτερα, ο ένας και μοναδικός Mark Osegueda των DΕΑΤΗ ΑNGEL /Kerry King συνωμότησε μαζί μας για να το τραγουδήσει και το συνθλίβει! Είναι ο μόνος άνθρωπος που γνωρίζαμε που θα μπορούσε να δικαιώσει τον Klaus Meine. Ελπίζω να το ευχαριστηθείτε”

Photo by Marios Theologis

Το νέο άλμπουμ των ΝΙGHTFALL “Children of Eve” θα κυκλοφορήσει όπως έχουμε αναφέρει ξανά σε αυτή την στήλη στις 2 Mαΐου από την Season Of Mist. To νέο τους clip αυτή την φορά αφορά το κομμάτι “Seeking Revenge” που ακούμε παρακάτω:
“Το τελευταίο single από το “Children of Eve” μπαίνει στη φωτιά της μάχης με την ίδια εκδίκηση που τροφοδότησε την άνοδό τους, αλλά το “Seeking Revenge” έχει ως αιχμή του δόρατος το μεγαλύτερο ρεφρέν που ανεβάζει την κόλαση σε ένα άλμπουμ γεμάτο crowd-pleasers”. «Γράψαμε αυτό το τραγούδι ως αντίποινα για τις εκδικητικές διδασκαλίες που μας ασκεί η κατήχηση» αναφέρει ο Ευθύμης. «Ζητά εκδίκηση για τους εκδιωχθέντες, τους εμπόρους του αναθέματος, που έχουν την αλλόκοτη επιθυμία να παρακούσουν τον Χριστιανισμό”.

Photo by Peter Nicholson

Ο πρωτοπόρος της blues-rock Joe Bonamassa επιστρέφει με ένα ολοκαίνουργιο single, “Still Walking With Me”, που κυκλοφορεί μέσω της J&R Adventures. Ακολουθώντας το ενδοσκοπικό groove του “Shake This Ground”, αυτή η τελευταία κυκλοφορία κλίνει σε μια feel-good, κλασική ατμόσφαιρα – ζωηρή και ψυχική, με ένα ζεστό groove και μια αναμφισβήτητη αίσθηση ευγνωμοσύνης. Αγκυροβολημένο από ένα ζεστό groove και μια κλασική αίσθηση, το “Still Walking With Me” είναι ένας αναζωογονητικός φόρος τιμής στην ανθεκτικότητα, τη λύτρωση και τους ανθρώπους που μένουν μαζί μας ακόμα και όταν δεν το αξίζουμε. Οι στίχοι του Bonamassa κινούνται στη γραμμή μεταξύ ευγνωμοσύνης και ταπεινότητας – «Θα μπορούσες να φύγεις εδώ και πολύ καιρό… Δεν θα σε κατηγορούσα» – ενώ γιορτάζει το είδος της διαρκούς συνεργασίας που αντέχει σε όλες τις καταιγίδες. Με το πιασάρικο ρεφρέν και την ακλόνητη αισιοδοξία του, το τραγούδι παραδίδει ένα ευχάριστο μήνυμα τυλιγμένο σε πλούσια ενορχήστρωση και vintage τόνους.
Σε παραγωγή του μακροχρόνιου συνεργάτη του Κevin Shirley (IRON MAIDEN, THE BLACK CROWES, JOURNEY), γράφθηκε μαζί με τον Tom Hambridge (Buddy Guy, ZZ TΟP, LΥΝΥRD SKYNYRD), το “Still Walking With Me” είναι το δεύτερο track από το επερχόμενο στούντιο άλμπουμ του Bonamassa, που αναμένεται να κυκλοφορήσει αργότερα φέτος. Η νέα μουσική διευρύνει τον συνεχώς εξελισσόμενο ήχο του, ενώ παραμένει προσγειωμένη στα blues rock θεμέλια που τον έχουν καταστήσει έναν από τους πιο σπουδαίους στο είδος τα τελευταία χρόνια.

Photo by Andy Ford

Οι SLEEP TOKEN κυκλοφόρησαν το “Damocles”, το τελευταίο single από το επερχόμενο άλμπουμ του συγκροτήματος, “Even In Arcadia”, που αναμένεται στις 9 Μαΐου μέσω της RCA Records. Με το χαρακτηριστικό μείγμα μυστικισμού και ευπάθειας, ο «Δαμοκλής» αιχμαλωτίζει  το βάρος του αόρατου αγώνα και τον στοιχειωμένο απόηχο της παλιάς δόξας, προσκαλώντας τους ακροατές να αντιμετωπίσουν αυτό που κρύβεται κάτω από τη μάσκα.
Ως τελευταία προεπισκόπηση πριν από την κυκλοφορία του άλμπουμ, το “Damocles” δίνει τον συναισθηματικό τόνο για το “Even In Arcadia” – έναν δίσκο που πλοηγείτε στην ταυτότητα, την εσωτερική έκλειψη και την υπέρβαση με κινηματογραφική ένταση. Το άλμπουμ αναμένεται να διευρύνει ακόμα περισσότερο τα όρια του ήχου και του συναισθήματος, διαλύοντας το σε κάτι απόκοσμο. Οι SLEEP TOKEN συνεχίζουν να προσφέρουν ένα εκλεπτυσμένο, εκτεταμένο ηχητικό ταξίδι που εμβαθύνει την εξερεύνηση του συναισθηματικού βάθους και της αινιγματικής αφήγησης. Παρακολουθούμε το “Damocles” παρακάτω.

Photo by Rob Shanahan

Ο Sammy Hagar κυκλοφόρησε ένα προσωπικό νέο single, “Encore, Thank You, Goodnight.”, μέσω της Big Machine Rock. Το κομμάτι, ένας μελωδικός ροκ ύμνος γραμμένος από την Hagar και τον θρύλο της κιθάρας Joe Satriani, εμπνεύστηκε από ένα όνειρο και έγινε πραγματικότητα με ενδοσκοπικούς στίχους, δυνατές συγχορδίες και ρυθμική κιθάρα και τύμπανα.
Εμπνευσμένο από ένα ζωντανό όνειρο που είχε o Hagar για τον αείμνηστο Eddie Van Halen, το τραγούδι σηματοδοτεί μια στιγμή πλήρους κύκλου στην ιστορική καριέρα του. Στο “Encore, Thank You, Goodnight.” συμμετέχουν οι Sammy Hagar στα φωνητικά, Michael Anthony στο μπάσο, Joe Satriani στην κιθάρα και Kenny Aronoff στα τύμπανα. Η παραγωγή(Hagar, Satriani και Eric Caudieux) προσφέρει έναν ήχο που είναι ταυτόχρονα νοσταλγικός και προνοητικός. Σύμφωνα με την Hagar, το όνειρο που πυροδότησε το τραγούδι ήρθε περίπου ένα χρόνο μετά το θάνατο του Εddie και άφησε μόνιμο αντίκτυπο. Αντί να είναι ένας θλιβερός αποχαιρετισμός, το τραγούδι είναι μια γιορτή και έκφραση εκτίμησης – για τους οπαδούς και για το αξέχαστο κεφάλαιο που μοιράστηκαν οι δυο τους στην περίοδο των VAN HALEN. To παρακολουθούμε από κάτω.

Photo by Jimmy Fontaine

Οι Αμερικάνοι HALESTORM κυκλοφορούν το “Darkness Always Wins”, έναν κινηματογραφικό hard rock ύμνο που σηματοδοτεί την πρώτη κυκλοφορία του βραβευμένου με Grammy συγκροτήματος για το 2025. Το τραγούδι, με επικεφαλής τον βραβευμένο με Grammy παραγωγό Dave Cobb, είναι το πρώτο που αποκαλύπτεται από ένα νέο άλμπουμ από την Atlantic Records, λεπτομέρειες του οποίου θα ανακοινωθούν σύντομα.
“Το “Darkness Always Wins” δεν είναι ένα τραγούδι ελπίδας, ούτε είναι ένα τραγούδι απελπισίας δήλωσε η frontwoman των HALESTORM, Lzzy Hale. Είναι πραγματικότητα. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το κακό επικρατεί και το καλό φεύγει πρώτο. Αλλά δεν είμαστε καταδικασμένοι όσο επιμένουμε και κρατάμε τις φωτιές μας αναμμένες. Ο πόλεμος μπορεί να μην κερδηθεί σε αυτή τη ζωή. Αλλά η αποστολή μας είναι να δώσουμε τη σκυτάλη έτσι ώστε αυτοί που ακολουθούν να έχουν ένα φως για να πολεμήσουν”.
Επίσης αναφέρουν: “Γράψαμε το κομμάτι αυτό στη Savannah της Georgia . Ήταν το πρώτο τραγούδι που γράψαμε για αυτό που έγινε το άλμπουμ. Ήταν σαν μια δοκιμαστική συνεδρία, πήγαμε εκεί κάτω για να δούμε πώς δούλευε το πράγμα με τον Dave Cobb. Έγραψε και ηχογράφησε αυτό σε δύο ημέρες στο τότε νέο του στούντιο. Ήταν η αρχή μιας όμορφης σχέσης που μετατράπηκε σε ένα όμορφο άλμπουμ”. To ακούμε παρακάτω.

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα.

BLIND GUARDIAN – “Nightfall in Middle–Earth” – Worst to Best

1
Blind

Blind

Το εμβληματικό “Nightfall in Middle–Earth” των BLIND GUARDIAN, εμπνευσμένο από το “Silmarillion” του Tolkien, παραμένει ένα άλμπουμ-ορόσημο όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για το ευρύτερο power metal στερέωμα. Με παραγωγή-τέρας, επικά φωνητικά και κινηματογραφική ροή, δεν βρίσκεις αδύναμη στιγμή. Μία δουλειά των Γερμανών βάρδων, που ήρθε μετά το από ένα σερί θεϊκών άλμπουμ, αλλά που ακολούθησε ένα διαφορετικό μονοπάτι, αυτό της εξιστόρησης μίας επικής ιστορίας, με πολλά ιντερλούδια και με πιο περίπλοκες ενορχηστρώσεις. Δυστυχώς μιλάμε όμως και για το τελευταίο τεράστιο έπος στην δισκογραφία τους. Και ερχόμαστε τώρα να κάνουμε το ακατόρθωτο: να κατατάξουμε τα τραγούδια του άλμπουμ από το λιγότερο συγκλονιστικό μέχρι το απόλυτο έπος. Για να κάνουμε την ζωή μας πιο εύκολη, θα παραλείψω τα ιντερλούδια και θα επικεντρωθούμε στα βασικά τραγούδια του άλμπουμ. Βέβαια, το να κάνεις worst to best εδώ, είναι σαν να συγκρίνεις άστρα στον ουρανό του Βάλινορ — όλα λάμπουν, απλώς με διαφορετική ένταση.

The “Nightfall in Middle-Earth” countdown:

  1. “The eldar”
    Ένα λυρικό κομμάτι με πιάνο και συγκινητική ερμηνεία. Μία μπαλάντα-σπαραγμός για την καταδίκη των Eldar να ζουν αιώνια και να παρακολουθούν τον κόσμο να καταρρέει γύρω τους.

    10. “A dark passage”
    Αυτό το τραγούδι είναι για την μάχη, Nirnaeth Arnoediad (Μάχη των αμέτρητων δακρύων). Ήταν μια καταστροφική μάχη στην οποία ο Μόργκοθ κέρδισε τα ξωτικά. Μπορούσε να το κάνει μόνο γιατί ανάμεσα στους Ανθρώπους υπήρχαν εκείνοι από τον Οίκο του Ulfang που πρόδωσαν τα ξωτικά και πολέμησαν στο πλευρό του Μόργκοθ. Από τις σκοτεινές αφηγήσεις μέχρι την κλιμάκωση που θυμίζει συμφωνικό αποχαιρετισμό, οι BLIND GUARDIAN σε τρομερή φόρμα, ισορροπώντας τέλεια ανάμεσα σε θεατρικότητα, τεχνική και συναίσθημα.

    9. “When sorrow sang”
    Εδώ απλά έχουμε ένα από τα καλύτερα κεφάλαια του Silmarillion, την ιστορία του Μπέρεν και της Λούθιεν. Ο Μπέρεν κερδίζει την αγάπη της Λούθιεν, ανακτά ένα Σίλμαριλ από τον Μόργκοθ αλλά το πληρώνει με τη ζωή του. Η Λούθιεν με το τραγούδι συγκινεί τον Μάντος και τους δίνεται η επιλογή να επιστρέψουν ως θνητοί στη Μέση-Γη. Όλα τα παραπάνω σε ένα up tempo τραγούδι, με τις κιθάρες να κεντούν σε κάθε δευτερόλεπτο.

    8. “Thorn”
    Ένα μικρό έπος από μόνο του. Μοναδική δομή, εξαιρετική μελωδία, και φωνητικά που σε κάνουν να νιώθεις την τραγωδία κάθε χαρακτήρα. Ίσως το πιο συναισθηματικά φορτισμένο κομμάτι του δίσκου με ένα εξαιρετικό κιθαριστικό solo. Εδώ ο Μάεγκλιν, προδομένος από τη ζήλια του, αποκαλύπτει το μυστικό της Γκοντόλιν στον Μόργκοθ με αποτέλεσμα η πόλη-στολίδι των ξωτικών να καταστραφεί.

    7. “Blood Tears”
    Από την πρώτη φορά που το άκουσα, η εισαγωγή του “Blood tears” ήταν αυτό που με μαγνήτιζε σε αυτό το τραγούδι. Ένα mid-tempo κομμάτι με απίστευτη κλιμάκωση και ένα καθηλωτικό ρεφρέν γεμάτο απόγνωση. Στο “Blood tears” οι BLIND GUARDIAN αφηγούνται την προσπάθεια του Φίνγκον να ελευθερώσει τον Μάεδρος από τα δεσμά του στα βουνά Θανγκορόντριμ.

    6. “Noldor (dead winter reigns)”
    Σκοτεινό, επιβλητικό και μελωδικό, γεμάτο ενοχές. O λυρισμός έχει πάει σε άλλο επίπεδο σε μία πραγματική έκρηξη συναισθημάτων, με τρομερές ενορχηστρώσεις και ένα ερμηνευτικό μεγαλείο που εξιστορεί την φυγή των Νόλντορ από το Βάλινορ. Ο Μάντος, ο Βάλαρ των νεκρών, προφητεύει τη μοίρα τους: δάκρυα αμέτρητα και προδοσία από τον ίδιο τους τον όρκο.

    5. “Into the storm”
    Το άνοιγμα του άλμπουμ με πυρηνική ενέργεια και όλη τη βαρύτητα του Silmarillion πάνω του. Εναλλαγές ρυθμού, αρμονικά riffs και επικότητα σε κάθε στροφή. Το τέλειο καλωσόρισμα σε έναν κόσμο χαοτικό, βίαιο και μεγαλόπρεπο. Και σε αυτή την εισαγωγή έχουμε τον Μόργκοθ μαζί με την Ουνγκόλιαντ, να φεύγουν από τις Αθάνατες Χώρες αφού δηλητηριάζουν τα Δύο Δέντρα, κλέβουν τα Σίλμαριλ και σκοτώνουν τον Φίνγουε, τον Βασιλιά των Νόλντορ. Ο Φέανορ, γιος του Φίνγουε, είχε δημιουργήσει τα τρία Σίλμαριλ που περιείχαν το φως των Δύο Δέντρων — ήταν τα ομορφότερα πετράδια που δημιουργήθηκαν ποτέ αλλά που έφεραν και όλα τα δεινά που ακολούθησαν στη συνέχεια.

    4. “The Curse of Feanor”
    Και συνεχίζουμε με την ιστορία του Φέανορ που φτάνει στη Μέση-Γη και παραμένει αμετάπειστος στην τήρηση του Όρκου του, να πάρει πίσω τα Σίλμαριλ και να εκδικηθεί των Μόργκοθ, διαπράττοντας τρομερά εγκλήματα, όπως η πρώτη γενοκτονία εναντίον των Τελέρι για τα πλοία τους. Το “Curse of Feanor” είναι ένα ταχύτατο και τεχνικό έπος, χωρίς να χάνει καθόλου από συναίσθημα. Από τα πολύ αγαπημένα μου τραγούδια.

    3. “Mirror mirror”
    Θα μπορούσε να είναι άνετα το νούμερο ένα καθώς εδώ έχουμε να κάνουμε με το πιο αναγνωρίσιμο riff του άλμπουμ και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα των BLIND GUARDIAN. Συνδεδεμένο συναυλιακά με τα κλεισίματα των συναυλιών των βάρδων, εκεί που πλέον δεν έχει μείνει ίχνος φωνητικής χορδής για να συνεχίζουμε να τραγουδάμε. Το τραγούδι είναι το πιο εύθυμο του άλμπουμ και αναφέρεται στην Γκοντόλιν, κυρίως στο πως έφτιαξε αυτή την πόλη κόσμημα ο Τούργκον.

    2. “Time stands still (at the Iron Hill)”
    Και ερχόμαστε στην απόλυτη ανατριχίλα. Ρεφρέν έπος, σύνθεση από άλλο σύμπαν, οι κιθάρες και τα φωνητικά του Hansi δεν έχουν αντίπαλο, πραγματικά από όπου και να πιάσεις το τραγούδι είναι από τα κορυφαία του δίσκου. Για εμένα που είμαι και τρομερός νέρντουλας με τον κόσμο του Τόλκιν, παίζει και τρομερό ρόλο η ιστορία πίσω από το τραγούδι καθώς εδώ έχουμε να κάνουμε με την, κατά την άποψη μου, πιο επική στιγμή σε όλο αυτό το έπος, όταν ο Φινγκόλφιν, βλέποντας την καταστροφή, ιππεύει μόνος του στην Άνγκμπαντ και προκαλεί τον Μόργκοθ σε μία μονομαχία που αν την βλέπαμε ποτέ στην μεγάλη οθόνη θα άφηνε ιστορία.

    1. “Nightfall”
    Νούμερο ένα το αγαπημένο και χιλιοτραγουδισμένο “Nightfall”. Αγαπημένη στιγμή στις συναυλίες τους, με μία ατμόσφαιρα μελαγχολίας και απελπισίας, κολλητικό ρεφρέν και συναρπαστικό σε κάθε του στροφή. Για την ιστορία το τραγούδι μας πηγαίνει στη γη του Βάλινορ όταν τα δύο Δέντρα πεθαίνουν και σκοτάδι απλώνεται στον κόσμο. Η μόνη ελπίδα αναγέννησής τους είναι τα Σίλμαριλ, τα οποία έχει κλέψει ο Μόργκοθ. Έξαλλος από οργή, ο Φέανορ πείθει πολλούς Νόλντορ να τον ακολουθήσουν πίσω στη Μέση-Γη, καταριέται τους Βάλαρ και ορκίζεται μαζί με τους επτά γιους του να ανακτήσουν τα Σίλμαριλ με κάθε κόστος.

Δημήτρης Μπούκης

A day to remember… 28/04 [VENOM]

0
Venom

Venom

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Possessed” – VENOM
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1985
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Neat Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: VENOM, Keith Nichol
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, μπάσο – Conrad Lant (a.k.a. Cronos)
Κιθάρες – Jeff Dunn (a.k.a. Mantas)
Drums – Tony Bray (a.k.a. Abaddon)

Θα ξεκινήσω λίγο ανορθόδοξα, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων. Το “Possessed” , το τέταρτο άλμπουμ των λατρεμένων μου VENOM, που έχει επέτειο σήμερα, υποκειμενικά είναι ένας δίσκος που μου αρέσει πολύ. Είμαι άρρηκτα συνδεδεμένος μαζί του για λόγους που δεν είναι της παρούσης. Έχει ωμότητα, έχει καφρίλα, έχει κάποιες καταπληκτικές κομματάρες. Όμως είναι αισθητά κατώτερο των τριών πρώτων άλμπουμ και, όσο και αν ο χρόνος το δικαίωσε αργότερα, εκείνη την εποχή αποδείχθηκε κατώτερο των προσδοκιών και οδήγησε σε πολλαπλές αλυσιδωτές αντιδράσεις με αναταράξεις στους κόλπους της μπάντας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να ξετυλίγουμε το κουβάρι γύρω από το “Possessed”.

Μετά την κυκλοφορία και του “At war with Satan” η δημοφιλία των VENOM είχε φτάσει στα ύψη, τόσο στην πατρίδα τους, όσο και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ειδικά στην Αμερική, η περιοδεία με τους EXODUS και SLAYER εδραίωσε ακόμη περισσότερο τη φήμη τους, κάτι που αποτυπώθηκε και στην βιντεοκασέτα “The ultimate revenge”. Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να ηχογραφήσουν το “Possessed”, θεωρητικά όλα τα σημάδια ήταν υπέρ τους. Υπήρχε το momentum, το περισσότερο υλικό του άλμπουμ προϋπήρχε του “At war with Satan” και χρειαζόταν μόνο ένα φρεσκάρισμα. Παιχνιδάκι, θα έλεγε κάποιος. Τελικά, όπως όμως αποδείχθηκε, κάποια πράγματα πήγαν στραβά, ή τουλάχιστον όχι όπως τα περίμεναν οι τρεις λεβέντες μας. Τι όμως;

Κοιτάξτε λίγο τη χρονιά κυκλοφορίας και αναλογιστείτε τι δίσκους είχαν κυκλοφορήσει οι μπάντες που επηρεάστηκαν από τους VENOM εκείνη τη χρονιά. 1985 και οι SLAYER κυκλοφόρησαν το “Hell awaits”, οι EXODUS το “Bonded by blood” ενώ έναν χρόνο πριν οι METALLICA παρέδωσαν σεμινάρια με το “Ride the lightning”. Δισκάρες από τους τρεις “μαθητές” των VENOM ενώ μέσα στο 1985 θα ακολουθούσαν και άλλα εκπληκτικά άλμπουμ από τους POSSESSED και τους DARK ANGEL, για να αναφέρω δύο ενδεικτικά. Τα σημάδια λοιπόν του έντονου ανταγωνισμού προϋπήρχαν , οι VENOM όμως, μέσα στην κλασική υπεροψία τους τα αγνόησαν επιδεικτικά. Και κυκλοφόρησαν το “Possessed”…..

Προσωπικά μιλώντας, η απόφαση να μην ηχογραφήσουν το άλμπουμ στα Impulse Studios αλλά σε ένα βρετανικό μέγαρο κάπου στην εξοχή στο Sussex αποδείχθηκε καταστροφική καθώς τα καμάρια μας έμπλεξαν σε εντελώς αχαλίνωτες καταστάσεις, και η έννοια του “sex, drugs and rock n’ roll” απέκτησε άλλη διάσταση. Groupies και dealers μπαινόβγαιναν κάθε μέρα μετατρέποντας το μέγαρο σε βίλα των οργίων και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είχαν την απαίτηση να έχουν τρεις διαφορετικούς σεφ για το φαγητό τους, έναν για τον καθένα, κάθε μέρα! Προσθέστε σε όλα αυτά και τους συνεχείς καυγάδες μεταξύ τους και έχετε μια πλήρη εικόνα για το χάος που επικρατούσε, ή όπως λέω πάντα, τυπικές VENOM καταστάσεις.

Κι όμως! Ακόμη και μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα, οι VENOM κυκλοφορούν ένα άλμπουμ που, αν τα κομμάτια του είχαν δουλευτεί λίγο περισσότερο και η παραγωγή του δεν ήταν τόσο άθλια, ενδεχομένως να μιλάγαμε για έναν δίσκο σχεδόν ισάξιο των τριών πρώτων και ξέρω αρκετούς που τοποθετούν το “Possessed” μαζί τους. Κατ’ αρχάς μιλάμε για ένα άλμπουμ που περιέχει δύο από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει ποτέ οι VENOM και αναφέρομαι στο ομώνυμο κομμάτι και στο “Flytrap”. Έχουμε ακόμα το πολύ πορωτικό “Satanachist”, ενώ εξαιρετικά επίσης είναι το instrumental “Wing and a prayer” και “Mystique” που έχουν την επική αύρα του “At war with Satan”. Οι kinky καταστάσεις δεν λείπουν στο “Voyeur” ενώ το άκρως συναυλιακό “Too loud (for the crowd)” επιτυγχάνει απόλυτα το σκοπό του.

Από εκεί και πέρα, τα υπόλοιπα κομμάτια, χωρίς να είναι άσχημα, δίνουν την εντύπωση ότι έχουν γραφτεί κυριολεκτικά στο πόδι και είναι πραγματικά κρίμα γιατί έχουν κάποιες πολύ καλές ιδέες. Επιμένω στην άποψή μου ότι αυτά τα κομμάτια θα έπρεπε να μην διακατέχονται από αυτή την αίσθηση προχειρότητας και να έχουν δουλευτεί περισσότερο ή ακόμα να έχουν αντικατασταθεί από κομμάτια επιπέδου “Possessed” ή “Flytrap”. Θα μιλάγαμε για εντελώς διαφορετικό άλμπουμ. Με τα “ίσως” όμως δεν κάνουμε δουλειά, και με τις συνθήκες που ηχογραφήθηκε το άλμπουμ, πάλι καλά που προέκυψε και αυτό.

Το “Possessed” είχε όλα τα φόντα να συντηρήσει τον μύθο των VENOM και να κρατήσει τη μπάντα στην κορυφή. Θα μπορούσε να είναι ένα άλμπουμ ισάξιο των τριών πρώτων και ίσως, λέω ίσως, τα πράγματα να εξελίσσονταν διαφορετικά. Τελικά αποδείχθηκε ένα άλμπουμ σαφέστατα κατώτερο των προσδοκιών και των περιστάσεων και ήταν αυτό που άρχισε να τους οδηγεί στην παρακμή. Τεράστια χαμένη ευκαιρία για τους VENOM να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους, παρόλα αυτά, όπως προανέφερα στην αρχή του κειμένου, το “Possessed” είναι ένας δίσκος που μου αρέσει πολύ και τον ακούω με μεγάλη ευχαρίστηση ακόμα και σήμερα, αν και πάντα μένω με το παράπονο ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί διαφορετικά για την αγαπημένη μου μπάντα.

Look at me Satan’s child
Born of evil thus defiled
Brought to life through Satanic birth
Raised in Hell to live on Earth

Did you know that:

  • Το αγοράκι στο εξώφυλλο είναι ο γιος του Abaddon και το κοριτσάκι η ανιψιά του παραγωγού Keith Nichol.
  • Το άλμπουμ σηματοδότησε το κλείσιμο ενός κεφαλαίου για τους VENOM καθώς, λίγο μετά την κυκλοφορία του, ο Mantas, μπουχτισμένος από τους συνεχόμενους καυγάδες, αποφάσισε να αποχωρήσει. Από την άλλη ο Cronos έχει την δική του εκδοχή λέγοντας ότι ο Mantas είχε μαλακώσει αισθητά τον ήχο του και ούτως ή άλλως θα έφευγε, κάτι που εν μέρει επιβεβαιώθηκε το 1988 με το solo άλμπουμ του Mantas “Winds of change” που απείχε κατά πολύ από τον κλασικό ήχο των VENOM. Με εξαίρεση το εξαιρετικό live “Eine kleine Nachtmusik” του 1986, έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να δούμε το κλασικό line up μαζί ξανά, δηλαδή μέχρι το 1997 και το “Cast in stone”.
  • Η πρώτη έκδοση του άλμπουμ περιέχει μια μεγάλη αφίσα της μπάντας. Όσο για τις επανεκδόσεις που ακολούθησαν από το 2002 και έπειτα, αυτές περιέχουν σαν bonus τα “Nightmare”, “F.O.A.D.” και “Warhead”, ένα remix του “Possessed” και live εκτελέσεις των “Witching hour” και “ Teacher’s pet/ Poison”.
  • Το ομώνυμο κομμάτι περιλαμβάνεται στη λίστα της PMRC με τα 15 τραγούδια που διαφθείρουν περισσότερο τη νεολαία! Η λίστα περιέχει καλλιτέχνες από όλα τα είδη της μουσικής, όπως Prince και Madonna, ενώ από τους “δικούς μας” , εκτός από τους VENOM, συναντούμε τους JUDAS PRIEST, MOTLEY CRUE, AC/ DC, TWISTED SISTER, W.A.S.P. , DEF LEPPARD, MERCYFUL FATE και BLACK SABBATH. 9 στα 15, καθόλου άσχημα!

Θοδωρής Κλώνης

A day to remember… 28/4 [MANILLA ROAD]

0
Manilla Road

Manilla Road

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Οpen the gates” – MANILLA ROAD
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1985
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Black Dragon Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: MANILLA ROAD
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Mark Shelton – Φωνητικά, Κιθάρα
Scott Park – Μπάσο
Randy Foxe – Τύμπανα

Εγέρθητε όσοι πιστοί του ξίφους.

Το σάλπισμα έχει δοθεί. Η πολιορκία ξεκινά και ο στρόβιλος του μετάλλου πέφτει λυσσαλέα στα τείχη του οχυρού. Οι πύλες ανοίγουν για να ξεχυθεί ο πύρινος ορυμαγδός.

40 χρόνια πάνε από όταν κυκλοφόρησε το “Open the gates” και κάθε φόρα που ακούγεται η εισαγωγή του “Metalstrom” το συναίσθημα είναι το ίδιο. Με τις εναλλαγές του να σε οδηγούν σε δέκα υποδειγματικές συνθέσεις βγαλμένες μέσα από την ψυχή του Mark Shelton. Άλλοτε σαν πολέμαρχος άλλοτε σαν αλχημιστής, υφαίνει τους κιθαριστικούς ιστούς του και σε παρασύρει σε μύθους μιας αρχαίας εποχής ξεχασμένης.

Είναι 1985. Η χρυσή δεκαετία του metal βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και οι MANILLA ROAD έχουν ήδη εξαπολύσει σαν δίχερο ξίφος το “Crystal logic”. Το επόμενο χτύπημα έρχεται με το “Open the gates”.

Ακόμα βέβαια είναι σαστισμένος ο κόσμος. Οι MANILLA ROAD γνωρίζουν την underground αναγνώριση ωστόσο οι ιδιαίτερες φόρμες του Mark Shelton και τα ιδιαίτερα φωνητικά του δεν κάθονται αμέσως σε όλα τα αυτιά. Ωστόσο σε σχέση με τον προκάτοχό του το “Open the gates” είναι εμφανώς πιο τραχύ και ρίχνει κλεφτές ματιές στο thrash metal. Ο Shark ο οποίος είναι ένας ικανότατος τραγουδιστής γρεζάρει το λαρύγγι του, τη στιγμή που τα riff του δε χαρίζουν κάστανα ενώ ο Randy Foxe στα τύμπανα γκαζώνει χωρίς φρένο στις στροφές ακολουθώντας πάντα τα μοτίβα των συνθέσεων σαν να συμπληρώνει τις κιθάρες.

Η επική θεματολογία που έχει αρχίσει να γίνεται γνώριμη στους οπαδούς του σκληρού ήχου είτε από τους γκουρού των 70s είτε από κάποιες μπάντες των early 80s που ξεκινούν να την εξερευνούν εδώ αρχίζει να παίρνει μια διαφορετική μορφή. Το κάλεσμα στα όπλα εναλλάσσεται με μια πιο μυστηριακή θεματολογία. Αρχαίοι θρύλοι και εικόνες χαμένες στην ομίχλη του χρόνου αγγίζουν ευαίσθητες χορδές στον ακροατή και τον τοποθετούν σε ένα κόσμο που φλέγεται από την οργή των Θεών.

Από το δίσκο δεν λείπουν ούτε τα κομμάτια ατόφιου ατσαλιού για να κοπανάς το κεφάλι σου όπως “Weavers of the web”, “Heavy metal to the world” και “Hour of the dragon”. Στον αντίποδα τα πιο ατμοσφαιρικά που κοιτούν προς τα 70s όπως τα “Open the gates”, “Astronomica” που βέβαια αποδίδονται υπό το 80s πρίσμα.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στο “9th wave” που είναι και ένατο κομμάτι του δίσκου και εμφανίζει μια obscure αισθητική η οποία όμως σε μεταφέρει με τον καλύτερο τρόπο στην εποχή του βασιλιά Αρθούρου.

Ένα πολύ διασκεδαστικό fun fact είναι ότι οι ατμοσφαιρικοί ήχοι στο τέλος του “Dreams of Eschaton” που κλείνει τον προηγούμενο δίσκο (“Crystal logic”) ακούγονται αντεστραμμένοι με το που ξεκινάει το “Open the gates” και αποτελούν το intro του. Δημιουργώντας έτσι μια νοηματική συνέχεια.

H Γαλλική Black Dragon Records ήταν εκείνη που τόλμησε να κυκλοφορήσει το δίσκο. Ήταν η πρώτη τους κυκλοφορία με την εταιρεία, κάτι που έδωσε μια πνοή ενθουσιασμού στο συγκρότημα. Πραγματικά στην Black Dragon είχαν το κοκαλάκι της νυχτερίδας. Ένα χρόνο μετά θα κυκλοφορούσαν το δίσκο ορόσημο του επικού doom metal. Οι φήμες θέλουν τον Mark Shelton να πηγαίνει με ένα demo του “Epicus Doomicus Metallicus” και να πείθει τους υπεύθυνους του label να υπογράψουν τους πρωτοεμφανιζόμενους τότε NEMESIS που μετονομάστηκαν σε CANDLEMASS. Αλλά αυτό είναι ιστορία για μια άλλη φορά.

Η ουσία είναι ότι είναι μια εποχή που το metal σχηματοποιείται στο αμόνι των θεών. Και οι MANILLA ROAD κρατάνε το σφυρί.

H δυναμική τους στα 80s ξεκίνησε αυτό που στη συνέχεια θα αποκαλούσαμε Power metal. Έβαλαν τις βάσεις για τον επικό ατσάλινο ήχο και το “Open the gates” είναι ένας από αυτούς τους πυλώνες. Αποτελούσε για χρόνια διαμάντι στο στέμμα του Underground Metal και η επιρροή του παραμένει μέχρι σήμερα αναλλοίωτη. Εκεί αντιλαμβάνεται κάποιος τη διαχρονικότητα ενός έργου.

Όταν ανοίξουν οι πύλες απλώνεται μπροστά σου ο δρόμος του φωτός.

Άρης Λάμπος

A day to remember… 18/4 [MORGANA LEFAY]

0
Morgana

Morgana

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Grand materia” – MORGANA LEFAY
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2005
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Black Mark Production
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: MORGANA LEFAY
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Charles Rytkönen – φωνή
Tony Eriksson – κιθάρες
Fredrik Lundberg – μπάσο
Peter Grehn – κιθάρες
Robin Engström – τύμπανα

Αυτό που χαρακτήριζε τον ήχο των MORGANA LEFAY από την αρχή, ήταν η ωμή δύναμη, οι σκληρές κιθάρες και τα μοναδικά φωνητικά του Charles Rytkönen. Οι συνθέσεις τους είχαν έντονες επιρροές από το Bay Area, με τους METALLICA έντονα χαραγμένους στα riff του Tony Eriksson, αλλά η ατμόσφαιρα που απέπνεαν, ήταν μοναδική. Είχαν κάνει σοβαρά βήματα για να εδραιωθούν κι έχοντας υπογράψει στην γνωστή και μη εξαιρετέα Black Mark που είχε προσπαθήσει να μαζέψει πολλούς νέους καλλιτέχνες της ανερχόμενης Σουηδικής σκηνής, είχαν βάλει πλώρη για μεγαλύτερα πράγματα. Το “Maleficium” του 1996, ήταν το τέταρτο στούντιο άλμπουμ που κυκλοφορούσαν σε 3 (!!!!) χρόνια και είχε τραντάξει τον Ευρωπαϊκό χώρο τότε. Η περιοδεία τους ήταν σχετικά επιτυχημένη, με τους SOLITUDE AETURNUS και τότε ήταν που πρωτογνωριστήκαμε κάπου στη Γερμανία.

Η ανοδική τους πορεία, έφερε όμως και διαφωνίες, τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και στο μουσικό, με αποτέλεσμα τα 3/5 του συγκροτήματος να… αποσχιστούν στην πρωτεύουσα για να κυκλοφορήσουν το 1999, ένα απαράδεκτο άλμπουμ, κάτω από το όνομα των MORGANA LEFAY, ενώ ο Eriksson με τον Rytkönen, προτίμησαν να μείνουν στην πόλη τους, και κυκλοφόρησαν 3 άλμπουμ σε λιγότερο από τρία χρόνια (το ένα ήταν επανηχογράφηση του ντεμπούτου των MORGANA LEFAY), πατώντας στον ήχο του “Maleficium” και ονομάζοντας το νέο τους συγκρότημά  LEFAY. Η αναταραχή, διήρκησε περίπου μια πενταετία, ώσπου οι υπόλοιποι τρεις παραιτήθηκαν από οποιοδήποτε δικαίωμα στο αρχικό όνομα του συγκροτήματος, οι LEFAY επανέφεραν το όνομα των MORGANA LEFAY και επανυπέγραψαν με την Black Mark για να μας δώσουν το “Grand materia”.

Γράφοντας για αυτό το άλμπουμ ήθελα να ρωτήσω και τον ίδιο τον Rytkönen τι θυμάται από εκείνη την περίοδο. Η επιστροφή στο δισκογραφικό τους «σπίτι» και το ολοκληρωμένο τους όνομα, ήταν περισσότερο σημαδιακή, παρά οτιδήποτε άλλο. Ο βασικός στιχουργός και συγγραφέας του όλου concept.

«Δεν έχω πολλά να σου πω, είναι η αλήθεια. Θυμάμαι πως η διαδικασία ήταν αρκετά έντονη. Τόσο όταν γράφαμε την μουσική, όσο και όταν ολοκλήρωνα την ιστορία και τους στίχους. Παράλληλα, μου έχει μείνει πόσο ενδιαφέρουσα ήταν η ιστορία» μας απάντησε ο πρώην μακρυμάλλης τραγουδιστής και ηγέτης του συγκροτήματος. Ο Charles και πάλι έγραψε μια ιστορία που δεν κουράζει, και του επιτρέπει να είναι θεατρικός στην ερμηνεία του. Τα φωνητικά του δεν έχουν μεγάλο εύρος, είναι μεσαία και σκληρά, αλλά τόσο σκοτεινά και δαιμονισμένα που προκαλούν ανατριχίλες.

Ήταν επόμενο, πως το ύφος δεν θα άλλαζε, όμως το “Grand materia” είναι πιο σκληρό από τα τρία άλμπουμ των LEFAY και πιο κοντά στο “Maleficium” κάτι που έφερε χαμόγελα εκείνη την εποχή. Επιτρέψτε μου να το περιγράψω ως το καλύτερο άλμπουμ ολόκληρης της δισκογραφίας τους, μετά το “Maleficium” (με τα “Secret doctrine” και “Sanctified” να είναι από κοντά). Σκοτεινό στην παραγωγή του, αλλά και στιχουργικά. Τα δυο βίντεο που έβγαλαν από το άλμπουμ, σε βάζουν αμέσως στην ατμόσφαιρα και ιδιαίτερα το “Hollow” είναι από τα καλύτερα τραγούδια της δισκογραφίας τους. Thrash-ίζουν έντονα στο αγαπημένο “Angel’s deceit” και το “Edge of mind” με περισσότερα στοιχεία από την mid-tempo σχολή των NEVERMORE, ενώ οι TESTAMENT/METALLICA δεν απουσιάζουν στο επιβλητικό “My funeral is calling”, με το “Edge of mind” να θυμίζει ακόμα και PANTERA σε πιο prog (χαχαχα). Για εμάς που λατρέψαμε την πιο heavy/power πτυχή τους, υπάρχει το φοβερό “On the other side” που χτίζει στην μπασογραμή του Fredrik Lundberg (καμία σχέση με τον παίκτη της Arsenal) και σε αρπάζει από το λαιμό στο ρεφραίν. Βέβαια δεν παραλείπουμε τον ομότιτλο ύμνο που σε στοιχειώνει, αντιγράφοντας όμως την ατμόσφαιρα του “Maleficium” (τραγουδιού) επικίνδυνα .

Οι Σουηδοί, προσπάθησαν να δηλώσουν έντονα πως υπάρχει μέλλον για αυτούς, με την πιο μακροσκελή περιοδεία τους, που τους οδήγησε σε αρκετούς νέους προορισμούς, αν και τελικά η προσοχή που κέρδισαν, δεν είχε μεγάλη διάρκεια. Επειδή έχουν αρκετούς φίλους στην Ελλάδα, νομίζω πως η αξία του “Grand material” εκτιμήθηκε, αλλά αυτό δεν έγινε παντού, οπότε και ήταν η τελευταία καλή δουλειά των MORGANA LEFAY.

Did you know that:

  • Μπορεί το όνομα της Black Mark Production να μην ηχεί τόσο γνωστό στο σημερινό κοινό, όμως η λίστα των καλλιτεχνών που υποστηρίχτηκαν από την Σουηδική εταιρεία, είναι πραγματικά εκθαμβωτική. Δημιουργήθηκε από τον πατέρα του Quorthon (BATHORY), ο οποίος και αυτός ήταν μουσικός και μας σύστησε συγκροτήματα όπως οι LAKE OF TEARS, MEMENTO MORI, EDGE OF SANITY, CEMETARY, NIGHTINGALE.
  • OKristianWåhlin που επιμελήθηκε το εξώφυλλο, ήταν πιστός συνεργάτης της BlackMarkProduction και είχε δημιουργήσει όλες τις προηγούμενες δουλειές των MORGANA LEFAY, ακόμα και τα δύο άλμπουμ των LEFAY όπου διατήρησε την χαρακτηριστική κλεψύδρα. Έτσι, στυλιστικά, το “Grandmaterial”, είχε τον συνδετικό κρίκο τόσο με τους LEFAY, όσο και με τον δισκογραφικό παρελθόν των MORGANA LEFAY.
  • Το διπλό βινύλιο που βγήκε σε περιορισμένα αντίτυπα, είναι – το λιγότερο – δυσεύρετο και πωλείται σε τριψήφια τιμή δυστυχώς.
  • Αυτή ήταν η τελευταία κυκλοφορία του Robin Engström με τους υπόλοιπους. Ήταν μέλος από την αρχή των LEFAY και τελικά αποχώρησε μετά την περιοδεία του “Grand material”.

Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

4o Japan Festival

0
Japan

Japan

Δελτίο Τύπου

4ο Japan Festival 2025

Ένα ταξίδι στον χρόνο και την ομορφιά της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου

26 και 27 Απριλίου 2025

Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου

Το 4ο Japan Festival, το πολυαναμενόμενο φεστιβάλ Ιαπωνικού Πολιτισμού στην Ελλάδα, μοναδικό στο είδος του για τη χώρα μας, έρχεται ΜΕΓΑΛΎΤΕΡΟ και πιο ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ από ποτέ, το Σαββατοκύριακο 26 και 27 Απριλίου 2025 στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου. Οι επισκέπτες του θα γνωρίσουν από κοντά ένα ευρύ φάσμα του ιαπωνικού πολιτισμού, τόσο του σύγχρονου, όσο και του παραδοσιακού, μέσα από μία σειρά δράσεων όπως εργαστήρια, ομιλίες, παρουσιάσεις, επιδείξεις και πάνελ συζητήσεων, που έχουν στόχο να αναδείξουν την ομορφιά και τον πλούτο της ιαπωνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Δεκάδες Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί, συγγραφείς, κομίστες, gamers, cosplayers, αλλά και αθλητές που αγαπούν την Ιαπωνία, θα συναντηθούν για να προσφέρουν στους λάτρεις του ιαπωνικού πολιτισμού μια αξέχαστη και διαδραστική εμπειρία: παραστάσεις τυμπάνων taiko, επιδείξεις kimono, μοναδικά ιαπωνικά εμπορεύματα και λιχουδιές, έκθεση bonsai, συναυλίες, παρέλαση cosplay, αλλά και βιωματικά εργαστήρια origami, καλλιγραφίας, τελετής του τσαγιού, τεχνικής kintsugi και πολλά άλλα, που θα ταξιδέψουν τους επισκέπτες του Japan Festival 2025 στην Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου!

Ως τώρα το φεστιβάλ έχει πραγματοποιηθεί τρεις φορές (2019, 2022, 2024) και προσέλκυσε περισσότερους από 18.000 επισκέπτες συνολικά! Σύντομα θα ανακοινωθεί το αναλυτικό πρόγραμμα του Japan Festival 2025!

Η προηγούμενη διοργάνωση, Japan Festival 2024, σε αριθμούς

  • Πάνω από 8000 επισκέπτες συμμετείχαν στο διήμερο του Japan Festival 2024
  • Τα social media του φεστιβάλ συγκεντρώνουν πάνω από 13.000 followers
  • 26 ομιλίες, παρουσιάσεις και προβολές
  • 2 Panel με γνωστούς Ηθοποιούς από τον χώρο των Anime
  • 4 Live Streaming events απευθείας από Ιαπωνία
  • 40 Workshops ιαπωνικής κουλτούρας δωρεάν με κράτηση θέσης (καλλιγραφία, τελετή τσαγιού, sumi-e, origami, ιαπωνική βιβλιοδεσία, sushi, ιαπωνικά τύμπανα, ιαπωνική σπαθασκία κ.α.)
  • 16 Εκθέσεις Ιαπωνικής Θεματολογίας & Τεχνών (kimono, bonsai, origami, sumi-e, φωτογραφίας, ιαπωνικών αντικειμένων, κ.α.)
  • 32 Παρουσιάσεις στην κεντρική σκηνή που κάλυψαν 12 ώρες θεαμάτων
  • 70 καλλιτέχνες και χειροτέχνες, καθώς και 20 Εμπορικοί εκθέτες-καταστήματα
  • Παραδοσιακά ιαπωνικά επιτραπέζια παιχνίδια (Go, Shogi, Hanafuda κ.α.)
  • Ιαπωνικά Retro και σύγχρονα Videogames
  • Cosplay Parade με κληρώσεις δώρων
  • Επιδείξεις Πολεμικών και άλλων Ιαπωνικών Τεχνών
  • Cosplay Photo και Video Booth

Το Japan Festival στα social media:

Youtube:           @JapanFestivalGreece1

Facebook:         JapanFestivalGR

Instagram:        @japanfestival_gr

X:                      @JapanFestivalGR

Τι κάνει το Japan Festival Greece μοναδικό;

Οι 6 Πυλώνες του φεστιβαλ

Πυλώνας 1: Έκθεση

Βασικός στόχος του Japan Festival Greece είναι η προβολή του Ιαπωνικού Πολιτισμού και η γνωριμία του ελληνικού κοινού με τις ιαπωνικές εικαστικές και παραστατικές τέχνες. Με τη συμμετοχή πολυάριθμων καλλιτεχνών και την ευγενική παραχώρηση έργων τέχνης από συλλέκτες, η εικαστική έκθεση του Japan Festival Greece γίνεται όλο και πιο διαδραστική. Ανακαλύψτε την αυθεντική ιαπωνική τέχνη, γνωρίστε τους καλλιτέχνες και εμπνευστείτε από τα έργα τους!

Πυλώνας 2: Workshops

Με 40 δωρεάν workshops ιαπωνικής κουλτούρας, χωρίς κανένα επιπλέον κόστος, το Japan Festival Greece ιεραρχεί ψηλά την καθολική και εύκολη πρόσβαση στον Ιαπωνικό Πολιτισμό, και καλεί τους επισκέπτες του να έρθουν σε επαφή με την ιαπωνική κουλτούρα μέσα από τα 40+ δωρεάν workshops, όπως καλλιγραφίας, τελετής του τσαγιού, ζωγραφικής με μελάνι “Sumi-e”, origami, ιαπωνικής βιβλιοδεσίας, sushi, ιαπωνικών τυμπάνων taiko, ιαπωνικής σπαθασκίας, τεχνικής επιδιόρθωσης κεραμεικών kintsugi, και πολλά ακόμα! Λόγω περιορισμένων θέσεων, τα workshops λειτουργούν με κράτηση θέσης.

Πυλώνας 3: Παρουσιάσεις – Ομιλίες

Οι ομιλίες και οι παρουσιάσεις αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Japan Festival, αφού προσφέρουν μια μοναδική ευκαιρία στους επισκέπτες να εμβαθύνουν στην πλούσια ιαπωνική κουλτούρα. Οι επισκέπτες καλούνται να εξερευνήσουν τον ιαπωνικό πολιτισμό και την καθημερινή ζωή μέσα από δεκάδες παρουσιασεις, live streaming events και panels συζητήσεων.

Πυλώνας 4: Διαδραστικά panel, ένας Διάλογος Πολιτισμών

Με ομιλίες και διαδραστικά panels το Japan Festival Greece δημιουργεί έναν γόνιμο διάλογο για τον Ιαπωνικό Πολιτισμό και τις σχέσεις Ελλάδας – Ιαπωνίας! Στόχος είναι να εξερευνήσουν οι επισκεπτες, μαζί με τους εισηγητές, θέματα γύρω από την ιαπωνική τέχνη, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, και την κοινωνία, να ανακαλύψουν τις ομοιότητες και τις διαφορές των δύο λαών και να δημιουργήσουν γέφυρες επικοινωνίας. Επιπλέον, οι επισκέπτες έχουν την μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά ακαδημαϊκούς, καλλιτέχνες, και εκπροσώπους φορέων που ασχολούνται με τον ιαπωνικό πολιτισμό!

Πυλώνας 5: Προβολές

Όπως όλες οι τέχνες, η ιαπωνική 7η Τέχνη έχει τη θέση της στο Japan Festival Greece με προβολές επιλεγμένων ταινιών και σειρών, είτε προέρχονται από το Ιαπωνικό Pop Culture, είτε εκπροσωπούν πιο παραδοσιακά καλλιτεχνικά ρεύματα.

 

Πυλώνας 6: Εμπορική Έκθεση

Το Artist Alley και η εμπορική έκθεση του Japan Festival Greece, με περισσότερους από 70 καλλιτέχνες και πολλά περίπτερα, αποτελεί έναν πυλώνα που με ισορροπία συγκεντρώνει την παραδοσιακή και την pop κουλτούρα της Ιαπωνίας. Οι επισκέπτες μπορούν να ανακαλύψουν μοναδικούς θησαυρούς μέσα στο χαρούμενο και immersive περιβάλλον του Japan Festival!

Σχετικά με τη διοργάνωση & τον χώρο

Το Ιαπωνικό Φεστιβάλ πραγματοποιείται από την Rising Sun Productions σε συνεργασία με το “AthensBushidocenter”.

Το Japan Festival Greece τελεί υπό την αιγίδα του “Ελληνο-Ιαπωνικού Συνδέσμου Φιλίας” (Greek Japanese Association) και του Ομίλου για την Unesco Πειραιώς & Νήσων (Club for Unesco of Piraeus & Islands). *Αναμένεται να υπάρξουν και κάποιοι ακόμα οργανισμοί.

Το Ιαπωνικό Φεστιβάλ φιλοξενείται στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστεριού, ένα χώρο 3000 τ.μ. ώστε οι επισκέπτες να απολαύσουν “περισσότερη” Ιαπωνία, με ευκολία πρόσβασης (10 λεπτά περπάτημα από το σταθμό μετρό “Ανθούπολη”) και 17 στρέμματα parking στη διάθεσή τους για 1.000 θέσεις αυτοκινήτων.

Σχετικά με τους ανθρώπους του Ιαπωνικού Φεστιβάλ

Αυτό που ενώνει τους ανθρώπους που διοργανώνουν το Φεστιβάλ, είναι η μεγάλη τους αγάπη για τον ιαπωνικό πολιτισμό και η επιθυμία τους να μεγαλώνει συνεχώς το φεστιβάλ και να γίνεται όλο και καλύτερο! Ποιοί είναι όμως οι άνθρωποι πίσω από το Φεστιβάλ;

Διοργάνωση Rising Sun Productions

  • Πάνος Άγριος (Υπεύθυνος Διοργάνωσης, Δημόσιες Σχέσεις)
  • Ντορίτα Παπαδόδημα (Οργάνωση & Εκτέλεση Παραγωγής)

Ο Πάνος Άγριος ασχολήθηκε από μικρή ηλικία με τον αθλητισμό και τις πολεμικές τέχνες. Το Aikido, αλλά και ένα ταξίδι στην Ιαπωνία, υπήρξαν καθοριστικά στη ζωή του, αλλά και τη μετέπειτα πορεία του. Αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με το Aikido, να κάνει μαθήματα ιαπωνικής γλώσσας, αλλά και να ταξιδέψει ξανά και ξανά στην Ιαπωνία, για να γνωρίσει σε βάθος την χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Παράλληλα οι σπουδές του στην συντήρηση αρχαιοτήτων του μεταλαμπαδεύουν μια ευαισθησία απέναντι στις τέχνες και τον πολιτιστική κληρονομιά. Στο μεταξύ, ο Πάνος Άγριος καταφέρνει να γίνει δεκτός ως μαθητής της παλαιότερης σχολής ιαπωνικής ξιφασκίας, του Katori Shinto Ryu και μετά από πολύχρονη εκπαίδευση παίρνει τον όρκο αίματος keppan, παρουσία του Nobutoshi Otake sensei, και γίνεται επίσημα μέλος της οικογένειας Katori Shinto Ryu.

Έκτοτε ο Πάνος Άγριος παρακολουθεί διαρκώς σεμινάρια μετεκπαίδευσης στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι πιστοποιημένος προπονητής του Jiu Jitsu και εκπαιδευτής του Aikido, και συμμετέχει ως εθελοντής στο πρόγραμμα εκμάθησης Aikido του ΚΕ.Θ.Ε.Α στις γυναικείες φυλακές της Θήβας.

Η Ντορίτα Παπαδόδημα γοητεύτηκε από την Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου μέσα από το ενδιαφέρον της για τον Ιαπωνικό πολιτισμό και τις τέχνες, και στη συνέχεια και την μουσική. Σύντομα αποφάσισε να εμβαθύνει μέσα από την εκμάθηση της ιαπωνικής γλώσσας, αλλά και συμμετέχοντας ενεργά στη διοργάνωση πολιτιστικών και εκπαιδευτικών δρώμενων στην Ελλάδα, όπως οι εξετάσεις Ιαπωνικής γλωσσομάθειας JLPT στην Ελλάδα ή η εύρυθμη λειτουργία του δραστήριου Ελληνο-Ιαπωνικού Συνδέσμου. Φυσικά, το να ταξιδέψει στην Ιαπωνία ήταν μονόδρομος για την Ντορίτα Παπαδόδημα, όπως και το να αποκτήσει πολλούς φίλους και φίλες από την Ιαπωνία! Η Ντορίτα είναι η ήσυχη δύναμη του Φεστιβάλ, ο άνθρωπος που θέλει κανείς δίπλα του όταν έχει να διαχειριστεί μεγάλα και απαιτητικά project.

Ο Πάνος Άγριος και η Ντορίτα Παπαδοδήμα ένωσαν τις δυνάμεις τους και μετουσίωσαν την αγάπη τους για τον ιαπωνικό πολιτισμό σε ένα μοναδικό βιωματικό φεστιβάλ ιαπωνικού πολιτισμού στην Ελλάδα!

Chania Rock Festival 2025: Το τελικό lineup του φεστιβάλ

0
Chania

Chania

CHANIA ROCK FESTIVAL

(26 – 27 Ιουλίου 2025 – Θέατρο Ανατολικής Τάφρου, Χανιά)

Ολοκληρώθηκε το billing του φετινού Chania Rock Festival που θα διεξαχθεί στο Θέατρο Ανατολικής Τάφρου, στις 26 και 27 Ιουλίου και αναμένεται να είναι ίσως πιο συναρπαστικό και πιο …πολυεθνικό από ποτέ, αφού θα παίξουν 10 μπάντες από 7 διαφορετικές χώρες!!! Σας παρουσιάζουμε, λοιπόν, τα νέα ονόματα που προστέθηκαν και παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Πιο αναλυτικά, το Σάββατο 26/7, θα εμφανιστούν οι Φινλανδοί STRATOVARIUS ως headliners την πρώτη τους εμφάνιση στην Κρήτη, ο θρυλικός πρώην frontman των QUEENSRYCHE, Geoff Tate, με το “The Big Rock Show”, όπου θα ερμηνεύει τραγούδια απ’ όλη την καριέρα του και οι συμπατριώτες μας, gothic/symphonic metallers, ELYSION.

Μαζί τους θα είναι οι Αθηναίοι extreme metallers, DEVISER. Με ρίζες που φτάνουν πίσω στο 1989, το συγκρότημα αποτελεί θεμέλιο λίθο του ακραίου ελληνικού ήχου, έχοντας δημιουργήσει έναν δικό του σκοτεινό, μυστηριακό κόσμο. Έχουν εμφανιστεί στο πλευρό συγκροτημάτων όπως VENOM, EMPEROR, ROTTING CHRIST, ANCIENT RITES και έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε πολλά φεστιβάλ και live shows. Με νέο υλικό και αστείρευτη δημιουργική ενέργεια, οι DEVISER επιστρέφουν στα Χανιά για να γράψουν ιστορία.

Τη βραδιά, θα ανοίξουν οι φετινοί νικητές του Μουσικού Διαγωνισμού «Γιώργος Μανουσέλης», οι Κύπριοι ARS NOTORIA. Οι ARS NOTORIA είναι ένα πενταμελές avant-garde metal συγκρότημα από την Κύπρο (Λευκωσία), με έναν ιδιαίτερο ήχο που συνδυάζει διαφορετικά μουσικά είδη, απρόβλεπτες φωνητικές μελωδίες και ελληνικούς στίχους. Ευχαριστούμε όλα τα συγκροτήματα που πήραν μέρος στον φετινό διαγωνισμό, και με την παρουσία τους διατηρούν ζωντανή τη μνήμη του Γιώργου.

Η δεύτερη μέρα, Κυριακή 27 Ιουλίου, θα έχει ως headliners το μεγαλύτερο όνομα που έχει εμφανιστεί ποτέ στο Chania Rock Festival και δεν είναι άλλο από τους Γερμανούς thrashers, KREATOR. Πριν από αυτούς, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε ίσως το σπουδαιότερο ελληνικό metal σχήμα, τους ROTTING CHRIST, σ’ ένα αποκλειστικό show για την Κρήτη.

Τα νέα συγκροτήματα που ήρθαν να προστεθούν εκείνη τη μέρα, είναι τα εξής:

Αρχικά, οι LECKS INC. ένα πειραματικό industrial metal συγκρότημα, που ιδρύθηκε το 2009 στη νότια Γαλλία, αντλώντας έμπνευση από καλλιτέχνες όπως οι COMBICHRIST, ο Marilyn Manson και ο Rob Zombie. Ο ήχος τους είναι ένας εκρηκτικός συνδυασμός από βαριές κιθάρες, ηλεκτρονικά στοιχεία και σκοτεινή θεατρικότητα, που δημιουργεί μια μοναδική ατμόσφαιρα στις live εμφανίσεις τους.

Πριν από τους LECKS INC. θα εμφανιστούν οι Ιταλοί MADVICE, ένα συγκρότημα που ανήκει στο χώρο του extreme metal επηρεασμένο κυρίως από το σουηδικό death, ενώ ενσωματώνει black και thrash metal στοιχεία.

Τη βραδιά θα ανοίξουν οι FLAMECORE, ένα Melodic Death Metal συγκρότημα από τα Χανιά, με μέλη από τα Χανιά και την Αθήνα, που φέρνει στη σκηνή έναν συνδυασμό ακραίου και μελωδικού ήχου, υποσχόμενο μια εκρηκτική εμφάνιση!

Εισιτήρια για το φεστιβάλ μπορείτε να προμηθευτείτε από τον παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.chaniarockfestival.gr/en/tickets

Metal Up Your Summer – Και φέτος μόνο Κρήτη και φέτος μόνο Χανιά!!!

LINKS:

Official website :
https://www.chaniarockfestival.gr

Facebook:
https://www.facebook.com/ChaniaRockFestival

Instagram
https://www.instagram.com/chaniarockfestival

Youtube
https://www.youtube.com/@chaniarockfestival6900

NIGHTHAWK: Δείτε σε πρώτη μετάδοση από το Rock Hard το video για το “Home tonight”

0
Nighthawk
Photo by David Hedman
Nighthawk
Photo by David Hedman

Οι NIGHTHAWK επιστρέφουν με το “Home Tonight”, ένα εντυπωσιακό νέο single που συνδυάζει τη νοσταλγία του κλασικού rock με μοντέρνα μελωδική φινέτσα.
Βασισμένο σε ένα ριφ που ο κιθαρίστας και συνθέτης Robert Majd (Metalite, Captain Black Beard) κουβαλούσε μαζί του για πάνω από μία δεκαετία, το κομμάτι ξεχειλίζει από ζωή χάρη σε μια εμπνευσμένη ηχογράφηση που τα έφερε όλα μαζί σε μια αυθόρμητη, ηλεκτρισμένη στιγμή.

Με εντυπωσιακά φωνητικά από τον Björn Strid (The Night Flight Orchestra, Soilwork) και ατμοσφαιρικά πλήκτρα από τον John Lönnmyr (The Night Flight Orchestra), το “Home Tonight” είναι ένας μελωδικός, συναισθηματικός ύμνος που αποτυπώνει την ουσία αυτού που είναι πλέον οι Nighthawk – μια χαρούμενη αλλά και δεξιοτεχνική ωδή στο διαχρονικό rock.

«Αυτό το τραγούδι ήταν ξεχωριστό για μένα, καθώς έχει ένα ριφ που παίζω για πάνω από δέκα χρόνια αλλά ποτέ δεν είχα κάνει τραγούδι με αυτό. Το είχα προσπαθήσει μερικές φορές αλλά δεν έβγαινε τίποτα καλό, όμως όταν άρχισα να το παίζω σε αυτό το session, το τραγούδι σχεδόν γράφτηκε από μόνο του. Είναι ένα πολύ μελωδικό κομμάτι με καταπληκτικά φωνητικά και πλήκτρα, όπως πάντα με αυτούς τους τύπους. Το λατρεύω!» – Robert Majd

Δείτε το video clip σε πρώτη μετάδοση από το Rock Hard από κάτω:

Έπειτα από δύο στούντιο άλμπουμ και ηχογραφήσεις σε εμβληματικές τοποθεσίες όπως τα Abbey Road, οι Nighthawk επιστρέφουν το 2025 με ένα τολμηρό νέο κεφάλαιο.
Το νέο τους άλμπουμ, “Six Three O”, ηχογραφήθηκε στα θρυλικά Rockfield Studios στην Ουαλία – εκεί όπου γεννήθηκαν κλασικά άλμπουμ των Queen και Oasis – και φέρνει ξανά κοντά ένα εντυπωσιακό καστ από σπουδαίους Σουηδούς rock μουσικούς.

Με επικεφαλής τον Robert Majd (Captain Black Beard, Metalite) στην κιθάρα, οι Nighthawk περιλαμβάνουν τον Björn Strid (Soilwork, The Night Flight Orchestra) στα φωνητικά, τον John Lönnmyr (The Night Flight Orchestra) στα πλήκτρα, τον Rasmus Ehrnborn (Soilwork, The Night Flight Orchestra) στο μπάσο και τον Magnus Ulfstedt (Black Paisley) στα τύμπανα.
Στο άλμπουμ έκανε παραγωγό ο Sverker Widgren (Portal, October Tide), συνεχίζοντας τη σταθερή συνεργασία που διαμόρφωσε και την προηγούμενη κυκλοφορία τους, “Prowler” (2024).

Αυτό που ξεκίνησε ως ένα δημιουργικό ξέσπασμα έχει εξελιχθεί σε μια ολοκληρωμένη μπάντα, ενώνοντας μερικούς από τους καλύτερους rock μουσικούς της Σουηδίας κάτω από μία σημαία.
Μετά τα “Midnight Hunter” (2021) και “Prowler” (2024), το “Six Three O” παγιώνει τη φήμη των Nighthawk ως ένα από τα πιο συναρπαστικά μελωδικά rock συγκροτήματα της εποχής – τιμώντας το παρελθόν και προχωρώντας μπροστά με πάθος και δύναμη.

Το “Six Three O” θα κυκλοφορήσει σε LP (μαύρο βινύλιο περιορισμένο σε 100 αντίτυπα, πράσινο βινύλιο περιορισμένο σε 200), CD και ψηφιακά στις 01.08.2025 μέσω της Mighty Music.

Σύνθεση συγκροτήματος:
Robert Majd – κιθάρα
Björn Strid – φωνητικά
John Lönnmyr – πλήκτρα
Magnus Ulfstedt – τύμπανα
Rasmus Ehrnborn – μπάσο

Digital single:
https://bfan.link/home-tonight-1

Webshop:
https://bit.ly/nght-tgt

Links:
https://www.facebook.com/nighthawkrocknroll
https://nighthawksweden.bandcamp.com/
https://open.spotify.com/artist/2XSWHiFnIinruA4lgkJfgh
https://music.apple.com/us/artist/nighthawk/1563460698
https://tidal.com/browse/artist/3588698
https://dzr.page.link/a67xqDP4MEzLzV1z7

A day to remember… 25/4 [NAPALM DEATH]

0
Napalm Death

Napalm Death

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The code is red…long live the code” – NAPALM DEATH
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2005
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Century Media
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Russ Russell
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Barney Greenway
Κιθάρες – Mitch Harris
Μπάσο – Shane Embury
Drums – Danny Herrera

Οι Βρετάνοι grindcore θρύλοι NAPALM DEATH, όπως είδαμε και σε προηγούμενα κείμενα της συγκεκριμένης στήλης, εκκίνησαν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την νέα χιλιετία. “Enemy of the music business” (2000), “Order of the leech” (2002) που μπήκαν και σάρωσαν τα πάντα στο πέρασμά τους. Επόμενη σπουδαία κίνηση, υπογραφή συμβολαίου στη Century Media. Πρώτη κίνηση, το δεύτερο μέρος διασκευών “Leaders, not followers pt. 2” (2004) με μια ακόμα βαθύτερη ματιά στο πως οι NAPALM DEATH διαμορφώθηκαν σαν ακροατές και σαν συνθέτες. Και την επόμενη χρονιά, μια μέρα σαν την σημερινή, βγαίνει το 11ο άλμπουμ τους “The code is red…long live the code” και δισκογραφικό ντεμπούτο στον Γερμανικό κολοσσό.

“Silence is deafening” κυρίες και κύριοι. Το πρώτο κομμάτι grindcore (όχι μόνο κομμάτι των NAPALM DEATH) που άκουσε ποτέ του ο υπογράφων. Φυσικά ήταν τρομερά ακραίο για τον ίδιο, στη τρυφερή ηλικία που το άκουσε (λίγο πριν βγει ο διάδοχος “Smear campaign”), αλλά άνοιξε έναν δρόμο για τον ίδιο με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Χώρια που ήταν το πρώτο video clip του δίσκου, με το έτερο να είναι το φινάλε (και μεγαλύτερο κομμάτι του δίσκου) “Morale”. Ασυνήθιστη επιλογή μέσα στο tracklisting για video clip, αλλά εδώ είναι πραγματικά από αυτές που δουλεύουν. Και προτού συνέλθεις από το πρώτο κομμάτι, δύο σφαλιάρες ακόμα “Right you are”/”Diplomatic immunity” για να καταλάβεις που βρίσκεσαι! Εδώ έχει ξύλο, με γουστόζικες riff-άρες, αλλά ΞΥΛΟ!

Κομμάτια όπως το “Climate controllers” ή το “Pay for the privilege of breathing” το αποδεικνύουν, περίτρανα κιόλας! Αξίζουν να σημειωθούν οι καλεσμένοι που ακούμε στο άλμπουμ και ο καθένας προσθέτει τη δική του πινελιά. Ο Jello Biafra των θρύλων του Αμερικάνικου hardcore punk DEAD KENNEDYS στο πιο mid-tempo “The great and the good”, ο Jamey Jasta των HATEBREED στα “Instruments of persuation” και “Sold short” και ο συμπατριώτης τους Jeff Walker των θεών CARCASS στο “Pledge yourself to you”. Δείγματα του σεβασμού που εισπράττουν από τις ρίζες τους, τις νεότερες μπάντες και τους συνοδοιπόρους τους αντίστοιχα. Γι’ αυτό οι NAPALM DEATH βρίσκονται στο θρυλικό σημείο που βρίσκονται σήμερα, όπου έχουν γίνει μεγαλύτεροι από το είδος που συνδημιούργησαν.

Τα κομμάτια που ξεπερνάνε τα 3-4 λεπτά δείχνουν τις πλήρεις αρετές των Βρετανών, όπως το “All hail the grey dawn” ή το “Vegetative state”, όπου η μπάντα παίζει με τις δυναμικές, πιο mid-tempo μέρη, πιο ογκώδη riffs και όχι μόνο γκάζι, λοξοκοιτάζοντας στις πειραματικές τους μέρες, μέσα από το μοντέρνο τους πρίσμα βεβαίως βεβαίως. Προσωπική στιχουργική αδυναμία το “Striding purposefully backwards” με τη φράση “How quickly you discard those around when usefulness is gone” να πετσοκόβει λιτά και απέριττα. Τίτλους τέλους σε αυτό το 45λεπτο μακελειό, ρίχνει το “Morale” με την ΥΠΕΡΟΧΗ industrial αύρα του (“παιδί” του “Contemptuous” που έκλεινε το “Utopia banished” τότε) που έρχεται και δένει στο instrumental “Our pain is their power”. 20 χρόνια έχουν περάσει σαν αέρας για τους NAPALM DEATH και το “The code is red…long live the code”. Ο χρόνος του έχει φερθεί υπέροχα, με το διάδοχο του να είναι εξίσου σπουδαίος (θα τα πούμε εν καιρώ και γι’ αυτόν), προσθέτοντας ακόμα περισσότερα σε μια κληρονομιά ακραίας μουσικής που του χρόνου κλείνει 45 στρογγυλά έτη από το ταπεινό της ξεκίνημα.

Did you know that?

– Το κόκκινο digipak που βγήκε σαν ειδική έκδοση, περιέχει άλλο ένα ΦΟΝΙΚΟ κομμάτι (“Losers”) και τα δύο video clip που έκανε η μπάντα για το δίσκο. Είχε βγει κι άλλη μια έκδοση, jewel case με δεύτερο CD που περιείχε τη συλλογή “What lies beneath” της Century Media, όπου είχαμε εκτός των Βρετανών (που άνοιγαν τη συλλογή) τους BEHEMOTH, ABORTED, IMPALED, DIVINE EMPIRE, BLOODBATH, INCANTATION, IMMOLATION, SWALLOW THE SUN, NIGHTRAGE, DESPISED ICON, INTERNAL BLEEDING, JUNGLE ROT, UNLEASHED, GRAVE, THE FORSAKEN, ROTTING CHRIST, KRISIUN ενώ είχε και το video clip του “Poison me” των ENFORSAKEN. Χορταστικότατο!

– Ο Jello Biafra πέραν των NAPALM DEATH, έχει εμφανιστεί σαν καλεσμένος σε δίσκους των SEPULTURA (έχει γράψει τους στίχους στο “Biotech is Godzilla” κιόλας), MINISTRY, BODY COUNT ενώ έξω από metal χωράφια, στο “Ixnay on the hombre” των αγαπημένων THE OFFSPRING, όπου του ανήκει ο εύγλωττος και θρυλικός πρόλογος του δίσκου, “Disclaimer”.

– Στο “Morale” ο Shane Embury έχει και credit για επιπλέον ρυθμικές κιθάρες. Κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν κατά καιρούς, στο “Fear, emptiness, despair” (1994) και στο “Diatribes” (1996)

– Οι NAPALM DEATH κλείνουν και με τη βούλα πλέον, 20 στρογγυλά χρόνια παρουσίας στο roster της Century Media. Ελάχιστες οι μπάντες του roster της που βρίσκονται τόσο ή και παραπάνω συναπτά έτη σε αυτή. Αν μη τι άλλο, δικαίωση για όλες τις δυσκολίες που βιώσανε στις πρώτες μέρες από δισκογραφικές εταιρείες.

Γιάννης Σαββίδης

MACHINE HEAD – “UNATØNED” (Nuclear Blast)

0
Machine Head

Machine Head

Δεν θυμάμαι να είναι πολλές οι φορές που έστειλα δίσκο από μεγάλο συγκρότημα στη συντακτική ομάδα για παρουσίαση και μου επιστράφηκε πίσω με την υποσημείωση ότι κάποιος δεν θέλει να γράψει γι’ αυτό… Και τότε συνειδητοποίησα ότι ενδόμυχα ο λόγος που το έδινα αλλού, είναι πολύ απλά διότι ούτε εγώ ήθελα να γράψω για τους MACHINE HEAD, όσο και να μου άρεσε το Of kingdom and crown. Θέλεις να τρία πρώτα single που είχαμε ακούσει (συμπεριλαμβάνω και το “THESE SCARS WØN’T DEFINE US” φυσικά που είχε βγει από το Νοέμβριο ήδη, με τη συμμετοχή των IN FLAMES, LACUNA COIL και UNEARTH); Θέλεις οι πρώτες κλεφτές «αυτιές» που έριξα; Θέλεις το γεγονός της ακύρωσης της περσινής τους εμφάνισης που ουσιαστικά δείχνει ότι ο κόσμος τους έχει γυρίσει την πλάτη, πιθανώς;

Όπως και να έχει, καθάρισα το μυαλό μου από οποιαδήποτε προκατάληψη, θετική ή αρνητική κι έβαλα να ακούσω το “UNATØNED” (όπως ακριβώς το γράφω, διότι το Δελτίο Τύπου μας παρακαλούσε να γράφουμε όλους τους τίτλους με κεφαλαίο και Ø αντί για Ο. Αυτό μας μάρανε…). Από τα πρώτα ακούσματα, ήταν φανερό ότι ο Robb Flynn προσπαθεί να ακουστεί επίκαιρος, να ακουστεί μοντέρνος, up-to-date ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το. Για μία ακόμη φορά, θα συμπλήρωνα εγώ.

Άλλαξε το μοτίβο με τα 7λεπτα τραγούδια και πήγε σε 10 ως επί το πλείστον τρίλεπτα κομμάτια με δύο εισαγωγές που λοξοκοιτάζουν αρκετά γκρουπ όπως οι BRING ME THE HORIZON, για παράδειγμα, δίχως βέβαια να απαρνούνται τις ρίζες τους. Και σκέφτομαι εγώ, φωναχτά, ο Flynn, δεν ήταν αυτός που ξεκίνησε μία ηχητική επανάσταση, ουσιαστικά με το “Burn my eyes” back in the day, που λένε, πριν από 31 χρόνια; Ποιος ο λόγος στα 57 του, να επιθυμεί τόσο πολύ να προσεγγίσει τον ήχο του σήμερα, σε βαθμό που να ακούγεται σαν φτωχός συγγενής, σαν boomer, θα λέγαμε;

Διότι, καλώς ή κακώς, μερικές φορές, τα πράγματα είναι αυτά που είναι. Είναι πολύ καλό να πειραματίζεσαι, είναι πολύ καλό να μην παραμένεις στάσιμος στον ήχο σου, από την άλλη όμως είναι και δικαίωμά μας να μη μας αρέσει κάτι και να το θεωρούμε μέτριο. Διότι, όπως και να το κάνουμε, όσο ορμητικά κι αν είναι κάποια τραγούδια, όταν μπαίνει το ρεφρέν έχουμε την ίδια ιστορία, δηλαδή αυτά τα καθαρά, «παραπονιάρικα» φωνητικά, που πολλές φορές βγάζουν μία «μίρλα», μία «μιζέρια», ένα παράπονο.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Το “Burn my eyes” κατά κύριο λόγο και το “The more things change…” ήταν εξαιρετικοί δίσκοι. Το “Supercharger” όχι τόσο κακό όσο πιστεύαμε εκείνα τα χρόνια, αλλά σαφώς κατώτερο. Το “The burning red”, πολύ μέτριο. Η επιστροφή με το “Through the ashes of empires” εκκωφαντική και το “The blackening” ίσως το ζενίθ τους. Τα τρία επόμενα άλμπουμ τους, όμως, ήταν …κατηφόρα. Το “Unto the locust” εντελώς άνισο, το “Bloodstone & diamonds” ποιος το θυμάται και το “Catharsis” προσπαθήσαμε όλοι να το σβήσουμε από τη μνήμη μας. Για το “Of kingdom and crown” τα είπαμε στην αρχή.

Ουσιαστικά, λοιπόν, με την προηγούμενη αναλαμπή, τα τελευταία περίπου 15 χρόνια, οι MH μας πότισαν με συνεχόμενες απογοητεύσεις, οι οποίες συνεχίζονται με το “UNATØNED”. Κρίμα, γιατί προς στιγμήν πίστεψα ότι είχαν ξαναβρεί το δρόμο τους. Η συνέντευξη που είχα κάνει με τον Flynn, μου έδειχνε έναν άνθρωπο που τα είχε βρει με τον εαυτό του, με όλους και με όλα, πολύ ήρεμο και κατασταλαγμένο. Κατανοώ το δικαίωμα για αλλαγές, για πειραματισμούς, αλλά συγνώμη, το τελικό αποτέλεσμα του δίσκου, τουλάχιστον για τα δικά μου τα γούστα, είναι μέτριο, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αφού οι συνθέσεις είναι πανομοιότυπες μεταξύ τους και δεν έχουν το στίγμα των MACHINE HEAD που αγαπήσαμε (και γιατί όχι, ακόμα αγαπάμε).

Σε τελική ανάλυση, βαρέθηκα να κρίνουμε με επιείκεια και συμπάθεια όλα τα συγκροτήματα, ακόμα κι όταν τα στραβοπατήματά τους είναι αρκετά και συνεχόμενα. Στα μάτια μου, είσαι τόσο καλός, όσο είσαι την ημέρα που μιλάμε. Κι αυτό ισχύει για όλες τις δουλειές. Από αυτή του μουσικού δημοσιογράφου, μέχρι και αυτή του μουσικού. Δεν μπορεί να επαναπαυόμαστε συνέχεια στις δάφνες του παρελθόντος, αλλά να προσφέρουμε και προϊόν που να προσεγγίζει έστω τα μεγαλεία του παρελθόντος. Και κατά την προσωπική μου γνώμη, οι MACHINE HEAD, κυκλοφορούν ένα άλμπουμ που είναι από τα πιο μέτρια της καριέρας τους. Δυστυχώς.

5 / 10

Σάκης Φράγκος

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece